ログインNapagtanto ni Aira na siya mismo ang naghukay ng bitag para sa sarili niya. At ngayon ay wala na siyang paraan para umatras nang hindi napapahiya.Napuno ng galit ang kanyang dibdib habang nakatitig kay Cassie. Hindi na niya napigilang sumabog.“Cassie, may sense ka pa ba? Ako ang may date kay Calix tapos ikaw ang nakialam. Ngayon naman, kumakain pa kayo ng couple’s set meal sa harap ko. So next time na mag-dinner kayo ni Calix, pwede rin ba akong makisawsaw?” matalim niyang tanong, halatang pilit kinokontrol ang galit.Hindi nagpaapekto si Cassie. Sa halip, itinaas niya nang bahagya ang baba at mahinahong sinalubong ang tingin ni Aira. May kakaibang kumpiyansa sa kanyang mga mata.“Aira, ikaw yata ang hindi reasonable dito,” sagot niya nang diretso. “Hindi ko naman planong sumama sa dinner ninyo. Si Calix ang nagpumilit na isama ako.” Sandaling huminto si Cassie, saka bahagyang ngumiti na parang may bahid ng panunukso. “At saka, hindi naman ako ang nag-order ng couple set meal. Pero
“Mga kalahating oras pa bago ako makarating diyan. Kumain ka muna ng kahit ano para may laman ang tiyan mo, saka na ako magluluto pagdating ko,” mabilis na sabi ni Cassie sa telepono habang pinapabilis ang lakad palabas ng gate ng paaralan.Pagkababa niya ng tawag, tumayo siya sa gilid ng kalsada upang mag-abang ng masasakyang taxi. Ngunit bago pa siya makapara, biglang huminto sa harap niya ang isang itim na off-road Land Rover. Dahan-dahang bumaba ang bintana, at lumitaw ang pamilyar at guwapong mukha ni Calix.Napabuntong-hininga si Cassie.“Bakit ka nandito?” tanong niya, halatang walang magawa. Palagi na lang itong sumusulpot sa harap niya nang hindi inaasahan.Kagabi, nasa kama niya ito. Ngayon, nasa gate ng eskuwelahan. Hindi niya alam kung sa susunod, saan na naman ito biglang lilitaw.“Sumakay ka,” maikling utos ni Calix habang binubuksan ang pinto sa tabi niya.Wala nang nagawa si Cassie kundi sumakay. Pagkasara ng pinto, agad niyang tinanong, “Ihahatid mo ba ako pauwi bago
Gabi na nang tuluyan silang pumasok sa loob ng bahay. Halos tuluyang nabura ang lungkot sa mukha ni Celes dahil sa kasiyahan ng sandaling iyon. Isa-isa silang nagpaalam at nagtungo sa kani-kanilang silid.Kinuha ni Cassie ang bathrobe at pumasok sa banyo upang maligo. Gusto niyang hugasan ang pagod ng maghapon, ang mga alaala, ang kaba, at ang kakaibang pakiramdam na iniwan ng mga pangyayari.Ngunit paglabas niya ng banyo, halos mapahinto ang tibok ng kanyang puso.May tao sa loob ng kanyang silid.Napapikit siya sandali sa gulat, muntik nang mapasigaw. Nang makilala niya ang pigura, agad siyang napakunot-noo.“Ano’ng ginagawa mo dito?” mahinang tanong niya, sabay sulyap sa pinto na tila natatakot na may makakita.Nakasuot si Calix ng maluwag na pajama. Bahagyang basa pa ang kanyang buhok, at may maliliit na patak ng tubig na dumadaloy mula sa kanyang dibdib pababa. Sa ilalim ng ilaw ng kwarto, mas lalong naging malinaw ang kanyang matipunong pangangatawan.Kung kulang siya sa self-co
Kanina lamang sa bahay ng Rosales, hayagang nagdeklara ng giyera si Aira laban kay Cassie. Hindi niya inasahang sa mismong araw ding iyon ay muli silang magkakaharap, at mas lalong hindi sa ganitong paraan.“Bakit ka nandito?” gulat at agad na nag-init ang tono ni Aira nang makita siya. Mabilis na napalitan ng hinala ang ekspresyon nito. “Huwag mong sabihing sinadya mong lumipat sa tabi ng bahay namin para asarin ako?”Bahagyang natawa si Cassie, “You’re overthinking,” sagot niya nang walang emosyon. Dahil lamang hindi siya pinansin ni Calix, hindi ibig sabihin ay iikot na ang mundo niya kay Aira. Hindi niya kailangang seryosohin ang isang taong wala namang bigat sa puso ng asawa niya.“Magkakilala kayo?” usisa ng lalaking may dilaw na buhok, nakatingin kay Aira ngunit ang mga mata’y bumabalik kay Cassie. “Ano nga ulit pangalan mo? Ilang taon ka na? Married ka na ba?”Nanlaki ang mga mata ni Aira. “Kuya! Huwag mong sabihing interesado ka sa babaeng ’yan?” galit nitong bulalas. “May as
Pagdating sa usapang “mag-anak na kayo,” tuluyang nawalan ng panlaban si Cassie. Kaya pa niyang harapin si Aira, kaya pa niyang sagutin ang mga patutsada ni Cedrick, pero ang tahasang pangungulit ni Donya Carol tungkol sa apo sa tuhod? Ibang laban iyon.Halos hindi niya maipinta ang mukha niya habang masiglang ikinukuwento ng matanda kung gaano niya kagustong makarga ang magiging anak nila. Sa huli, wala siyang ibang nagawa kundi ilipat ang tingin kay Calix, tahimik na humihingi ng saklolo. Malinaw sa mga mata niya ang mensahe. ‘Save me.’Ngunit isang tingin pa lang ni Calix sa kanyang lola, alam na niyang hindi biro ang sitwasyon. Kapag sumagot siya ng kahit kaunting pagtutol, tiyak na hindi siya tatantanan ng matanda. At sa pagkakataong iyon, mas pinili niyang iligtas ang sarili.Tumayo siya nang kalmado, para bang walang nangyayari. “I’ll go upstairs and get something. Kayo na muna,” aniya, saka iniwan si Cassie na halos mabitawan ang kutsara sa gulat.Hindi man lang niya sinalubon
Kahit simple at halos bastos ang paraan ng pagpapakilala ni Aira, hindi pa rin maiwasan ni Cassie na mabigla sa nilalaman ng sinabi nito.“Hello,” maikli at malamig na sagot ni Cassie. Hindi siya nagpakita ng galit, ngunit hindi rin siya nagbigay ng kahit katiting na pag-uurong.Tumaas ang kilay ni Aira, at mas naging lantad ang panghahamak sa mga mata nito. “As expected,” malamig nitong sabi, “mukhang galing ka lang sa maliit na pamilya. Walang dating. Hindi pang-high society.”Saglit na natigilan si Cassie.Sa isip-isip niya, kung may hindi marunong umasta, hindi ba mas bagay iyon kay Aira, masyadong maingay ang kumpiyansa, kulang naman sa breeding.“Aira,” mahinahong tawag ni Mrs. Benetiz, bahagyang tinapik ang upuan sa tabi niya. “Bumalik ka muna rito. Nandito ang Tito Cedrick mo.”Magalang na tumango si Cedrick kay Mrs. Benetiz bago bumaling kay Cassie. Ang mga mata niya ay malamig at puno ng pagtutol. “Hindi ako pumapayag sa kasal na ito. Kung may konting hiya ka, layuan mo ang







