A Promise That Broke Her

“General, will you marry me?” Tanong ni Chlorothea sa binata. Kumakabog ang dibdib niya. Gusto niyang mabingi dahil sa lakas ng kabog ng dibdib niya. Hindi niya alam kung anong magiging sagot ng binata sa kapangahasan niyang iyon. Pero sana lang hindi siya nito ipahiya dahil magiging tawa-tawa siya lalo na sa harap ng pamilya ng papa niya.

Nakatingin si Lysander sa mukha ng dalaga. She was not blinking. She asked him to marry her sa seryosong mukha nito. Pero habang nakatingin siya sa mga mata ng dalaga. Bakit may lungkot at galit siyang nababasa.

They may think it was shameless of her to ask him to marry her. Hindi niya alam ang rason ng dalaga at kung bakit niya iyon ginawa, pero nakikita niya ang desperasyon sa mata ng dalaga. Habang nakatingin sa mga mat ani Chlorothea, he is unable to refuse.

Napatayo ang binata sa harap ng dalaga.

“Why am I the one to marry you, and not you marrying me?” tanong ng binata habang nakatingin sa dalaga. Sagot na ikinagulat ng lahat.

“I will.” Hindi paman nakakarecover ang lahat sa gulat narinig nila ang sagot mula kay Chlorothea. “It doesn’t matter who’s marrying who. I will marry you.” dagdag pa ng dalaga.

Don’t misunderstand me. I’m not marrying you because I like you, nor because you like me. We’re both trapped in a situation neither of us can refuse.

You’re doing this to honor your father’s word.

I’m doing this because I want revenge.

I never planned to marry anyone. To me, marriage is the most useless invention ever created. They dress it up as something sacred, something necessary, say it keeps society functioning, keeps families intact. But that’s all it is: a system. A structure. Never a guarantee of happiness.

A marriage certificate can’t protect love. It can’t save it. All it does is stand there, silent, while dignity is slowly destroyed. I’ve seen it happen.

So no, I don’t believe in love. And I despise marriage even more.

I despise every fool who still believes in lies like “growing old together.” Because someone always grows old alone, and someone always pays the price.

Ito ang internal monologue sa utak ni Chlorothea habang nakatingin pa rin sa mukha ng binata. Matindi ang galit niya, lalo na sa kasal na siyang sumira sa mama niya. At hindi niya mapapatawad ang mga taong gumawa noon sa mama niya.

Napatingin ang lahat kay Lysander nang kunin nito ang inaabot na kwentas ng dalaga na may nakalagay na singsing. Kinuha ng binata ang mas malaking singsing saka sinuot sa daliri niya. Saka naman kinuha ang isa pa, saka inabot ang kamay ni Chlorothea at isinuot sa daliri ni Chlorothea. Matapos isuot sa daliri ng dalaga ang singsing saka naman niya inakay ang dalaga papatayo.

“Starting today. You will be Mrs. Lysander Bryant.” Wika ng binata.

“What are you----” putol na wika ni Draven ng makita ang nangyari.

“I think, wala namang reklamo mula sa inyo, hindi ba?” ani Lysander Saka humarap sa pamilya nila hawak ang kamay ng dalaga. Ilang sandali na hindi nakapagsalita ang lahat at nakatingin lang sa dalawa. Sobrang bilis nang pangyayari. At hindi manlang sila nakapag-react.

“Well, What do you think?” tanong ni Aurelian sa kaibigan na sinusubukang na intindihan ang mga nangyari.

“Well, nakapag-decide na sila. Wala akong reklamo. Ito naman ang gusto natin. Pinadali lang nila ang pagdedesisyon.” Wika ni Lucien na hindi makapaniwala. Totoo na si Chlorothea ang naisip niyang ipakasal sa anak ng kaibigan. Nakita din niyang tutol si Chlorothea sa ideya kaya naman hindi siya makapaniwala sa Nakita niya. Hindi niya alam kung anong binabalak ng apo niya. Pinadali nito ang desisyon pero hindi maganda ang kutob niya.

“Should we set the date of the wedding?” Tanongni Aurelian. “Masyadong busy si Lysander, marami siyang misyon the soonest they wed mas magiging maganda para sa pamilya natin.” Wika pa nito.

“Sang-ayon ako. The sooner the better.” Wika ni Lucien.

“That’s it?” Biglang wika ni Nerissa. “She was shameless. Earlier, she was against this marriage. Tapos biglang----”

“Bakit?” tanong ni Chlorothea saka bumitaw sa kamay ni Lysander at humarap sa kapatid. “Gusto mo bang ikaw ang ikasal? Then you should have made the first move.” Anang dalaga.

“What? Talagang----”

“That’s enough, both of you.” wika pa ni Draven sa mga anak. Hindi na naman muling nagsalita si Nerissa na tila nakuha na ang gustong sabihin ng ama. Napatingin ang lahat kay Lysander ng biglang tumunog ang cellphone nito. Nag-excuse naman ang binata saka sinagot ang tawag na natanggap niya. Matapos ang ilang minuto, bumalik sa kinaroroonan nila ang binata saka nagpaalam.

“I’m sorry, I have to go.” Wika nito kay Aurelian.

“Misyon ba?” Tanong ng binata.

“Yes, sir.” Sagot ng binata.

“Sige. Mauna Kana.” Wika nito sa anak.

“Ah, before you go, you should know that Chlorothea will be staying with you until your wedding.” Wika ni Lucien.

“What?!” sabay na wika ni Lysander at Chlorothea na hindi maitago ang pagkabigla sa sinabi ng matanda.

“Hind na kayo dapat magtaka. We have decided that long before. Dahil hindi nama Ninyo kilala ang isa’t-isa. Mas mabuting sa iisang bahay kayo tumira para makilala niyo ng Mabuti ang ugali ng isa’t-isa.” Wika ni Aurelian.

“Under renovation pa ang bahay mo hindi ba. Mas mabuting doon muna siya sa bahay natin tumira.” Wika pa ni Aurelian saka tumingin sa dalaga.

“Walang pong problema.” Biglang wika ni Chlorothea.

“What?” Tanong ni Lysander na tumingin sa dalaga. Ni hindi manlang ito tumutol. Una, siya ang nagpropose ng kasal. Tapos ngayon naman okay lang na tumira ito sa bahay nila.

“Ano bang what. Ikakasal naman tayo. At isa pa, ayokong gumastos na magbayad ng kwarto sa hotel. Gusto mo bang sa isang hotel lang tumira ang magiging asawa mo?” anang dalaga sa binata.

“You are not going to toss me aside this time. Right, General?” Tila nanunuyang tanong ng dalaga. Napaawang naman ng labi ng binata. Hindi siya makapaniwala sa mga sinasabi ng dalaga.

Damn it, this girl. Usal ng isip ni Lysander. This was premeditated, wasn’t it! She got her way again.