Chapter 6

TRISHA

Positive na naman. Kagaya ng una, pangalawa at pangatlo kong pagbubuntis.

Hirap kaming magkaanak ni Alex dahil sa napakaraming dahilan. Una, busy ang schedule niya at wala kaming masyadong oras kaya… ang bawat p********k namin ay kung hindi ako ang nag-initiate ay lasing naman siya kaya niya ako hinawakan.

Tatlong beses kaming nawalan ng anak. Iba’t-ibang dahilan.

Ang una ay naipanganak ko pa ngunit masyadong naging delikado para sa buhay naming mag-ina at kailangang mamili ni Alex kung sino ang ililigtas sa aming dalawa ng bata.

Naaalala kong pinakiusapan ko siya noon na iligtas ang anak namin ngunit ako ang pinili niya. Napakasakit na desisyon nun pero wala akong nagawa.

Ang pangalawa ay nalaglag bago ko pa isilang. Iyon na ang mga panahon na natuklasan kong may ibang babae si Alex at hindi ko nakayanan ang sama ng loob at stress. Sa labis na pagkawasak ng puso ko ay namatay ang anak namin sa loob ng sinapupunan ko.

Ngunit ang pangatlo ang pinaka masakit sa lahat. Ang buong akala ko, kapag nabuntis ako ulit ay mababawi ko si Alex mula sa kabit niya. Akala ko ay mas pipiliin niya ako kesa kay Leona.

Tandang-tanda ko pa ang lahat ng nangyari ng gabing iyon. Pumunta si Leona sa bahay namin, nagkasagutan kami at tinulak niya ako sa hagdan.

Nang magising ako sa Ospital ay wala na ang baby ko. Iniyak at sinigaw ko lahat kay Alex ng mga panahon na iyon ngunit imbis na kampihan niya ako ay sinisi niya pa ako dahil nakipag-away ako kay Leona.

At ngayon… buntis ako ulit at si Alex ang ama. Hinawakan ko ang aking sinapupunan at ipinangako kong hinding-hindi na ito mawawala pa ulit sa akin. Namatay na ang tatlo kong anak… hinding-hindi ko na hahayaang mawala pa ang pang-apat. Aalagaan ko ang sarili ko at tuluyan nang lalayo sa kanya at kay Tristan.

Ang buong akala ko ay makakapagsimula ako ng bagong buhay sa piling ni Tristan ngunit nagkamali ako. Siguro nga ay hindi kami itinadhana para sa isa’t-isa.

Napatalon ako sa gulat nang marinig ko ang cellphone ko na nagri-ring.

Si Tristan ang tumatawag kaya agad kong sinagot ito.

“Hello, Honey, where are you?” bungad ni Tristan sa akin sa kabilang linya.

“Uhm, nandito pa rin ako sa Mall.” sabi ko.

“Sige, uhm, pa-out naman na ako sa office, pupuntahan kita dyan… magdinner tayo.”

“S-sige… ingat ka…”

“Ikaw rin, tatawag ako ulit kapag nandyan na ako.”

“Sa supermarket na lang tayo magkita, balak ko kasing mag grocery…”

“Okay, I love you.”

“I- I love you too…” nang mamatay ang tawag ay biglang tumulo ang mga luha ko.

Hindi ko alam kung paano sasabihin kay Tristan na buntis ako.

Kahit na kaya kong gawan ng paraan siguradong pag lumabas ang bata ay mapapansin niya rin na hindi niya kamukha at ayokong kamuhian niya ako. Ayokong lokohin si Tristan ngunit hindi ko alam kung anong dapat kong gawin.

Should I give him up?

Napabuntong-hininga ako. Inayos ang sarili ko sa salamin. Naglagay ng press powder at lumabas ng restroom.

Kaagad akong dumiretso sa supermarket, kumuha ako ng cart at sinimulang itulak ito papasok.

Nagtingin-tingin ako sa paligid pero wala akong maisip na bilhin. Pakiramdam ko ay naguguluhan ang utak ko habang nag-iikot-ikot ako sa supermarket.

Nang makakita ako ng mga prutas ay naisip ko na. Buntis ako at hindi ko pwedeng pabayaan ang katawan ko kaya prutas agad ang una kong binili at inilagay sa cart.

Sumunod ang gatas, mga gulay at bumili rin ako ng tinapay.

Sa pag-iikot ko ay tumambad sa harapan ko ang napakagwapong mukha ni Tristan, nakangiti siya sa akin pagtingin ko sa kanya. Hinarangan niya ang pushcart ko.

“Ang dami niyan ah, mukhang mahilig kumain, mahal ko…”

“Ah, naisipan ko kasing mag meal prep.” palusot ko.

“Sige, kuha ka lang, walang problema.” sabi niya sabay hawak sa pushcart para siya na ang magtulak nito para sa akin.

Medyo mabigat na rin iyon, mahina ang katawan ko kaya hindi ko na gaanong kaya itulak pa sa dami ng nakalagay sa cart.

“Sa susunod, isama mo ako kung gusto mo mag grocery ng maramihan. Ayokong mahirapan ka…” sabi niya at ngumiti.

Talagang napaka gwapo ni Tristan lalo na kapag nakangiti. Palagi siya magiliw sa akin, maalaga, sweet at gentleman.

Mga bagay na matagal ko nang hindi nakikita kay Alex simula nang magkaroon siya ng kabit.

Dahil ang mga dating bagay na ginagawa niya para sa akin ay ginagawa niya na ngayon para sa ibang babae.

Hindi ko alam kung anong kahihinatnan ng buhay mag-asawa namin ni Tristan pero… masasabi kong napaka genuine niya sa pagtrato niya sa akin. Napakalinis ng intensyon at wala akong maipipintas. Ipinaparanas niya sa akin ang maginhawang buhay, buhay na napakalayo kay Alex ngunit napakalapit kay Tristan.

Magkaibang-magkaiba sila sa lahat ng bagay. Si Tristan, kahit na busy siya sa trabaho ay sinisigurado niyang makakabawi siya sa akin, hindi katulad ni Alex na hinahayaan akong magdinner at matulog mag-isa habang masama ang loob at umiiyak.

Mas lalo akong nakukumbinsi ngayon na nahanap ko na ang lalaking gusto ko talagang makasama habangbuhay ngunit… paano ko gagawin iyon kung buntis ako sa ex-husband ko. Napakasakit.

Akala ko makakatakas na ako sa sakit pero hindi pa pala… mas lalo lang nadagdagan dahil kay Tristan.

Ayoko siyang iwan… pero…

Mukhang wala akong choice.

Pagkatapos naming mag grocery ay kumain kami sa isang restaurant.

Gustong-gusto ko nang sabihin kay Tristan ang lahat ng mga oras na iyon… na kailangan kong makipaghiwalay sa kanya at i-give up ang marriage namin dahil buntis ako sa ex-husband ko.

Hinugot ko ang natitirang lakas ko, nag-inhale at exhale at saka sinabi, “Tristan, I have something to tell you…”

“Ako rin Trisha, may sasabihin…” sabi ni Tristan.

Na-curious ako bigla sa sasabihin niya kaya sinabi kong, “Sige, ikaw muna…”

Hinawakan niya ang kamay ko at sinabing, “next month… ituloy na natin ang honeymoon trip natin.”

Napanganga ako sa gulat. Mukhang hindi ko pwedeng sabihin sa kanya ngayon… sigurado akong masasaktan siya ng sobra at hindi ko rin kakayanin iyon.

Pinag-isipan kong mabuti nang gabing iyon kung kailan ko sasabihin.