BILLIONAIRE 2

Althea’s POV

Kung akala ko ay tahimik na ang mga kasunod na araw bago ang kasal, napakamali ko. Kinetic energy pa lang pala ng bagyo ang nararanasan namin noong nakaraang araw.

Kinaumagahan, nagising ako sa tunog ng mga basag na bubog at mararahas na kalabog sa ibabang bahagi ng bahay. Dali-dali kong isinuot ang aking salamin at patakbong bumaba ng hagdan. Ang nakita ko ay parang isang eksena mula sa isang drama movie mga lalakihang nakaitim na suit, may mga dalang makakapal na folder, at may mga mukhang parang anumang oras ay handang mamaril.

"Ano ba! Sabi ko naman sa inyo, sa makalawa ay mababayaran na kayo!" sigaw ni Papa, na halos lumuhod na sa harap ng isang matangkad na lalaking may hawak na demand letter.

"Don Fernando, halos anim na buwan mo nang itinatakas ang utang mo sa amin!" galit na sigaw ng lalaki. "Kung hindi matutuloy ang kasal ng anak mo sa isang Salzuelo upang garantiya ang mga ari-arian mo, ngayon pa lang ay kukunin na namin ang bahay na ito at ipapakulong ka namin!"

"Matutuloy ang kasal! Matutuloy!" pilit na depensa ni Papa habang nanginginig ang kanyang mga kamay.

Nakatayo lang ako sa may hagdanan, napahawak sa dibdib ko. Ang utang ni Papa... hindi lang pala ito milyun-milyon. Abot pala ito sa daan-daang milyon dahil sa mga bumagsak niyang investments sa casino at real estate. At ang tanging dahilan kung bakit hindi pa kami napupunta sa kangkungan ay dahil sa pangalang Salzuelo.

Nang wakas ay makaalis ang mga maniningil matapos iprisinta ni Papa ang pormal na invitation card ng kasal, lumabas si Ariana mula sa kanyang kuwarto. Nakasuot ito ng silk robe at may hawak na mamahaling tasa ng kape. Ngunit sa halip na mag-alala, ang mukha niya ay puno ng poot at matinding galit.

"Ano 'yung narinig ko?!" sigaw ni Ariana habang ibinabagsak ang tasa sa glass table, na naging dahilan upang mabasag ito. "Ginawa mo akong pambayad-utang, Papa?!"

"Ariana, magdahan-dahan ka sa pananalita mo" pilit na pakiusap ni Papa, ngunit mabilis siyang pinutol ng aking kapatid.

"No! I will not calm down!" nagwawala at nag-aalburoto na si Ariana sa gitna ng sala. "Akala ko kaya ako ikakasal kay Alfredo ay dahil pantay ang antas ng pamilya natin! Pero ano 'to? Isinuko mo pala ako sa halimaw na 'yon dahil sa mga katangahan mo sa negosyo?!"

Mabilis akong lumapit kay Ariana at inabutan siya ng isang basong tubig upang subukang pakalmahin siya. "Ariana, pakiusap, huminahon ka muna. Masama sa puso ni Papa ang ma-stress"

Walang-awa niyang itinabig ang kamay ko! Nahulog ang baso sa sahig at nabasag, habang ang tubig ay tumapon sa aking paanan.

"Manahimik ka nga, Althea!" bulyaw sa akin ni Ariana, ang kanyang mga mata ay nanlilisik sa galit. "Wala kang alam kaya huwag kang makialam dito! Hindi ikaw ang ipamimigay sa isang lalaking parang robot at walang puso! I refuse to be married to a cold monster like Alfredo Salzuelo!"

"Ariana! Naipangako na kita sa pamilya Salzuelo!" sigaw ni Papa, halos kapusin na siya ng hininga habang hawak ang kanyang dibdib. "Kapag hindi natuloy ang kasal na ito, mabubulok ako sa kulungan! At mawawala sa atin ang lahat ng mayroon tayo! Is sakripisyo mo naman ito para sa pamilya natin!"

"Family?! You call this a family?!" galit na halakhak ni Ariana. "Sacrifice? Bakit hindi si Althea ang magsakripisyo?! Tutal sanay naman siyang maging alipin mo!"

"Ariana, sobra ka na!" hindi ko na napigilang sumigaw.

"I don't care!" panlalaban niya. "Hinding-hindi ako magpapakasal sa lalaking 'yon! Mamatay man kayong lahat sa utang, hindi ko isusuko ang buhay ko para sa 'yo, Papa!"

Matapos bitawan ang mga walang-awang salitang iyon, patakbong umakyat si Ariana patungo sa kanyang kuwarto at pabalagbag na isinarado ang p***o. Rumaragasa ang tunog ng mga ibinabato niyang gamit mula sa loob.

Naiwan kami ni Papa sa sala. Halos manginig ang buong katawan ni Papa habang nakahawak sa kanyang dibdib, mabilis at mababaw ang kanyang paghinga.

"Papa! Ok ka lang po ba?" alalang tanong ko habang inaalayan siyang maupo sa sofa.

"Al-Althea..." pilit niyang pagsasalita, ang kanyang mukha ay namumutla at pinawawisan nang malamig. "Kapag... kapag hindi natuloy ang kasal... katapusan na natin..."

"Sshh, Papa, huwag mo munang isipin 'yan. Kakausapin ko si Ariana. Magiging maayos din ang lahat," pilit kong pag-aalo sa kanya kahit na sa loob-loob ko ay nanginginig din ako sa takot.

Tumingin sa akin si Papa, at sa kauna-unahang pagkakataon sa buhay ko, nakita ko ang matinding takot sa kanyang mga mata. Ngunit kasabay niyon, nakita ko rin ang isang bagay na palaging nagpapasakit sa puso ko maging sa gitna ng ganitong sitwasyon, ang kapakanan pa rin ni Ariana ang una niyang inaalala.

"Pakiusap, Althea... tulungan mo ang kapatid mo," bulong niya. "Kailangan niyang magpakasal... kailangan natin ang pera ni Alfredo..."

Tumango na lang ako nang dahan-dahan. Bitbit ang mabigat na pakiramdam, pumasok ako sa kusina upang kumuha ng basahan at linisin ang nabasag na baso at tumapon na tubig. Habang nakaluhod ako sa sahig at isa-isang pinupulot ang mga matutulis na bubog, naramdahan ko ang pagbaon ng isang maliit na bubog sa aking daliri. Lumabas ang maliit na patak ng dugo.

Tinitigan ko ang dugong iyon. Kahit kailan, ako ang naglilinis ng mga kalat ng pamilyang ito, naisip ko.

Hindi ko alam na ang nabasag na basong iyon ay tila isang babala lamang sa mas malaking pagkawasak na magaganap sa aming tahanan dalawang araw mula ngayon.