A Collision of Fate

“Anong akala niya. Magtatalon ako sa tuwa dahil pinabalik nila ako? As if naman gusto kong bumalik dito.” Gigil na wika ng dalaga ng lumabas sa hotel saka napatingala sa  mataas na building ng Kingdom Hotel. Napapaatras siya habang inis na nagsasalitang mag-isa.

Dahil sa labis na inis ng dalaga hindi na niya nagawang mapansin ang lalaking naglalakad papalapit sa kinaroroonan niya. Umaatras siyang habang napatingin sa building.

“What do you think you’re doing. Acting like a peeping tom.” Wika nang boses sa likod niya. Bigla siyang napaigtad nang marinig ang baritonong boses sa likod niya ramdam din niya ang hininga nito sa batok niya at tila may dumaloy na boltahe nang kuryente sa katawan niya mula sa batok niya pababa sa paa niya.

Peeping tom? Ulit nang isip ni Chlorothea. Nang marealize kung anong sinabi nang nang lalaki sa likod niya.

“Hey!” inis na wika nang dalaga saka umikot. Dahil sa biglang ginawa niya she tripped on her foot at nawalan siya nang balance.

Agad namang hinawakan nang lalaki ang kamay niya, ngunit bumagsak parin silang dalawa. Naging maagap naman ang lalaki at mabilis na hinawakan ang ulo niya para hindi tumama sa semento nang bumaksak silang dalawa.

They fell while she was on top of him.

“I-I’m So-rry.. Oh My.” Wika ni Chlorothea na inilayo nang bahagya ang sarili sa lalaki saka napatingin sa mukha nang lalaking nasa ilalim niya. She got captivated by his handsome face and can’t take her eyes off of him.

“You are---- So…… Heavy.” Wika nang lalaki saka itinulak ang dalaga at tumayo. Napaupo naman ang dalaga dahil sa ginawa nang binata.

“Aw.” Daing nang dalaga saka sinapo ang kanyang puwet na tumama sa semento saka tumingin nang matalim sa lalaki.

“Did you get hurt? Are you okay?” tanong nang binata nang mapagtanto ang ginawa. Nang makita ang dalaga nakaupo sa semento agad siyang kumilos para alalayan itong tumayo. Nang makatayo siya agad niyang iwinaksi ang kamay nang binata. She looked at him with despise dahil sa narinig nasinabi nito.

At sa ginawa nang lalaki. Ni hindi pa siya nakakapangalahati nang pagpapantasya sa gwapo nitong mukha bigla naman siya nitong itinulak.

Inis na napatinigin si Chlorothea sa lalaki saka pinasadahan ito nang tingin mula ulo hanggang paa. He was wearing a Dress service uniform. He looks good in his service uniform—double-breasted tailored jacket, Medals and decorations worn on the chest, and Formal tie and insignia.

“Did I get hurt? Okay lang ba ako?” inis na wika ng dalaga saka tumingin ng matalim sa mukha ng binata. Siguro nga gwapo ang binata at bagay na bagay dito ang suot na service uniform pero hindi niya gusto ang ugali nito. He’s a military officer but he toss her aside? Ano yun?

“Now you are asking if I am okay after you tossed me aside?” Asik nang dalaga sa binata. She made sure that she sounded irritated kahit na ang totoo hook parin siya sa kakisigan nang binatang nasa harap niya.

“Hindi mo ba kilala kung sino ako?” Inis na wika niya. Kailangan iyang ipakitang galit siya sa nangyari. Pero konontra din naman niya ang isip niya dahil tiyak wala namang nakakakilala sa kanya. She is the daughter that was cast away. Kinalimutan ng lahat at parang hindi nag-eexist.

Napatingin ang binata sa mukha ng dalaga. Kilala ba niya ang dalaga? Habang nakatingin siya sa dalaga saka niya naalala ang dalagang tinutungan niya sa Eroplano. Lihim na napangiti ang binata. Masyado namang maliit ang mundo. Dito pa Talaga sila nagkita.

“Did—did you just smile?” tanong ni Chlorothea. “Iniinsulto mo ba ako?” Inis na wika ng dalaga.

“Tinatanong mo  kung kilala kita. Now that you mentioned it. I think I know you. huwag mong sabihing nakalimutan mo na ako?” tanong pa ng binata dahilan naman para matigilan ang dalaga. Magkakilala ba sila?

“Siguro hindi mo na ako naalala. Madali naman kasing kalimutan ang mga taong tumutulong saiyo.” Wika ng binata saka dinampot ang shades niya na nahulog kanina nang saluhin niya ang dalaga mula sa pagkakapatid nito.

“You!” wika ng dalaga saka itinuro ang binata. Bigla niyang naalala ang binata sa eroplano nang isuot nito ang dinampot na shades.

“Kilala mo na ako?” Natatawang wika ng binata saka tinanggal ang shades.

“Alam mo Mister, Sir, Officer.” Wika ni Chlorothea saka tumingin sa binata. Hindi niya alam kung anong itatawag niya dito kaya ginamit nalang niya lahat nang pwedeng magamit na honorific.

“I am grateful sa ginawa mo dati at sa pagtulong mo sa akin. Pero ngayon, I really don’t appreciate na itinulak mo ako na parang isang bulak. Naka uniporme ka pa naman.” Wika ng dalaga saka tumalikod.

“Kahit saan ako pumunta mukhang hindi rin ako makakapagrelax.” Wika ng dalaga na akmang maglalakad papasok ng Hotel ng salubingin siya ni Henry sabi nito pinasusundo ito siya ng lolo niya dahil may gusto itong sabihin bago pa dumating ang bisita nila.

Nang makabalik si Chlorothea sa loob ng restaurant nakatingin ang lahat sa kanya dahilan para mapakunot ang noo niya. At hindi rin maganda ang pakiramdam niya sa mga titig ng mga ito.

“Halika apo.” Wika ni Lucien sa dalaga. Nagtataka na lumapit si Chlorothea sa matanda.

“I think this solves everything.” Wika ng matanda nang makalapit ang dalaga.

“Anong ibig niyong sabihin?” Tanong ng dalaga na tumingin sa matanda.

“Habang wala pa dito ang pamilya ng kaibigan ko. Dapat niyong malaman ang dahilan ng gathering na ito.” pauna ng matanda.

“Dati pa naming napagkasunduan na pag-iisahin ang pamilya sa pamamagitan ng pagpapakasal ng mga anak namin. Sa ngayon hindi na pwedeng mangyari iyon dahil Draven and Amanda are both married.” Anito.

“So, you are planning to have one of your grandchildren fulfill that promise.” Biglang wika ni Chlorothea. “When you said, this solves everything. Does that mean, Ako ang naiisip niyong ipakasal?” tanong pa ng dalaga.

“Matalino ka naman pala. Nagagamit mo ang perang inilaan sapag-papaaral saiyo sa ibang bansa.” Wika ni Nerissa.

“At bakit ako?” tanong ni Chlorothea na tumingin sa lolo niya binalewala niya ang sinabi ng Kapatid niya bagay naman na ikinainis nito. “Hindi pa ba  sapat saiyo na ipinagkait niyo sa akin ang mamuhay ng normal, ngayon gusto niyong ipakasal?”

“Mabuting tao si General Ashcroft. Bunsong anak siya----”

“General?” tanong ni Chlorothea na inagaw ang iba pang sasabihin ng lolo niya.

“Chlorothea, hindi ganyang makipag-usap sa lolo mo. Aniisip lang niya ay ang makakabuti sa pamilya. Isang pangako sa pagitan ng dalawang magkaibigan ang kailangang-----”

“Bakit hindi ang mga anak niyo ang ipakasal niyo? Si Eira.” Agaw ng dalaga sa sasabihin ng papa niya. Bigla namang natigilan ang lalaki.

“Wala kayong masabi? Bakit? Syempre hindi niyo pwedeng isugal ang buhay ng pinakamamahal niyong anak sa taong hindi niyo kilala. He may be a General, pwede sa titulong hawak niyo. Siguro nasa fifty’s or sixties na siya. Ako ang gusto niyong ipakasal dahil hindi naman pamilya ang turing niyo sa akin.” wika pa ng dalaga.

Magsasalita pa sana si Chlorothea ng biglang bumukas ang pinto ng restaurant. Mula doon pumasok ang isang lalaki kasunod ang isang matangkad na Binatang nakasuot ng military service uniform. Agad na nakilala ng dalaga ang Binatang kasunod nito. Hindi siya makapaniwala sa Nakita.