PROLOGUE

XAVI'S POV

“Dame…”

Mabilis na napatakip sa mga bibig ko si Damien nang tumakas sa mga labi ko ang daing na iyon. Hindi ko mapigilang mapakapit sa mga braso niya nang mas diinan at bilisan niya ang kaniyang naglalarong daliri sa pagkababae ko.

My eyes darted to his, who looked so lost in my eyes. Hindi ko maipaliwanag ang paraan ng kaniyang pagtitig sa akin, soft and gentlez but full of hunger. Napakagat siya sa labi nang ibaba niya ang kamay galing sa bibig ko at nakita ang mga labi kong sabik sa halik niya.

He wet his lips before burying his lips on mine. Sabik at gigil na hindi na rin niya mapigilang maglabas ng ingay mula sa mga labi namin. Mas lalo pa niyang binilisan at nagdagdag ng isa pang daliri sa loob ko dahilan para makaramdam ako ng sakit. Napakagat ako sa labi niya dahil doon pero hindi niya iyon pinansin at bumaba pa ang halik sa aking panga paakyat sa akin tainga at pababa sa leeg.

Alam kong galit siya, halong pagkasabik, pangungulila at galit ang nararamdaman ko sa mga halik niya.

Mahigpit akong napakapit sa kaniyang buhok nang maramdaman ang lalong pag-init ng katawan ko. His kisses went even lower to my clavicle and down on my chest. Doon ko na hindi mapigilang ibuhos lahat ng init ng aking katawan.

Nanginig ang aking mahihinang binti pero hindi pa rin tumigil ang kaniyang mga daliri sa paglalaro ng akin. “Hmm… Please, stop.”

Damien bit my ear and whispered in it. “We will talk later.”

Mabilis akong tumango at niyakap siya sa leeg habang pinupunasan ang kalat na ginawa niya gamit ang panyo sa bulsa niya.

“I missed you,” I whispered and kissed his clean jaw.

Inangat niyang muli ang panty ko at inayos ang suot kong skirt. Nasa hardin kami sa likod ng bahay habang nagkakasiyahan sa hindi kalayuan kasama sila Kuya Silas, Dimitri at ang mga bisita ni Papa. Kompleto kami ngayon, nanggaling kasi sila sa Italy dahil sa business nila. Kasama si Damien dahil inaaral na niya ang kompaniya nila.

Damien kissed my head and cheeks. “You go first,” he said.

Mabilis akong bumalik sa table namin kung saan masayang nagkkwentuhan ang lahat. Bumalik ako sa upuan ko at sinubukang ayusin ang sarili kahit nararamdaman ko na naman ang basa kong pagkababae.

Maya-maya lang ay bumalik na rin si Damien na may bitbit na bagong rum para sa mga lalaki, wine at champange naman para sa mga babae.

Kasama rin namin sa hapag ang mga pamilya ng tatlong kaibigan ni Papa. Isa na roon si Gwen na anak ni Mr. Tan na gustong gusto si Damien para sa anak.

Nagsalin ng champagne si Damien sa aming mga baso at nang nasa tabi ko na siya ay bumulong siya. “Don’t drink too much.”

Hindi na ako sumagot at pinagsalinan din niya si Gwen ng wine na hiniling nito. Ngumiti naman si Gwen sa kaniya at humaplos sa braso nito bago bumalik si Damien sa upuan.

Ang landi. Hindi napigilan ng mga mata kong umirap at saktong kaharap ko si Damien na nakatingin sa akin. Napangisi siya at napailing. Tuwang tuwa talaga siya kapag nasa ganitong sitwasyon na nabbwisit pa rin ako sa mga nagkakagusto sa kaniya kahit hindi naman niya pinapansin.

“How was your trip, Damien?” tanong ni Mr. Tan.

“It was great, Tito. I learned a lot, relaxing din dahil maganda ang lugar,” magalang na sagot ni Damien.

Nakikinig lang ako sa usapan nila hanggang sa may nagpasakit ng tainga ko.

“Gwen wants to travel there. Can you bring her next time?”

Nilingon ko si Mr. Tan, palipat kay Gwen na nakangiti at naghihintay ng sagot ni Damien, maamo ang mga matang naghihintay. Hinarap ko naman si Damien na ngayon ay natawa sa natanggap na tanong.

“Tito, I don't think I can make time to travel around when I'm there. I work, hindi po ako nagbabakasyon,” magalang pa rin niyang sagot.

I hid my smile and sipped on my champagne.

“But even for Gwen? Can't you make time, hijo?” pilit ni Mr. Tan.

“I can invite her when I'm traveling with Xavi,” suhestiyon ni Damien na ikinalingon ko.

Isang bagay na hindi mangyayari, dahil kapag umalis kami ay hindi na halos kami umaalis ng hotel room. And having Gwen get along will only make her see how my Dame treats me. Baka ikamatay pa niya.

“Okay, fine,” iyon na lang ang nasabi ni Mr. Tan.

Matapos ang napaka-boring na dinner na iyon ay agad na umakyat si Damien sa kwarto habang tinutulungan ko naman si Mama at ang mga kasambahay na mag-ayos.

Dahil kakabalik lang nila Papa, nakipagkwentuhan pa siya sa amin ni Mama sa kusina.

“I heard you were at multiple parties, Clavi. You were barely at home,” malambing na sabi ni Papa.

“Alam mo naman, in-e-enjoy nang walang kuya na susuway,” ani Mama at natawa.

Ako lang kasi ang naiwan dito sa bahay sa buong dalawang linggo kaya gumigimik na lang ako at nag-s-sleepover sa mga friends ko. Isa sa pag-uusapan namin ni Damien mamaya.

“Papa, pasukan na ulit next month, sinusulit ko lang. And just like Mama said, minsan lang mawalan ng bantay,” I chuckled.

Natawa na rin si Papa. “Galit na galit nga si Silas nang mabalitaan na may nambastos daw sa ‘yo sa bar. Tumawag si Royce sa kaniya.”

Napailing ako nang malaman na si Royce pala ang nagsabi. Kinabukasan no’n ay tumawag si Kuya at galit dahil sa hindi ko pagsabi sa kaniya. Buti na lang at hindi niya sinabi kay Damien.

Natapos din ang kumustahan kaya nang umakyat na sila ay nagdala ako ng rum sa kwarto ni Damien. Bahagyang nakabukas ang pinto kaya kahi may bitbit, mabilis akong nakapasok.

“Masakit ulo mo?” tanong ko.

Kakalabas lang niya ng bathroom at naka-towel pa ang pang-ibaba. Nagsalin naman ako sa baso namin ng alak at yelo.

Lumapit siya sa pinto at ni-lock ‘yon. “Yeah, bitin.”

Natawa ako. “Kaya nga nagdala ako.”

“No. I mean, earlier,” he chuckled and went towards me.

Nakaupo ako sa couch nang lumuhod siya sa harapan ko. Humawak siya sa mga kamay ko at humalik do’n. “I missed you,” he whispered with a soft expression. Nilagay niya ang pisngi sa palad ko. “But I'm still mad.”

Natawa ako. “Do you believe in me?”

Tumango siya.

Hindi ko alam kung bakit nga ba ulit kami nasa ganitong sitwasyon. He was just my snob step-brother, and now he showers me with care and affection.

“Do you think I can do that?”

May isang beses kasi na nagsasayaw kami sa bar ni Yuri nang bigla niya akong halikan. I pushed him away pero maraming nakakita at sinabi iyon kay Damien. They twisted the story to make him mad.

He reached for my lips and planted a kiss on it. “Of course, my baby wouldn't do that,” he whispered. “But I'm mad that I didn't see you in my bed the whole 2 weeks.”

Natatawa akong umiling. “Then what? watch me?”

I just know that people don't care if we're happy, this is still a sin.

Ngumisi si Damien at humalik sa pisngi ko. “I love watching you.”

Marahan ko siyang tinulak palayo. “We will drink because you stopped me from drinking my champagne.”

“Lasinggera.”

Umirap ako bago tumayo at itulak siya paupo sa couch para umupo sa mga hita niyang natatakpan pa rin ng towel.

“So how was the trip?”

I just know that we're happy. Kasalanan na kung kasalanan pero hindi ko pinagsisisihan ‘to. None of us is guilty of this sin.