THE CEO DOCTOR

Chapter 2 Trust Issues

Habang naglalakad sa balcony palabas ng kumpanya ay lumawak arıg ngiti ko nang makita si Dehan. He's one of my closest friend, he's actually a director of a big Financial Firm. His lips were slightly pouted while busily reading a piece of a paper, he's looking handsome as always.

"Dehaniiee!" pagtawag ko sabay taas ng kamay.

Napangiti ito nang matanaw ako. I happily walked towards him.

"Anong ginagawa mo dito?" tanong ko nang makalapit sa kanya.

"I have transactions," tipid niyang sagot.

"Ikaw? It's been a long time since you talked to ne"

I slightly pouted, "Ako na ang dumistansya.

You have a wife now, she might get jealous. Alam mo naman ako, pinagseselosan ng bayan," biro ko sabay irap

"She's not the jealous type, so it's okay," sabi niya. "Uuwi ka na? May sundo ka ba?"

Umiling ako. "I'll just call a cab nalang."

"Use my car instead."

"Huh? Hindi na kailangan, anong gagamitin mo?"

Ipapakuha ko na lang dito yung isa."

Wala na akong nagawa nang kunin niya sa bulsa ang car key niya. Perks of having rich friends Kung lagi niya naman pinapahiram sa akin yung kotse niya, eh, 'di ibigay niya na lang

ako "Go now, bilin niya kaya tumango nalang

"Alright"

lang minuto pa akong nagpa-ikot ikot sa parking lot hanggang sa mahanap ko na yurig kotse niya. He owns seven cars and he sell the two of them. Itong gagamitin ko ngayon ay yung lagi juya tin pinapahiram se akin.

"Achonnoo!"

Kinuskos ko yung dong ko. Ano ba naman itong kotse niya, amoy babae!

Nang makarating sa hospital ay diretso na ake sadifice. May surgery pa kami mamaya na gagawin 30 minutes, iidlip lang ako ng thirty minutes

Dumukdok ako sa desk ko at pumikit. I wanted some sleep but that young professor kept disturbing me. Kundi may ipapabili, ipapa-blind date naman at kung ano pa. But, why did he choose me for that? I mean to be the doctor of that CEO. He obviously could do it himself.

"Ate Serralh

Napadilat ako nang biglang sumigaw si Bleu.

Isa pa itong malaking istorbo. "Can you stop calling me ate Serrah?"

"You're older than me."

I rolled my eyes and then smiled.

Whatever."

"Mukang wala ka naman dufy, tara inom sa rooftop?"

Nagliwanag yung mukha ko. "Talaga?"

nag-aalangan na sabi ko. Pero sa totoo ay nae-excite ako. It has been a long time since I drink, kadalasan kong kasama si Yenyen na uminom pero ngayon hindi na, binabawalan kasi ng may saltik niyang boyfriend.

Nang makarating kami sa rooftop ay umupo na ako sa sahig, may bleacher naman pero mas prefer ko dito sa sahig para panoorin ang mga batang pasyente sa baba.

"Here's your drink."

Nawala ang ngisi ko nang makita yung Chuckie na inaabot m Bleu sa akin. "I thought we'l drink?" disappointed kong tanong.

"This is also a drink," casual na sagot niya at parang batang s******p sa maliit na straw.

kainis! Tumawa lang siya nang abutin ko yung maliit na box sa kanya. This day kept disappointing me. Una ay yung isang linya na autograph ag lalaki na 'yon tapos ngayon.. nevermind.

"This is sad. You don't have a boyfriend to forbid you from doing silly things."

Napairap ako habang s********p sa straw.

This chocolate drink is also good but I prefer something else. Nakakainis talaga 'tong asul na to.

"I heard you're chosen as a personal doctor, concierge "Napatmgin uli ako kay Blue na nakaupo sa tabi ko.

"Mnum. He's a CEO from a big company," sagot ko. "Unbelievable, he managed to handle a company despite his illness."

"What's his decision? Heart transplant?"

"I don't know everything about him. Kahapon lang din ako sinabihan ni Prof," naguguluhan na sabi ko Oo nga pala, tatanungin ko nalang siya mamaya

"How about your transaction, siya ang pupunta dito, o ikaw ang pupunta sa kanya?" tanong niya uli

"It depends. 1 think he'll pay me more than what I expect, given that he's a business man," pagkukwento ko. "We both know I never worked with rich people before. This is my first time."

"Maybe our professor has his reasons on why he chose you for this. Kung si ate Yena pipiliin niya, hindi papayag si kuya Lim. Kung ako naman, medyo busy ako, eh." Natawa siya. "You're the perfect person for the job. Isa pa, single ka naınan kaya wala nang problema. Sabihin mo na rin sa mga magulang mo,"

Hindi ko alam kung maiinis ba ako o matalawa. Kung magpamukha kasi sa akin na single ako, mukang hindi naman siya single. I don't know how to tell my parents about this, I don't even know if this is necessary.

Kakwento-kwento ba?

"Someone cursed me, mamamatay raw ako nang walang asawa." Ngumuso ako. "I think I need to find a husband. Skip that crush and boyfriend thingy, asawa na agad. Bakit kaya walang nanligaw sa akin noong highschool?

Nakakatakot naman. Bleu, thirty na ako!"

Tumawa siya. "You're hopeless," he said.

"Hindi naman asong gala yung asawa na basta-basta mo na lang makikita kung saan-saan."

Napaisip ako, he has a point. Hala, paano kung mamatay nga ako nang walang asawa?

"If you want a husband in the fastest way, humanap ka ng lalaking malapit na sayo," dagdag niya pa

"There are no other boys out there."

Kinabukasan ay tanghali pa ang duty ko pero maaga akong nagising. Balita ko ay sabay na naman kami ng duty ni Bleu. The surgery yesterday went successful. Nakalimutan ko nang tanungin şi Prof kahapon dahil sa pagod na rin at dumiretso na ako sa dorm ng hospital. Hindi ko naman siya mahagilap ngayon, buti naman.

"What happened?" Napatingin ako sa nurse habang may ginagamot siyang lalaki, tinatahi niya ang sugat nito sa ibabang braso.

"Naglaslas daw pero malayo naman sa pulso."

Nagpigil ako ng tawa, kids nowadays were extraordiriary, "Bakit mo naman naisipan yan kapatid?" mahinahne at malumánay kong tanong sa kanya

doc "Nakipag-break sa akin girlfriend ko,

I frowned. He will do that just for his girlfriend? Unbelievablel

"Ayan, kaysa mamatay nasaktan ka pa nang todo, sermon ko habang nakatingin sa kamay mya. Kumuha ako ng isang tray at mga equipments sa gilid

"Doc, 'di ba mamaya pa duty mo?"

Napatingin ako sa isang nurse na papalapit sa armin. I similed at her. "Maaga akong nagising, eh. Nakita mo si Bleu?" tanong ko

Nasa playground yata, mukang third wheel sa magjowa"

Naguguluhan ko siyang tinignan pero kuinibit-balikat lang siya. Inilupi ko ang stethoscope ko at ibinulsa para lumabas sa hospital. Third wheel? Magjowa?

Hindi na ako nanibago nang makita silang tatio sa playground. Lumapit ako kay Bleu na nakaupo sa swing habang nasa lap yung pusa. Umupo ako sa katabing swing "Hi Yena!" hinimas ko yung ulo ng pusa. Pomikit siya at sinandal ang ulo sa kamay ko. Thus cat is so cute.

"We still have three hours," pagkausap ko kay Bleu sabay tingin sa oras.

"Working is better than watching these two."

Napatingin ako sa tinitignan ni Bleu at nahagip ng mata sila Yena at Lim na nakikipaglaro sa mga bata kasama yung aso na Yena rin ang pangalan.

Nalukot ang mukha ko at natulala sa dalawang doctor na iyon. What an ideal couple.

Naol

"Ano yung tunog na yun?"

Nagtatakang napatingin ako kay Bleu.

"Huh?"

Nguinuso siya. "Cellphone mo."

Mabilis kong kinuha yung cellphone ko sa bulsa. Napatayo ako nang makita yung nasa screen. nanlaki ang mga mata ko kasabay ng pagkabog ng dibdib. My eyes widened dramatically, he's calling. That CEO is calling, is there an emergency?

Hala! Paano kung may bigla siyang na-cardiac arrest? Paano kung namatay siya sa pangangalaga ko? He can't die without even receiving a single treatment!

"What happened? Are you okay? Please call sonleone to perform a CPR, take a deep breath. It is okay to cough. Huminga ka lang nang malalim!" mabilis kong sabi nang masagot ang tawag. Napatayo din si Bleu at pinakinggan ang pag-uusap namin.

"I'll be there in five minutes," sabi ko at mabilis na tumakbo papunta sa parking lot.

"What's with the panic?"

Natigilan ako sa pagtakbo at muntikan nang madapa. What the?

Nakarinig ako ng mahinang pagtikhim. "I just want to check if they put the right phone number."