LOGIN"And who is she?" Tanong naman ni Kanye na halatang naaliw din sa nakikitang ayos namin ni Vience."Oh!" Tumuwid ako ng tayo. Saka ko binalingan si Vience na ngayon ay natutulala at may kung anong tinititigan. "She is.. awwwww." Halos matumba pa ako ng bigla na lang niya ako banggain at mabilis na nakalapit kay Wayde."Are you Chris?" Tanong niya dito. "Oh My Gosh! Are you him? My favorite actor." Tanong pa ulit niya at hinawakan pa sa magkabilang braso na may kasamang pagyugyog."Hey!." Mabilis ang paglapit ko sa kanya at hinila palayo kay Wayde. At sino naman ang tinutukoy nitong Chris?Damn it! Chris ba ang pangalan ng General na iyon? Saka hindi naman sila magkahawig ah. O may iba ba siyang pinapantasya?"Ano ba?" Paangil na tinabig niya ang kamay kong nakahawak sa kanya at muling binalingan si Wayde na halatang naguguluhan din sa sinasabi niya. "My Gosh. My gosh." At pinisil pa talaga ang pisngi nito. Hihilain ko na sana siya ulit pero lumapit na kay Wayde ang alaga nito."I'm Wa
Damn!Sinusubukan ako ng General na ito.Mabilis na tinawid ko ang kabilang kalsada."Good evening ,General Baker." Tawag pansin ko dito na hindi yata napansin ang paglapit ko. Sumalodo ako kahit na gustong gusto ko ng suntukin sa mukha."Good evening, Director General Anderson." Na may kasamang pagsaludo din. "I have...""And good evening, mi amore. Having a good chat with General Baker, huh." Pangbibitin ko sa gusto sanang sabihin nito at talagang diniinan ko ang pagtawag ko sa kanya ng mi amore. Hindi lang iyon... lumapit pa ako sa kanya at mabilis na ginawaran ng halik sa labi."Vienn." Pinanlakihan niya ako ng mga mata. Magsasalita pa sana siya pero tinapunan ko lang siya ng isang seryosong tingin at binulungan."Huwag mong hintayin na masuntok ko ang kausap mo, little hamster." Banta ko sa kanya bago ako umayos ng tayo at muling hinarap ang General na halatang nagulat sa paghalik ko sa kanya."Y-you two...""Yes, General Baker." Agad na sagot ko kahit pa man hindi nito natatapo
"Good afternoon, General Baker." Seryusong pagbati ko dito ng makalapit ako na sinabayan ng pagsaludo.Agad naman itong tumayo kasabay din ng tatlo pa nitong kasama at sumaludo din bago nakipag kamay sa akin. Naalala pa rin niya ako kahit matagal na ang minsan naming pagkakilala noong nabunggo nila si Vience.At tama talaga ang kutob ko noon na iba ang ngiti nito pagdating sa kanya at iyon ang dapat kung itama dito. Ipamukha na hindi wala siyang mapapala kay Vience dahil akin lamang siya. At hindi ko papayagan makalapit ito sa kanya."Magandang hapon din, Director General Anderson.""Isang magandang karangalan na napadpad kayo sayo coffee shop ko, General Baker. Sa dinami dami ng coffee shop na nagkalat ay dito niyo pa napiling magpunta.""Hindi naman kalayuan ang station ng Army dito sa station na ito Director General Anderson. Kaya bakit pa kami lalayo? Saka marami ding nakapag sabi na magaling daw at masarap ang timpla ng barista niyo.""Oh! It's my pleasure to hear that General Ba
"Syempre, namimiss mo na ako. Mga halik ko. Mga haplos ko. Mga...""Tumigil ka nga.." mabilis ang ginawa kong pagtayo sa kinauupuan ko at tinakpan ang bibig niya. "Marinig ka ng mga customer." Gigil na may pakurot pa sa tagiliran niya."Uhmmp. Awww. Oo na. Oo na." Hinuli niya ang kamay ko para pigilan. "Namimiss mo nga ako. Wala pang sampung minuto puro pasa na naman ang tagiliran ko." Natatawa pa niyang sabi."Asa ka. Saka wala ka na bang trabaho at nandito ka na naman na nanggugulo?" Kuway pang iiba ko na ng usapan."Mayron pa. Pero sapat naman na siguro ang ginawa ko sa apat na araw para magpahinga muna saglit. At nawala na ang pagod, puyat ko dahil nakita na kita. May kasama pang halik." Sabay akbay sa akin. Hinampas ko lang naman ang kamay niya kaya agad din naman niya iyong tinanggal."Hmmp! Sabi tigilan mo ako."Ilang sandali pa ay may iba na namang mga customer ang nag sidatingan. Napatingin ako sa mga bagong dating. Ganun din naman siya."At kailan pa may army na nag pupunta
"Hmmm. Why are you here, hmmm?" Napalunok pa ako ng maramdaman ko ang kamay niya na humawak na sa baywang ko. Napakislot ng maramdaman ko ang pagdikit ng kanya sa may likod ko."I-ihahampas ko sayo ang hawak ko kung hindi mo ako tinigilan. L-lalayo ka o...ayyy." hindi ko na natapos ang sasabihin ko ng bigla niya akong pinaharap sa kanya. Isinandal sa pinto.Mas napalunok ako dahil sa pagmulat ko ng mata ay natambad sa akin ang nakatayo niyang alaga.Damn! Bakit pa kasi ako nakayukong pumikit ng ipinaharap niya ako."Anong masasabi mo, mi amore?" Tanong pa niya kaya naging marahas na ang pag angat ko ng mukha dahilan para tumama ang nuo ko sa baba niya."Awwww." Halos sabay naming daing.Napahakbang siyang palayo sa akin. Walang salitang ibinigay ko sa kanya ang paper bag na hawak ko at mabilis na binuksan ang pinto at kumaripas na ako ng takbo pabalik sa silid ko.Sunod sunod ang paglunok na ginawa ko ng makabalik na ako ng silid ko. Pabalibag pa na naisara ko ang pinto dahil sa magma
"Ano mi amore? Ipapasuot mo ba ang damit na binili mo para sa akin o pagmamasdan mo na lamang ako." Tawag pansin ko sa kanya.Baka kapag hindi pa siya gumalaw ay ako na ang kikilos pero hindi sa pagsuot ng ipinapasuot niya kundi huhubaran ko na din siya.Napansin ko ang pagkurap niya bago tumingin sa akin."Hmmp." Na may kasamang pag-irap na naman. Kinuha ang laman ng isang paper bag at ibinigay iyon sa akin.Isinuot ko naman iyon. A white long sleeve."Ito pa." Sabay bigay sa akin ng isa pa. Isa naman iyong blue denim na jacket. "Iterno mo diyan." Hindi pa man ako nakakasagot at siya na mismo ang nagsuot nun sa akin. Napaikot na lamang ako para maisuot iyon. "Perfect. Tapos tanggalin mo na ito. Tapos isuot mo ang pantalon na binili ko.""You sure of that, mi amore?" Tanong ko sa kanya ng hawakan niya ang botones ng pantalon ko. Nag katitigan pa kami. "Baka masagi mo, mi amore. At hindi iyan makapagpigil na lumaki.""Bastos ka talaga." Sabay tulak sa akin kaya natawa ako ulit. Para na
Malamyus na tugtugin habang naglalakad ako sa pulang carpet patungo ng altar.Oo, it's my wedding day. At naghihintay na sa altar si Dwyenn katabi ang mga magulang niya.Mabagal ang naging lakad ko, sinabayan kung ganu kabagal ang ritmo ng musika na pumailanlan sa buong simbahan.Ganito pala ang pa
It's weird. Hindi ko mapangalanan ang lasa nun. Basta! ewan! Pero hindi ko mapigilan ang sarili ko na ipagpatuloy ang pagdila doon.Sa pagdila na nauwi na sa pagsubo ko ng tuluyan sa dulo ng kanyang alaga."Yes, just like that, Kiana." usal niya na napahawak ulit sa aking batok.Ipinagpatuloy ko. S
"Just try everything," sabi ko sa kanya.Hindi lang dahil maraming magandang pagpipilian kundi gusto ko siyang makitang isuot ang mga iyon lahat at makita kung gaanu siya kaganda sa mga wedding gown na isuot niya.Hindi naman ako nabigo, dahil lahat ng isuot niya ay bagay na bagay sa kanya.Lahat k
"Ano?" napalakas pa na tanong niya na hindi makapaniwala sa sinabi ko. "You treat me like a male model. Look at me, Kiana. And tell me who I am?"Sa pagkarinig ko ng pangalan ko ay doon ko ulit naalala na ilang beses nga niyang binanggit ang pangalan ko kagabi. Kaya muli akong napatingin sa kanya.







