Masuk"TUMAWAG NA BA KAYO NG AMBULANSYA?!"
Nagkakagulo na ang lahat. Walang lumalapit at lahat ay hindi malaman ang gagawin. Lumakas ang tibok ng puso ni Czarina habang nakatingin sa may katandaan ng lalaki na nakahiga sa sahig. Bumilis ang paghinga niya at iniisip mabuti kung ano ang dapat niyang gawin sa ganoong sitwasyon. Nag-aral ng medisina si Czarina, bagaman hindi na siya nag-take ng board exam at wala gaanong aktwal na experience sa paggagamot. Sa kabila no'n ay patuloy ang pag-aaral niya ng medisina, madalas siyang magbasa ng mga libro tungkol doon, manood ng medical films, at manood ng mga aktwal na operasyon. Iritado siya na lumapit kay Mr. Freddie pero agad siyang hinarangan ng mga naroon. "I'll check on him," aniya pero sa halip na palapitin ay mas lalo siyang hinarangan. "Kaya mo? Alam naming lahat na galing ka sa pamilya ng mga doctor pero hindi ka doctor, Czarina. Wala kang alam sa mga ganitong bagay kaya 'wag ka nalang mangielam. 'Wag kang magmagaling." Kinagat niya ang dila sa loob ng bibig. Bumibigat na lalo ang paghinga niya. Ayaw niyang patulan iyon dahil mas importante ang pasyente sa kanyang harapan. Pero dinagdagan pa iyon ng mga boses sa kanyang likuran. "Buhay ang nakasalalay rito, Miss Laude. Huwag ka dito magpasikat." "Kaya mo bang ako-in ang responsibilidad? Of course, not. Idadaan niyo lang na naman sa pera kapag may nangyaring hindi maganda." "Huwag niyong palapitin. We can't let Mr. Jao die in her hands." Nanlulumong napapikit si Czarina. Gusto niya lang naman tingnan ang aktwal na sitwasyon ni Mr. Freddie Jao. Hindi naman siya gagawa ng aksyon na hindi niya sigurado. "Ano ang gagawin natin?" naiinis na sabi niya sa mga naroon. "Hihintayin natin ang ambulansya? Tingin niyo ba ay aabot pa iyon?" "Ano ang gusto mong gawin namin? Panoorin siyang mamatay sa mga kamay mo?" dinig niyang sabi ng isang babae. Tila tinutusok ng kutsilyo ang puso ni Czarina sa mga naririnig. She wasn't used to being looked down. At ngayon na harap-harapan niyang naririnig ang mga bagay na iyon ay sobrang nasasaktan ang damdamin niya. Napaatras siya ng dalawang beses, nanghihina ang buong katawan. She graduated with flying colors in medicine. Ilang beses na rin siyang sumama sa mga volunteers sa paggagamot. How can someone question her ability like that? "I'm a doctor!" Ang boses na iyon ang umagaw ng atensyon ng lahat. Hindi na kailangan pang lumingon ni Czarina dahil alam na alam niya kung kaninong boses iyon. It is the voice of her ex-bestfriend, Chloe. "Padaanin niyo, that's Doctor Chloe Smith, a heart surgeon," sabi ng isang naroon. Lahat ay namamangha at wala ni isang humarang sa babae. Nag-squat si Chloe sa tabi ni Mr. Jao at agad naglabas ng gamot na nasa bulsa nito. Binuksan nito ang ilang butones ng damit ng matanda. "Nandito ba ang pamilya ni Mr. Jao?" tanong ni Chloe at tumingin sa mga taong naroon. "May iba pa ba itong sakit maliban sa sakit sa puso?" Walang sumagot kaagad. "Assistant o kahit na sinong malapit sa kanya," dagdag ni Chloe. "Hindi ma-contact ang assistant niya," sabi ng isang lalaki roon. Hindi na nahintay ni Chloe ang sagot sa tanong niya. Agad niyang binigyan ng gamot ang matanda at nag-perform ng CPR. Isang malaking event iyon, present sa araw na iyon ang malalaking mga tao, mga celebrities, politicians, at mga anak ng mga mayayamang businessman. Pagkakataon iyon ni Chloe para magpasikat at hindi niya hahayaang magkamali kahit kaunti. Pasimple niyang nilingon ang gawi ni Zayden. Para bumagay sa lalaki, para maging katanggap-tanggap siya sa pamilya nito, ay kailangan niyang gumawa ng sariling pangalan. Pangalan na mas angat kaysa kay Czarina. Lumipas ang ilang minuto pero walang nangyayari. Nakatingin ang lahat maski si Zayden at Czarina. Kinakabahan si Zayden habang nakatingin kay Chloe. May takot sa dibdib niya na baka magkamali ang babae at baka hindi nito kayanin ang posibleng masasakit na salita na maririnig niya mula sa mga tao roon. Samantalang si Czarina ay walang pakielam kay Chloe at nakatuon ang buong atensyon kay Mr. Jao. Wala siyang pakielam kung si Chloe ang makakatulong dito, ang mahalaga ay maging ligtas ito. "He's moving!" bulalas ng isang naroon. Lahat ay natataranta na sa pagkakataong iyon, ang iba ay napahiyaw sa sobrang saya, at ang ilan ay tila nakahinga nang maayos pagkatapos magising ni Mr. Jao. "Mr. Jao, kumusta ang pakiramdam mo? May masakit ba sa'yo?" tanong ni Chloe. Hindi nagsalita ang lalaki, halatang hirap pa rin ito sa paghinga. Umangat ang kamay nito at inilagay sa kanyang dibdib. "Malapit na ang ambulance, ligtas ka na," anunsyo ni Chloe. Nagpalakpakan ang mga naroon at nagpaligo ng sandamakmak na papuri para sa babae. "Kung wala ka, Ms. Smith, ay hindi na namin alam ang gagawin," sabi ng isang babae na nasa thirties na ang edad. "Ganyan dapat, doctor at may alam, hindi yung nagfi-feeling lang na kaya niyang isalba ang isang tao kahit wala naman siyang alam," parinig ng isa roon. Hindi na kailangan pang pangalanan, alam na ni Czarina kung sino ang tinutukoy nila. "Magagaling na doctors ang pamilya niya pero nakapasok lang naman sa university dahil sa koneksyon at pera. At talagang gusto niya pang gamutin si Mr. Jao gayong wala naman siyang alam."Malakas na ang ulan nang makasakay si Zayden sa kanyang sasakyan. Napatingin siya sa kalangitan nang biglang kumulog nang malakas at may ilang sigawan na naganap sa paligid dahil sa gulat. Pabigat nang pabigat ang bawat patak na dumadapo sa sasakyan. "Where is she?" his voice is tired and weak. Para bang inilaan niya ang natitira niyang enerhiya para tanungin iyon. Mabigat ang paghinga niya kasing bigat ng bawat patak ng ulan. Nilingon siya ni Kevin na nasa driver seat na at kasalukuyang pinaaandar ang sasakyan. "Kasalukuyang nasa airport na sa oras na ito si Ma'am Czarina, sir," mabigat ang damdaming sagot ni Kevin. Halos mawalan ng kulay ang mukha ni Zayden. "Airport? Ano'ng ibig mong sabihin?" Tumingin si Kevin sa kanyang relo. Alam niya ang oras ng flight ni Czarina dahil sinadya niyang alamin iyon para kung sakaling tanungin siya ng boss niya. Pero mukhang huli na sila. "Isang oras nalang bago ang take-off ng eroplano niya, sir, mukhang hindi na po tayo aabot."
"Zi, mahal lang talaga kita..." "Sa tingin mo ba ay may pakielam ako sa nararamdaman mo? How could you do that? Hindi ka ba nahihiya man lang? You're the daughter of the Smiths. Hindi mo iginalang man lang ang apelyidong mayroon ka. Did they even know about this? Huh?" Sinubukang ilabas ni Zayden lahat ng nararamdaman niya pero hindi pala sasapat ang ilang mga salita. Sa halip ay mas lalo lang nagpapatong-patong ang mga galit niya. Ginawa niya lahat para maingatan at maalagaan ang damdamin ni Chloe. He made a lot of adjustments, he made a lot of things he doesn't even want... just because she saved him. At paulit-ulit ipinamumukha sa kanya ni Chloe iyon. Only to fvcking know that it is a lie! Tumayo ito at halos matumba sa mabilisang pagkilos. "Zayden" / "Sir!" halos sabay na wika ng dalawa na parehong nagulat sa ginawa ni Zayden. Humawak si Zayden sa braso ni Kevin upang alalayan ang sarili. "Take me to Czarina. Now." Ramdam ni Kevin ang bigat ni Zayden. Nanghihina pa talaga
Halos malaglag ang panga ni Chloe nang sumingit muli si Kevin. Why does he keep on stabbing in the back at the slightest opportunity? Hindi ba ito marunong makiramdam? Zayden's chest heaved. Kahit nanghihina ay nakakuyom na ang dalawang kamao niya at pilit pinapakalma ang sarili pero hindi niya magawa. He was so damn mad! Kung pwede lang manakit ay nagawa na niya sa sobrang galit niya ngayon. At pansin na pansin iyon pareho nina Chloe at Kevin. Kaya naman mas lalong natakot magsalita si Chloe, pakiramdam niya'y isang maling salita lang ay hindi niya alam kung saan na siya pupulutin. Magaan si Zayden sa kanya noon kahit ano pang kasalanan niya dahil may utang na loob ito sa kanya. Pero ngayon na lumabas na ang totoo, ano pa ang pwede niyang paghawakan? Zayden Hart can ruin her in a snap! Niyakap ni Chloe ang sarili at halos bumaon ang mga kuko niya sa kanyang braso. Hindi siya makatingin kay Kevin na masama ang tingin sa kanya at ganoon din kay Zayden. "Miss Smith, ang tot
Woah! Hindi makapaniwala si Kevin na sa harap mismo ni Zayden siya o-offer-an ng ganoon ni Chloe. Talagang wala na itong sinasanto. Nababaliw na talaga ang babae! Pairap na tinulak ni Kevin si Chloe patagilid upang makalapit sa boss niya. "Kevin!" Zayden warned him. Agad namang umiyak na tila nagpapaawa si Chloe, "Zi..." Pero bago pa makapagpaawa nang tuluyan si Chle ay mabilis ng sumingit si Kevin. "Sir, nagsisinungaling po sa inyo si Miss Smith." "Hindi iyan totoo!" mabilis na sabi ni Chloe. Mas lalong naguluhan si Zayden. Napatingin ito kay Chloe na basa na ng luha ang mukha. Ano'ng ibig sabihin ni Kevin? "Zi, h-hindi, hindi talaga. Mahal kita, mahal na mahal kita at kung may nagawa man ako na posibleng hindi mo magustuhan ay dahil iyon mahal kita." Mabilis na dumalo si Chloe sa tabi ni Zayden at hinawakan ang kamay nito. "Please believe me, Zi..." Ano ba talaga ang nangyayari? Bakit biglang sobrang emosyonal ni Chloe? Naguguluhan man ay hinawakan niya nal
"Kevin!" kumatok ng ilang beses si Chloe, tila lalabas na ang puso niya sa kaba. She swallowed hard and fast while looking at Kevin. Pinipilit niyang maging kalmado dahil madaming tao sa labas ng kwarto. "Kevin, buksan mo 'to."Sa kabilang banda ay hindi pinagtuunan ng pansin ni Kevin si Chloe. Dumiretso ito agad sa boss niya na gising na sa mga oras na iyon."Sir," bati nito na tinanguan naman ni Zayden, halatang nanghihina pa rin.Kumunot ang noo ni Chloe. Kanina pa ito papadyak-padyak at palakad-lakad ng pabalik-balik sa tapat ng kwarto. Kagat-kagat nito ang daliri habang maya't mayang tumitingin sa loob.Bakit kailangang ngayon pa pumunta roon si Kevin? At talagang kailangang i-lock ang pinto?Ano'ng gagawin niya kapag nalaman ni Zayden ang lahat? Sasabihin kaya iyon ni Kevin? She warned him already.Napatingin si Zayden sa may labas, salamin ang itaas na parte ng pintuan kaya kitang-kita niya si Chloe na naroon, halatang kabado at hindi mapakali. Mas lalo niyang napansin ang pagk
Hindi na umimik pa pagkatapos noon ang lola ni Czarina. Halata naman na disappointed ito sa naging desisyon niya. Ayaw nito na mag-abroad si Czarina dahil gusto niya ay magpatuloy ito sa larangan ng medisina. Kahit sino naman sa kanila ay malulungkot kung hindi ang gusto nila ang gagawin ni Czarina. Her dad was sad, too, when he learned she's joining the hospital. Her mom, too, when she's not interested in her field of work. At ngayon ay ganoon din ang lola niya nang sabihing pagbi-business naman ang gusto niyang tutukan. At ang ama niya naman ang masaya sa pagkakataong ito. "Kailan ang alis mo, kung ganoon?" tanong ng lolo ni Czarina sa kanya. Napatingin sa orasan si Czarina at muling binaling ang tingin sa kanyang pamilya. "Mamayang gabi na po ang flight ko," anunsyo niya sa mga ito. Halos lahat ay nakitaan ng gulat. In-expect na nilang aalis ito agad pero hindi ganitong agad-agad. "Ngayong gabi na agad?" the old man exclaimed. Tipid na ngumiti si Czarina at mara
Nagising si Czarina sa tawag mula sa kanyang Kuya Victor. Sinilip niya ang oras at alas singko pa lamang ng umaga kaya bigla siyang kinabahan. Sigurado siyang isang importanteng bagay ang nangyari para tawagan siya nito ng ganoon kaaga. "Cza, bad news," medyo tarantang sabi ng kanyang pinsan. P
Tumingin kay Czarina ang saleslady na para bang isa siyang baliw na nagsasabi ng kung ano-ano sa harapan nila. "Nanaginip ka ba?" anito na natawa pa. Ito yata ang unang beses na natrato ng ganoon si Czarina. At ito rin ang unang beses na magiging immature siya at papatol sa kanila. "Nanaginip ng
Tahimik lang si Czarina hanggang sa nakalabas na sila ng village at madami-dami ng pwedeng sakyan sa paligid. "Itigil mo nalang siyan sa gilid. Magta-taxi na lang ako," sabi niya, hindi na napigilan ang sarili. Agad nitong tinanggal ang kanyang seat belt na hindi man lang hinintay ang isasagot n
Lumabas si Czarina ng store at malakas pa rin ang ulan. Hindi maganda ang pakiramdam niya at nanginginig pa rin sa inis sa kabila ng pilit niya ginawang kalmado na pagharap sa saleslady at sa isa pang babae kanina. Itinaas niya ang kamay para sana takpan ang ulo niya laban sa mga patak ng ulan. H







