Chapter 1

SEVEN YEARS LATER

Napa buntong hininga si Kenna. Kauuwi niya lang galing sa hotel kung saan siya nagtatrabaho. Nagbihis siya sandali bago tuluyang sinulyapan ang kanyang suot na relo. Alas kwatro na ng hapon, tiyak na kanina pa naghihintay ang anak niya sa kaniya.

Sumakay siya sa kanyang kotse at nag-drive patungo sa school kung saan niya ipinasok ang kanyang anak. Mabuti na lang at mabait ang teacher nito at pinayagan siyang doon na muna ang anak niya maghapon kahit na tapos na ang klase nito.

Sa totoo lang ay wala din naman siyang mapag-iwanan sa anak niya. Pitong taon na ang lumipas simula noong lumayas siya sa bahay ng kanyang stepfather at simula noon ay hindi na sila muling nagkita pa ng kanyang ina.

Napakahirap ng pinagdaanan niya pero sinong mag-aakala na makakaya niya ang lahat ng iyon ng mag-isa. Marami siyang narinig sa ibang tao noong ipinagbubuntis niya si Cassandra, na kesyo malandi daw siya at nabuntis ng maaga at higit sa lahat ay hindi siya pinanindigan ng nakabuntis sa kaniya pero wala naman iyong problema sa kaniya sa halip ay ginawa niya iyong inspirasyon para magpatuloy siya.

Ngayon ay okay naman na ang buhay nila ng anak niya pero may mangilan-ngilan pa rin syempre na lihim siyang pinag-uusapan lalo na sa trabaho niya. Alam niyang pag-alis niya ay siya ang topic ng mga kasamahan niya sa hotel pero wala lang iyon sa kaniya. Hindi na iyon bago pa sa kaniya dahil palagi naman na siyang nakakarinig ng mga ganung klaseng salita ngunit wala siyang pakialam. Ang sa kaniya lang ay huwag na nilang idamay pa ang anak niya.

Hindi nagtagal ay tuluyan na siyang nakarating sa school. Kaagad siyang bumaba ng kotse at pinuntahan ang classroom ng anak niya. Ipinasok niya ito sa isang private school malapit lang sa tinitirhan nilang maliit na apartment kung saan sila nakatira. Pakiramdam niya kasi ay mas safe ito doon.

Kapag sabado at linggo naman ay wala siyang choice kundi ang isama ito sa trabaho niya. Mabuti na lang at kahit papano ay hindi ito malikot kaya okay lang naman. Pero ang problema nga lang ay mahilig itong maglaro at kung sino-sinong lalaki ang kinakakausap nito at tinatawag na Daddy.

Patawa-tawa lang siya minsan pero ang totoo ay nasasaktan siya para sa anak niya. Paano ba naman kasi ay alam niyang naghahanap ito ng pagmamahal ng isang ama pero ginagawa niya naman ang lahat ng kanyang makakaya para hindi na ito maghanap pa ng pagmamahal ng isang ama ngunit alam niya sa sarili niya kung ano ang hinahanap nito dahil maging siya ay lumaking walang ama.

Alam na alam niya ang nararamdaman ng anak niya pero palagi niya lang iyong isinasantabi. Oo, pumapasok sa isip niya paminsan-minsan ang ama nito ngunit kahit na gusto niyang ibigay ang gusto ng anak ay hindi niya naman magawa.

Wala siyang alam tungkol sa lalaki at tanging ang mukha lang nito ang natandaan niya. Bukod pa doon ay tinakbuhan niya ito kinabukasan, yung tipong hindi pa ito nagigising sa sobrang takot niya. 

Sa totoo lang ay hindi niya akalain na may mabubuo sa isang gabing iyon pero ano pang magagawa niya? Wala siyang pinagsisisihan sa nangyari dahil ang kapalit naman ay ang anak niyang napaka-cute at nagsisilbing kulay sa boring niyang mundo.

“Mommy!” masayang bulalas nito ng makita siya. Kaagad itong nagtatakbo sa kaniya at niyakap siya kung saan ay niyakap niya rin naman ito kaagad at pinupog ng halik.

“Ahh!” sabi nito at pagkatapos ay halos itulak na siya. “Stop na Mommy.” reklamo nito sa kaniya na ikinataas niya lang naman ng kilay niya.

“Why? Don’t tell me ay ayaw mo ng kiss ng Mommy?” tanong niya rito.

Ngumuso lang ito. “Hindi naman sa ganun Mommy, pero kasi… ang baho ko pa.” sagot nito sa kaniya na ikinataas niya lang lalo ng kilay niya.

“Kadami mo na talagang alam.” sabi niya bago tumayo at nilingon ang teacher nito. “Ah ma’am salamat po, uuwi na po kami.” nakangiti niyang paalam dito na ikinatango lang naman nito at ngumiti.

“Naku, kanina pa po niya kayo hinihintay. Mabuti nga po at dumating na kayo kaagad. Excited na pong umuwi, alam niya kasing wala silang assignment bukas.” sabi ng teacher nito sa kaniya.

Alanganing ngumiti siya. “Naku, ito talagang si Cassandra ma’am e mas nagiging pasaway pa lalo.” napapakamot na lang siya sa kanyang ulong sabi sa teacher ng anak niya.

“Ganyan lang po talaga siya Miss pero matalino po ang anak niyo.” sabi nito sa kaniya at nang lingunin niya ang kanyang anak ay nakita niyang kinukuha na nito ang bag nito sa upuan. 

“Salamat po ma’am, sige po mauna na po kami.” sabi niya rito.

“Sige po Miss.” sagot nito sa kaniya pabalik.

Hindi nagtagal ay hawak na niya ang kamay ni Cassandra at sabay na naglalakad palabas ng school nang mapansin niyang medyo tahimik ito. “May problema ba, little bean?” tanong niya rito. Nasanay na siyang iyon ang tawag niya sa anak kung saan ay naging palayaw na nito iyon.

Umiling ito ngunit basang-basa niya ang ekspresyon nito. “Ano nga iyon?” tanong niya at tumigil sa paglalakad bago umupo sa harap nito. Nakita niyang nag-iwas ito ng tingin sa kaniya bago yumuko.

“Next week kasi Mommy ay may program sa school at ang sabi ni ma’am ay kailangan daw kasama ang Mommy at Daddy sa pag-attend.” sagot nito sa kaniya kung saan ay natigilan siya bigla.

Alam na niya kaagad kung bakit ganito ang ipinapakita ng anak niya. Gusto nitong pumunta doon ng may ama. Katulad niya noong bata pa siya ay palagi na lang siyang tinutukso ng mga kaklase niya dahil wala siyang ama. Alam na alam niya pero, paano niya ipapaliwanag sa anak niya ang sitwasyon niya? Ang sitwasyon nila? Masyado pa itong bata para maintindihan ang lahat.

Akmang ibubuka na sana niya ang kanyang bibig para magsalita nang bigla na lang itong tumingin sa kaniya. Halos madurog ang puso niya ng masalubong ng kanyang mga mata ang mga mata nitong nakatingin sa kaniya. “Pwede bang pumunta ako doon ng may Daddy, Mommy?” tanong nito sa kaniya pero paano nga niya iyon gagawin? Sino ang isasama niya?

“Anak…” hinaplos niya ang buhok nito.

“Alam ko Mommy, alam ko. Pero kung may mahahanap ako, okay lang sayo diba? Papayagan mo naman ako diba?” nagmamakaawa ang mga mata nito.

Sa huli ay napapikit na lang siya ng mariin at humugot ng malalim na buntong hininga. “Mommy please?” muling tanong nito sa kaniya. Lumambot ang puso niya at hinaplos ang pisngi ng anak niya bago mahinang tumango.

“Sure, sure little pea.” mahina ngunit puno ng guilt na sagot niya sa kanyang anak. Kung iyon ang makakapag pasaya sa anak niya ay handa niyang gawin ang lahat kaya sa huli ay pumayag na lang siya.

...

…