Masuk
Paaaakkk!
Isang malakas na sampal ang aking natamo mula kay mama Hazie, ang aking mother-in-law matapos kong matapunan ang gown ni Vadessa ng tea.
“Hindi ka nag-iingat! Bakit ba ang tanga-tanga mong babae ka?”
Sunod-sunod ang pagpatak ng luha ko sa sakit ng pagkakasampal niya sa'kin. Pakiramdam ko e parang nabali ang leeg ko.
“Mama, ayos lang po. Huwag niyo ng saktan si ate.” Sabi ni Vadessa na pinipigilan si mama na saktan ulit ako.
Napahilot si mama sa kaniyang ulo.
“Umalis ka dito sa harapan ko Merida.”
Tumingin ako kay Vadessa, ang aking stepsister. Nasa pangangalaga ko na siya mula ng 13 years old pa siya dahil namatay ang mga magulang namin pagkatapos kong maikasal kay Evos Rendova.
Ngunit hindi kagaya ko, mahal si Vadessa ng mga in-laws ko. Tinuring nila itong tunay na anak at kapamilya.
“Sige na ate, umalis ka na. Magbihis ka na rin dahil magsisimula na ang party mamaya.”
“Pasensya ka na Vadessa at nasira ko ang debut gown mo.”
“Ayos lang ate. Marami namang niregalo sa akin si kuya Evos na gown.” Aniya sabay ngiti.
Nakagat ko ang labi ko at umalis. Pero bago ko isara ang pinto, narinig ko pa si mama na nagsalita. “Kahit kailan, lampa ang babaeng iyon. Ewan ko ba, sana matauhan na ang anak ko at hiwalayan na niya yun.”
Bago pa tuluyang malaglag sa sahig ang luha ko, tumakbo na ako papasok ng kwarto ko.
Umiyak ako ng ilang minuto. Kahit anong gawin ko, hinding hindi ako matatanggap ng mother-in-law ko.
Maya-maya pa, lumapit ako sa salamin at tinignan ang sarili.
Maliban sa namamaga kong pisngi, puno rin ng pawis ang aking katawan dahil tumulong ako sa paghahanda para sa 18th birthday ni Vadessa.
Nakagat ko ang labi ko nang makita na napaka-losyang ko na kahit 23 years old pa lang ako.
“Ma’am Merida, papasok po ako!” Napatingin ako sa pinto nang kumatok si Vivi, ang aming katulong.
“Tulungan ko na po kayo magbihis ma’am.” Sabi niya nang buksan niya ang pinto.
Tumango ako at nagmamadali naman siyang pumasok. Pero agad napatigil nang makita ang pisngi ko.
“Sinaktan po ba kayo ulit ni Evangeline, ma’am?” puno ng pag-aalala ang boses niya.
“H-Hindi. Si mama..”
Napasinghap siya at namilog ang mga mata. “Sobra na po si ma’am Hazie. Hindi na tama itong ginagawa niyang pananakit sayo.”
“Kasalanan ko naman Vivi. Huwag nalang natin pag-usapan. Sige na, tulungan mo na akong makapaghanda.”
“Pero ma’am-“
“Sige na Vi. Please…”
Walang itong nagawa kun’di ang sundin ako. Nagtungo siya sa closet para maghanap ng damit ko.
“Ma’am, wala po ba kayong bagong dress?”
Umiling ako. “Wala Vi. P-Pero may itim akong dress diyan, pwede na yan.”
“Pero ma’am, ilang beses niyo na po kasing nasuot ito. Ang luma na po nito. Hindi po ba kayo binigyan ni sir Evos?”
Umiling ako. Ni hindi nga niya naalala na ngayon ang ikalimang wedding anniversary namin.
Nalukot ang mukha niya. “Naiinis na talaga ako kay sir Evos ma’am. Bakit hindi ka niya binibigyan ng damit samantalang halos araw-araw siyang nagriregalo kay Vadessa. Ni hindi nga niya siguro alam na wedding anniversary niyo tapos wala pa siyang pakialam na sinasaktan kayo ng mama niya.”
Nakagat ko ang labi ko para pigilan ang pagtulo ng luha ko.
Ni isang beses, walang binigay si Evos sa akin na regalo. Ni hindi rin niya ako pinagtanggol mula sa pamillya niya.
“S-Sige na.. A-Ayusan mo na ako.”
Makikitang naawa si Vivi sa’kin habang inaayusan niya ako. At kahit na luma ang damit, sinubukan pa rin niya na pagandahin ako.
Pagdating ko ng pool area kung saan gaganapin ang party, nakita ko si Evos na isinasayaw na si Vadessa habang may ngiti sa labi.
Nagsimula na ang party, na hindi man lang ako hinintay.
Ang asawa ko ang 18th roses ni Vadessa. Masiyadong malapit ang dalawa na halos magyakapan na sila. Alam kong mangyayari ito, pero hindi ko alam bakit sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko.
Ganito na ba sila kaclose na halos magkadikit na ang katawan nila?
Bakit? Bakit nagagawa ng asawa kong ngumiti sa kapatid ko ng ganyan habang sa akin ay hindi?
“Asawa ba yan ni Evos Rendova?”
Napatingin ako sa isang guest na nagsabi no’n.
“Oo. Ang ganda ng asawa niya tapos ang bata pa.”
Nagbaba ako ng tingin. Kumuyom ang kamao ko. Walang masiyadong nakakaalam na ako ang tunay na asawa. Masakit marinig na napagkakamalan ng iba ang kapatid ko na totoong asawa ng asawa ko.
Nang mapatingin ako sa harapan ulit, nakita ako ni Vadessa at binigyan niya ako ng kakaibang ngisi na ikinagulat ko.
Sa oras na ito ay kinukutuban ako.
Is that intentional?
Pero hindi. Kapatid ko siya, at alam kong hindi niya ako magagawang saktan.
Ako ang nagpalaki sa kaniya.
Hinatid siya ni Evos sa upuan niya at pinaupo para alalayan ng mensahe mula sa mga mahal nito sa buhay.
Nagmamadali akong pumunta sa harapan dahil ako ang kapatid kaya kasama ako pero bigla akong hinarangan ng isang katulong.
“Saan ka pupunta?”
“Magbibigay na ng mensahe sa debutant. I should be there.”
Tinignan niya ako mula ulo hanggang paa.
“Kung pupunta ka doon sa ganyang ayos mo, papahiyain mo lang si Ms. Vadessa. At pinapasabi pala ni ma’am Hazie na kunin mo ang cake at dalhin dito.”
Nagulat ako kasi bakit ako ang uutusan e trabaho iyon ng server? I’m the wife, I am not the maid here.
“Ano pang tinatayo mo diyan? Gusto mo ba siyang galitin?”
Napatingin ako kay mama at nakita ang nakamamatay niyang tingin sa akin. Nakagat ko ang labi ko at umalis para kunin ang cake sa buffet table.
Gusto ko na talagang umiyak. Alam kong unfair.
Dapat pinapahalagahan rin nila ako kasi isa akong Rendova, asawa ako ni Evos na tagapagmana ng Rendova Enterprises.
Pero bakit nila ako tinatrato na parang katulong? Ni hindi nila ako mabigyan ng regalo… 5th wedding anniversary rin namin ito ni Evos, bakit wala akong party?
Kagat-labing kinuha ko ang maliit na cake sa buffet table at naglakad papunta kina Vadessa.
Ngunit napansin ko ang mga tao na nakatingin sa akin.
“Who is she? Katulong?”
“Or perhaps, a relative of debutant?”
“No. I think I’ve seen her once. I think, asawa yan ni Evos.”
“What? Asawa yan? No way! She looks so cheap and ugly.”
Na-conscious ako sa itsura ko. Ganito ba ako kapangit para magulat sila asawa ako ni Evos? Dahil sa hiya, binilisan ko ang lakad ko nang biglang nabali ang takong na suot ko.
Alam kong mahuhulog ako sa pool, kaya pumikit na lang ako. Napahiyaw na rin ang mga tao sa paligid. Pero nagulat ako nang maramdaman na may kamay na humawak sa likuran ko.
Nang imulat ko ang mata ko, isang matangkad, gwapo at matipunong lalaki ang nakita kong nakadungaw sa akin habang kunot ang noo.
‘S-Sino itong lalaking ito?’
Nanunuot sa ilong ko ang pabango nito. Napapikit ako sa sarap ng amoy..
Bigla niya akong itinayo at nagulat ako nang bigla niyang ilapit ang katawan niya sa akin…
“You’re not a maid here. You shouldn’t be doing that.” He said it calmly but coldly na walang kahit anong pangungutya, at saka siya naglakad palayo.
Napasunod ang tingin ko sa kaniya.
“Hindi ba si Danny yun?” rinig kong sabi ng babae na nasa tabi ko.
Danny?
Merida’s POVMaraming media, at pulis ang nasa tapat ng bahay namin, naghihintay sa pagdating ni Evos.Magkasiklop ang kamay namin ni Aidan at nasa tabi namin ang mga anak namin.Tumawag si Vivi samin no’ng nakaraang araw at sinabi niyang handa ng sumuko si Evos. Nagulat kami ni Aidan kasi hindi namin aakalain na kusang isusuko ni Evos ang sarili niya.Nang dumating ang van, lumabas si Evos at Vivi doon.“Mama,” narinig kong sabi ni Alex sa tabi ko na nakaharap sa direksyon ni Vivi.Agad na hinuli ng mga pulis si Evos at pinosasan nila ito.Lumapit kami ni Aidan kay Evos.Hindi ko alam anong meron pero ang aliwalas ng mukha niya.Nang magkatinginan kami, nanlaki ang mata ko nang sabihin niyang, “patawad.”“Walang kapatawaran ang ginawa mo samin, Rendova. Kinuha mo ang anak namin. Kaya sisiguraduhin kong pagbabayaran mo ang kasalanang ginawa mo.” Sabi ni Aidan.Tumango siya na para bang tanggap na niya ang kapalaran niya.“Mama!” tumakbo si Alex palapit kay Vivi at niyakap ito.“Mama, n
Vivi’s POVLimang taon.. Limang taon na ang nakalipas at nandito pa rin kami sa tagong lugar na ito. Payapa ang buhay at masaya kasama ng anak naming si Priscilla.Kung gaano kaalaga si Evos sakin nong buntis ako, mas lalo siyang naging maalaga no’ng nailabas na ang anak namin. Halos wala akong problema, siya lahat. Ni hindi ako masiyadong napagod.Siya na naghahanap buhay at kapag nasa bahay siya, siya ang nagbabantay kay Priscilla at halos siya rin gumagawa ng gawaing bagay.Hindi ko aakailaing kaya niya yung gawin. Ang magpakaama ng ganoon sa anak namin.At niisa, niisang beses hindi ko siya nakitaan ng pagod. Wala rin siyang reklamo, in fact kitang kita sa mata niya kung gaano siya kasaya habang ginagawa niya yun para samin ng anak niya.At ang naging resulta, mas mahal tuloy siya ni Priscilla kesa sakin. Minsan nagsiselos na nga ako pero tinatawanan niya lang ako.[Ting]Agad akong napatingin sa oven nang maluto na itong bini-bake kong cupcake. Request ni Priscilla. At silang dala
Merida’s POVAfter that day, bumawi si Aidan hindi lang kay Alex kundi pati na sa dalawa. Malinaw na samin, that all those times, dala-dala ko pala noon ay tatlong bata sa sinapupunan ko. And I was such a fool na naniwala lang ako basta basta kay Pamela kahit nasa harapan ko na ang katotohanan.Hindi ko na maibabalik pa ang nakaraan kaya ang gusto ko nalang mangyari ay bumawi sa mga bata.At naging maganda ang resulta nang pagbawi namin sa kanila. Nang makita ni Tala na mahal namin sila pareho, nang makita niya na pantay ang pagmamahal namin sa kanila, naging bukal sa loob niya na tanggapin si Alex.Nagustuhan niya si Alex gaya na lamang kung paano nawili si Lila sa kuya niya.Dapat lang pala namin ipakita na wala kaming paborito, na sila tatlo ay mahal namin para magawang mahalin ng tatlo ang isa’t-isa.Naiiyak ako na kailangan pang dumaan ang walong buwan para lang umabot kami sa puntong to.And now, ito na ang araw na sasabihin na namin kay Alex ang katotohanan. Hindi lahat, pero yu
Ilang araw akong hindi umuwi. Sa opisina ako natutulog, naliligo at kumakain. Hindi dahil sa galit ako kay Merida, it’s because naguilty ako ng sobra sa sinabi niya.Naguilty ako sa ginawa ko kay Tala.I know what I did and it’s unforgivable. Dahil kahit pa man sabihing hindi ko nga totoong anak si Tala, ako pa rin ang nagpalaki sa kaniya. Anak ko pa rin siya.Kaya dapat hindi magbabago ang turing ko sa kaniya.Hindi dapat siya ang nalalabasan ko ng galit sa ginawa ni Evos kay Alex. Hindi ko dapat idinamay ang batang wala namang alam.Iginugol ko nalang ang oras sa trabaho at paghahanap sa walang hiyang si Rendova. Hanggang sa dumating ang araw na may resulta na nga ang DNA test na pinagawa ko.Pagkatapos ng trabaho ko, nang ipaalam sakin ni Ronald na tumawag na yung hospital at sinabing may resulta na, agad akong umalis para kunin iyon.And it’s weird dahil pagtapak ko pa lang sa hospital, ang bigat na ng damdamin ko. Na para bang may nagsasabi sakin na isang malaking kasalanan itong
Aidan’s POVGalit si Merida. Dalawang gabi siyang hindi tumabi sakin. Alam kong para mawala ang galit niya ay kailangan kong puntahan si Tala para humingi ng tawad.Earlier, bago ako pumasok ng trabaho, hindi niya ako tinapunan nang tingin. She’s treating me like I’m invisible. At ayokong lumipas pa ang araw na ito na hindi kami nagkakabati.Pagdating ko galing work, sinabi sakin ng maid na umalis si Merida para maggrocery.Kaya naman, kukunin ko ang chance na to para makausap si Tala. Nagbihis lang ako sandali at pinuntahan ang kwarto ng anak ko.Wala akong nakikitang bata sa sala kaya hula ko ay nasa kwarto ang mga ito.Pero pagdating ko sa kwarto ni Tala, si Nadya ang nakita ko na may dalang labahin.“Si Tala?”“Wala po siya dito sir.”Where is she? Sinama ba ng asawa ko maggrocery?“Sinama ba siya ng ma’am Merida mo?” tanong ko“Ah hindi po sir. Si Ms. Tala lang po ang batang naiwan dito. Si Ms. Lila at sir Alex po ang kasama ni ma’am Merida.”Nagulat ako. Sinadya bang iwan ni Mer
Merida’s POV“Where’s Tala?” ang tanong ni Aidan sakin nang pumasok ako sa kwarto namin. Tinapunan ko lang siya ng tingin at dumiretso sa closet para kumuha ng bagong damit.“Natutulog na.” Ang sagot ko bago ako nagpakawala ng isang malalim na hininga.Umiyak na naman kasi si Alex kanina dahil yung kwintas na suot-suot niya ay nawawala. Mahalaga yun sa kaniya dahil bigay yun ni Vivi.Sa garden lang niya iyon iniwan at nasaktong doon rin tumambay si Tala.Ngunit si Aidan, nang makita niyang umiyak si Alex at narinig niyang si Tala lang ang naroon sa garden, pinagalitan niya ito.Nag-assume siya agad na si Tala ang kumuha at nagtago ng kwintas.Kaya naman umiyak ang bata at nagkulong na naman sa kwarto kaya pinuntahan ko.“Kailan ka ba hihinto sa pagkampi sa kaniya?”Tumigil ako para lingunin siya. Anong sinabi niya? Hihinto sa pagkampi?Parang uminit ang ulo ko sa narinig ko sa kaniya.“Ikaw? Kailan ka hihinto sa ginagawa mong pagtrato sa kaniya ng ganyan?”Nagbago ang expression sa muk







