Home / Romance / The Billionaire Obsessed With My Body / Chapter 20 “Running with Nowhere to Hide”

Share

Chapter 20 “Running with Nowhere to Hide”

Author: Cha
last update publish date: 2026-03-24 06:36:34

‎Hindi pa tapos.

‎Akala ko makapagpapahinga na kami.

‎Mali na naman ako.

‎“Sir—may breach.”

‎Napahinto ako sa pag-inom ng kape.

‎Boses ni Marco iyon. Mabigat. Hindi normal.

‎Dahan-dahang tumayo si Leandro.

‎“Saan?” tanong niya.

‎“Perimeter. May dalawang sasakyan. Hindi pa pumapasok… pero hindi din umaalis.”

‎Nanlamig ang kamay ko.

‎“Nahanap tayo?” bulong ko.

Walang sumagot agad.

‎At doon ko nalaman ang sagot.

‎“Ihanda ang sasakyan,” utos ni Leandro. “Now na sigaw nito.”

‎Biglang nagbago ang ihi
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • The Billionaire Obsessed With My Body   Chapter 29 “The Night She Almost Lost Everything”

    Hindi gumagalaw si Leandro. ‎Pero ramdam ang galit niya—malamig, tahimik, pero handang sumabog. ‎Nakatingin lang siya kay Isadora. ‎Diretso. Walang takot. ‎“Lumayo ka sa kanya,” babala niya. ‎Ngumiti si Isadora, parang wala lang nangyari. ‎Parang hindi siya ang bumaril. ‎“Too late,” sagot niya. “Nasa akin na ang gusto ko.” ‎Humigpit ang hawak ko kay Lia. ‎Mahina na ang hinga niya. ‎“Leandro…” nanginginig kong tawag. ‎Saglit lang siyang napatingin sa’kin— ‎at sa isang iglap, nagbago ang desisyon niya. ‎Hindi na siya umatake. ‎Lumuhod siya sa tabi namin. ‎“Tingnan mo ako,” sabi niya kay Lia, mas mahinahon na ngayon ang boses niya. ‎“Hindi ka mamamatay. Hindi dito. Hindi ngayon.” ‎Ngumiti si Lia, pero halatang hirap na siya. ‎“Kuya…” mahina niyang sabi. ‎Nanlaki ang mata ko. ‎Kuya? ‎Pero mas lalong nanigas si Leandro. ‎“Hindi mo na kailangang magsalita,” mabilis niyang sabi. “Magpahinga ka lang.” ‎Pero umiling si Lia. ‎“Sorry…” bulong niya.

  • The Billionaire Obsessed With My Body   Chapter 28 “The Woman Who Took It All”

    Hindi agad nakapagsalita si Lia. ‎Parang nabasag ang mundo niya sa narinig. ‎“Ako…?” nanginginig niyang bulong. “Paano ako naging—” ‎“Enough,” malamig na putol ni Isadora. ‎Tumuwid siya. Ibang klase ang tingin niya ngayon— ‎hindi na parang naglalaro. ‎Kundi parang nagmamay-ari. ‎“At dahil mukhang wala pa rin kayong naiintindihan…” sabi niya, sabay tingin kay Leandro— ‎“Simulan natin sa mas simpleng katotohanan.” ‎Tumahimik sila sandali, mabigat. ‎“At ikaw, Leandro…” ngumiti siya ng bahagya. ‎“Dapat—ikaw ang asawa ko.” ‎Parang may sumabog sa tenga ko. ‎“Ano?” napatingin ako kay Leandro. ‎Pero hindi siya sumagot. ‎Nanatili lang siyang nakatingin kay Isadora— matigas ang panga. Parang may pinipigil. ‎“Hindi mo sinabi sa kanila?” tila natutuwa niyang tanong. ‎“Na may kasunduan na tayo noon?” ‎“Hindi ‘yon kasunduan,” malamig na sagot ni Leandro. “Pinilit mo ‘yon.” ‎Ngumiti si Isadora. ‎“Same thing,” kibit-balikat niya. ‎“Power is power.” ‎Napahig

  • The Billionaire Obsessed With My Body   Chapter 27 “The Nightmare Is Alive”

    Tahimik ang buong lugar. ‎Tanging hingal namin ang maririnig. ‎At ang mahinang pagpatak ng dugo sa sahig. ‎Akala namin— tapos na. ‎Akala namin— wala na si Rafael. ‎“Umalis na tayo…” mahinang sabi ni Lia, habang nanginginig pa rin. ‎Tumango si Leandro. Pero bago pa kami makagalaw— ‎clap… clap… clap… ‎Mabagal, malamig at nakakakilabot. ‎Napalingon kami. ‎At doon— sa dulo ng hallway— ‎may babaeng nakatayo. ‎Matangkad, maayos ang postura. Nakasuot ng itim— parang hindi bahagi ng gulong nangyari. ‎Nakangiti siya habang papalapit sa amin. ‎“Impressive,” sabi niya, parang nanonood lang ng palabas. “Hindi ko inakalang aabot kayo dito.” ‎“...Sino ka?” tanong ko, pilit pinipigilan ang kaba. ‎Lumapit siya. Dahan-dahan, sigurado ang bawat hakbang. ‎“At hindi niyo man lang ako nakilala?” bahagya siyang tumawa. ‎“Sayang naman.” sabi nito. ‎Tumigil siya ilang hakbang mula sa amin. ‎“At ako pa naman ang tunay na dahilan kung bakit nagsimula ang lahat.” ‎Nanigas ako parang hindi ak

  • The Billionaire Obsessed With My Body   Chapter 26 “The Secret That Should Never Be Known”

    Tahimik ang buong bahay, kung saan doon kami itinuro ng taong nakakita kung saan nila dinala si Lia. Pumasok kami sa loob ng bahay. Nakita namin si Lia at mga tauhan ni Rafael. ‎Nakatutok ang baril kay Lia. ‎At si Leandro—unti-unting ibinababa ang hawak niyang baril. ‎Para sa’min. ‎Para sa kanya. ‎“Good,” sabi ni Rafael, nakangiti. ‎“Yan ang gusto ko.” ‎Humigpit ang hawak ko kay Lia. ‎Ramdam ko ang panginginig niya, pero may kakaiba hindi lang takot. ‎Parang—may tinatago. ‎“Ate…” mahina niyang tawag. ‎“Okay lang, nandito lang ako,” sagot ko sa kanya. ‎Pero hindi siya kumapit, hindi siya yumakap. ‎Sa halip—dahan-dahan siyang humiwalay. ‎Napakunot ang noo ko. ‎“Lia?” ‎Tumingin siya sa’kin. ‎May luha sa mata. ‎Pero—iba ang tingin niya. ‎Hindi na yung batang takot. ‎Kundi—isang taong may alam. ‎“Sorry…” bulong niya. ‎Nanlamig ang katawan ko. ‎“Anong ibig mong sabihin—” ‎Biglang—kumawala siya sa hawak ko. ‎“At ngayon,” sabi ni Rafael, ngumiti— ‎“kumpleto na tayo.”

  • The Billionaire Obsessed With My Body   Chapter 25 "At Bullet's End"

    Huminga ako nang mabagal.Isa.Dalawa.Tatlo.Lahat ng galaw—ay mabagal.Pero ang puso ko parang sasabog.Nakatingin ako sa kamay ni Leandro.Dahan-dahan.Papunta sa baril.Alam kong hindi siya basta gagalaw.Hindi siya papalya.Hindi siya basta susuko.Pero si Rafael nakangiti.Parang sanay na sanay sa ganitong eksena.Parang laro lang sa kanya ang lahat.“Bilisan mo, Leandro", malamig ang boses. “Nawawalan na ako ng pasensya.”Mas humigpit ang hawak ko kay Lia.Ramdam ko ang panginginig niya.Hindi siya umiiyak.Pero natatakot siya.At sapat na ‘yon para magliyab ang galit ko.Hindi ko hahayaang may mangyari sa kanyang muli.Hindi sa harap ko.Biglang—kumilos si Leandro.Mabilis.Masyadong mabilis.Bumunot ito at ipinutok.Isang malakas na sigaw ng bala ang sumabog sa hangin.“Argh!”Napaatras ang isa sa mga tauhan ni Rafael, may tinamaan sa balikat.Nagkagulo ang lahat.“Move!” sigaw ni Leandro.Hinila niya ako.Hawak ko si Lia.Tumakbo kami, walang lingon-lingon.Sunod-sunod ang putok sa

  • The Billionaire Obsessed With My Body   Chapter 24 “The Face in the Dark”

    ‎Hindi pa tuluyang sumisikat ang araw nang makarating kami.‎Tahimik ang paligid.‎Masyadong tahimik.‎Huminto ang sinasakyan namin sa harap ng bahay ni Leandro.‎Malaki, mataas ang gate at mukhang ligtas.‎Pero sa pakiramdam ko—‎may mali.‎“Stay here,” sabi niya.‎Umiling agad ako.‎“Hindi. Sabay tayo.”‎Napatingin siya sa’kin.‎Sandali lang.‎Tapos tumango.‎“Fine. Stay behind me.”‎Bumaba kami.‎Mahigpit ang hawak ko kay Lia.‎Dahan-dahan kaming lumapit sa gate.‎Bukas.‎Bahagya.‎Hindi iyon normal.‎Nagkatinginan kami ni Leandro.‎Alam na namin ang susunod na mangyayari.‎May nauna na.‎Pumasok kami.‎Napakatahimik, walang guard, walang tao at walang tunog.‎Pero—‎ramdam mong may nagmamasid.‎“Leandro…” bulong ko.‎“Alam ko ang ibig mong ipahiwatig” sagot niya.‎Dahan-dahan kaming pumasok sa loob ng bahay.‎At doon—‎may ilaw.‎Sa sala.‎May nakaupo.‎Nagrerelax, parang naghihintay lang.‎Huminto kami.‎Tumigas ang katawan ko.‎Kasi kahit hindi ko pa nakikita nang malinaw—‎alam

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status