CHAPTER 5: Trust

SA loob ng isang linggong pananatili ni Euridice sa piling ni Alexander, naging everyday routine niya na ang pagbisita sa kaniyang mommy. Aalis lamang siya sa tuwing wala ang asawa dahil lagi naman itong busy. Late na rin nang makauwi siya bagay para matigilan siya mula sa pagbukas sa pinto.

“Where have you been, Euridice. Umalis ka ng hindi ko nalalaman?” buo ang boses na untag sa kaniya ni Alexander.

Nakatayo ang asawa niya sa mula sa kanyang likuran, may hawak itong baso na may laman na alak. At bahagyang nakabukas sa ikaapat na butones ang suot nitong white long sleeve.

Mukhang kanina pa yata itong naghihintay sa pag-uwi niya.

Bigla nanginig si Euridice nang matitigan ang seryoso at madilim na mukha ni Alexander, bagay para kinabahan siya at natakot.

“A-Alex, I’m sorry…pi-pinuntahan ko kasi si mommy. Magpapaalam sana ako sayo kaso wala ka kanina paggising ko.”

“Relax.”

“Sorry.”

“You don’t have to say sorry, Euridice. I hate to hear that from you—One more sorry, you’ll see how I get mad.”

“Alexander.”

“Saan ka galing?”

“Sa hospital, kay mommy.”

“I see. Magpalit ka ng damit mo… may ipapakita ako mamaya.”

Makailan ulit na lumunok si Euridice dahil sa takot na masaktan siya ni Alexander pero wala itong ginawang masama sa kaniya.

Pagkapasok niya sa kanyang silid sa banyo kaagad ang destinasyon niya. Nag-shower siya saglit dahil kanina pa niya ramdam ang paglagkit ng pawis sa buo niyang katawan.

Habang naliligo, hindi niya maiwasang isipin si Alexander. Hindi niya maipagkaila na napaka-gwapo ng asawa niya. Para itong main character ng mga Short Drama na pinapanood niya.

“Hmp. Mas hamak siyang matipuno kaysa kay, Jacob…’yun lang, parang laging galit si Alexander. Psh! Bakit kaya siya ganun…nakakatakot pa naman siya kapag seryoso baka matulad ang ugali niya kay daddy.” Bumuntonghininga siya at sinabon ang paa.

“Pero mukha siyang mabait kahit masungit. Hayst! Ano ba ‘yan, Euridice. Isipin mo, hindi naman talaga ikaw ang tunay niyang asawa kundi si Seraphina.” Pagpapatuloy niya at pagsaway na rin sa sarili.

Alam niyang hindi pa nalalaman ni Alexander na substitute lamang siya. Kapag mangyari ‘yun panigurado pati siya madadamay sa gulong pinasok ng ama niya at kapatid.

“Ha!” Napasinghap siyang bigla nang maramdaman na may kamay na humawak sa braso niya.

Sa pagkakataranta ay hindi niya namalayan na nasapok niya ito ng tabo na nakalagay lang sa gilid.

“Bastos!” pagwawala niya at patuloy na sinasapok ng tabong hawak niya ang mapangahas. “A-Alexander!” gilalas na sambit niya at nanlaki ang kanyang mga mata nang matitigan ito.

“Jeez. Are you planning to k*ll me.”

Kaagad niyang binitiwan ang hawak sabay takip sa hinaharap kahit may suot naman siyang bra at short na hindi pa niya hinubad. Pagbagsak ng tabo sa kanyang paanan ay wasak na wasak na ito at hindi na kayang buohin.

“Ikaw pala…bakit kasi nandito ka?” sambit niya at pagpapatuloy. “A-alam mo namang naliligo pa ako.”

“What’s the matter. I’m your husband, and we’re married remember that. At…bakit ka pa may suot kung maliligo ka naman pala.”

“Kasi, ah! Basta. Sige na, lu-lumabas ka na. Labas na!”

“No. Sasabay ako.”

“Ano? Na-nagbibiro ka lang diba?”

“No.”

Napaatras si Euridice nang ngumisi si Alexander, habang humakbang na ito palapit sa kaniya, sabay na iniisa-isang tinanggal nang tuluyan sa pagkaka-butones ang suot na longsleeve.

“A-anong—” naudlot na sambit ni Euridice nang hinila siya ni Alexander sa bewang at sinandal.

Napasinghap si Euridice nang maramdaman ang paglapat ng likuran niya sa malamig na pader. At bahagyang umawang ang labi niya nang parehas na silang nabasa ng shower.

“A-Alex…” lumunok siya nang titigan siya nang malagkit ni Alexander. Inangat nito ang baba niya at seryoso ang boses na nagtanong.

“Tell me, Euridice… Can I trust you?”

“Trust me…oo naman. Maasahan mo ako, ano bang klaseng tanong ‘yan.” Pilit ang ngiting tugon niya sa takot na magkamali ng sagot.

Alexander smirked.

Kumagat labi si Euridice nang malipat sa labi niya ang titig ni Alexander, hanggang sa inilapit nito ang labi para hagkan ang kanyang labi at angkinin.

She gasped in Alexander’s every gentle cares her body.

Kumawala ang mahinang pag-ungol niya nang maramdaman ang malilikot na kamay ni Alexander. Ramdam niya ang kakaibang kiliti at pagmamalabis ng mga daliri ni Alexander. Napakapit siya sa batok nito at napapaawang ang labi.

“A-Alexander.”

“Yes, Euridice.” Sumilay sa labi ni Alexander ang ngiting pilyo. Inilapit nito ang bibig sa punong tainga ni Euridice. “Sabihin mo, bakit mo tinanggap ang pagpapanggap na bride ko, Euridice. Alam mo bang, pinabugbog ko ang walang kwenta mong ama.”

Euridice back into her senses, nawala ang kiliting nadarama. Kaagad niyang inilayo ang sarili kay Alexander sa biglang takot na lumukob sa kaniya.

“Your stammering…” nangilabot si Euridice dahil sa sumunod na binulong sa kaniya ni Alexander. Tila nagbabanta ang tinig nito.

“Alexander, a-alam mo na.”

“Uhuh! But, don’t worry… you're not involved in your father’s mess.

Tumulo ang luha ni Euridice. Naghalo-halo ang emosyon niya at hindi niya maiwasang kaawaan ang ama niya dahil, sa sinabi sa kaniya ni Alexander.

Hindi na siya nakapalag nang bigla siyang binuhat ni Alexander palabas ng banyo. At sa ibabaw ng malambot na masterbed. Walang sawang pinamalas ni Alexander ang angking galing nito sa romansa.

KINAUMAGAHAN, maagang nagising si Euridice. Gulat siya nang madatnan si Alexander at matamang itong nakatitig lang sa kaniya. At mukhang kanina pa siya pinagmamasdan.

Pagkatapos niyang magbihis at maglinis ng katawan ay nagpaalam na rin siya kay Alexander na aalis para puntahan ang ina sa hospital.

This time, si Alexander ang mismong naghatid sa kaniya sa hospital. Nasa loob sila ng kotse nito nang magsalita ito at paalalahan siya.

“Don't be late, we have dinner together with Don Vitto. Ipapasundo kita mamaya.”

Tumango si Euridice bilang tugon. Muli itong nagsindi ng sigarilyo at binuga ang usok n’yon.

“Oo, salamat.” Tanging sagot niya at saka ningitian ito.

Seryoso lang na tumingin sa kaniya si Alexander. Wala itong imik nang pinaandar ang sasakyan at kalaunan nasundan niya lang ito nang tingin nang tuluyang papalayo na ang sasakyan ni Alexander.

Napahinga siya nang maluwang.

Kahit naman laging sinasabi ni, Alexander na huwag siyang mangialam sa mga ginagawa nito ay hindi niya maiwasang mag-alala rin. Para kasing lagi itong sumasabak sa giyera dahil, may armas na laging nakatago sa kotse nito.

“Kumusta na kaya si daddy? Totoo bang sinaktan siya ni Alexander.” Ngumilid ang luha sa kanyang mga mata pero mabilis niya itong pinahiran.

Tahimik niyang tinahak ang ward ng kaniyang ina. At pagpihit niya sa seradura ay bumungad sa kaniya ang maaliwalas na silid.

Her mother had been in a coma since a severe accident. Pahirap kay Euridice ang bawat araw na nakikitang nakaratay pa rin sa higaan ang kaniyang ina. Bumigat ang nadarama niyang kalungkutan sa puso nang titigan niya ang ina.

“Mom, I'm here again. I wish you could wake up and talk to me like we used to.”

Nanubig ang kanyang mga mata at saka hinawakan ang kamay ng mommy niya.

“Nawili ka na po sa pagkakatulog. I've been talking to you every day, at sana isang araw magigising ka na.”

“Mom, hindi ka maniniwala. Ikinasal na po ako. Natandaan mo po ba si, Alexander Salvatore? Siya po ang napangasawa ko. Napaka-sungit niya, mommy. Pero atleast, hindi niya ako sinasaktan. Makikita mo rin siya kapag magising ka na.”

She paused, bumigat ang boses dahil patulo na ang luha niya.

“I just wish you could be there to see all these little things, Mom. Ang dami mo na pong na-missed na moment. And I miss you so much.”

Tears welled up in her eyes as she leaned in closer, resting her head on her mother's bedside.

Mariin niyang sinundan nang tingin ang monitor at saka nilipat sa ina ang tingin.

Her mother lay in the hospital bed, completely unresponsive, connected to various machines monitoring her vital signs.

She heaved a sigh, patuloy sa pagtibok ang puso ng mommy niya, pero wala pa rin sign kung kailan magising ito.

“Dinalhan po pala kita ng bulaklak ngayon, iyong paborito mo po.”

Kinakausap niya ang mommy niya na para bang gising ito. Ang sinabi kasi ng doctor, ay nakakatulong iyon sa kondisyon ng kaniyang mommy kapag ginawa niya. Lahat, naikuwento ni Euridice sa mommy niya. Pati na rin ang pagmamalupit sa kaniya ng madrasta niya.

Muli siyang yumakap sa mommy niya, at ngumiti kalaunan.

“Alam ko po na hindi kayo makasagot, pero gusto kong sabihin sayo kung gaano kita kamahal. Ikaw ang lahat sa akin, mommy. I won't give up on you.”

Ngumilid ang luha sa mga mata ni Euridice subalit, nakangiti siyang yumakap sa kaniyang ina.