LOGINATHENA’S POVAlas-siyete pa lang ng umaga, gising na ako. Hindi dahil maaga akong natulog, kundi dahil halos buong gabi akong naghintay ng kahit anong balita mula kay Lucien.Wala. Ni isang tawag, ni isang mensahe.“Congratulations, Athena,” bulong ko habang nakatingin sa salamin. “May asawa ka nga, pero parang single ka rin.”Napabuntong-hininga ako at inayos ang buhok ko. Ayokong magmukhang kawawa sa harap ng mga kasambahay. Hindi naman nila kasalanan kung iniwan ako ng sarili kong asawa sa ere.Pagbaba ko, nadatnan ko si Elena na nag-aayos ng almusal.“Good morning, Ma’am.”“Good morning. May balita ba kay Lucien?”Napatigil siya sa pag-aayos ng mga plato. “Wala pa po.”“Ahh sige.”Umupo ako at kumuha ng tinapay. Ngumunguya ako kahit wala akong gana, pero nang mapansin kong nakatingin pa rin sa akin si Elena, napabuntong-hininga ako.“Elena, kung may alam ka, sabihin mo na lang sa akin. Hindi ako magagalit.”“Wala po talaga akong alam, Ma’am. Ang alam ko lang, umalis si Sir. Hindi
ATHENA’S POV “Finally! Manila, baby!” Malakas na sigaw ni Milo pagdating namin sa parking area. Napailing ako habang hinihila ang maleta ko. “Tumahimik ka nga. Para kang nakalaya sa kulungan.” “Excuse me, four days akong walang maayos na salamin! Paano ko mamomonitor ang beauty ko?” “May front camera ka naman,” sagot ni Erin. “Hindi pareho ang front camera sa full-length mirror, Erin. Please respect my struggles.” Napatawa ako. Sa totoo lang, masaya ako sa naging trip namin. Nakapagpahinga ako, nakilala ang mga bagong tao, at kahit sandali ay nakalimutan ko ang mga problemang naghihintay sa bahay. Kahit si Lucien. Well, halos. Dahil ilang beses ko pa ring nahuling tinitingnan ang cellphone ko, umaasang may message siya. Wala naman akong hinihinging mahaba. Kahit simpleng pangungumusta lang sana. Pero wala! Mas kalo ako naiinis sa sarili ko. ‘Jusko athena! Aasa ka pa ba kay Lucien?’ “Girl, ihahatid ka na namin sa inyo,” sabi ni Erin. “Hindi na. Kaya ko na ’to.” “Sure ka?”
LUCIEN’S POV“Hoy, Athena! Akin ’yang fries!”Napahinto ako sa paglalakad nang marinig ang boses ni Milo mula sa café na katapat ng tinutuluyan nila.“First come, first served!” sagot ni Athena habang mabilis na isinubo ang huling piraso.“Excuse me? Ako ang bumili niyan!”“Eh di sana kinain mo agad.”“Erin, nakita mo ’yon? Ninakawan ako ng sarili kong fries!”Tumawa si Erin habang umiinom ng kape. “Milo, bumili ka na lang ulit.”“Hindi ako mayaman!”“Then stop buying fries you can’t protect.”Napailing ako habang pinagmamasdan sila. Kanina pa sila nagtatawanan, at kahit ilang beses kong sabihing wala akong pakialam, hindi ko maiwasang sundan ng tingin si Athena sa bawat galaw niya.Ilang araw na kaming hindi nagkikita, pero mukhang wala namang problema sa kanya.Masaya siya. At ang mas nakakainis, hindi ako ang dahilan.“By the way,” sabi ni Ethan na kakarating lang sa mesa nila, “may plano kayo mamaya? May alam akong magandang spot para sa sunset.”Agad na umayos ng upo si Milo. “Ma
LUCIEN’S POV“Sir, your meeting with the Singapore investors is scheduled at three.”“Move it to tomorrow.”Natigilan ang assistant ko. “Tomorrow, sir? But you specifically requested that we—”“I said move it.”“Yes, sir.”Ilang araw nang nasa Sagada si Athena, pero hanggang ngayon ay hindi ko pa rin maalis sa isip ko ang huling pag-uusap namin. Hindi niya sinasagot ang mga tanong ko maliban sa pagsasabing ligtas siya kasama nina Erin at Milo. Pagkatapos noon, wala na.Dapat ay sapat na iyon. Ligtas siya. Masaya siya. Wala siyang kailangang hingin sa akin.Pero bakit parang ako ang nawawalan ng gana sa lahat?Binuksan ko ang Facebook at nakita ko ang bagong litrato niya. Nakangiti siya sa tabi ng isang lalaking nakilala ko na sa mga naunang post niya. Ethan, kung tama ang pagkakaalala ko. May komento pa itong nagsasabing gusto nilang mag-picture nang silang dalawa lang sa susunod.Napabuntong-hininga ako.“Who the hell are you, Ethan?”Agad kong ibinaba ang cellphone nang mapansing na
ATHENA’S POV“Guys, may announcement ako!”Napalingon kaming lahat kay Milo habang hawak niya ang cellphone niya na parang may malaking balitang sasabihin.“Ano na naman ’yan?” tanong ni Erin.“Extended ang trip natin!”Napakurap ako. “Ha? Paano?”“May available pang dalawang gabi sa tutuluyan natin. Tapos pareho namang puwedeng mag-extend ang tour bukas. So, why not stay longer?”Agad akong napangiti. “Wait, seryoso?”“Oo naman! Unless may naghihintay sa’yo sa Manila.”Biglang nawala ang ngiti ko nang maalala si Lucien.“Wala,” mabilis kong sagot.Nagkatinginan sina Erin at Milo.“Sure ka?” tanong ni Erin.“Bakit ba kayo? Hindi naman siya ang may-ari ng Sagada.”“Pero asawa mo,” sagot ni Milo.“Alam ko!”Nagtawanan silang dalawa. Inis akong umupo sa tabi nila, pero sa totoo lang, gusto ko ring magtagal. Ayokong umuwi agad sa bahay kung saan kailangan kong makitang magkasama sina Lucien at Lalaine na para bang ako ang bisita.Kaya pumayag ako.Three days turned into five.At sa unang
ATHENA’S POV“GIRL, BILISAN MO! AALIS NA TAYO!”Napapikit ako nang marinig ang sigaw ni Milo mula sa labas ng bahay nina Erin. Alas-singko pa lang ng umaga, pero parang may energy na siyang pang-isang linggo. Samantalang ako, halos hindi pa maidilat nang maayos ang mga mata ko habang inaayos ang bag ko.“Sandali lang! Hindi pa nga ako nakakapag-breakfast!”“May pagkain sa sasakyan!” sagot niya. “Unless gusto mong maiwan dito at makipag-date sa unan mo!”Napailing ako at tuluyang lumabas. Nang makita nila ako, sabay silang napatingin sa bag kong halos puno na.“Athena, three days lang tayo sa Sagada,” sabi ni Erin. “Bakit parang lilipat ka ng bahay?”“Hindi ko alam kung malamig doon. Baka kailangan ko lahat ng ’to.”“May dala ka bang buong closet?” tanong ni Milo.“May problema ka ba?”“Wala. Gusto ko lang malaman kung may space pa ako sa sasakyan.” Natawa ako at sumakay na.Nang maalala ko ang huling pag-uusap namin, kinuha ko ang cellphone ko. May bago siyang mensahe.Lucien: Where a







