The Billionaires Forgotten Love

“Anak, hindi ka man lang ba magpapaalam kay Joseph? Aba’y papunta na ng Amerika ang pamilya nila at magtatagal daw sila doon,” sabi ng nanay ni Klea.

Nagwalang kibo lang si Klea dahil buo ang tiwala niyang dadaan si Joseph sa kanila para magpaalam nang maayos. Pero lumipas ang umaga, tanghali, at hapon—hindi man lang ito nagpakita. Walang tawag, walang mensahe, parang bigla na lang naglaho sa hangin. Kinabukasan, tinawagan at tinext niya ito nang paulit-ulit, pero wala pa ring sumasagot o nagre-reply.

Dumaan ang ilang buwan, at may kakaibang pagbabagong napansin sa dalaga. Palagi siyang nasusuka, matamlay, at sobrang sensitibo sa amoy at ingay.

“Anak… buntis ka ba?” tanong ng nanay niya nang may pag-aalala.

Napatingin si Klea sa ina at napahina ang boses. “Hindi ko po alam, ‘Nay…”

Kinabukasan, lumiban muna siya sa paaralan at nagpasama sa nanay niya para magpa-check up. Doon nila nalaman ang katotohanan: apat na buwan na palang nagdadalang-tao si Klea.

Huminto muna siya sa pag-aaral para magtrabaho at makapag-ipon para sa kanyang panganganak. Sa tulong ng kanyang ina, nakaraos naman sila nang ligtas. Isinilang niya si Zander—isang bibo, matalino, at gwapong bata na naging tanging liwanag at saya ng kanilang tahanan. Tumutulong na rin ito sa kanilang maliit na karinderya tuwing walang pasok. Sa birth certificate ng bata, hindi niya nilagay ang apelyidong Hernandez; N/A na lang ang isinulat niya sa pangalan ng ama. Hindi na siya umasang magkikita pa sila ulit, at sa paglipas ng panahon, tinanggap na lang niya sa isip niya na baka hindi na ito babalik, o baka may nangyaring hindi maganda.

JOSEPH'S FLASHBACK

“Joseph, dalian mo na! Gumising ka na diyan, naghihintay na ang Daddy mo sa baba. Mahuhuli na tayo sa flight!” tawag ni Doña Tessa, ang ina ni Joseph.

“Okay Mom, pababa na! Ahmm… makakadaan pa ba tayo kina Klea? Gusto ko sana siyang makausap nang maayos at makapagpaalam nang pormal,” pakiusap ni Joseph habang nagmamadaling magbihis.

“Ay naku, iho, mahuhuli na talaga tayo. Maulan pa at maalat ang daan. I-text mo na lang siya, o tumawag bago tayo sumakay,” sagot ng ina.

Sa sobrang pagmamadali, naiwan pala ni Joseph ang kanyang cellphone sa ibabaw ng mesa sa kwarto. Sumakay na sila agad at tumuloy sa biyahe. Dahil sa lakas ng ulan at madulas na kalsada, biglang nawalan ng kontrol ang sasakyan at naaksidente sila. Si Joseph ang pinakamalubha ang tinamaan—lalo na ang ulo. Pagkagising niya sa ospital, hindi na niya makilala pati ang sarili niyang mga magulang. Nagkaroon siya ng amnesia. Pinili ng pamilya na sa Amerika na siya dalhin at gamutin, sa pag-asang baka doon unti-unting bumalik ang kanyang alaala.

Lumipas ang dalawang taon, at unti-unting bumalik ang kanyang lakas at ibang alaala—pero ang tungkol kay Klea, at ang gabing pinagsamahan nila, nanatiling malabo at tila nakakubli sa malalim na bahagi ng isip niya.

KLEA'S STORY

“Being a mother is not as easy as we spell it.” Iyan ang katagang laging nakatatak sa isipan ni Klea Natividad, na ngayon ay 26 anyos na at isang matapang na single mom. Pinagsasabay niya ang pagtatapos ng pag-aaral, pagtatrabaho bilang bartender at server sa isang sikat na cafe, at pag-aalaga sa kanyang apat na taong gulang na anak na si Zander.

Karamihan sa mga katrabaho niya ay naiinggit sa kanya dahil madalas siyang hinahanap ng mga suki—mabait, magalang, at maganda si Klea kahit simple lang ang pananamit. May isang matipunong lalaki na nagngangalang John na laging bumabalik-balik sa cafe, at halatang may gusto sa kanya. Pero kahit sino pa ang lumapit, tanging anino lang ng kanyang kababata ang hinahanap ng puso ni Klea.

Isang hapon, habang abala siya sa pag-aayos ng mesa, may narinig siyang pamilyar na boses.

“Hi! Can I order a Matcha Latte?”

Dahan-dahang tumingala ang lalaking nakayuko sa counter at ngumiti. Napahinto si Klea, halos mahulog ang hawak niyang plato. Kilalang-kilala niya ang ngiting iyon—ang ngiting nakita niya sa loob ng mahabang panahon.

“Hi? Can you hear me?” tanong ng matipunong lalaki, tila nagtataka kung bakit siya nakatulala.

Hindi makapaniwala si Klea. Nasa harap niya si Joseph. Pero iba na ang tindig nito—parang isang opisyal o Mayor na sobrang busy, napaka-professional, mas maskulado, at mas gwapo pa kaysa dati. Pero ang mas nakadurog ng puso niya: parang hindi siya nito kilala. At sa tabi niya ay isang magandang babae na nakakapit nang mahigpit sa braso nito—si Jenny Fernandez, isang sikat na modelo at anak ng business partner ng pamilya nila.

“Ahm… ilan po ba, Sir?” ang tanging naisambit ni Klea, pilit na itinatago ang panginginig ng boses.

Matapos makuha ang order, umalis na agad ang dalawa. Habang pinapanood niya silang lumalayo, bumalik sa isip niya ang huling gabing magkasama sila.

KLEA'S FLASHBACK

“Oh, paano na ‘yan? Aalis ka na pala ng bansa, Seph? Wala bang pa-inom man lang diyan?” biro ni Klea noon.

Agad namang inilabas ni Joseph ang nakatagong alak na binili niya para lang sa kanilang dalawa. Masaya silang nagkwentuhan, nagtawanan, hanggang sa lumalim ang gabi nang hindi nila namamalayan. Hanggang sa biglang naging seryoso ang mukha ni Joseph.

“Klea… do you see me more than just friends?”

“Alam mo naman, Seph, kung gaano kita kamahal. Para na tayong magkapatid, at hinding-hindi ‘yon magbabago,” sagot niya nang malambing.

Pero sa halip na sumagot, hinalikan siya ni Joseph nang matindi. At sa gabing iyon, nalaman nilang higit pa sa pagkakaibigan ang nararamdaman nila.

Kinaumagahan, nagising si Klea na masakit ang katawan. Lumingon siya sa tabi—pero wala na si Joseph. Wala man lang paalam, wala man lang sulat.

At ngayon, narito na siya… pero parang ibang tao na, at parang hindi na niya kilala ang babaeng iniwan niya noon.