CHAPTER 5: FIRST TORTURE (VALERIE)

"Ginoooo!!!", Si Valerie lang ang naglakas loob na tumayo at tumakbo para subukang makalabas sa pintuan. Isang ngising aso lang ang ipinakita ng magkakapatid habang naka tingin lang din si Don Enriquetto sa kanya. 

"Anong nangyayari dito?" Hindi makapaniwalang sabi ni Hannah sa kanyang isipan, maging si Greg ay hindi makatingin sa kanya para man lang sana sulyapan sya at bulungan na ayos lang lahat. Inisip nyang hindi sya pwedeng magsalita agad, hihintayin nyang may sumunod na magsalita o dugtungan ni Don Enriquetto ng paliwanag ang kanyang mga kondisyon.

"Tumigil ka na sa pag istorbo sa sinasabi ni papa", muling suway ni Prosecutor Alonzo. Halatang sya ang may pinaka maiksing pasensya sa kanila. 

"I appreciate your silence ladies". Ngumiti si Don Enriquetto at itinaas ang kanyang wine glass para sa isang toast. "Let's toast for that". 

Wala nang lumingon pa sa nagsimula nang umiyak na si Valerie. Naka luhod ito at nagmamaka awa kay Manang Violeta na buksan ang pinto pera puro iling lang ang sagot ng kasambahay. 

"Here are my conditions", muling pagpapatuloy ng matanda. 

"No cellphones", isang mahabang katahimikan ang sumunod, at walang sino mang tumutol habang kinokolekta ng isa pang katulong ang mga telepono nila. Pinatay at isinilid nya ang mga yun sa isang pouch.

"And this" Inilapag ng matanda ang mga blankong papel. "Write a suicide letter, palalabasin nating you are gone and that's it, all my assets at ari-arian ay makukuha ng isa sa inyo kahit di pa kayo kasal sa mga anak ko, you can be their mistress forever and become rich like you've never been".

Nanginginig man ang kamay ng mga babae ay pinilit nilang kunin ang mga papel at nagsimula nang magsulat. Hindi makaka tulong kung makikipagtalo pa rin sila. Naka kulong na sila ngayon. Nahuli sila sa patibong ng mga lalaking minamahal nila. Kahit pa makatakas sila sa mansyon ay walang paraan para maka labas sila ng isla. 

Wala namang pamilya si Hannah maaaring ipadala lang ito sa kanyang mga kasamahan sa trabaho. Pero alam nyang wala namang maghahanap sa kanya kahit pa hindi na sya maka balik.

Too good to be true. Yun ang nasa isip ni Hannah, hindi nya naisip na imposibleng ganun ganun na lang iyon ipaminigay ng matanda. These people are psycho. Ganun din kaya ang iba pa nyang kapatid? Ganun din kaya si Greg? Napatingin si Hannah kay Greg at nginitian sya nito. 

"Gago", bulong nya sa isip nya. "Gago ka Greg bakit mo ako dinala dito".

Tinitimbang nya ang magiging plano, kakampi nya ba si Greg? Hindi nya pwedeng maging kakampi ang mga babaeng to. 

"Pano kayo pipili ? kelangan ba may mamatay?". 

Tumayo ang lahat ng balahibo ni Hannah sa katawan ng magtanong si Mira. Linagok nito ang lahat ng laman ng wine glass pagkatapos nyang magtanong. 

"Anong pinagsasasabi ng gagang babae na to?", nanggagalaiti si Hannah sa kanyang isipan. "Parang binibigyan nya pa ng ideya ang matanda. 

Isang mala demonyong halakhak ang isinagot ni Don Enriquetto. 

"Well kung hindi nyo mahintay ang one year then you can consider that at matira ang matibay, magtatagumpay ang kung sino mang buhay". 

Sabay sabay na bumuntong hininga at napahawak sa kanilang mga dibdib ang hilera ng mga babae mula sa tabi ni Hannah. 

"Fvck! I cant die here". Sabat ni Samantha, isang animal advocate ang kasamang mistress ni Ugo na pang lima sa magkakapatid. "My cats, my fur babies need me. Ugo take me home , please gagawin ko lahat pauwiin nyo lang ako, please". 

"If you don't want to die here babe, then don't die". Malamig na tugon ni Ugo. Inabot nito ang kanyang kamay sa mesa. "It's okay, your cats will be fine". Walang emosyon ang tono ng boses nito pero mas okay na yun kesa kay Gino na lantarang napakasama. 

Isang haplos sa paa ni Hannah ang mas lalong nagpakaba sa kanya. Paa ni Greg. Tinignan nya ito pero isang kibit balikat lang ang ginawa nito bago nya ilagay ang kanyang hintuturo sa kanyang labi para sabihing wag syang magsasalita. 

"Prosecutor Alonzo", Si Mira pa rin ang nagsasalita". "Where are your wives? Hindi ba inoffer ng daddy nyo ito sa kanila?".

Tinignan ni Hannah ang matanda at hinihintay ang isasagot nito. 

"I gave them my sons, i blessed their marriages, at ito ang napala ko, hiwalay ang lahat ng anak ko sa kanila. Those ungrateful bitches. Don't worry Mira you will meet them soon. Kahit pa mamatay ka dito siguradong makikilala mo din sila". 

"Pinatay nyo ba sila lahat?" Matapang na tanong muli ni Mira. 

"I love how you think Mira but for now, let's eat and then we'll all go to sleep". 

"Hoy! Valerie, hindi ma ba narinig ang papa? halika dito at kakain na bingi ka bang babae ka". Tinanggal ni Gino ang kanyang wrist watch at tumayo para lapitan si Valerie na humahagulgol pa rin. Walang lugar ang mahinang babae dito. Nang makalapit na ay agad nya itong sinabunutan patayo saka kinaladkad papunta sa upuan nya. "Kain! kain! kumain ka na!!!!"

Siguradong lahat sila ay pareparehong nagsisisi kung bakit sila sumama doon sa isla at bakit pinili nilang maging mistress ng mga lalaking ito.

"Aishhhhh, tumigil ka sa kaiiyak mo!!!". Maging ang mga babae ay pinilit pigilin ang pag kanilang mga emosyon kahit pa si Valerie lang ang sinisigawan ni Gino. 

"Ayaw mong tumigil ah, sige, sa may gustong mabawasan ang kahati sa mana ni papa at gustong mawala na ang babaeng to ngayon din, magtaas ng kanyang kamay".

"Ano?", hindi na napigilan ni Hannah ang boses nito. "Ga..." pero bago pa nya matuloy ay napatigil din nito ang sarili.

At laking gulat ng lahat ng unang magtaas ng kamay si Greg at tinitigan si Hannah. 

"I told you Hannah gagawin ko lahat para mapa sayo yun, hindi mo magiging kaibigan ang mga babaeng to. Bakit pa natin patagalin?".