FAZER LOGINAlthea’s POV Ang wedding reception na ginanap sa Grand Ballroom ng Grand Hyatt Hotel ay parang isang napakalaking minahan ng mga pasabog at plastic na ngiti. Ang buong silid ay napapalibutan ng libu-libong mga mamahaling kristal na chandelier, mga mamahaling alak na nagkakahalaga ng milyun-milyon, at mga tao mula sa pinakamataas na antas ng lipunan na walang ginawa kundi ang magkunwaring masaya para sa aming dalawa. Habang nakaupo ako sa tapat ng napakahabang presidential table kasama si Alfredo, pakiramdam ko ay para akong isang kriminal na naghihintay ng sentensya sa sentro ng korte. "Congratulations, Alfredo! And to your beautiful bride, Ariana!" lumapit ang isang matandang negosyante na may hawak na glass ng champagne. "Napakasuwerte niyo sa isa't isa!" "Thank you, Director Go," malamig ngunit pormal na sagot ni Alfredo habang nakikipagkamay. "My wife is indeed... full of surprises today." Sinikuhan ko siya nang mahina sa ilalim ng tablecloth. Sige pa, Alfredo, ipagpatuloy mo
Althea’s POV Naramdaman ko ang mabilis na pagkawala ng kulay sa aking mukha. Nanigas ang bawat kalamnan sa aking katawan habang ang mga salita ni Alfredo ay patuloy na nag-e-echo sa loob ng aking tainga. You have very pretty eyes, Althea. But you should have cleaned the coffee stain under your fingernails before trying to play your sister's pathetic game. Gusto kong tumakbo. Gusto kong ihulog ang hawak kong bouquet, hablutin ang mabigat kong bridal gown, at maglaho na lang nang parang bula mula sa makasaysayang Manila Cathedral na ito. Nakatitig ako sa kanyang matalas at kulay abong mga mata, at doon ko napansin ang bahagyang kurba sa gilid ng kanyang mga labi isang nakatagong ngiti ng isang hunter na nahuli ang kanyang biktima sa isang patibong. Subalit sa halip na isigaw sa buong mundo o sa pari na isa akong impostora, dahan-dahang lumayo ang mukha ni Alfredo mula sa aking tainga. Humarap siya sa altar nang may napakataas at pormal na postura, na para bang wala siyang binitawang
Althea’s POVAng pabalik na biyahe patungo sa aming bahay ay parang isang panaginip kung saan hindi ako makagising. Ang utak ko ay gumagana sa maximum speed, kinakalkula ang bawat anggulo ng kabaliwang gagawin ko.Pumasok ako sa abandonadong kuwarto ni Ariana. Amoy ng kanyang paboritong Jasmine and Rose perfume pa rin ang hangin. Lumapit ako sa kanyang malaking dressing table at inilapag ang aking bag.Hinarap ko ang salamin.Dahan-dahan kong tinanggal ang aking malaking salamin sa mata. Ang malabo kong paningin ay unti-unting nasanay sa liwanag. Inalis ko ang tali ng aking buhok, pinabayaan itong bumagsak sa aking mga balikat.Mula sa drawer, kinuha ko ang contact lenses ni Ariana at isinuot ito sa aking mga mata. Sumunod ay ang heavy makeup ang dark eyeliner, ang contoured blush, at ang kanyang signature bold red lipstick. Sa bawat pag-stroke ng brush sa aking mukha, nararamdaman ko ang dahan-dahang pagkawala ng pagkatao ni Althea. Ang simpleng, mabait, at mahiyain na Althea ay itin
Althea’s POV"Papa! Papa, gumising ka! Pakiusap!"Ang boses ko ay nag-echo sa buong kabahayan habang yakap-yakap ko ang walang malay kong ama sa malamig na sahig ng kuwarto ni Ariana. Nanginginig ang buo kong katawan habang mabilis kong kinapa ang kanyang leeg napakahina ng kanyang pulso, napakabagal ng kanyang paghinga, at malamig na malamig ang kanyang balat. Parang binubuhusan ako ng yelo sa bawat segundong hindi siya sumasagot sa akin.Sa matinding taranta, takot, at mga luhang patuloy na lumalabo sa aking salamin sa mata, mabilis kong hinalughog ang aking bulsa upang kunin ang cellphone. Halos magkamali-mali ang mga daliri ko sa pagpindot habang tinatawag ang emergency response team."Pakiusap! Ang tatay ko... inatake po sa puso!" sigaw ko sa linya, humahagulgol habang nakahawak sa dibdib ni Papa. "Sa Forbes Subdivision po, Block 4, Lot 12! Bilisan niyo, pakiusap! Nawawalan na po siya ng malay!"Ilang minutong pakiramdam ko'y tumagal ng isang siglo ang lumipas bago narinig mula s
Althea’s POVTatlong araw na lang bago ang itinakdang kasal ng taon. Ito ang araw na dapat ay gaganapin ang final fitting ng pambihirang bridal gown ni Ariana at ang pagsusumite ng mga natitirang legal documents sa mga kilalang abogado ng pamilya Salzuelo. Sa kabila ng mabigat na atmospera na iniwan ng mga nagdaang pag-aaway nina Papa at Ariana, pilit kong idinidilat ang aking mga mata sa gitna ng pagod upang gampanan ang tungkulin ko bilang mabuting kapatid at anak.Nagising ako nang alas-singko pa lang ng umaga. Dahil sa kagustuhan kong maging maayos ang lahat at kahit papaano ay maibsan ang matinding tensyon sa aming bahay, dumiretso agad ako sa kusina. Nagluto ako ng paboritong almusal ni Ariana mga fluffy pancakes, crispy bacon, at sariwang prutas at nagtimpla rin ng kanyang paboritong chamomile tea na ipinadala pa mula sa ibang bansa. Bitbit ang isang mabigat na silver tray ng pagkain, dahan-dahan akong umakyat sa ikalawang palapag ng aming mansyon. Sa bawat hakbang ko sa hagd
Althea’s POVKung akala ko ay tahimik na ang mga kasunod na araw bago ang kasal, napakamali ko. Kinetic energy pa lang pala ng bagyo ang nararanasan namin noong nakaraang araw.Kinaumagahan, nagising ako sa tunog ng mga basag na bubog at mararahas na kalabog sa ibabang bahagi ng bahay. Dali-dali kong isinuot ang aking salamin at patakbong bumaba ng hagdan. Ang nakita ko ay parang isang eksena mula sa isang drama movie mga lalakihang nakaitim na suit, may mga dalang makakapal na folder, at may mga mukhang parang anumang oras ay handang mamaril."Ano ba! Sabi ko naman sa inyo, sa makalawa ay mababayaran na kayo!" sigaw ni Papa, na halos lumuhod na sa harap ng isang matangkad na lalaking may hawak na demand letter."Don Fernando, halos anim na buwan mo nang itinatakas ang utang mo sa amin!" galit na sigaw ng lalaki. "Kung hindi matutuloy ang kasal ng anak mo sa isang Salzuelo upang garantiya ang mga ari-arian mo, ngayon pa lang ay kukunin na namin ang bahay na ito at ipapakulong ka namin







