Chapter 5

(Ang Kontrata at Ang lihim na pagnanasa)

ALEXANDER'S POV

"Sir Alexander, lumabas na po ang resulta ng mabilisang DNA test..."

Hawak ko ang papel na iniabot ng aking sekretarya. Ang mga numero ay malinaw pa sa sikat ng araw—99.9% biological match. Ang asungot at makulit na batang ito na kasalukuyang nagpapakasasa sa pag-ikot sa aking mamahaling leather sofa ay tunay kong anak.

At ang babaeng nakatayo sa harap ko na mukhang handa nang tumalon muli sa bintana? Siya ang babaeng nag-iwan ng limang daang piso limang taon na ang nakakalipas.

Dahil sa pesteng pink na pildoras na ipinakain sa akin ng bata, ramdam ko pa rin ang kakaibang gaan sa aking katawan, ngunit ang mas malala ay ang kawalan ng kontrol sa aking dila. Gusto ko siyang sulyapan nang may galit, pero ang lumalabas sa isip at bibig ko ay puro kahibangan.

"Hindi ka aalis sa kumpanyang ito, at lalong hindi ka aalis sa paningin ko," mariin kong sabi habang inilalatag ang isang gintong pluma sa ibabaw ng lamesa. "Papipiliin kita, babae. Idedemanda kita ng kidnapping at trespassing dahil sa ginawa mo sa hotel suite ko noon, o pipirmahan mo ang kontratang ito?"

Mabilis kong hinalughog ang aking drawer at kinuha ang isang standard na non-disclosure at co-parenting agreement na palagi kong nakahanda para sa mga legal na usapin. Mabilis kong isinulat doon ang aking mga bagong kondisyon.

"Kondisyon bilang isa: Lilipat kayong mag-ina sa penthouse ko sa BGC. Kondisyon bilang dalawa: Magiging personal assistant at personal alchemist kita—dahil kailangan ko ang mga pildoras mo para sa high blood ko. At kondisyon bilang tatlo..." Natigil ako dahil naramdaman ko na naman ang epekto ng Truth Elixir.

Huwag mong sabihin, Alexander. Mapapahiya ka, utos ng utak ko. Pero walang preno ang bibig ko dahil sa gamot niya. "...kondisyon bilang tatlo, babayaran kita ng limang milyong piso para mapatunayan ko sa'yo na hindi lang limang daan ang halaga ko!"

Napasapo ako sa sarili kong mukha matapos kong masabi 'yak. Damn that pink pill.

CELESTIA'S POV

"Limang milyon?!" halos lumuwa ang mga mata ko sa narinig ko.

Grabe naman ang pride ng billionaire na ito! Limang taon na ang nakakalipas, pero talagang dinamdam niya ang limang daang piso na iniwan ko bilang 'tip' sa ibabaw ng nightstand niya! Kung alam ko lang na magiging ganito kahigh blood ang lalaking ito pagkalipas ng limang taon, sana ay hinayaan ko na lang na pasabugin ng Yin energy ang mga ugat ko.

'Mommy! Pirmahan mo na, dali! Biglang sumigaw ang boses ni Basti sa loob ng utak ko. 'Sabi ni Rich Daddy sa isip niya ngayon, "Sana pumayag siya, dahil kapag lumipat siya sa penthouse ko, sisiguraduhin kong hindi lang pildoras ang kukunin ko sa kaniya… kukunin ko rin ang puso niya." At saka, Mommy, ang dami raw masasarap na pagkain doon sa penthouse niya!'

Namilog ang mga mata ko at mabilis kong nilingon si Basti na ngayon ay abala pa rin sa pagtalon-talon sa sofa. 'Basti! Manahimik ka nga! Nakakahiya ang mga binabasa mo sa utak niya! Pabalik kong sigaw sa kaniya gamit ang telepathy.

Ramdam ko ang init na umakyat sa aking mga pisngi. Tumingin ako kay Alexander na ngayon ay pulang-pula na rin ang mga tainga dahil sa sarili niyang pag-amin na dala ng aking Truth Elixir. Kahit anong pilit niyang magmukhang seryoso at nakakatakot, ang epekto ng aking mahika ay ginagawa siyang parang isang maamong leon sa harap ko.

"Sir... Alexander," panimula ko habang dahan-dahang lumalapit sa kaniyang lamesa. "Ang paglipat sa penthouse mo ay medyo mabilis naman yata. At saka, paano ang trabaho ko rito bilang data encoder?"

Inayos niya ang kaniyang mamahaling suit at tumingin sa akin nang may halo pa ring pagnanasa na pilit niyang itinago. "Ika-cancel ng HR ang application mo bilang encoder. Simula ngayon, ikaw na ang aking Private Alchemist at Executive Assistant. Ang opisina mo ay sa loob ng opisina ko. At ang sweldo mo..." Tumingin siya sa akin nang may mapang-akit na ngiti. "...ay depende sa kung gaano mo kabilis mapapababa ang high blood ko."

Nalunok ko ang aking sariling laway. Kitang-kita ko ang umaapaw na Pure Yang Energy na nagmumula sa kaniyang katawan—mas malakas at mas kaakit-akit kaysa noong gabing iyon sa hotel. Parang sinasabi ng aking sariling mahika na ang pagtabi sa kaniya ay ang pinakamainam na paraan para lumakas ako bilang isang Alchemist.

Kinuha ko ang gintong pluma sa ibabaw ng lamesa. Tiningnan ko si Basti na ngayon ay nag-thumbs up pa sa akin mula sa sofa.

"Sige, boss. Pipirmahan ko 'to," sabi ko, sabay pirma sa ibaba ng kontrata. "Pero siguraduhin mo lang na kasya ang limang milyong piso mo para sa gatas at choco crunch ng anak mo."

Isang matunog at madilim na tawa ang pinakawalan ni Alexander habang dahan-dahang tumatayo mula sa kaniyang upuan at lumalapit sa akin, dahilan upang mapahinto ang aking paghinga dahil sa kaniyang nag-aapoy na presensya.