Chapter 5

"Damn bro! Ang buong akala namin ay wala ka ng balak magpakita pa sa amin eh." Kunwari ay nagtatampong sabi ni Aries sabay tapik sa dibdib ni Azriel at niyakap ito.

"It's been a long time bro, we're so happy that you're back!" Sabi ko naman sabay yakap din sa kapatid kong matagal nawalay sa amin.

"Yup, sana you're back for good na! Sobrang na-miss ka namin bro!" masaya namang bati dito ni Abel at sinugod din ito ng yakap.

Habang si daddy Luigi naman ay marahang naglakad patungo kay Azriel, teary eye ang mga mata nito, hindi maitatangging sobrang na-miss din nito ang pangatlo nitong anak.

"How have you been, son?" Mangiyak-ngiyak na tanong ni daddy kay Azriel bago niya ito tuluyang niyakap.

"I'm good, dad, don't worry, I've been good." teary eye din na sagot ni Azriel kay daddy at ginantihan ito ng mahigpit na yakap.

"I miss you, son, and I'm so proud of you! I'm so proud of you're achievements, wala man kami sa tabi mo ay pinagdiriwang namin ang mga na-achieve mo!" madamdaming saad ni daddy.

"Thanks dad, I know.." sagot ni Azriel.

Simula kasi nang magtungo si Azriel sa Norway ay mahigpit sila nitong pinagbawalan na puntahan ito doon. Ayaw nitong makita nila ito na malungkot at nagmumukmok dahil lang sa isang babae. Noong mga unang buwan ng pag-alis nito ay ni hindi man lang ito nagparamdam sa kanila kung kaya pinasubaybayan pa ito ni daddy sa isang private investigator para masiguro nilang palagi itong ligtas at nasa maayos na kalagayan dahil malayo ito sa kanila.

Hindi nila pinanghimasukan pa ang naging desisyon ni Azriel dahil alam nila na para sa ikabubuti nito ang ginawa nito at para na din makapag move on ito sa sakit na pinagdaanan nito dahil sa isang sawing relasiyon. Ang bansang Norway ang naging healing place nito.

Halos isang taon din ang pinalipas nito sa Norway bago sila nito tinawagan at simula noon ay naging regular na ang communication nila sa kapatid na si Azriel. Kada tatawag ito sa kanila ay ang bunso nilang si Alexis ang palagi nitong inuunang kumustahin, may mga pagkakataon pa nga na gusto nitong makausap si Alexis pero palaging tumatanggi si Alexis na kausapin ito hindi dahil galit ito kun'di dahil nahihiya ito, hindi pa kasi handang harapin ni Alexis si Azriel matapos ang mga nangyari noon, marahil ay humahanap pa ito ng pagkakataon para maka-usap si Azriel ng masisinsinan para tuluyan ng matapos ang naging misunderstanding ng mga ito.

"By the way, where is Alexis? May plano na ba kayo kung paano natin siya mapapapayag sa kasal nila ni Elijah?" Pagkuwa'y tanong nito sa amin habang salitang tinitingnan kami nito na para bang meron na kaming naisip na ideya kung paano namin mapipilit si alexis na magpakasal kay Elijah pero ni isa sa amin ay walang maisip na isagot kaya naman napabuntong hininga na lang si Azriel at nagwika;

"Kasalanan ko talaga kung bakit nagbago si Alexis.." malungkot na sabi nito.

"C'mon Azriel don't blame yourself, it's all in the past. We need to focus kung paano natin ulit maibabalik si Alexis sa pagiging babae." Pagkuway sagot ko sabay tapik sa balikat ni Azriel para pagaanin ang pakiramdam nito, alam ko kasing sinisisi pa din nito ang sarili nito dahil sa pagiging tomboy ni Alexis.

"Don't worry, sons, may naisip na akong paraan para mapapayag natin si Alexis na magpakasal kay Elijah." Biglang singit na mungkahi sa amin ni daddy at sinabi nito sa amin ang plano nito.

Doon lang kami tuluyang nabuhayan ng loob nang simulang i-discuss ni daddy kung paano namin mapapapayag si Alexis sa pinaplano naming kasal.

Matapos ang aming pag-uusap ay nagpa-alam na si Azriel na aalis dahil may asikasuhin pa daw itong importanteng bagay at hindi ito matutulog sa mansion. Babalik na lang daw ito pagkatapos ng kasal ni Alexis. Gusto daw kasi nitong surpresahin ang kapatid sa araw ng kasal nito at bumawi dito bagay na sinang-ayunan naming magkakapatid.