Chapter 6

NI hindi humiwalay ang batang babae kay Nathan habang nakasakay sila ng kotse. Tahimik lang itong nakaupo sa tabi niya. Hindi niya alam na ganito pala ito kakulit. Talagang ni ayaw nitong sundin ang Mommy nito na ikinangiti niya na lang. Hindi naman siya naiinis dito kahit na wala talaga siyang hilig sa mga bata sa totoo lang. Bukod pa doon ay mainam na rin iyon na mapalapit ito sa kaniya para mapapayag niya ang babaeng iyon sa plano niya.

Kung sakali mang pumayag ito sa gusto nito ay  kahit dalawang taon lang siguro silang mananatiling kasal hanggang sa maisalin lang sa kaniya ang kanyang mana. Napatitig siya sa batang nasa tabi niya. Sa totoo lang ay lumaki siyang walang ama.

Buong akala niya noon ay pinsan niya si Olivia pero hindi nagtagal ay lumabas ang totoo dahil hindi niya pala ito pinsan kundi kapatid niya ito. Talagang nagulat siya noong una pero sa huli ay natanggap niya rin naman ang totoo at mas naging maganda ang relasyon nilang pamilya.

Hindi nagtagal ay tuluyan na nga silang tumigil sa mansyon ng mga Montefalco. Hindi siya dito nakatira dahil may sarili siyang bahay. Isa pa, mas prefer niyang tumira sa bahay mag-isa ng walang kasama kundi tanging ang mga kasambahay lang.

Hawak niya ang maliit na kamay ng bata habang naglalakad papasok. Birthday ngayon ng anak ni Olivia pero hindi naman ito naghanda ng marami. Ang sabi kasi nito ay sila-sila lang daw ang pupunta dahil tiyak daw na kapag napa-party siya ay baka hindi daw siya pupunta kaya inirespeto nito ang gusto niya.

Wala naman kasi talaga siyang kahilig-hilig sa mga ganung klase ng bagay, bukod pa doon ay masyado siyang busy. Pagpasok niya sa loob ng main door ay rinig na mula doon ang tawanan mula sa loob. Humigpit ang hawak ng batang babae sa kanyang kamay kung saan ay kaagad niya itong niyuko at nginitian. “Kinakabahan ka?” tanong niya rito na ikinatango nito.

Yumuko siya para buhatin ang bata. “Huwag kang mag-alala little bean, nandito naman si Daddy e.” sabi niya rito saka ito kinindatan. Nagliwanag ang mukha nito at iniyakap ang maliliit na kamay sa leeg niya.

Napalingon ang lahat sa kanila ng marinig ang kanyang pagdating. Si Olivia na may hawak na cupcake ng mga oras na iyon ay biglang nabitawan ito. Iisa lang ang nakarehistro sa mga mukha ng mga ito. Pagkagulat.

“What the hell?” gulat na bulalas ni Via. “Who is that little girl?” naglakad ito palapit sa kanila at nang makita ang mukha ng bata ay napatakip ito sa bibig.

“Is she, is she your daughter?” nanlalaki ang mga mata pa rin nitong tanong.

Ngumiti siya at niyuko si Cassandra. “Say hi to your Tita.” sabi niya sa bata.

Nahihiya itong tumingin kay Via. “hi po Tita.” malambing na sabi nito kung saan ay kaagad naman na lumambot ang ekspresyon ni Via.

“Oh, you are so cute. Halika, come to Tita.” sabi ni Via at kinarga ang bata. Sumama naman ito at pagkatapos ay ipinakilala ito ni Via sa kanyang mga anak na naroon.

Samantala, kaagad siyang hinila ng kanyang ama sa study room at alam na niya kaagad kung ano ang sasabihin nito. “What the hell are you doing Nathan? Sa tingin mo ba ay isa itong malaking biro? Darating ka dito na may bitbit na bata? Anong klaseng kalokohan ito huh? Anong sasabihin ng mga tao kapag nakita nila ang bata?” malamig na tanong nito sa kaniya.

Napa buntong hininga na lang siya. Ito ang nag-utos sa kaniya na maghanap na ng mapapangasawa niya para na rin sa mamanahin niya pagkatapos ngayon na sinusunod na niya ang gusto nito ay ito naman ang nagrereklamo. Hindi na tuloy niya alam kung saan siya lulugar.

“Dad, hindi ba at kayo na rin ang nagsabi sa akin na maghanap ng mapapangasawa ko? Sinunod ko lang ang gusto niyo.” walang gana niyang sagot. Hindi niya maintindihan kung bakit nagagalit ito sa kaniya e wala naman siyang ginagawang masama.

Nakita niya kung paano nagtagis ang mga bagang nito. “Napakaraming babae ang pwede mong mapangasawa tapos ay hahanap ka ng babaeng may anak? Nag-iisip ka ba talaga Nathan?”

Nagsalubong ang mga kilay niya sa narinig. “Dad, ano naman kung may anak siya? Ang point dito ay magpapakasal ako dahil iyon ang utos niyo.” sagot niya sa kanyang ama ngunit mas lalo lang naging pangit ang mukha nito.

“No. hindi ako papayag na pakasalan mo ang ina ng batang iyon. Kung magpapakasal ka lang din ay sa pamilya na ng taong kakilala ko at makakapantay sa—”

Naging malamig ang ekspresyon ni Nathan. Hindi niya akalain na sasabihin ito ng kanyang ama. “Pakakasalan ko siya sa ayaw at gusto niyo.” putol niya sa kung anuman ang sasabihin nito. Wala itong karapatan na diktahan siya sa kung sino ang gusto niyang pakasalan kahit na sabihin pang marriage for convinience lang ang magiging kasal nila ng babaeng iyon kung sakali man.

Pinukpok nito ang mesa. “Nathan binabalaan kita, hindi ikaw ang masusunod kundi ako!” galit na sigaw nito sa kaniya na pumuno sa loob ng opisina.

Ang malalamig niyang mga mata ay napatitig dito. “Hindi niyo pwedeng kontrolin ang buhay ko kahit na kayo pa ang ama ko.” malamig na sagot niya rito. Tumayo siya.

“Kailan ka pa naging bastos? Hindi pa tayo tapos mag-usap!” muling sigaw sa kaniya nito. “At kapag pinakasalan mo ang babaeng iyon, mas wala kang mamanahin sa akin!” banta nito sa kaniya na ikinangiti niya ng mapait.

Sinalubong niya ang mga mata nitong nakatingin sa kaniya. “Alam niyo sa totoo lang, all my life ay lumaki akong walang ama. Lumaki akong walang ibang nandiyan para sa akin kundi si Mommy lang at ngayon na tinanggap niyo ako bilang anak niyo ay ganito ang gagawin niyo sa akin? Kokontrolin niyo na parang isang puppet niyo sa lahat ng gusto niyo?” puno ng panunuya niyang tanong dito.

“Alam nating lahat kung ano ang pinagdaanan ni Via dahil lang sa kagagawan niyo at maswerte siya dahil minahal siya ni Ivan pero paano kung hindi? Sa tingin niyo ba ay magiging masaya siya sa pagiging match maker ninyo? We are adults now kaya alam na namin kung anong ginagawa namin at isa pa, wala kayong karapatan na husgahan ang isang babae dahil lang may anak siya.” tuloy-tuloy na sabi niya. Basta na lang iyon lumabas sa bibig niya ng hindi niya inaasahan sa totoo lang.

“At ipinagtatanggol mo pa talaga ang babaeng iyon? Mag-isip ka nga Nathan, sa tingin mo, iiwan ang babaeng iyon ng nakabuntis sa kaniya kung matino siya? Isipin mo nga iyon!” 

Napakuyom ang kanyang mga kamay. Paano nito naaatim na husgahan ang isang babaeng hindi pa nito kilala? At alam ba nito ang pinagdaanan ng babaeng iyon para masabi nito ang lahat ng iyon?

Sa halip na sagutin ito ay tumalikod siya. Kung sasagot pa siya ay baka humaba pa ang usapan nilang dalawa kaya mas maganda na lang na lumabas na siya at umalis.

Ngunit nang hawak na niya ang seradura ng pinto ay narinig niyang muli ang tinig nito. “Huwag mo akong subukan Nathan. Kaya kong gawin ang lahat para lang mawala siya sa landas mo at ng hindi lang masira ang pangalan at reputasyon mo kung iyon ang kinakailangan.” 

Natulos siya mula sa kanyang kinatatayuan ngunit kahit na ganun ay wala siyang balak na hayaan itong gawin ang gusto nito. Binuksan niya ang pinto at lumabas ng hindi sumasagot.

…