LOGINWala na akong pakialam kung pinagpyestahan kami ng mga tingin ng mga kapulisan. Halata naman na alam nila na lagi akong hinahalikan ng DG nila at ano na ang bago ngayon sa ginawa ko.Naramdaman ko ang pag hawak niya sa baywang ko kasabay ng narinig kong pagkagulat ng babaeng kausap niya. Magkadikit lang naman. Kumbaga ay dampi lang talaga at ng maramdaman ko na gagalaw ang labi niya ay humiwalay na ako sa kanya.Nakangiti na akong nakatingin sa kanya ng maghiwalay ang labi namin. Muling hinarap ang babae. Lumapit ako dito. Iyong malapit na malapit saka ko binulungan."Back off." At bahagya ko itong tinulak."You..."Isang matalim na naman na tingin ang ipinukol ko dito."Naka uniform ka man wala kang magagawa laban sa akin. Hmmp." Muli ko itong tinalikuran at hinarap naman siya ulit. "Ikaw. Hmmmp. Umayos ka." Sabay kurot ng tagiliran niya."Ouch! Naman Vience." Pero hindi naman galit ang tuno kaya lihim akong napangiti. Palihim na tinignan ko pa ang babae na hindi pa rin makapaniwala.
Dalawang araw pa ang ginugol ko sa pagsasaayos ng coffee shop bago tuluyang nagbukas. Kaunting salo salo lang para sa opening na ang tanging dumalo ay ang mga kasama niya sa kapulisan at ang lolo niya na tamang nakasalubong ko ang sinasakyan nito kahapon ng mag jogging ako.Tumigil kasi ito sa tapat ko kaya naman kinausap ko na at inimbita para sa opening ngayon."Maganda ang negosyong binuksan mo, apo.""Salamat po, lolo. Pero hindi naman ako ang may ideya nito kundi ang apo niyong si Vienn.""Pero hindi siya maglalaan dito ng oras kung hindi dahil sayo, apo. At sana, magpatuloy lang magandang nasimulan niyo.""Ho? Si lolo talaga. Maganda ba yong lagi niya akong inaasar? Hmmp! Mapang asar lang kasi ang apo niyo. Tapos ibabaon niya ako sa utang hanggang sa tumanda na ako’t hindi ko pa rin siya mabayaran.""Haha! Ganun ba iyon, apo. Ibig sabihin lang kaya ka niya ibinabaon sa utang ay para di mo siya iwanan."Napatitig ako dahil sa sinabi nito. Magsasalita na sana ako ng lumapit na sa
"Ang ganda kasi ng tulog mo, kaya hinayaan na muna kitang matulog ng matagal. Sasama ka ba sa akin mamaya?" Sagot ko na may kasamang tanong na din."Oo, anong oras ka ba pupunta.""Maya maya lang. Pagkatapos mag agahan. Sasaglit lang naman tayo dahil marami pa akong ayusin sa mga report sa pulisya.""Okay." Sabi naman niya ng tuluyang nakababa ng hagdan. Awtomatikong sumalubong ako sa kanya at ginawaran siya ng halik sa labi. "Eh.""Huwag mong kakalimutan ang morning kiss ko, mi amore." Nakangiti ako na may kasamang kindat."Ano ka? Tigilan mo ako. Umagang umaga." Pairap na tumingin siya sa akin at nauna nang naglakad patungo sa kusina.Napapangiti na lang talaga ako na napasunod sa kanya.….."Hindi mo ba susuotin ang totoo mong uniform?" tanong niya sa akin ng isuot ko ang uniform gamit ko bilang si Dan."No. Sasama sa atin si Dan at siya ang haharap bilang ako. Gamit din ang ibang pangalan.""Huh! Paano yon?""Dan Bautista ang pangalan niya bilang DG. At ako. Simpleng Dan lang sa h
"Sige. Isusulat ko iyan bukas." Sabi ko na lamang.Sa pag uusap namin ay hindi ko na namalayan na tapos ko na pala siyang binihisan ng walang kahirap hirap. Nailagay ko na din ang arm sling niya."Magpahinga ka na. Magpapahinga na din ako." Sabi ko sa kanya ng matapos. Akma akong lalabas na ng silid niya ng pigilan niya ako."At saan ka magpapahinga?""Syempre sa silid ko.""Okay! Tara na." At bago ko pa man mahulaan ang ibig niyang sabihin ay hinila na niya ako palabas at diretso sa silid ko."B-bakit ka dito matutulog?""Eh saan mo ako gustong matulog?""Ang ibig kong sabihin bakit tayo magtatabi?""No more questions, mi amore. Come on. Inaantok na ako." Sabi niya at siya na ang naunang humiga sa kama.Napapasunod na lang ang tingin ko sa kanya. Hindi ko tuloy alam kung sasampa na din ba ako sa kama ko matutulog na lang ako sa sofa."Malikot akong matulog. Baka madaganan ko ang sugat mo.""Hindi ka naman iibabaw sa akin, mi amore. Ako ang iibabaw sayo kaya halika na.""What?" Pinanl
"Anong nangyari dito?" sabay turo ng kamay niyang may sling."Pumasok muna tayo, mi amore."Umakbay siya sa akin at iginiyang pumasok na nga sa loob. Pasalyang naupo sa sofa ng makarating kami ng sala kaya naman naupo na din ako sa tabi niya."Hindi ka ba nagpagutom? Hindi na ba masakit ang likod mo? Ayos na ba ang pakiramdam mo?" Magkakasunod na tanong niya na dapat ang tanong ko ang sagutin niya.Ako pa ang inaalala niya gayong siya itong may iniindang sakit sa braso o sa balikat ba?"Ikaw? Anong nangyari sayo? Bakit may ganito ka na naman?" Balik tanong ko sa kanya."May kaso lang kaming tinapos. Napalaban kami. Mabuti nga ito lang ang natamo ko. Dalawa sa kasamahan namin ang napuruhan at isa ang namatay." May bahid ng lungkot na sagot niya sa akin.Napatitig ako sa kanya. Lumunok ako bago ako kumilos at yumakap sa kanya.Ewan ko pero parang sa paraan man lang na ito ay maipakita ko na nakikiramay ako sa namatay na kasama nila."Naging pabaya ako kaya may namatay sa amin." Paninisi
Gusto kong umatungal ng iyak dahil ang hapdi ng pwerta ko. Hindi ko akalain na ganito pala iyon kasakit matapos ang mangyari iyon."Huhuhu I hate you, Vienn. I hate you." Sinubukan ko na naman kumilos. Napangiwi na naman ako dahil humahapdi na naman iyon.Kailangan talaga steady na lang ako at huwag ko ng subukang gumalaw pero gusto kong pumunta ng banyo. Maligo. Maglinis ng katawan dahil nanlalagkit ang pakiramdam ko. Lalo na sa bahaging iyon na masakit na parang may likido pang unti unting lumalabas sa tuwing gagalaw ako."Bastos ka talaga, Vienn. Ano ba kasi ang ginawa mo sa akin kagabi at nagpaubaya ko." Tanong ko pa sa sarili ko. Kaunti lang naman ang nainum ko. Pero bakit ganun? Naging sunod sunuran ako sa kanya.Baka naman hindi alak ang iniinum niya kundi may halong gayuma."Ahhhhh."Sabunot ko ang buhok ko at namaluktot sa pagkakahiga ko. Napangiwi na naman ako."Hindi ito maari." Gigil na nagpumilit akong kumilos.Kailangan ko talagang maligo. Kahit na mahapdi iyon at pumipi
"Hayop kang babae ka, ahhhh." Napasigaw pa itong lalo ng muli ko itong sipain doon ngunit muntik akong natumba kung hindi ako napaatras para sumandal sa lamesa nito. Sa pamimilipit nito sa sakit, ay doon ko na inipon ang natitira kong lakas para ihakbang ang mga paa ko at lumabas ng opisina nito.
Kuyom ang kamao at nanlilisik ang aking mga matang nakatingin sa kadiliman. Nasa balkonahe ako ng aking kwarto, nagsindi ng sigarilyo para mailabas doon ang galit ko. "Hindi ako makakapayag, akin lamang si Kendrick at walang makakapigil sa akin na wakasan ang buhay ng mga taong aagaw sa kanya sa ak
"Aww! Ang lakas ng loob mong sampalin ako." Napalakas na ang boses nito kaya nakahatak na iyon ng pansin ng ibang empleyado at nagsimula ng nang usi kung ano ang nangyayari. Narinig ko pa sa bulungan na ang lakas daw ng loob kong labanan si Cecilia dahil pinsan nga daw ito ng fiance ni Kendrick. At
Namayani na naman ang mga bulungan, isa na doon ang bulungan tungkol sa pagsisinungaling nga nina Cecilia at Natalie sa pagpapakalat nila sa fiance thing na iyon. "Kendrick!" nanlaki ang mga mata ni Natalie sa hindi makapaniwala na ipinahiya nga niya ito sa harap ng maraming tao na minsan tiningala







