VOLUME 1: CHAPTER 6: MALAMBOT ANG PUSO NI DADDY, MADALING SUYUIN

Sa kabilang banda, kasalukuyang nasa kumpanya si Timothy at nakikipag-meeting sa mga kasosyo nang sandali itong natigil dahil sa pagpasok ng assistant niyang si James.

"Pasensya na po. Pero, Mr. Imperial, importante po ang sasabihin ko," nababahalang saad nito.

Kumunot ang noo ni Timothy. "What is it?"

"Mr. Imperial, may gulo pong kinasangkutan ang asawa niyo. Nakikipag-away siya sa hindi bababa ng anim na tao sa eskwelahang pinapasukan ng anak niyong si Kristine."

Naalarma si Timothy sa narinig. "Let's go then. Ihanda mo ang sasakyan," utos niya.

Tumayo siya at binalingan ang mga ka-meeting niya. "I'm so sorry, ladies and gentlemen. Pero kinakailangan kong daluhan ang pamilya ko. Sa ngayon, adjourned na muna ang meeting natin," aniya bago kinuha ang coat niya saka siya nagmamadaling lumabas ng conference room upang pumunta ng eskwelahan.

Ilang minuto lang ay nakarating na sila sa eskwelahan at agad siyang nagtungo sa storage room kung saan naroon ang mag-ina niya. Walang kahit na anong reaksyon ang makikita sa mukha niya.

Inaasahan ni Timothy na makikita niya si Tricia na sinasaktan ng ibang mga magulang. Ngunit, nang makapasok sila sa loob ng storage room ay kabaligtaran ang nasaksihan nila.

Nakita niya ang mga magulang, guro, at estudyante na nakasiksik sa gilid ng kwarto, umiiyak.

Samantala, malamig namang tinignan ni Tricia ang mga magulang, guro, at estudyante na kanina pa umiiyak

"Bakit kayo umiiyak? Pigilan niyo 'yan."

Pilit pinigilan ng mga ito ang pag-iyak sa pamamagitan ng pagtatakip sa sariling mga bibig gamit ang kamay. Bakas ang takot sa mukha ng mga ito.

Kumuyom namam ang kamao ni Timothy sa nasaksihan. Sa tabi ng nakatayong si Tricia ay ang anak nilang si Tintin na marahang hinahaplos ang kamay ng ina. Malungkot ang mukha ng bata habang ginagawa 'yon.

"Mommy, masakit po ba ito?" nag-aalala na tanong nito sa ina.

Hindi na nakatiis si Timothy at agad lumapit sa mag-ina niya. Seryoso niyang tinignan si Tricia bago bumaba ang tingin niya sa kamay partikular na sa palapulsuhan nitong namumula, saka siya kunwari ay walang pakialam na nagtanong.

"What happened to your wrist?"

Sinulyapan ni Tricia ang mga umiiyak sa gilid ng storage room bago sumagot. "Wala lang 'to. Nasaktan lang dahil sa nangyari."

Agad nandilim ang mukha ni Timothy nang marinig ang sagot ni Tricia. Kasabay no'n ang nagmamartsang pagpasok ng school principal sa storage room.

Doon lang napansin ni Tricia na marami nang nakikiusyuso sa nangyayari sa kanila at may nakapag sumbong na rin sa principal.

Galit naman ang principal, gusto niyang malaman kung bakit nangyari ang gano'ng gulo lalo na dahil ang mga magulang na sinaktan ni Tricia ay marami nang naitulong at naidonate sa eskwelahan.

Marahas na binuksan ng principal ang storage room. "Anong nangyayari rito?!"

Ngunit, kalaunan ay agad itong natigilan nang makita si Timothy. Agaran din ang pagyuko nito sa harapan niya bilang tanda ng paggalang.

"M-Mr. Imperial, a-ano po ang ginagawa niyo rito?" nauutal na tanong ng principal.

Bahagyang nanliit ang malamig na mga mata ni Timothy, mariin ang pagkakadikit ng mga labi niya at walang kahit anong emosyon na pinapakita ang kanyang mukha.

Sa isip-isip ng assistant niyang si James, alam niyang kaunti na lang ay magagalit na ang boss niya.

"May nanakit sa asawa't anak ko, hindi ba dapat ako pumunta rito?" seryoso ngunit sarkastikong tanong pabalik ni Timothy.

Napayuko sa hiya ang principal. Sa isip-isip niya: baka 'yon na ang huling araw niya sa trabaho dahil mukhang hindi natuwa si Mr. Imperial sa tanong niya.

Bukod do'n, si Mr. Timothy Imperial ang pinakamalaking shareholder sa eskwelahang 'yon. At ngayong sinaktan ang asawa at anak nito, hindi malabong i pull-out ni Mr. Imperial ang lahat ng shares nito.

Samantala, nang marinig naman ng mga magulang ang usapan ni Timothy at principal ay agad nagsalita ang isa sa mga ito.

"Principal, dapat mong tanggalin sa eskwelahang ito si Kristine Imperial! At ikaw, Tricia, kung hindi mo gusto na matanggal ang anak mo sa eskwelahang ito, lumuhod ka at humingi ng tawad sa amin at kay Mr. Imperial!"

Hindi alam ng mga ito na anak ni Timothy si Tintin dahil nang mag-enroll ito ay inilihim nila ang information tungkol sa mga magulang ng bata

Nilingon ni Timothy si Tricia, pinanatili niya ang seryoso at malamig na ekspresyon. "Is that enough? Sa tingin mo ba ay sapat na ang pagluhod para humingi ng tawad?"

Tagumpay na napangisi ang mga magulang sa narinig. Inaakala nila na si Tricia talaga ang paluluhirin ni Timothy.

Nagtaas ng kilay si Tricia at diretsong tinignan ang asawa. "Of course not. Hindi sapat ang pagluhod lang, kowtow, at dapat ay dalawampung beses."

Tumango si Timothy at bahagyang sinulyapan ang mga magulang na agad tinanggal ang mga ngisi sa labi at nagkunwaring nanlulumo.

Matapos no'n ay sinenyasan niya ang assistant niya na agad nakuha ang gusto niyang iparating. Pinapasok nito ang mga bodyguard na nasa labas ng storage room na agad dumiretso sa mga magulang.

Pwersahang pinaluhod ng mga bodyguard ang mga magulang. Nagulat ang mga ito ngunit bago pa makapag reklamo ay pinayuko na ito ng mga bodyguard hanggang sa madikit ang mga mukha nito sa sahig.

Dumaing ang mga magulang at isa sa mga ito ang naglakas loob na magsalita. "Nagkakamali ka, Mr. Imperial! Hindi dapat kami ang pinaluhod niyo at kowtow pa! Si Tricia dapat! Siya ang may ginawang mali!"

Napangisi ang assistant ni Timothy saka pilyong nagtanong. "Gusto niyong paluhurin at mag kowtow si Mrs. Imperial para lang mapatawad niyo? Ha! 'Wag kayong mangarap na mangyayari 'yon, dahil hindi kayo karapat dapat!"

Binalot ng katahimikan ang buong storage room matapos ang sinabi ng assistant ni Timothy.

Hindi makapaniwala ang mga magulang na si Tricia ay ang asawa ni Mr. Imperial.

Hanggang sa mayamaya ay napagtanto nila na magkapareho ang apelyido ng batang si Tintin at ni Timothy.

Nagsisi sila sa ginawa nila pero huli na ang lahat.

Dahil sa nangyari, natanggal ang mga anak nila sa eskwelahan at maging ang mga negosyo nila ay apekdato na ngayon ay nasa bingit na ng pagkalugi.

Matapos ang tagpong 'yon, agad na umalis sina Timothy. Habang nasa parking lot ng school, huminto si Timothy at binalingan ang asawa.

"James will take you to the hospital later."

Hindi agad nakapag-react si Tricia ngunit kalaunan ay kumunot ang noo niya. "Bakit naman pupunta ng hospital?"

Hindi sumagot si Timothy ngunit nanatili ang seryoso nitong tingin sa kanya. Napansin niya 'yon at napagtanto niya kung bakit gusto nitong papuntahin siya ng hospital.

Tinaas niya ang kamay niya at pinakita kay Timothy. "Ah! Ayos lang ang kamay ko, medyo namamaga lang dahil medyo matagal-tagal ko ring binugbog ang mga 'yon kanina."

Sandaling natulos sa kinatatayuan si Timothy. "So, it wasn't them who hit you, 'coz it was you who hit them?"

Nagtaas ng kilay si Tricia. "Oo, dahil kung hindi gano'n, ano sa tingin mo ang mangyayari?"

Sa totoo lang ay hindi pa todo ang naging pambubugbog niya lalo na kay Alice dahil naawa pa siya.

"Hmm, fine. But don't do it again, okay? Not in front of our kids, Tricia. Get in the car now, uuwi na tayo," saad ni Timothy na tinanguan niya.

Lingid sa kaalaman nila na nasa malayong banda si Aldrin at pinagmamasdan sila. Galit na galit ito lalo na dahil sa naranasan nila kanina.

Binugbog sila ni Tricia, at kahit pagdaing at pag-iyak sa sakit ay natatakot pa silang gawin. Bukod do'n ay pinaluhod pa sila ni Mr. Imperial.

"Masyado kang unfair, Mr. Imperial! Pinapaboran mo si Tricia dahil lang asawa mo siya!" mariing bulong niya habang masama ang tingin sa papalayong bulto ng mga ito.

Habang pinagmamasdan niya ang mga ito ay hindi sinasadyang pumasok sa isip niya ang naging usapan nila ng stock market expert.

Naghahanap ito ng bihirang klase ng dugo na makakaligtas sa anak nito.

Kapagkuwan ay nanigas siya nang may mapagtanto.

"Hindi ba't ang blood type ng anak ng stock market expert ay kapareho lang ng blood type ng anak ni Tricia? Posible kayang ang expert na 'yon at si Tricia ay iisa?"

Samantala, kinagabihan, matapos ang hapunan ay pinuntahan niya ang anak na si Tintin sa kwarto nito kung saan nakita niya ito na may hawak na isang bote ng baby bath wash.

"Tintin, anak, gusto mo bang paliguan ka ni Mommy?"

Sinisikap niyang mapalapit sa mga anak niya at maging isang mabuting ina na alam niyang hindi niya nagawa sa nakalipas na anim na taon.

Alam niyang hindi sapat ang paghahatid-sundo sa mga anak niya sa eskwelahan. Kailangan niya ring paliguan ito, o kaya naman ay tulungan sa paggawa ng mga homework, at iba pa.

Bago niya pinuntahan si Tintin ay dinaanan niya muna sa kwarto ang anak niyang si Kristoff, ngunit gaya ng lagi nitong ginagawa ay tinanggihan lanh siya nito.

Tanging ang malambing lang na si Tintin ang nalalambing niya sa ngayon.

"No need na po, Mommy. 5 years old at big girl na po ako ngayon. I can bathe myself na po," pagtanggi nito ngunit bakas niyang pinipigilan lang nitong tanggihan siya.

Naisip ni Tricia na nahihiya lang ang anak niya kaya marahan niya itong kinarga saka siya naglakad papunta sa banyo.

"Kung gano'n, sasabay na lang si Mommy na maligo sa'yo. We'll take a mother and daughter bath! Gusto mo ba 'yon?"

Nagliwanag ang mukha ng anak niya at sunod-sunod ang naging pagtango nito.

Nang makarating sa banyo, nahihiya pa ang anak niyang maghubad ng damit at ilang ulit na tumanggi nang akmang tutulungan niya ito.

"Mommy, I can do it alone na po talaga. But, how about I scrub your back po?"

"Of course! 'Yon ba ang gusto mo? Then, let's do it! I want Tintin to scrub my back! But first, let me help you take your clothes off, okay?"

Nakita niya ang pag-aalangan nito ngunit kalaunan ay mabagal na tumango.

Marahan niyang tinaas ang kamay ni Tintin saka niya dahan-dahang hinubad ang damit nito. Ngunit nagulat siya nang makitang maraming peklat ang katawan nito.

Nanubig agad ang mga mata ng bata at nagpaliwanag. "Mommy, kaya po ako may ganito kasi naaksidente po."

Tinuro nito ang lapnos na nasa dibdib. "Nabuhusan ko po kasi ng mainit na tubig ang dibdib ko."

Ang peklat sa binti naman nito ang tinuro. "Ito naman po ay nung nasugatan po ako kasi nabasag ko yung baso."

"Yes, at itong nasa tiyan mo?" malambing na tanong niya ngunit sa loob loob niya ay nasasaktan siya sa nakikita.

Sinubukan pa ni Tintin na takpan ang peklat ngunit sa isang tingin pa lang ay alam na agad ni Tricia na hindi gawa ng aksidente ang peklat na 'yon.

Naalala niya ang sinabi ng batang si Liza kanina na noon daw ay walang pagdadalawang-isip niyang sinasaktan ang mga anak niya. At ngayong nakikita niya ang mga peklat ng anak, naisip niya na baka siya ang may gawa no'n.

"Tintin, sabihin mo sa'kin ang totoo? Lahat ng mga peklat sa katawan mo, ako ang may kagagawan, tama ba?"

"Mommy, hindi naman po masakit. Kaya po may ganito kasi makulit po ako at lagi ko po kayo ginagalit. It's not Mommy's fault po, it's my fault po," puno ng kaba ang malambing nitong boses.

Ayaw ng batang si Tintin na mailang ang kanyang ina. Ngayong hindi nito naaalala ang mga nangyari noon, willing siya na magpanggap na parang walang nangyari noon at lihim na umaasang hindi na maalala 'yon ng kanyang ina.

Mahal na mahal ni Tintin ang kanyang ina lalo na ngayon na malambing at mapagmahal ito.

Samantala, hindi maiwasang magalit ni Tricia sa sarili. Alam niyang pinapagaan lang ng anak niya ang loob niya.

Pakiramdam niya ay pinunit ang puso niya, napaka sakit ng nararamdaman niya.

"I'm so sorry, anak. Patawad kung sinasaktan kita at ang kapatid mo noon. I promise na hindi na mauulit 'yon. Magiging mabuting ina na ako ngayon at pinapangako kong poprotektahan ko kaya hangga't nabubuhay ako," garalgal ang boses na saad niya.

Pinunasan ni Tintin ang luhang hindi niya namalayang tumulo na pala sa mga mata niya kahit pa ang sarili nitong mga mata ang namumula dahil sa nagbabadyang luha.

"Pwede po bang love na ni Mommy si Tintin, Kristoff, at Daddy? You know, daddy is actually pitiful po..."

"Gusto ko 'yon, anak. Pero ang Daddy at kapatid mo, mukhang malabong bigyan nila ako ng chance na gawin 'yon."

"Mommy, Daddy, tahimik lang po 'yun pero very easy to please lang po siya, promise po."

Tumango siya bago tuluyang naligo kasama ang anak. Matapos no'n ay kinarga niya ito palabas ng banyo upang patulugin.

Lingid sa kaalaman ni Tricia na nasaksihan lahat ni Timothy ang nangyari mula sa maliit na siwang ng pinto ng kwarto ni Tintin. At hindi niya maitatanggi na naging masaya siya sa nakita.

Hindi gaya noon, ngayon ay walang mura, walang pag-aaway, ag walang mga kalat dahil sa galit ni Tricia.

"Home finally feels like home now," bulong niya sa sarili.

Ngunit, lahat ng kasayahang nararamdaman niya ay agad naglaho nang isara niya pinto ng kwarto. At tumunog ang cellphone ni Tricia na nakapatong sa isang mesa.

Umilaw 'yon at nang tingnan niya ay nakita niya ang pagpa-pop-up ng message ni Aldrin sa screen.

[Tricia, magkita tayo.]

Sa baba ng mensaheng 'yon ay ang address ng isang hotel.