LOGINHindi na sinubukang kwestyunin ng kasambahay ang utos ni Kristoff at umalis nalang upang sundin ito
At matapos umalis ng kotseng nasa garahe, nakita ni Timothy si Aloce na tumatakbo palayo sa pinto ng bahay niya. Dalawang matatapang na german shepherds ang humahabol dito at bakas sa mukha ng babae ang labis na takot at pagmamadali. Sigurado siyang kagagawan 'yon ng anak niyang si Kristoff. Napangisi siya at hindi 'yon pinigilan. After all, wala namang magandang maidudulot si Alice. Napailing siya bago nagmaneho patungo sa kanyang kumpanya. "Nag-reply na ba ang stock market expert?" Ang pagbabalik ng stock market expert ay nagdulot ng hindi mapakaling pag-iisip sa mundo ng negosyo. Bawat kumpanya ay gustong maka-partner ang stock market expert dahil ang makasosyo siya ay para mo na ring pinamunuan ang buong stock market. Maapektuhan agad no'n ang stock price ng kumpanya at market capitalization dahil kung bakit gustong-gusto niya talagang makasosyo ang stock market expert. "President Imperial, hindi po tinanggap ng stock market expert ang imbitasyon natin. Nalaman ko po na mas pinili nitong makipag sosyo kay Aldrin Santo's." Nalukot ang mukha ni Timothy sa narinig. Bakit pipiliin ng stock market expert ang walang kwentang Aldrin Santos na 'yon? Sa kabilang banda, hindi makapaniwalang tinitigan naman ni Aldrin ang babaeng nasa harapan niya. Nakasuot ito ng itim na halter dress at misteryosong mask na nagtatago sa mukha nito. "Ikaw ba ang stock expert?" Ni minsan ay hindi niya naisip na ang stock market expert na kayang paikutin ang mundo ng negosyo ay bata pa! Pero sa hindi malamang dahilan, may pakiramdam siya na ang babaeng nasa harapan niya ay parang si Tricia! Pero imposible. Walang kwentang tao lang si Tricia. Kaya paanong magiging siya ang sikat na stock market expert? "Stock market expert, bakit ako ang pinili mo?" hindi mapigilang tanong ni Aldrin. Maraming makapangyarihang kumpanya ang gustong makisosyo rito at kasama roon ang Imperial Group of Company. Kaya hindi niya maintindihan kung bakit siya ang pinili nito? Samantala, kinuha naman ni Tricia ang red wine na nasa harap niya, dahan-dahan niyang pinaikot 'yon saka niya marahang binuka ang mapula niyang labi para magsalita. "Hindi ka kagwapuhan, incompetent, arogante, at tanga ka. Sa totoo lang, mas gugustuhin ko pa ngang piliin ang aso kaysa sa'yo." Agad nabitin at nanigas ang ngiti ni Aldrin sa narinig. Galit na galit siya. Pero ang taong kaharap niya ang stock market expert, kaya sinubukan niyang huwag ipakita ang galit niya at pigilan na lamang 'yon. Natutuwa naman si Tricia na makita na hindi kumportable si Aldrin. "May sakit ang anak ko, at kinakailangan niya agad masalinan ng dugo. Pero napakabihira ng dugo ng anak ko, Rh-negative ang blood type niya at kaunti lang ang mga taong may gano'ng klase ng dugo. Naghanap na'ko sa buong bansa pero bilang lang ang mga taong may kapereho niyang dugo." Sumimsim ng wine si Tricia at tumingin kay Aldrin bago nagsalita. "Naalala ko, may anak nga pala si Mr. Santos, sa tingin ko Rh-negative din ang blood type niya, tama ba?" Natigilan at nagulat si Aldrin sa tanong na 'yon pero kapagkuwan ay sumagot din. "Yes." Umayos sa mas kumportableng upo sa sofa si Tricia. Bahagya niyang tinignan si Aldrin na nasa harap niya na para bang tumitingin siya sa langgam. "Basta't handa kang hayaan ang anak mo na maging mobile blood bank ng anak ko, pipirmahan ko agad ang cooperation agreement kasama ka." "So, Mr. Santos, anong pipiliin mo? Ang anak mo o ang kinabukasan mo?" Hindi agad nakasagot si Aldrin at sinabing pag-iisip nito ang tungkol do'n, pumayag naman si Tricia. Nabigay niya na ang buto, ang kailangan niya na lang hintayin ngayon at ang pagmamakaawa sa kanya ng asong si Aldrin. At syempre, kung hindi naging maganda ang akto ng asong 'yon, hindi siya magdadalawang isip na gumamit ng iilang taktika para mapaamo ito. Matapos makipag-usap kay Aldrin ay nagtungo si Tricia sa eskwelahan para sunduin si Tintin. May hawak pa siyang grilled sausage at gatas para sa anak. Pero, nag-alala siya nang lumipas na ang kalahating oras at hindi niya pa rin nakikita si Tintin. Hinanap niya ang classroom nito pero wala nang tao ro'n. Hanggang sa nakarinig siya ng tunog na nanggagaling sa storage room na nasa kabilang kwarto. Pinuntahan niya ang storage room at doon ay nakita niya ang anak niyang si Tintin na inaapi ng ilang mga batang babae na kaedad lang nito. Nakita niya ang pagtulak ng isa kay Tintin, habang ang isa naman ay hinila ang buhok nito. "Ikaw na bastardo ka, anong karapatan mong saktan ako?!" Nakita niyang sinamaan ng tingin ni Tintin ang batang babae na pamilyar sa kanya. Walang iba kung hindi si Liza. Ang anak ni Aldrin at Alice. "Kapag tinawag mo si Mommy na walang kwenta, sasaktan kita!" Aroganteng tumawa si Liza. "Ang gusto ng Daddy ko ay ang Mommy ko, pero walang hiya pa ring dumidikit ang Mommy mo sa kanya! Ano pa bang tawag sa kanya kung hindi basura? Malandi?" "Tumigil ka! Wala kang karapatang insultuhin si Mommy!" Galit na dinaganan ni Tintin si Liza saka ito malakas na sinuntok gamit ang maliit nitong kamao. Galit na galit naman si Liza, hinila nito ang mahabang buhok ni Tintin at kumuha ng gunting sa bulsa. "Ikaw na bastardo ka, wala kang silbi kung hindi ang maging mobile blood bank ko! Susubukan mong saktan ako? Fine, ipapakita ko sa'yo ngayon ang kapalit ng pananakit mo!" "Sinong tinatawag mong bastardo?" Bago pa makakilos ng masama si Liza, mabilis niyang kinarga ito palayo sa anak niya. "Mommy!" Nang makita naman siya ni Tintin ay agad itong tumakbo palapit sa kanya saka mahigpit siyang niyakap sa hita, tuloy-tuloy ang pag-agos ng luha sa mga mata nito. "'Wag ka nang matakot, nandito si Mommy." Ginilid ni Tricia si Liza na galit na nakatingin sa kanila bago niya marahang tinapik ang likod ng kanyang anak para pakalmahin. Pagkatapos ay seryoso niyang tinignan si Liza. "Mag-sorry ka," utos niya rito. "Gusto mong mag-sorry ako sa bastardong 'yan? Tricia, maling gamot ba ang nainom mo?" Hindi natatakot sa kanya si Liza at nang-iinsulto pa siya nitong tiningnan. Pagkatapos ay buong kumpyansa siya nitong inutusan, "Basta't bubugbugin mo si Tintin para mapasaya ako, bibigyan kita ng tiyansa na magtrabaho bilang kasambahay at tagaluto sa bahay ko, at hahayaan din kitang makita ang Daddy ko." Nadismaya si Tricia sa narinig. Ang anim na taong gulang na si Liza ay hindi gaya ng ibang bata na inosente at malambing. Sa halip, masasama ang mga gawain nito. Naisip ni Tricia noon na hindi maganda ang pagpapalaki ni Alice at Aldrin sa bata at posibleng inosente ito. Pero ngayon, mukhang nakuha talaga ng bata ang masasamang ugali ng mga magulang nito. "Talaga bang nagsilang si Alice ng batang walang alam? Paano at bakit ko naman sasaktan ang anak ko para sa'yo?" "Ano pa bang pagpapanggap ang ginagawa mo?! Hindi ba't huli na para umakto kang mapagmahal at ulirang ina ngayon?! Tricia, ilang beses mo nang sinaktan si Tintin para lang paligayahin ako. Nakalimutan mo na ba ang lahat ng 'yon?" Nakahalukipkip at sarkastikong tanong nito. Hindi naniwala si Tricia sa mga sinasabi ni Liza. "Tatanungin kita ulit sa huling pagkakataon, mag-so-sorry ka ba o hindi?" Aroganteng ngumisi si Liza. "Kung hindi ako mag-so-sorry, anong kaya mong gawin sa'kin?" Sa halip na magalit ay nang-iinsultong tumawa si Tricia. "Pinili niyo 'to," saad niya bago marahang inupo sa isang stool si Tintin. Pagkatapos ay binigay niya rito ang dala niyang grilled sausage at gatas. Ngumiti ang anak niya dahil do'n. "Tintin, be good, okay? Igaganti ka ni Mommy." "Hindi sumasakit ang kamay ni Mommy kapag ginamit niya 'to," saad ni Tintin bago inabot sa kanya ang isang stick na nakita nito. "Oh, dear, napakamaalaga naman ng anak ko." Hinangaan ni Tricia ang kanyang masunurin na anak. Pagkatapos ay sinarado niya ang pinto ng storage room, at hawak ang stick na naglakad palapit kay Liza at sa iba pang estudyanteng nang-ali kay Tintin. "Tricia, anong gusto mong gawin?!" "Kung walang panahon si Aldrin at Alice na turuan ka ng leksyon; pwes, ako mayroon." Hinila niya si Liza na sinusubukan pang tumakas, binaba niya ang pants nito, saka niya sinumulang hampasin ang puwit nito gamit ang stick. Gano'n din ang ginawa niya sa iba pang bata na kasama ni Liza sa pang-aapi kay Tintin. Hinuli at pinagpapalo niya ang mga ito sa puwitan. Sa sandaling panahon, napuno ang storage room ng tunog ng mga umiiyak na bata. Kumagat naman si Tintin sa grilled sausage na hawak niya saka sumimsim ng gatas, kumikinang ang mga mata niya habang pinagmamasdan ang ginagawa ng kanyang ina. "Mommy, ang galing mo po!" masayang aniya. Lingid sa kaalaman nila, mayroong guro na nasa labas ng storage room. Natataranta ito at halos wasakin na ang pinto ng storage room. Nang tuluyang mabuksan ng guro ang pinto, nakita niya si Liza at iba pang baya na nakahiga sa sahig. Umiiyak ang mga ito at namumula ang mga puwitan na may mga latay pa ng stick na pinampalo sa mga ito. Si Liza ang pinaka malalang napalo; namumula at namamaga kasi ang puwitan nito. "Ikaw na Nanay ni Tintin, anong ginagawa mo?!" Hindi pa halos tapos magtanong ang guro nang tinutok ni Tricia ang hawak niyang stick sa rito. "Anong ginagawa ko? Ginagawa ko ang bagay na dapat ang guro ang gumagawa, dinidisiplina ko itong mga bastos na bata." "Masyadong malala 'yan! Naglalaro at nag bibiruan lang ang mga bata, bakit mo sila sinaktan?" "Oh, nagbibiruan, kung gano'n, nagbibiro lang din ako sa kanina. Pero hindi nila kinaya ang biro ko dahil umiyak sila. "Ikaw, Teacher, gusto mo bang makipaglaro sa'kin?" tanong niya. At habang may nakakakilabot na ngiti ay nilapat niya ang stick na hawak sa leeg ng guro habang ang guro naman ay wala sa sariling tinakpan ang sariling puwitan. Hindi nagtagal, nakatanggap ng tawag si Aldrin, Alice, at ang iba pang mga magulang ng mga batang pinalo niya at nagmadali ang mga itong pumunta sa eskwelahan. At nang makita ni Alice ang kalagayan ng anak niyang si Liza, naubos ang pagtitimpi niya at nagmamadaling naglakad palapit kay Tricia para saktan ito. Nang makita 'yon ng iba pang mga magulang ay agad na gumaya ang mga ito. Inaakala na matatalo nila si Tricia dahil marami sila Matatapang ang mga ito, maging siya ay gano'n din. Isa pa, tapos na ang pagtitimpi ni Tricia."P-po?" gulat na tanong ng HR manager nang marinig ang sinabi niya. Halata sa mukha nito na hindi ito makapaniwala sa sinabi niya.Bumuntong-hininga siya saka muling nagsalita. "I said, hire another secretary or assistant for me," aniya."P-pero, bakit pa po kayo naghahanap ng bagong assistant o sekretarya, Sir? Gayong nariyan naman na po si Tricia," pagkukwetsyon nito. Napailing siya saka inis na tinignan ang HR manager na bahagyang napayuko. "Stop questioning me. Just do what I want you to do. Hanapan mo ako ng bagong magiging assistant o sekretarya sa lalong madaling panahon. At hangga't naririto sa kumpanya si Tricia, dapat maayos ang trato sa kanya ng ibang mga empleyado. Kapag may nakita kang nambabastos sa kanya, report it to me immediately, naiintindihan mo?"Sunod-sunod ang agarang pag tango ng HR manager. "Opo, Sir! Naiintindihan ko po!"Tumaas ang kilay niya bago tumango. "Good," aniya bago umalis.Samantala, sa paglipas ng mga araw, kumalat agad sa mga empleyado ng Arell
Mariing napapikit si Tricia bago napabuntong-hininga dahil sa mga naisip.Hay nako, bakit pa nga ba siya umaasa na ipagtatanggol siya ni Timothy gayong kung hindi lang dahil sa anak nilang si Tintin ay baka divorced na sila ngayon?Bumalik sa ulirat si Tricia nang bigla na lang may isang payat na lalaki ang bumagsak sa harapan nila. Ang assistant ni Timothy na si James ang tumulak dito."Ah!" pagdaing nito, siguradong nasaktan dahil sa pagkakatulak.Nakita niya ang agad na pagdalo ni Mr. Chua sa lalaki, bakas sa mukha nito ang labis na pag-aalala."Mrs. Chua, hindi ba't gusto mo ng eksplenasyon? Well then here, this is the explanation that you want," kapagkuwan ay saad ni Mr. Arellano.Umismid si Mrs. Chua. "Anong klaseng explanation ito?! Anong maitutulong sa akin ng lalaki 'to, ha?! Mr. Arellano, ang gusto ko ay turuan mo ng leksyon itong si Tricia dahil mal*ndi itong babaeng 'to! Siya ang kabit ng asawa ko!"Tumango si Mr. Arellano. "Kaya nga, Mrs. Chua. Para lang ipaalam ko sa iny
Sa kabilang banda, isang malamig na tingin ang iginawad ni Tricia sa babaeng sumugod sa kanya. Nakasuot ito ng sopistikadang damit mula sa kilalang brand, mayroon pa itong fur coat na suot. At sa tantiya niya ay nasa 30 pataas ang edad nito."Sinasabi ko na nga ba! Walang duda! Kaya pala laging dito sa kumpanya ng mga Arellano naglalagi itong magaling kong asawa! 'Yun pala ay nauto siya ng gaya mo! Maganda ka lang pero maihahalintulad ka sa kalapating mababa ang lipad! Napaka l*ndi mo! Paano mo naatim na gawin ang ganitong bagay ha? Kumakalantari ka sa lalaking may asawa! Bakit hindi ka magpakatino at kumilos na parang karespe-respetong babae kaysa ang maging kabit?!" galit na galit nitong tanong sa kanya bago winaksi ang kamay ng asawa nitong kanina pa umaawat.Tumaas ang kilay niya bago sinulyapan ang lalaking katabi ng babae na asawa nito. Sakto lang ang tangkad ng lalaki, ngunit mabalbas ito at kalbo rin. Hindi sa nang-iinsulto siya, ngunit sa isang tingin pa lang sa lalaki ay al
Makalipas ang tatlo oras, tagumpay na nakahanap ng trabaho si Tricia bilang isang isang sekretarya sa isang kilala ring kumpanya. Ang Arellano Intercorporation.Samantala, si Alvin Arellano na siyang CEO ng kompanya ang kapapasok pa lang nang batiin siya ng kanyang mga empleyado. Partikular na ang mga babae. "Good morning po, Sir," bati ng mga ito na tinanguan niya lamang.Nang madaanan ang cubicle ng HR manager ay agad niyang tinanong ito. "Where is she?" tukoy niya sa bagong sekretarya niya na ngayon niya palang makikita."Nasa opisina niyo na po siya, Mr. Arellano. Naghihintay po siya ro'n," magalang nitong sagot. Tumango siya saka mabilis na naglakad papunta sa kanyang opisina, nasasabik kasi siyang makilala ang bago niyang sekretarya. Sigurado siyang maganda ito dahil alam naman ng mga empleyado niya na gustong-gusto niya ng mga presentable at magagandang empleyado.Nang makarating sa tapat ng kanyang opisina ay huminga muna siya ng malalim bago nilabas ang rosas na nasa bulsa
Hindi kaagad na proseso ni Tricia ang narinig at nanatili siyang awang ang mga labi habang natulos sa kanyang kinatatayuan.Hindi niya mawari kung ano bang dapat niyang maramdaman gayong nalaman niya na siya ang babaeng mahal ni Timothy noon pa man, naghahalo-halo na ang nararamdaman niya.Hindi niya rin alam kung dapat niya bang paniwalaan ang narinig gayong bago pa siya tuluyang makapagtago kanina ay napansin niya ang tila paglingon ni Marcus sa gawi niya. Sa tingin niya ay nakita siya nito.At kahit pa wala namang ginagawang masama sa kanya ang lalaki, hindi niya maiwasang maisip na baka kasabwat ito ng kapatid nitong si Marian. Na baka kaya sinabi nito 'yon ay dahil gusto nitong umasa siya na siya nga talaga ang mahal ni Timothy kahit na hindi naman.Samantala, tamad na sumandal naman si Marcus sa sofa na kinauupuan niya sa loob ng opisina ni Timothy. Kapagkuwan ay pasimple niyang sinulyapan ang nagtatagong pigura ng isang sa pinto ng opisina ni Timothy na alam niyang walang iba k
Sa kabilang banda, galit na galit naman si Marian. Talagang naiingit at nagseselos siya dahil si Tricia ang naging asawa ni Timothy na gustong-gusto niya.Bukod do'n, naiinggit din siya dahil nabuntis si Tricia at si Timothy pa ang ama.Galit na galit siya sa babae, ngunit alam niyang sa likod ng galit na 'yon ay mas nangingibabaw ang inggit at pagseselos sa sistema niya."Wala kang kwenta, Tricia! Pampalipas oras ka lang! Kawawa ka dahil hindi ka naman talaga mahal ni Timothy! Ito ang tatandaan mo, Tricia, lasapin mo na ang pagiging Mrs.Imperial ngayon, dahil sa oras na bumalik ang babaeng tunay na mahal ni Timothy, sigurado akong mabilis ka lang niyang ipagtutulakan palayo at hindi ka na ulit pa magiging isang Mrs. Imperial! At hindi na ako makapaghintay na mangyari 'yon, Tricia. Sisiguraduhin kong masasaksihan ko ang araw na si Timothy mismo ang magpapatalsik sa'yo!" sigaw niya, ngunit kahit na gano'n ay nanatili ang malamig at kalmadong ekspresyon ni Tricia.Ni hindi man lang ito







