Taming The Heir

"Hmm." Napaungol ako at dahan-dahang iminulat ang aking mga mata. Bumungad sakin ang puting kisame. Amoy ng gamot. "Avern?" Bahagya akong napangiwi nang subukan kong igalaw ang tagiliran. "Dahan-dahan lang. Huwag kang magmadali. Buhay ay hindi karera." Sinamaan ko ng tingin ang aking kaibigan. Angelique Romero kababata namin ni Helia sa probinsya at anak ng kasosyo ni Lola. Sa Maynila ito nagkolehiyo at nagtrabaho. "T-teka bakit ka nandito? Paano?" Inirapan ako nito at mahinang hinila ang buhok ko. "Aray." "Hoy, ikaw babae. Kung hindi ka tatanga-tanga hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko sayo. Pinag-alala mo ako. Ilang beses akong tumawag pero out of coverage. At malalaman kong lalaki ang may hawak sa cellphone mo. Akala ko na kidnap ka!" "Angelique naman. Ilang taon tayong hindi nagkita tapos nagbubunganga ka?" Napahawak ako sa dibdib at kunwaring nasasaktan. "Huwag mo akong idadaan sa drama mo, Avern. Lintek ka. Pinakaba mo ako. Buti nga mabait ang taong nagdala sayo

"You shouldn't have worn that if you can't endure it." Muntik akong masubsob nang marinig ang baritonong boses na nagmula sa likuran. Napahawak ako sa may steel na dingding ng pintuan ng elevator. "Tsk, don't do that." Inis ako nitong binuhat. Ano ito?! "Hoy, saan mo ako dadalhin?! Teka! Huwag mo akong hahawakan diyan! Nakikiliti ako." Saway ko sa kanya nang lumapat ang kamay nito sa bandang beywang ko. Kunot noo ako nitong tiningnan at inirapan. Suplado! "Don't move so much if you don't want me to drop you." Anito at inikutan ako ng mata. Aba! "I know I'm handsome. Don't stare too much or I'll melt." "Ang kapal!" Hindi ko mapigilang komento. He scoffed. "Lady, you had been staring at me since you the moment you laid your eyes on me. Now, tell me you don't like my handsome face." "Oh, edi ikaw na ang guwapo. Handsome nga mahangin naman." "See. You're not even denying that you were looking at me earlier." "Bakit ko naman idedeny? Totoo naman na nakatingin ako. May pro

Mariin na napalunok ako. Halos dumikit ako sa bakal na dingding ng elevator. Ayokong lumapit, hindi bale ng magmukha akong tuko dito. Char! Pero seryoso bakit siya nandito?! Narinig ko sa department head kanina na aalis siya dahil may importanteng meeting. Impossible naman na magsinungaling si Ma'am eh halos isang floor lamang ang pagitan ng opisina nito. Diba marites! Alangan nandito siya dahil namimiss niya ako. Laysho ang atake! Nababasa ko ang lungkot sa mata nito nang umiwas ako sa akma nitong paghawak. Na para bang...tunay. Naku mahirap na baka ma scam ako sa acting nito. Hindi ako pwede umasa o magpakatanga. Wala akong pera para umasa. Para sakyan ang binibigay nitong motibo na walang kasiguraduhan. "S-sir?" Sambit ko nang napansing may sinasabi siya na hindi ko maintindihan. "Why are you avoiding me? Sa tingin mo hindi ko mapapansin? I came here earlier, I saw you ran and his yourself. When you thought I left, you always made sure I wouldn't see you. Hmm?" "Wala akong

"Oh, kumusta ang trabaho? Madalas ata ang overtime mo. Teka bakit namumugto ang mga mata mo, Avern? Magtapat ka nga sakin umiyak ka ba? Masama ba ang pagtrato nila sayo? Sinaktan ka ba nila?" Bungad ni Angelique sa akin, kakapasok ko sa kusina at hindi nakatakas sa talas ng mata at pakiramdam ng kaibigan ang hinanakit na aking pinagdadaraanan. Nginitian ko siya. "Wala, Angelique. Pagod lang." "Deny pa, sis. Halata sa mukha mo na may iniinda ka." Hinila niya ako papunta sa sala at pinaupo. Humalukipkip siya, tumitig sa mga mata ko. Tila doktor na sinusuri ang pasyente. Bumuntong hininga ako. Bakit ko pa itatago? Nandito na ako, might as well tell her. "May sasabihin ako." Umayos siya ng upo. "I'm in love with my Boss." Halos mahulog siya sa kinauupuan at lumapit sakin. Namilog ang mata niya na parang hindi makapaniwala sa narinig. "Sure? No joke? Baka inuuto mo lang ako." Tinaasan ko siya ng kilay. "Iiyakan ko ba kung hindi ako nagseseryoso?" Umingos si Angelique

"Are you ready?" Nilingon ko ang pinanggalingan ng boses. Cairo Villagracia stood in front of me, dashing and attractive as ever. Hindi ko lubos maisip na iisa ang taong kausap ko kahapon at ang taong kaharap. Seryoso ang ekpresyon nito, parang wala sa mood. Hindi ko pinansin ang pagkabagot nito at tumango. Mahirap makisabay sa sama ng loob nito baka ako pa ang masamplan. Pababain ako sa eroplano, wala akong plano maglakad pauwi. Hindi ko kayang dumakot ng pera sa iniipon ko, ilang linggo bago I release ang sweldo. Kasalukuyan kaming papunta sa islang pagmamay-ari ng isa sa mga pinsan ng Boss, syempre yayamanin ano pa nga ba ang I e expect ko sa mga Villagracia. The exact epitome of abundance. Baguhan ako kaya hindi ko kabisado ang mga pamamaraan nito. Tulad ngayon kaharap nito ang babaeng kasama nito sa loob ng opisina. "I already told you my decision, Heidi. You know me once I decide then that's it. No takebacks. I don't care if they don't approve." Galit na bulyaw ng binata sa