ログインAlice
Nanatili kami sa aming ayos ng ilang saglit na walang nagsasalita, walang gumagalaw at hinayaan na ang aming mga mata ang siyang mag-usap.
Hanggang sa marahan na gumalaw ang isang kamay ni Lance papunta sa aking pisngi.
Hindi biglaan.
AliceHe’s scared. Kita ko ’yon. Hindi man niya diretsong aminin, pero nasa paraan ng paghinga niya, sa pag-iwas ng tingin niya sandali bago magsalita, doon ko nababasa ang takot niya. At kahit gano’n, alam ko na kung saan siya patungo.Sa totoo lang, natakot talaga ako ng sinabi niya na tapusin na namin ang kontrata. Hindi ako handa. Ayaw ko. Kahit isang parte ng sarili ko ayaw pumayag.Naisip ko, pagkatapos ng nangyari kagabi—pagkatapos ng paggising naming magkatabi, hubad, magulo, pero totoo, bakit niya biglang hihilingin ’yon? Bakit parang gusto niyang putulin agad ang kung anong nabuo sa pagitan namin?Isa pa, he’s smiling. At hindi iyon
LanceNakita kong natigilan siya nang sabihin ko ’yon. Hindi siya agad nagsalita—tinignan niya lang ako, diretso, tahimik, na tila ba sinusuri kung seryoso ba talaga ako o nagbibiro lang. Parang hinahanap niya sa mga mata ko kung may butas, kung may puwang para umatras. Napansin ko rin kung paano unti-unting nagsimulang mamuo ang luha sa kanyang mga mata, kumikislap sa gilid ng pilik niya, pero pinilit niyang pigilan. Hindi niya hinayaang bumagsak.Mas masakit pala ’yon kaysa kung umiyak siya.Inunat niya ang kanyang likod at umayos ng pagkakaupo, parang biglang naglagay ng distansya sa pagitan namin kahit magkalapit lang kami. Sa simpleng galaw na ’yon, bigla akong kinabahan. Did she take it the wrong way? O bak
LanceNakatingin ako ngayon sa natutulog na si Alice. Tahimik ang pag-angat-baba ng dibdib niya, parang wala lang ang lahat ng nangyari sa pagitan namin kanina. Katatapos lang ng mainit naming sandali pero heto at tila himbing na siya. At sa totoo lang, hindi pa ako kuntento. I want more of her. Hindi lang katawan, kahit ayokong aminin. Pati ang presensya niya, ang paraan ng paghinga niya, ang simpleng pagkilos niya kahit tulog.Almost two weeks, pinagkaitan ko ang sarili ko na maangkin siya. Halos dalawang linggo ng pagpipigil, ng pag-iwas, ng pilit na pagpapakabusy para lang hindi siya pumasok sa isip ko. Gasino na ang ilang oras—ang ilang sandaling pinagsaluhan namin ngayon kumpara sa lahat ng oras na pinagkaitan ko ang sarili ko?
Alice“Natulala ka na diyan?” tanong ni Lance habang titig na titig sa akin, halatang napansin niya ang biglang pananahimik ko. Hindi ko alam kung gaano katagal na pala akong nakatingin lang sa kanya. Siguro ilang segundo lang, pero sa pakiramdam ko, parang mas matagal pa roon.“Anong ginagawa mo nga dito ulit?” tanong ko rin, pilit na pinapanatiling kalmado ang boses ko kahit ramdam ko ang mabilis na tibok ng puso ko. Hindi ko pa rin talaga ma-process na nandito siya—sa apartment ko, sa mismong gabi ng birthday ko.“Binigyan mo ako ng duplicate ng susi mo tapos tatanungin mo ako kung anong ginagawa ko dito?” Nakataas ang kilay niya habang patuloy ang pagnguya ng chocolate, parang walang ka-emo-
AliceNanatili kami sa aming ayos ng ilang saglit na walang nagsasalita, walang gumagalaw at hinayaan na ang aming mga mata ang siyang mag-usap.Hanggang sa marahan na gumalaw ang isang kamay ni Lance papunta sa aking pisngi.Hindi biglaan.Hindi agresibo.Para bang tinatantiya niya kung papayag ako.Hinaplos niya iyon—banayad, mabagal at parang may dumaloy na init mula sa balat ko pababa sa dibdib ko. Napapikit ako, kusang napabuntong-hininga, dahil sa warmth at comfort na hatid noon. Isang haplos lang pero sapat para ipaalala kung gaano ako ka-relaxed
AliceBalik trabaho na ako, at simula nang umalis sina Lance at Jeraldine ay hindi ko na muling nakita ang lalaki. Kahit gustuhin ko mang sabihin na okay lang, hindi ko rin maitago ang inis ko. Tahimik lang akong nagtrabaho pero sa loob-loob ko, nagpuputok na ang butse ko.Wala naman akong karapatan magreklamo. Alam ko ’yon. Pero hindi rin maitatanggi na may kirot.Buti na lang, nang mag-lunch break na ako, saka ko lang nacheck ang cellphone ko. Doon ko nakita ang chat ni Shirley—isang mahaba at sobrang energetic na birthday greeting na agad nagpaangat ng mood ko kahit kaunti.Hindi ko napansin kaninang umaga dahil feeling overwhelmed ako at sobrang excited sa pagpa
Mature ContentLanceShe kissed me back ng walang alinlangan, walang pag-atras at doon tuluyang pumutok ang init sa dibdib ko.Parang may sinindihan sa loob ko. Isang apoy na matagal ko nang kinukubli.“Damn it, Alice…” bulong ko laban sa labi niya, pero imbes na umatras, mas hinigpitan niya ang ka
LanceSaturday night.Bass ng music ang bumubugbog sa dibdib ko habang nakasandal ako sa leather couch ng club, ang parehong club na minsang naging mundo ni Alice.Ironically, ito rin ang lugar kung saan ako dapat pinaka-komportable. Party. Alak. Babae. Ingay. Pero ngayong gabi, pakiramdam ko may k
Alice“Dito ang post mo,” sabi ni Sir Rene habang itinuturo ang bakanteng mesa malapit sa gilid ng open office. Katabi iyon ng ilang workstation na okupado ng tatlong babae at isang lalaki—mga sekretarya, base sa ayos at kilos nila.“Thank you, Sir Rene,” sagot ko, pilit pinapanatiling maayos ang b
AliceNasa Singapore na sina Mommy at Tito—ay, Daddy na pala. Ako naman, nagsisimula na ring mahanap ng malilipatan. Ayokong tumira sa condo nila. Gusto kong bigyan sila ng espasyo… at siguro, gusto ko ring matutong tumayo mag-isa.“Love…”Napalingon ako sa pamilyar na boses. Parang may humila sa d







