INICIAR SESIÓN🔥 CHAPTER 67: You Keep Looking at Me Like I’m Breakable👉 “I remembered enough to ruin me—but not enough to save me.”Hindi ko na alam kung saan nagsimula ang sakit.Sa memorya ba?O sa katotohanan na hindi ko na kaya ang sarili ko?Nakasandal ako sa malamig na pader ng lumang facility.Nanginginig.Hindi umiiyak—pero halos.“I remembered enough to ruin me—but not enough to save me.”“Freya.”
CHAPTER 66: I Wasn’t Raised… I Was Built👉 “The house didn’t feel unfamiliar. That was the first thing that terrified me.”Hindi ko alam kung bakit ako nanginginig.Hindi dahil sa takot.Kundi dahil sa pakiramdam na…hindi ito unang beses ko dito.Nasa harap kami ng isang lumang gusali.Abandoned.Half-burned ang exterior. Bakal na bakod, kalawangin. Parang matagal nang iniwan ng mundo.Pero hindi ako makagalaw.The house didn’t feel unfamiliar. That was the first thing that terrified me.“Freya.”Boses ni Torren.Mababa. Controlled.Pero ramdam ko ang tensyon niya.Lumapit siya sa akin.Hindi ko siya tinitingnan.Hindi ko kaya.“Stay close,” sabi niya.Hindi utos.Babala.Pero hindi ako sumunod agad.Dahil sa bawat hakbang ko papalapit sa gusali—parang may humihila sa loob ng ulo ko.Memory.Hindi buo.Hindi malinaw.Pero… buhay.“Freya,” ulit niya, mas matigas na.Hinawakan niya ang kamay ko.Mainit.Real.Anchor.At doon ako bumalik sa katawan ko.Saglit.“Okay,” bulong ko.Hind
🔥 CHAPTER 65: You Let Me Go… That Was Your Mistake👉 “If You Wanted the Truth… You Should’ve Been Ready to Bleed”✨ “The moment he let me go… I became his biggest mistake.” ✨Hindi niya ako pinigilan.At iyon ang unang pagkakamali niya.Lumabas ako ng kwarto na hindi lumilingon. Hindi ako huminto. Hindi ako nagduda. Kahit bawat hakbang ko palayo sa kanya—parang may pinuputol sa loob ko.Pero kailangan.Kasi kung babalik ako…hindi ko na kayang lumayo ulit.Tahimik ang hallway ng mansion.Masyadong tahimik.Pero hindi na ako yung babaeng natatakot sa katahimikan. Hindi na ako yung naghihintay na may sumunod, may umatake, may mangyari.Ngayon… ako na ang gumagalaw.Ako na ang naghahanap.Ako na ang nagdedesisyon.You lied to me while holding me like I mattered.Paulit-ulit sa utak ko ang mga salita ko sa kanya.At masakit.Dahil kahit galit ako—totoo pa rin.Huminto ako sa may gilid ng hagdan.Nakatingin sa baba.May mga tauhan niya. Nagbabantay. Gumagalaw. Tahimik pero alerto.Good.
CHAPTER 64: You Lied With Your Hands on Me✨ “You lied to me while holding me like I mattered.” ✨Hindi ako makahinga.Hindi dahil sa litrato.Kundi dahil sa lalaking nakatayo sa harap ko habang hawak ko ang ebidensyang tuluyang sumira sa natitira kong katinuan.Si Torren.Yung lalaking paulit-ulit akong hinawakan na parang mahalaga ako.Yung lalaking paulit-ulit akong pinrotektahan na parang may halaga ang buhay ko.Yung lalaking ngayon ko lang lubusang na-realize—simula pa lang, nagsisinungaling na.
CHAPTER 63: Say My Real Name✨ “If Freya isn’t my real name… then who the hell have I been this whole time?” ✨Hindi na ako humihinga nang maayos.Hindi dahil sa takot.Kundi dahil sa pangalang narinig ko mula sa kabilang side ng pinto.Isang pangalan na hindi ko kilala— pero may kung anong pumutok sa loob ko nang marinig ko iyon.Parang may kamay na humila sa isang bagay na matagal nang nakabaon sa utak ko.“...Alina.”Tumigil an
CHAPTER 62: You Touch Me Like You’re Already Ruined✨ “He touched me like a man already losing the war inside him.” ✨Hindi ako agad nakagalaw.Hindi dahil sa pangalan ni Selene.Kundi dahil sa ekspresyon ni Torren habang nakatitig siya sa keycard na hawak ni Darius.Malamig.Tahimik.At masyadong delikado.Hindi siya sumigaw.Hindi siya nagwala.At iyon ang mas kinatakutan ko.Kasi sa tuwing ganito siya katahimik… may mamamatay.“Where is she?” malamig niyang tanong.“Missing,” sagot ni Darius agad. “Wala siya sa staff quarters. Hindi rin sumasagot sa comms.”Tumigas ang panga ni Torren.“Lock the east and south corridors. Nobody leaves this house without my permission.”“Yes, boss.”“Double the guards.”“Yes, boss.”“Then find her.”Tahimik na tumango si Darius.Pero bago pa siya makaalis, muli siyang napatingin sa akin.At doon ko naramdaman.May iba pa siyang gustong sabihin.Something worse.“May sasabihin ka pa?” tanong ni Torren, mas malamig.Huminga nang mabigat si Darius.“Si
Chapter 27: The War I ChoseBANG.Hindi pa man ako nakakabawi— sumabog ulit ang mundo sa paligid ko.Hindi pa tapos.Hindi kailanman matatapos.Huminga ako ng malalim, nanginginig pa ang kamay ko mula sa huling putok na ginawa ko.May namatay, dahil sa akin.At sa unang pagkakataon— hindi ako nags
Chapter 26: The Blood You Can’t EscapeDalawang putok ang sabay na umalingawngaw.At sa isang segundo—hindi ko alam kung sino ang tinamaan.Tumigil ang mundo.O baka ako lang ang tumigil.Hindi ako makahinga.Hindi ako makagalaw.Ang tanging naririnig ko—ang echo ng baril.At ang tibok ng puso ko
Chapter 23: The Man Who Refused to Die (Part 2)“…Torren…”Mahina ang boses ko.Parang hindi akin.Parang galing sa ibang tao.Pinilit kong igalaw ang katawan ko.Masakit.Lahat.Parang dinurog ang buto ko.Pero wala akong pakialam.“Torren!”Sumigaw ako.Mas malakas.Mas desperado.Walang sumagot.
Chapter 21: The Man Who Chose MeBEEP.Bomb.“Run.”Isang tunog lang.Pero sapat para maparalisa ang buong katawan ko.Ang boses ni Torren ay mababa.Matalim.At hindi na pwedeng kontrahin.“TORREN—”Hinila niya ako.Mahigpit.Halos masaktan ako sa lakas ng kapit niya.“Move, Freya!”“Hindi kita ii







