4 • เหตุผลที่เลือก

4

เหตุผลที่เลือก

“ฝันดีนะคะคุณเซริน” ผู้ดูแลโรสบอกลา ก่อนจะปิดประตูห้องแต่ไม่ลงกลอน เธอส่งเซรินเข้านอนเป็นคนสุดท้ายของคำคืนนี้และอยู่เป็นเพื่อนคุยกับเธอนานที่สุดจนยาออกฤทธิ์ ข้าวของที่ขนยกใส่ลังก่อนหน้า กลับมาอยู่ที่มุมห้องและถูกจัดเรียงไว้ในตำแหน่งเดิมไม่มีผิดพลาดแม้แต่องศาเดียว แน่นอนว่าคนที่จัดการคือตัวเซรินเอง

เพราะเหนื่อยมาแล้วทั้งวัน แต่ถึงอย่างนั้นแม้กระทั่งตอนนอนยังมีน้ำตา พ่อและแม่ชอบมาหาเธอในความฝัน ทำทีว่าจะชวนไปอยู่ด้วยกัน แต่สุดท้ายทั้งสองคนก็เดินหนีไปจากเธอ พร่ำพูดเรื่องบ้าๆบอๆอย่างเช่น ‘รักลูก’ แบบนั้นแบบนี้ คิดว่าถึงตอนนี้แล้วเธอจะเชื่อคำพูดจอมปลอมพวกนั้นหรือไง

เป็นแบบนี้ทุกคราว เธอเลยไม่ชอบการฝันถึงบรรพบุรุษซะเท่าไหร่ เพราะนอกจากตายไปอยู่ด้วยไม่ได้ เธอก็ไม่คิดจะทิ้งชีวิตและสมบัติมากมายที่เหลืออยู่เพื่อไปตอกย้ำให้วิญญาณคนเป็นพ่อนั้นรู้สึกผิด

เซรินนอนห่อตัว กอดตุ๊กตาฉลามยักษ์แบบทุกคืน เธอหลับได้เพราะฉลามยักษ์ตัวนี้

“..ฉันอยากให้แก คลอดลูกให้เต็มห้องฉันเลย ..ฉันคงต้อง หาเมียให้แกหรือเปล่า ฟัฟฟี่~” ฟัฟฟี่คือชื่อของฉลามตัวนี้

แกร๊ก.. เสียงประตูดังเล็กน้อย

“ฉันหลับปุ๋ยแล้วค่ะ หลับแบบไม่รู้สึกเลยว่ามีคนเข้ามา ไม่ต้องเอายาให้ฉันแล้วนะ แค่นี้ก็ง่วงจนตาจะปิด..”

“คุณเซรินครับ” แต่เพราะเป็นเสียงของผู้ชาย เซรินที่หลับตาพูดเบิกตาโพลง สอดมือเข้าที่ใต้หมอนหยิบมีดปากกาที่เธอซ่อนผู้ดูแลเอาไว้หวังทิ่มแทงถ้ามีคนเข้ามาทำร้ายเธอ

“..คนโง่น่าจะเป็นแกนะ เข้ามาตอนที่ฉันได้รับยาไปเต็มสูบสติดีพร้อมทุกอย่างเลยแบบนี้ แม้ว่าฉันจะง่วงแล้วก็ต้องการไออุ่นจากสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าผู้ชายก็เถอะ” เซรินพูดกับตัวเองก่อนจะนับหนึ่งถึงสามในใจ ผู้ช่วยโรสกลับไปแล้วและเธอจะไม่วนกลับมาที่นี่อีกสองชั่วโมง คนที่เพิ่งเข้ามายืนงง เธอสวดมนต์อะไรของเธอหงุบหงิบงึมงำ

แต่ทันใดนั้นเอง เซรินลุกพรวดยกมือหยิบปากกาที่ซุกซ้อนเอาไว้อย่างดี ยกมันง้างเหนือหัวแล้วกำลังจะปักเข้าให้ที่ไหล่ของคนแปลกหน้า

“ผมเองครับ!”

“อย่ามาลูกไม้! ชีวิตฉันรู้จักผู้ชายอยู่แค่ไม่กี่คน อย่ามาหลอกกันให้.. ยาก ยาก.. อุ้ย!” นั่นมันคนขับรถของมาเฟียบารอนนี่นา!!

มือที่ค้างหดต่ำ ดีดตัวนั่งคุกเข่าดวงตาใสแป๋วมองคนที่ว่า

“คุณต้องไปกับผม”

“แอชตันส่งนายมาเหรอ*0*”

คงอยากจะได้นายท่านจนตัวสั่นเลยสิท่า อีรอนคิดพึมพำในใจ ท่าทางของเธอไม่ได้เพี้ยนน้อยลงไปจากเดิม ได้ยาแล้วก็ไม่ต่างไปจากเดิมอยู่ดี ที่อีรอนรู้ว่าเธอกินยาไปแล้วคงจะเป็นเพราะถ้วยยาที่ว่างเปล่า

“ครับ นายให้ผมมารับคุณตอนนี้เป็นกรณีเร่งด่วน ส่วนเรื่องย้ายคุณออกจากโรงพยาบาลทางเราจะดำเนินการให้ในวันพรุ่งนี้”

“ว้าวว! ย้ายออกจากโรงพยาบาล! พร้อมรับเลี้ยงฉันแล้วสินะ ฉันเลี้ยงง่ายนะ เตรียมข้าวเตรียมน้ำให้ฉันครบทุกมื้อก็พอ แต่อ้อ!! ไม่ต้องจุดธูปนะเพราะฉันยังไม่ตาย^0^”

“..เริงร่าสุดๆไปเลยสิหว่าาา ตกอยู่ในอันตรายแต่โลกยังสดใสได้ขนาดนี้น่าอิจฉาชะมัด”

“เอาสิ! เอาสิ! ขอฉันเก็บของสักแปบนะ!”

“ไม่ได้ครับ เราต้องไปกันตอนนี้ ส่วนเรื่องของ”

ขวับ! สายตาอำมหิตหันขวับมอง อีรอนผงะจนถอยหลังก่อนจะพยักหน้าเพราะเขายังกลัวว่าคนบ้าอย่างเธอจะทำอะไรที่อยู่เหนือการควบคุม เขาไม่ถนัดใช้กำลังกับผู้หญิงซะด้วย ยิ่งเป็นหญิงสติไม่ดียิ่งแล้วใหญ่

“ฉันจะทิ้งเครื่องเพชรไว้ที่นี่ไม่ได้ นายเองก็มาช่วยกันหน่อยสิ มีตู้เซฟสองตู้ นายยกตู้นั้นแล้วฉันจะยกตู้นี้” มือขวามาเฟียเลิ่กลั่ก ก่อนจะทำตามคำสั่งของคนสติไม่ดี แต่แอบสงสัยเพราะตู้เซฟที่เขาหอบหิ้วมันเบาหว๋อง ดูเหมือนจะเบากว่าตู้ที่เธอพยายามจะหอบหิ้ว ตู้ใบนั้นดูหนักอึ้ง

“..เอ่อ ให้ผมยกตู้นั้น”

“ไม่ได้! ห้ามใครแตะต้อง ด้อนท์ทัช!”

“..อ่า ครับ” อีรอนมองหน้าระวังหลัง งานง่ายๆอย่างพาคนบ้าออกจากโรงพยาบาลทำเขาเสียเซลฟ์อยู่ไม่ใช่น้อย ไม่ใช่อะไรนะ

“คุณคนขับรถ” เสียงพูดในลำคอของเซรินพยายามกดต่ำ เธอส่งเสียง ‘ชู่ว์~’ เดินย่องเดินจนตัวงอ ปลายเท้าจิกพื้น ยก จ้วง จิก วาง ค่อยๆย่องไปตามกำแพงอย่างมีสเต็ป อีรอนคิ้วตก บ่นอุบในใจว่าทำไมแอชตันต้องสั่งให้เขามาทำอะไรที่ตกอยู่ในสภาพขโมยขโจรแบบนี้

“ชู่ว์~ ย่องๆค่ะ ตามฉันมานะ มันมีทางลัด” เธอยกนิ้วชี้แตะริมฝีปากตัวเอง แต่ยังไม่ลดละท่าทางที่ว่า

..อยากจะบอกว่า กูเดินเข้ามาโทงๆเลยล่ะ ==^

อีรอนคิดในใจ แต่ก็ได้แต่ทำหน้าอยากจะร้องไห้ ขณะที่เดินราบระนาบไปกับกำแพงในท่า ปลายเท้าจิกพื้น ยก จ้วง จิก และวาง… สภาพกุ้งเต้นระบำชัดๆ==^

•••

“..นายครับ ทำไมถึงต้องเป็นเธอ” อีรอนเอ่ยถามหลังจากพาเซรินมาที่คอนโดที่มีการรักษาความปลอดภัยสูงลิบ หูของเขายังแดงไม่หาย ขอบคุณอะไรก็ตามแต่ที่ทำให้ไม่มีใครได้เห็นเขาในสภาพที่เกินจะอธิบายแบบนั้น

“ผู้หญิงสติไม่ดี ญาติพี่น้องก็ไม่เคยเห็น พ่อแม่ก็ตายแบบนั้น เธอจะไหวเหรอครับ เป็นคนอื่นจะไม่ดีกว่าเหรอครับ แค่ให้เงินดูแลเพชรนั่นกับค่าจ้างเล่นละครตบตาสูงๆ”

“ระหว่างจ้างคนอื่นมาดูแลของของคนอื่น กับให้เจ้าของดูแลของของตัวเอง อันไหนมันดีกว่ากันล่ะ” แอชตันพูดเรียบเฉย ที่เขาให้อีรอนพาตัวเซรินมา เขาไม่ได้เป็นห่วงเป็นใยอะไรเธอสักนิด เขาก็แค่ตัดไฟตั้งแต่ต้นลม ตัดปัญหาที่จะทำให้บารอนวุ่นวายจากคำทำนายของหมอดูเฮงซวย แล้วก็ใช้เธอ.. เป็นไม้กันหมานิดหน่อย เธอมีประโยชน์อยู่สองสามเรื่อง

“..นั่นหมายความว่า”

“คนบ้าที่หวงสมบัติแบบนั้น จะกล้าปล่อยของสำคัญขนาดนั้นให้หลุดมือไปหรือไง ถึงจะสติไม่ดี แต่ก็ยังใส่ใจประโคมแบรนด์เนมเดินตากฝนเพื่อให้คนสนใจแบบนั้นได้ เธอจะต้องรู้อะไรบ้างไม่มากก็น้อย”

“…แต่ถ้าเธอเป็นอันตราย พวกเซนทอร์มัน”

“กูเลือกเซรินเพราะเหตุผลทั้งหมดที่มึงพูดมา”

“…อะไรนะครับ?” อีรอนแค่นคิ้วถามกลับ ก่อนจะเข้าใจความหมายของคนเป็นนาย

“ถ้าทุกอย่างมันผิดพลาด ถ้าเธอตายหรือหายไป”

“..เลือดเย็นชะมัดเลยนะครับเนี่ย เธอร่าเริงมากนะครับที่รู้ว่านายส่งผมไปรับเธอ นี่ถ้ารู้ว่านายรับเธอมาอยู่ที่นี่อย่าไร้ความพิศวาสนี่ เธอได้พล่ามไม่หยุดแน่ๆ” อีรอนถอนหายใจ แต่ก็รู้อยู่แก่ใจว่าไม่มีใครเปลี่ยนใจแอชตันได้

“แล้วเครื่องเพชร” แอชตันตัดบทถาม อีรอนผายมือไปที่ตู้เซฟทั้งสองตู้ที่เซรินจัดมุมและตำแหน่งซ่อนมันให้ลับตาคน

“เธอฉลาดใช่เล่น ตู้เซฟมีสองตู้ และดูเหมือนว่าตู้ที่ผมตั้งใจยกมันออกมาตามกระบวนท่าที่เธอทำอย่างเข้มงวด จะเป็นของเด็กเล่นทั้งนั้นเลย”

“….”

ตู้เซฟที่อีรอนหอบหิ้วออกมา เขาได้เห็นก็ตอนที่เซรินบรรจงหยิบเครื่องประดับออกมาจากตู้เซฟนั่นและกำลังจัดเรียงอยู่ในตอนนี้

“กิฟต์เซ็ตเจ้าหญิง”

อีรอนพูดแล้วหน้าแดงไม่หาย ไม่อยากจะสาธยายว่าสิ่งที่ตัวเองปกปักษ์รักษาขนาดนั้น มันเป็นเพียงเครื่องเพชรเด็กเล็กที่หาซื้อได้ตามห้างสรรพสินค้าทั่วไป

แต่เพราะเหตุผลนั้น แอชตันรู้สึกว่าเซรินก็ยังฉลาดอยู่บ้างแม้จะสติไม่ดี เธอแยกแยะหลายๆอย่างออก อย่างเช่นวันนี้ที่ให้อีรอนยกเซฟที่มีแต่ของเล่นเครื่องประดับ แสดงว่าของจริงต้องอยู่อีกตู้ที่เธอไม่ให้อีรอนแตะ เธอมีคุณสมบัติหวงของใช่เล่น

ร่างสูงให้ความสนใจกับร่างบางที่กำลังจัดเรียงข้าวของกิฟต์เซ็ตเครื่องประดับเด็กเล่นอย่างทะนุถนอม เขาถูกเธอมองในกระจกก่อนจะยิ้มหวานๆแบบแปลกๆให้กับเขา และค้นหาบางสิ่ง พร้อมดีดตัวดึ๋งขึ้นมายืนมองหน้าเขา

“…”

“ฉันมีของจะให้ รักษามันให้ดีล่ะ” แอชตันพยักหน้า ลองเออออด้วยสักหน่อยก็แล้วกัน หลังจากนั้นเธอก็ติดเข็มกลัดให้กับเขา เข็มกลัดเพชรเม็ดเป้งสีน้ำเงินครามทรงหยดน้ำ

เสียงของอีรอนแอบขำ เซรินเอาของเล่นเด็กติดให้กับเจ้านายของเขา มาเฟียกับเพชรเด็กเล่น

“ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวนะครับ” อีรอนไม่อาจทนมองภาพเจ้านายผู้เหี้ยมโหดกับของเล่นเด็กแบบนั้นได้ เลยรีบขอตัวกลับแม้ว่าสีหน้าของแอชตันจะมองตนแรงมากก็ตาม

แอชตันจะแกะเข็มกลัดที่เซรินติดให้

“ไม่ได้นะ! มันจะปกป้องคุณ”

“ของเล่นปกป้องฉันไม่ได้”

“ไม่ใช่ ความห่วงใยของฉันจะปกป้องคุณ”

“….”

“ฉันอัดมันใส่เพชรเม็ดนี้ไปแล้ว” เธอว่างั้นนะ ก่อนจะเงยหน้า จัดท่าจัดทรงเสื้อและเนคไทให้กับเขาชะม้อยคล้อยตาหวานๆมองเขากลายๆ ก่อนจะซุกหัวที่อกแกร่ง แอชตันชะงักก่อนที่จะเข้าใจว่าเธอ

จุ๊ฟ เธอจุ๊บเพชรของเล่นที่ติดอยู่ที่อกของเขา นิ้วเรียวเกลี่ยๆเสื้อให้เขาเล็กน้อย ไอ้สัสอารมณ์ผัวเมียเกินความจำเป็นจริงๆ

“….” แอชตันมองการกระทำของคนสติไม่ดี ก่อนจะรู้สึกเหมือนว่าตัวเองนั้นคิดผิด เซรินทำท่าทีขวยเขิน บิดตัวไปมา

“ตั้งใจทำงานนะคะ สามี~”

“..หึ๊~” สุดท้ายแอชตันก็ดึงเข็มกลัดนั่นออก เขาทำให้เธอเห็นว่าเขาเอามันออก แล้วโยนทิ้งไปที่เตียง เขาเดินหนีเธอแม้ว่าเธอจะงอแงใส่เขาทันทีที่มาถึง ร่างสูงส่ายหัว เสียเวลาฉิบหายนึกว่าจะพ่นอะไรที่มันเป็นประโยชน์ออกมาบ้าง

“ทำไมทำแบบนี้ล่ะ! จำไว้เลยนะ! อย่ามาขอให้ฉันทำการบ้านก็แล้วกัน!!” เธอสบัดบ๊อบใส่เขา ร่างสูงไม่ได้แยแส เขาเดินออกไปนอกห้อง สั่งการ์ดสองคนคุ้มกันหน้าห้องเอาไว้อย่างแน่นหนา ไม่นับกับการ์ดอีกสองคนที่เฝ้าอยู่หน้าลิฟต์และบรรไดหนีไฟ

ทั้งชั้นนี้เป็นของเขา และไม่ต้องห่วง จะไม่มีใครเข้าใกล้เซรินได้ นับจากนี้เป็นต้นไป..

แอชตันลงลิฟต์มาจนถึงล็อบบี้ เขาเดินตรงไปยังรถตู้สีทึบ พร้อมกับการ์ดนับสิบที่กระจายตัวอยู่รอบๆลอบบี้ พลันได้รับสายตรงจากคนไกล

“..สำมะเรเทเมาหนำใจเลยสิท่า”

[ได้ข่าวว่ารับสาวขึ้นคอนโด การคุ้มกันแน่นหนา การ์ดเป็นสิบไม่รวมอีกสี่คนที่ชั้นนั้น ไหนจะส่งคำขอเฮร่าเป็นการเร่งด่วน]

“จะพูดอะไรก็ว่ามา”

[สาวสวยสติไม่ดี]

“….”

[กูต้องเรียกว่าน้องสะไภ้สิแล้วมั้ง]

“เลอะเทอะ” แอชตันตัดสายพี่ชายของเขาอย่าง แอสการ์ด พลันมองชั้นคอนโดที่เป็นของเขาทั้งชั้น

“..เอาอยู่มั้ง ไอ้พวกนั้น”

﹎.εїз︷✿‧:﹎

กดเข้าชั้น กดใจ คอมเมนต์กันเนอะๆน๊าาาา เวลาคอมเมนต์น้อยนี่คนเขียนใจแป้วนะบอกก่อน อุตส่าห์เสริฟ์ให้นางเอกเป็นบ้าตั้งแต่ต้นเรื่องแบบนี้ ถ้าไม่ฟินกันนี่คนเขียนจะเป็นบ้าแทนแล้วนะ🤪

เมอิวอนนักอ่านที่น่ารักนะคะ กดใจวันละหนสองหนเป็นการระดมหัวจิตหัวใจให้กันสุดๆ กดเข้าชั้นด้วยนะคะ♥️🤏🏻