Chapter 6

Matapos ang ilang araw ng paghihintay, sa wakas ay nakatanggap si Lily ng tawag mula sa mga kompanyang kanyang inaplayan, kahit natingga at hindi niya nagamit ang kanyang talento sa pagdidisenyo sa loob ng dalawang taon bilang mabuting maybahay ni Gino ay hindi pa rin matatawaran ang kanyang galing sa pagdidisenyo base sa mga portfolio na ipinasa niya sa iilang kompanya.

“This is it! This is my chance na e-prove sa lahat, lalong-lalo na kay Gino na kaya kong magtagumpay kahit wala siya, I wasted my two years loving him, caring for him pero hindi man lang niya nakita lahat ng yun,” madamdaming sambit ni Lily matapos makatanggap ng tawag.

Sa unang pagkakataon, nakaramdam ng sigla ang puso si Lily na tuparin ang naudlot niyang pangarap noon. Pinangako niya sa sarili na gagawin niya ang lahat ng kanyang makakaya para magtagumpay, hindi para kay Gino kundi para sa sarili niya.

“Iba ang aura mo ngayon ah, anong meron? “ tanong ni Sussie ng dumating ito galing trabaho at nakita siyang puno ng sigla habang nagluluto sa kusina.

“Wala, masaya lang ako dahil tinawagan ako ng mga inaplayan kong kompanya para sa job interview, akalain mo yun, tatlong sunod-sunod na tawag ang natanggap ko mula sa iba't-ibang kumpanya para sa interview,” nakangiting sambit niya.

“Wow! magandang balita yan, I’m happy for you Lily, then in that case, kailangan nating maghanda, bukas na bukas din sasamahan kitang mamili ng mga damit na pwede mong isuot para sa job interview mo.”

“Naku,huwag na, may mga damit akong pwedeng isuot no, ayokong maabala ka pa,” tanggi ni Lily.

“ Hindi, pwede! You are going to enter into the corporate world, ika nga, you have to dress to impress. Kaya don’t worry, dahil ako ang bahala sayo, okay? wika ng kaibigan sabay kindat sa kanya.

Kinabukasan, sinamahan nga siya ni Sussie na bumili ng iilang business suit para sa kanyang interview, mukhang mas excited pa ito sa kanya at tinulungan pa siya sa paghahanda para sa kanyang nalalapit na panayam.

Napangiti siya, sa tulong ni Sussie, unti-unti niyang nakakalimutan ang sakit na dulot ni Gino. Kahit pa paminsan-minsan naalala niya ito at kung paano niya ito minahal noon, ngunit agad siyang nakakaramdam ng poot pag sumisingit ang mukha ni Maggie na kasama si Gino.

Ewan ba niya, kahit pa sabihing wala namang pag-uusap na namagitan sa kanila ni Maggie, pero naiinis siya sa tuwing naalala ang babae. Pakiramdam niya nanliliit siya sa sarili kapag naalala ito. Parang pinupukaw nito ang sakit sa kanyang puso, ang uri ng sakit na nag-udyok sa kanya para bumangon, humanap ng trabaho na pwede niyang ipagmalaki sa kanyang sarili at pawiin ang lahat ng bumabagabag sa kanyang isipin.

Dumaring ang araw ng kanyang interview, suot ang business suit na binili ng kaibigan, confident siyang humarap sa grupo na mag-iinterview sa kanya. Inagahan talaga niya ang pagpunta sa kompanya, para hindi siya mahuli sa oras ng kanyang interview. Kaya eksakto alas nuebe ay nasa harap na siya ng mga interviewer dala kanyang resume at inihandang porfolio ng kanyang mga bagong designs.

“Miss Delfin, this past two years after your graduation, ano ba ang naging trabaho mo?” tanong ng nag-interview sa kanya habang sinisipat ang kanyang resume.

Hindi na nagulat si Lily sa tanong, medyo inasahan na niya ito, sa kanyang resume, wala siyang inilagay na job experience, dahil wala naman talaga siyang trabaho sa loob ng dalawang taon kundi ang maging maybahay ni Gino.

“After graduation, nag-asawa po ako,” medyo nahihiya at tipid niyang sagot.

“Ibig sahinin, you are married and don't have any job experience, I’m sorry to tell you this Miss Delfin, siguro kung after graduation ay nag-apply ka sa kompanya, may chance that you will be hired, but for now we can’t hire you. We are very sorry,” wika nito at iniabot sa kanya ang folder na naglalaman ng kanyang resume at portfolio.

Nanlumo si Lily sa narinig, hindi niya maintindihan na tinanggihan siya agad, dahil lang sa may-asawa siya at walang job experience, ni hindi man lang tinanong kung ano ang kaya niyang gawin. Nasa resume niya lahat ng mga achievements niya, mga project na natapos niya noong nag-aaral pa siya. Alam niyang she is capable for the job, kaya nga pinatawag siya for interview dahil nakita ng mga ito sa ipinasa niyang application na may potential siya. Yun ang pinanghahawakan niya ng makatanggap siya ng tawag .

“I know, I don't have have a real job experience, pero tingnan nyo naman sana ang kakayahan ko, nakasaad sa resume ko ang lahat ng tungkol sa akin, nag-asawa lang ako pero hindi ibig sahinin nun, na hindi na ako capable sa trabaho,” protesta niya.

Kaya niyang tanggapin, kapag tinanggihan siya dahil sa wala siyang alam sa propesyon na kanyang inaplayan, pero malinaw sa resume niya na may kakayahan siya, nagtapos siya sa kursong naayon sa trabahong gusto niyang tapusin. Kaya para sa kanya Isang mababaw na dahilan na tinanggihan siya dahil lang sa wala siyang experience sa trabaho sa kompanya at kasal siya.

“Miss Delfin, may rules ang company na ‘to. Since, you are married, at eventually ay magbubuntis ka at magkakaroon ng anak ay maapektuhan ang trabaho sa company mo kapag nagkataon. The company won’t hire people na magiging pabigat lang sa kompanya.”

Pagkatapos magsalita ng tagapanayam ay tumayo ito at sinensayaan ang assistant nito na pwede na siyang umalis at papasukin ang susunod na aplikante.

Walang nagawa si Lily kundiang lumabas ng kwartong iyon. Sinabi na lang niya sa kanyang sarili na minalas siya ngayong araw, na pinatawag lang siya ng kompanya para mapunan ang bilang ng mga applicants sa araw na iyon. Sa isip niya may sunod pa naman siyang interview sa ibang company at umaasa siya baka palarin na siya sa susunod.

Ngunit ganun na lang ang panlulumo niya na hindi rin siya natanggap sa pangalawa at pangatlo pa niyang interview na pinuntahan. At ang nakakainis sa reception pa lang ng kompanya sinabihan na siya ng receptionist wala ng bakanteng ni hindi pa nga siya tapos makapagsalita at dumaan sa proseso ng interview.

Bumagsak ang balikat niya sa pangyayari, tila lahat ng kumpiyansa niya sa sarili at ang siglang naramdaman niya ay lahat naglaho sa Isang iglap.

Kinagabihan, pag-uwi niya sa apartment ni Sussie, pagpasok pa lang niya sa p***o ay sinalubong na siya ng mabangong amoy ng pagkain. Masaya siyang sinalubong ni Sussie dala ang isang maliit na strawberry cake at nagpaikot-ikot pa ito sa harapan niya na puno na puno ng sigla.

“Congratulations sa bago mong journey Lily! Now that you are starting a new career in life, sana magtagumpay ka sa trabaho at someday ay maging isa kang sikat na designer at pagsisihan lahat ni Gino ang pambabalewala niya sayo,” masiglang sambit ni Sussie.

Napatigil si Lily sa pagsuot ng tsinelas at malungkot ang mukha na humarap sa kaibigan. Medyo nailang siya at nakaramdam na hiya kay Sussie.

Nang maramdaman ni Sussie na may mali sa hitsura ng kaibigan , ipinatong niya ang cake sa mesa at nilapitan si Lily.

“What’s wrong? Anong nangyari sa interview mo?”

Pilit na ngumiti si Lily at bahagyang umiling, na tila ba walang big deal na nangyari sa buong araw, na minalas lang talaga siya at baliwala sa kanya ang lahat.

“Wala, hindi ka na sana nag-abala pa, hindi naman ako natanggap sa trabaho, sinayang mo lang ang pera sa pagbili nitong cake,” medyo malungkot na wika niya.

"Paano nangyari iyon?" gulat na bulalas ni Sussie

“Pinatawag ka for interview, ibig sabihin, malaki ang chance mo na makapasok. Isa pa, maganda ang records mo sa school at nagtapos ka pa sa isang prestigious university, kahit pa sabihing wala ka pang job experience, malaki naman ang potencial mo at napaka-talented mo pa. Bulag ba silang lahat para hindi nila makita ang nakalagay sa resume mo at mga pofrfolio mo.”

Matapos makapagpalit ng tsinelas ni Lily ay hinila niya si Sussie papunta sa dining table at pinaupo sa bakanteng silya.

“Baka lang malas ako ngayong araw na ‘to. May dalawang interview pa naman ako, malay mo baka sa mga susunod na kompanya ang swerte ko, hindi naman ako nagmamadali,’ turan niya sa kaibigan.

Gayunpaman, nadidismaya siya kapag naiisip niya si Maggie, kaedad niya lang ito pero successful na ito. Vice president na ito ng Tan Group ngayon, habang siya ay nahihirapan pang makapasok sa trabaho.

“Anong dalawang kompanya ang may interview ka pa? Sabihin mo nga sa akin,” tanong ni Sussie na kinuha ang cake at sinimulang hiwain.

“Crown at Miller,” ang dalawang kompanyang kilalang kilala sa buong BGC.

Malaki naman ang mga kompanyang tumanggi kay Lily kanina, pero ikumpara sa dalawang kompanyang kanyang nabanggit walang panama ang mga ito. Hindi tuloy maiwasan ni Lily ang makaramdam ng lungkot, tila ba ang liit ng tsansa niya na makapasok sa ganoong klaseng tanyag at namamayagpag na kompanya.