Chapter 3

"You shouldn't have worn that if you can't endure it." Muntik akong masubsob nang marinig ang baritonong boses na nagmula sa likuran. Napahawak ako sa may steel na dingding ng pintuan ng elevator. "Tsk, don't do that."

Inis ako nitong binuhat. Ano ito?!

"Hoy, saan mo ako dadalhin?! Teka! Huwag mo akong hahawakan diyan! Nakikiliti ako." Saway ko sa kanya nang lumapat ang kamay nito sa bandang beywang ko.

Kunot noo ako nitong tiningnan at inirapan. Suplado!

"Don't move so much if you don't want me to drop you." Anito at inikutan ako ng mata. Aba! "I know I'm handsome. Don't stare too much or I'll melt."

"Ang kapal!" Hindi ko mapigilang komento.

He scoffed.

"Lady, you had been staring at me since you the moment you laid your eyes on me. Now, tell me you don't like my handsome face."

"Oh, edi ikaw na ang guwapo. Handsome nga mahangin naman."

"See. You're not even denying that you were looking at me earlier."

"Bakit ko naman idedeny? Totoo naman na nakatingin ako. May problema ka?"

Natahimik siya at agad nag-iwas ng tingin. Napansin ko ang pamumula nito, mula sa pisngi hanggang tenga. Ay blush yarn!

"Uy, kinikilig." Sabi ko at sinundot ang tagiliran nito. Umingos ito at sinamaan ako ng tingin.

"Don't do that." Angal nito.

"Sus, may kiliti ka pala diyan."

"Shush, we're not close." Hinawakan nito ang paa ko at sinuri.

"Suplado pero kinikilig. Problema mo kung di tayo close. Bakit? Masama ba maging friendly?"

"Yes, to strangers like me."

"Then, magpakilala ka para hindi tayo strangers."

Natigilan ito at napatanga sakin.

"Grabe nakatingin, parang wala akong ulo ah. Hindi pa ako nasisiraan. I'm Avern Dela Cruz."

"You look familiar. I just don't remember where." He squinted his eyes while scanning my features.

"Muntik mo akong mamatay dahil sayo. Kaya huwag kang feeling close, hindi porket tinulungan mo ako ay kakalimutan ko ang near death experience."

He scoffed.

"Look here, Lady. You're here because of the card the I gave you. I see you're making use of it. Don't you think I deserve a thank you?"

Umingos ako.

"Thank you." Mariin kong sabi at sinamaan siya ng tingin.

"You don't look grateful to me."

"Nagpapakatotoo lang po ako, Sir."

"You don't talk to your boss like that."

"May bibig po ako at may freedom of speech kaya maari ko pong sabihin ang aking saloobin."

Pinangko ako nito. Tumiin ang bagang nito, hudyat na naiinis sa tinuran ko. Hingang malalim Avern.

"Tama ka. Boss kita. Hindi ganito ang trato ng isang amo sa isang empleyado. No wonder you entitle yourself as playboy. Hindi lamang mga babaeng mataas ang estado sa buhay ang pinagbibiktima mo pati ang mga dukhang kagaya ko. Ganito ka ba kadesperado sa mga babae? Tell me, Boss?"

"You don't have the right to insult me. You are in my company. Whatever I do is none of your dmn business so stay out of it. I'm warning you, Dela Cruz."

Nginitian ko ito.

"Hindi na po kailangan, Sir. Alam ko kung saan ako lulugar. There's no need to rub it in. Don't worry hindi kita type kaya makakaasa kang ibibigay ko ang serbisyo sa kompanya mo bilang kapalit sa tulong na binigay mo."

Marahas nitong hinila ang kamay ko at lalong nilapit ang katawan ko sa kanya. Nahigit ang hininga ko nang naramdaman ang init ng katawan nito. His masculine scent intoxicatingly invading my senses.

"I decide what I want from you. I'm sure you heard about it already. So prepare yourself, Dela Cruz. Because I am hard to satisfy. It would take all that you got." Bumaba ang mata nito katawan ko kaya mabilis kong napataatras.

"Bastos!"

A sly chuckle emanated from his lips. Lovely luscious lips as if not own by a man. Bakit ba ang guwapo ng nilalang na ito? At mabango pa? Pwede naman na pabahuin ang hininga nito para ma turn off ako. Ano ba ang pinag-iisip ko?!

"I haven't said anything."

"Hindi na kailangan. Halata masyadong sa mukha mo."

"Attentive. I like it."

"Kung wala ka ng sasabihin, Sir. Pwedeng ibaba mo na ako? Hindi ba uso ang social distancing? Or personal space? Kanina ka pa lapit ng lapit parang linta."

"Are you calling me leech?"

"Translate mo nga."

Mahina nitong sinabunutan ang sarili. Ang cute mapikon.

"Enough." May kinuha itong mini kit sa bulsa at sinimulang nilinis ang paa ko, nilagyan niya ito ng ointment. Tumunog ang cellphone nito. "Yes, Zaph. I get it. I'll be there in ten."

Binaba nito ang tawag at nilingon ako.

"Stay there. Someone will come. Make sure to do your job properly."

Umirap ako at inikutan siya ng mata.

"Opo." Tanging sagot ko at ginawaran siya ng ngiting aso. Akmang papaalis na siya ngunit mahina kong hinila ang suit niya. "Salamat."

Bahagya itong natigilan at napatitig sakin.

"At least this time you're genuine." Napahawak ito sa sintido at napailing. "What is this feeling?" Bumaba ang kamay nito sa dibdib.

Naguguluhan akong tumingin sakin bago tuluyang tumalikod.