MasukAraw-araw, walang palya, buong puso ang aking paglilingkod sa kanya, isang ritwal na lubos kong natutuhan simula nang ako ay maging kanaryo niya.
Sa paglipas ng mga araw, linggo, buwan, at taon, nasanay na ako sa ganitong pamumuhay, natututo akong tugunan ang mga pangangailangan niya sa lahat ng bagay kapalit ng malaking halagang ibinibigay niya. Ang perang iyon ang aking pag asa, sumusuporta sa aking pamilya na lubos na umaasa sa akin. "Ano? Kasama pa ba kita?" he asks, ang boses niya na nakapag gising sa akin sa kasalukuyan. Napakurap ako, doon ko napagtanto na nasa loob na kami ng banyo. Tulad ng nakagawian ko na, sinimulan ko siyang hubaran, inalis ang kanyang suit, kasunod ng pagbukas ko ng botones ng kanyang polo shirt. Matapos kong matanggal ang pang itaas niyang damit, isinunod ko namang pagtuunan ang kanyang sinturon. Maingat kong kinalas ang sinturon niya, kasunod ng pagbukas ng botones at zipper. Tinanggal ko ang pantalon niya kasama na din ang kanyang panloob. Napalunok pa ako ng makita ko kung gaano siya kahanda. Binawi ko ang tingin ko doon. Ginagawa ko ang lahat ng ito hindi lamang dahil sa obligasyon, kundi para mapasaya siya—tinitiyak na magpapatuloy ang daloy ng pera, at sinisiguro ang kinabukasan ng aking pamilya. Pagkatapos kong hubarin lahat ng damit niya, humakbang siya papunta sa bathtub, umapaw ang tubig ng sumampa siya doon Naupo ako sa gilid ng bathtub, ang malamig na porselana na taliwas sa init ng sandali. Inabot ko ang sabon pangpaligo, sinimulan kong bulahin ang aking mga kamay, handang ibigay sa kanya ang pangangalagang kailangan niya. Habang dumadausdos ang mga daliri ko pataas sa braso niya papunta sa malapad niyang balikat, unti-unting nawawala ang tensyon sa paghawak ko. Sa bawat hagod ng sabon, hindi lang paglilinis ang aking inihahalo, kundi banayad na masahe, isang ritwal na aking pinahahalagahan sa mga taon na magkasama kami. Kahit na natagpuan ko ang aking sarili na nakakulong sa loob ng mga pader ng kanyang bahay, wala akong pinagsisisihan. Kahit na ang relasyon na mayroon kami ay dahil lamang sa kontrata, hindi naman niya ipinaramdam sa akin na isa lamang akong bilanggo. Batid kong balang araw ay babalik din ang aking kalayaan, kasabay ng pagdating ng babaeng tunay niyang minamahal. Habang minamasahe ko ang balikat niya, napansin ko ang pagkakakunot ng noo niya habang nakapikit. Ngunit, sa patuloy kong pagmamasahe sa kanya, ang kanyang pagkakakunot ng noo ay unti unting nawala, at naging payapa ang mukha niya sa pagkakapikit “Hmmm,” Mahina siyang bumuntong-hininga, isang mahinang ungol ang kumawala sa kanyang mga labi habang patuloy kong iniikot ang aking mga daliri sa kanyang mga balikat, na nagpatatag sa amin sa sandaling ito. Habang abala ang mga kamay ko sa pagmamasahe sa kanyang balikat, nagulat na lang ako ng bigla niya akong hinawakan sa pulsuhan at hinatak palapit sa kanya. Hindi ko inaasahan ang ginawa niyang iyon, tumalsik ang tubig sa bathtub sa oras na nahulog ako sa ibabaw niya. Bumilis ang pagtibok ng aking puso. "You..." Sinubukan kong magsalita, pero nang magtama ang aming mga mata, parang may kung anong bumara sa lalamunan ko, dahilan para tumahimik ako. Nakakakaba ang kanyang mga titig. Naipilig pa niya ang kanyang ulo na tila ba hinihintay sa kung ano ba ang magiging reaksyon ko sa ginawa niya. Pero, hindi ko pa rin magawang maglakas-loob na basagin ang katahimikan. Patuloy niya akong tinitigan, at pagkatapos, kasabay ng isang sinasadyang galaw, itinaas niya ang kanyang kamay at hinaplos ang likod ng aking leeg. Marahan pang menasahe ang batok ko bago niya ako hinila hanggang sa tuluyang maglapat ang mga labi namin. Mapangahas na halik ang agad na iginawad niya sa akin. Hindi pa ako halos nakabawi sa kabiglaan ko sa paghila niya sa akin at ngayon ay sinisibasib na niya ako ng halik. Agad na nakapasok ang dila niya sa loob ng bibig ko at naglulumikot hanggang sa matagpuan ang dila ko, hinuli ang dila ko and he hungrily suck it. Hindi pa rin nagbabago ang paghalik niya sa loob ng limang taon na kasama ko siya. Nandoon pa rin ang init at tila siya gutom na gutom sa mga labi ko sa paraan ng paghalik niya. "Uhmmp." napasinghap ako, magkakahalo na namang emosyon ang bumalot sa aking pakiramdam. Hindi ko maipaliwanad ang init at hindi ko maitatanggi na agad akong nadarang sa paghalik niya sa akin, kumalat na naman ang tila boltahe ng kuryente sa buong katawan ko. Nasasabik sa kung paano na naman niya ako aangkinin. Sa pagkabalisa ko, natagpuan ko ang sarili ko na tumutugon na nga sa kung paano niya ako halikan. Tumutugon na sa bawat haplos niya sa aking katawan. Sa loob ng banyo nabalot ang ingay sa mahinang ungol ko sa init ng kanyang halik, sa mapangahas niyang mga haplos. At patuloy na inaangkin ang aking labi. Hinihigob kung ano ba ang nasa loob ng bibig ko. Sa mapangahas niyang mga haplos, nagsimula ng maglakbay ang kanyang mga palad sa katawan ko. Pinakawalan ang labi ko, itinaas ng kaunti ang katawan ko at sinalubong ng mainit niyang bibig ang isa sa u***g ng dibdib ko. "Uhmp." Napasinghap akong muli ng maramdaman ko ang init ng kanyang bibig na s********p sa isa sa mga nipples ko. At pagkatapos, sa isang dahan-dahang paggalaw, inilihis niya ang aking panloob, hinayaan ang kanyang pagkalalaki na dumampi sa aking mga pinakasensitibong bahagi. Sa ilalim ng maligamgam na tubig sa bathtub na bumalot sa katawan namin, ang kanyang kahabaan ay tuluyang ibinaon sa lagusan ko. Napaliyad ako ng maramdaman ko ang laki niya na nagsumimsik sa kailaliman ng lagusan ko. "Uhmp." Napaliyad ako habang nakayakap ako sa ulo niya, habang siya ay nagpalipat lipat lang sa pagsipsip ng nipples ko. Nasa kaibuturan ko siya, bawat ulos ay nagtutulak sa amin palapit sa isang gilid na aking hinahangad . At sa bawat paglabas masok niya sa lagusan ko, ay siya namang tumatalsik at umaalon ang tubig sa bathtub. Mahigpit akong napayakap sa kanya dahil sa kakaibang sarap na muling ipinaramdam niya sa akin habang naglalabas masok siya sa akin. "Fuck! You are still tight until now. Hmmm." Paos na boses na sabi niya habang patuloy sa pagbaon ng kanyang kahabaan sa loob ko. Nakahawak siya sa baywang ko para supurtahan ako sa paggalaw sa ibabaw niya. Bawat sandali ay binabalot ako ng kakaibang pananabik, pinatitindi ng matinding pakiramdam ng kanyang kapuspusan, na humahalo sa loob ko. Habang ibinabaon niya ang buong laki niya sa akin, isang bugso ng nakalalasing na sarap ang dumaloy sa aking katawan, na nagpasiklab ng apoy sa kaibuturan ko. Umarko ang aking likod, at sa sandaling iyon na tila tumihil na naman ang mundo ko, lahat ay parang may kuryente at buhay. Narating ko ang aking sukdulan, nanginig ako habang naramdaman ko ang init ng kanyang katas na pinakawalan sa loob ko. Para akong malulunod sa dami ng kanyang katas na kumalat sa loob ko. Marahan na ang kanyang galaw habang pilit na ibinabaon pa rin ang kanyang kahabaan sa loob ko. At ang kanyang tingin ay muling nabaling sa dibdib ko. Muli niyang isinubo ng isa kong nipple as if he was so thirsty. "Ahhhh." Muli akong nagpakawala ng ungol sa pagsipsip niya sa nipples. Ang sensasyon ay nagpadala ng mga alon ng tindi sa akin, at habang sinisipsip niya ang nipples ko ay siya namang mabagal na muli siyang gumagalaw na naman sa loob ko. "Ahhh," Isang malakas na ungol ang muling kumawala sa aking mga labi, binasag ang katahimikan at umalingawngaw na nag-alab sa pagitan namin, lalo na ng muli kong maramdaman ang paggalaw ng kahabaan niya sa loob ko. Sa labas, naglaho ang pangamba ko sa mundo, tanging ang init at ritmo ng aming magkaugnay na mga pagnanasa ang naiwan. Habang sinisipsip niya ang aking mga u***g nang may katangi-tanging kapusukan, hinihila at tinutukso ang mga iyon, sinimulan niyang igalaw muli ang kanyang balakang, mas lalong lumalim at nagpapasiklab ng walang humpay na pagnanasa na lumaki sa loob namin. Bawat ulos ay umalingawngaw sa kaibuturan ko, inilalapit ako sa bingit ng isang kalaliman na puno ng kaligayahan. Magskasa, muli naming narating ang tugatog ng walang hanggan na kaligayahan, nasa bingit na, handang sumubsob sa isang kailaliman kung saan wala nang ibang mahalaga kundi ang apoy na aming pinagalab. ..... Tahimik akong naupo sa gilid ng kama, ang mga mainit na sandali na pinagsaluhan namin sa banyo ay nananatili sa hangin sa buong silid. "Drink that," bilin niya, habang ang tingin ay mabilis na napadpad sa gamot sa mesa sa tabi ng kama. Hindi siya nagsuot ng proteksyon, kaya wala akong ibang magawa kundi inumin ang gamot na iginiit niyang pipigil sa pagbubuntis matapos niyang ilabas ang sarili sa loob ko. Bago ako pumirma ng kontrata noon, ay pinafully body check up niya ako. Para masiguradong malinis ako at wala pang kahit na sino ang nakakagamit sa akin. Maganda ang kondisyon ng katawan ko. At normal na mabubuntis kapag hindi nag ingat. At iyon ang isa sa iniiwasan niya. Ang magkaroon ng anak sa isang tulad ko. "Okay," Bulong ko, sabay abot ng bote, pero mas lalo akong natigilan sa sinabi niya kaya hindi ko na natuloy ang pag inom ng gamot. "This is the last day of our contract." Ang bigat ng kaniyang sinabi ay nagparamdam sa akin ng matinding pagyanig, dahilan para ako'y manigas sa kinauupuan ko. Hindi ako makakurap, at parang may kung anong nakabara sa lalamunan ko. Hindi mapigilang bumilis ang tibok ng puso ko. "Iiwan ko ang bahay na ito sa pangalan mo. Kaya malaya kang gawin ang gusto mo. Naglipat na rin ako ng isang daang milyon sa bank account mo." Habang nagsasalita siya, ang kanyang atensyon ay nanatili sa pag-aayos ng kanyang mga damit, walang pakialam sa halo-halong emosyon na umiikot sa loob ko. Paano ako dapat tumugon? Makakaramdam ba ako ng kagalakan? Hindi ba't ito ang sandaling hinihintay ko—ang kalayaan mula sa aming kontrata? Ngunit isang bahagi ng aking pagkatao ang pumigil sa kaligayahang inakala kong dapat kong yakapin. Ano ang nangyayari sa akin? Bakit ako nag-aalangan? Hindi na ba mahalaga sa akin ang aking kalayaan. Walang nagbago; hindi ako ang may hawak ng desesyon. Bumalik na ang kanyang pag-ibig, at malapit na akong mapalaya mula sa mga gapos ng aming kontrata. Pagkatapos ng limang mahabang taon ng pagiging kanaryo niya, parang isang kisapmata lang ay natapos na ang aming kontrata. "O-okay," napabuntong-hininga ako, ang mga salitang lumabas sa aking mga labi nang hindi sinasadya. Lumabas siya ng kwarto nang walang lingon-lingon, iniwan akong mag-isa kasama ang aking magulong mga iniisip. Nang sandaling nawala siya sa aking paningin, bumulong ako, "Sa wakas ay malaya na ako," ngunit tumulo ang aking mga luha. Oo, dapat lang na maging masaya ako, dahil sa wakas, makakamtan ko na ang aking kalayaan. Yet, bakit ang bigat ng aking pakiramdam. Bakit?Naging abala na sila ngayon sa pag-ukit sa mga prutas na napili nila. May isang oras silang tapusin ang mga ginagawa nila.Walang gustong magpatalo. Hindi ko naman sila as in na tinuturuan kundi sarili nilang sikap gawin ang mga bagay na pinapagawa ko.Ang itinuro ko lang sa kanila ay ang iba't ibang tools na ginagamit nila ngayon. Iba't ibang uri ng mga kutsilyo at iba pang mga bagay at paalalahanan na mag-ingat sila sa paggamit ng mga matutulis at matatalim na bagay."Teacher, I am done.""Me too.""Ako rin, teacher."Malapit ng matapos ang isang oras. At hindi naman ako nabigo sa kanilang lahat dahil nagawa nila nang maayos ang kanilang pag-ukit sa mga prutas at mga gulay na napili nila.Mayroong gumawa ng bulaklak na gawa sa kamatis. Gumawa ng paru-paro gamit ang carrots, ganun din ang pipino. Ginawang palaka ang pakwan. Ginawang teddy ang orange at marami pang iba.Ipinakita na nila iyon lahat sa akin hanggang sa lahat ay sila ay natapos na. Ngunit may isa akong hinihintay na ma
"Kasama mo ba si Ate Lesie?" tanong sa kain ng isa sa pinakamatanda sa mga batang lansangan na kausap namin kahapon."Hindi ko siya kasama pero tinawagan ko na siya na sumunod na lang sa lugar kung saan kayo lilipat." sagot ko naman sa bata.Ngunit hindi ko pa talaga natatawagan si Lesie dahil wala naman akong number niya. Balak ko na lang kunin mamaya sa kaklase niya sakaling alam nila."Hindi ba natin siya hihintayin? Baka pumunta siya dito at hanapin kami." May pagdadalawang isip na sabi pa nito sa akin. Halatang hindi agad ito nagtitiwala tulad ng ibang mga bata. Parang ito ang pinakapinuno nila."Bakit?" at doon halos sabay sabay kaming napatingin ng marinig namin ang tanong na iyon."Ate Lesie, narito ka na.""Anong nangyayari dito? Anong ginagawa nila dito?" magkasunod na tanong ni Lesie na ang tinutukoy ang mga taong kasama kong kukuha sa mga batang lansangan para ilipat sa bahay ampunan kung saan ay ang mismo si papa founder."Kasama ko sila. Hindi ba nasabi mo na ililipat mo
Cake, cookies at iba't iba pang mga bake ang binigay nila sa akin sa ikatlong araw kong pagtuturo sa kanila.Maayos naman silang nakikinig sa akin at madali lang silang pakisamahan. Ngunit kapag tipong patapos na ang oras ng aralin nila sa akin ay lahat ng mga niluto nila ay binibigay nila sa akin na may kasama pang note."Sinabi ko naman sa inyo na hindi ako mahilig sa mga matatamis. Salamat sa mga iyan pero ibigay niyo na lang iyan sa mga taong nagngangailangan." maayos na pagtanggi ko sa kanila.Pauwi na ako ng mga oras na iyon pero marami sa mga estudyanteng humarang pa talaga sa akin para ibigay ang mga iyon sa akin."Teacher naman, huwag mo ng tanggihan ang mga ito. Ginawa namin ito talaga para sa'yo."Napabuntong hininga ako."Gusto niyo talagang ibigay iyan sa akin?"Agad silang tumango sa naging tanong ko sa kanila."Then, follow me." saka ko sila niyaya na sumunod na nga sa akin.Kahapon ay hindi ko sila tinanggihan at kinuha lahat ng binigay nila sa akin. Pero binigay ko iy
"Kumusta ka na, Lesie?" tanong sa akin ng kakilala ko.Pasukan na at nakahanda na ako sa bagong yugto ng buhay ko. Ang harapin na ng maayos ang pag aaral ko. Kahit na nahuli na ako sa mga kaedaran ko ay kailangan kong harapin ang pag aaral ko.Natigil ako sa pag aaral nun nasa grade 8 na ako dahil madalas na akong atakihin sa puso. At minabuti ni papa na tumigil na muna ako sa pag aaral.Pero hindi naman papahuli ang mga grades ko kaya nakahabol ako. Nagtake ako ng exam at nakapasa ako kaya nasa senior high na ako. At kailangan kong i maintain ang grades na iyon para deretso na at makapagtapos na rin ako."Akala namin hindi ka na makakasabay sa amin." sabi nito saka niya ako inakbayan.Nakaramdam ako ng pagkabalisa kaya agad akong lumayo sa pag akbay nito."Bakit? Dati naman tayong magkaibigan ah," sabi pa nito ng mapansin ang pag iwas ko."Pasensya na, hindi ko naman nais umiwas. Sadyang naninibago lang ako. Alam niyo naman na bago na ang pusong tumitibok ngayon sa katawan ko.""Tam
"Pasensya na, pero hindi ako interesado sa sinasabi mo. Binigay ko sa'yo ang puso ng asawa ko para dugtungan ang buhay mo, hindi para buhayin ang puso ng asawa ko sa katauhan mo. Hindi ko na problema iyan kung may iba kang nararamdaman, ang maipapayo ko na lang sayo ay ang magpakita sa doctor at hindi ako ang iyong gagambalain."May pagkairita kong sabi sa babae.Tatalikuran ko na sana ulit ito at iiwan, nang hawakan niya ang kamay ko at pigilan.Agad kong binawi ang kamay ko, dahilan para mapaatras ito at muntik pang matumba sa lakas ng pagkakabawi ng kamay ko sa pagkakahawak nito.Awtomatikong umangat ulit ang kamay ko para hawakan siya. Nang masiguro kong nakatayo na ito nang maayos ay agad din akong lumayo dito."Sorry, I just want to tell you this. Hindi ko naman balak gambalain ka. Pero hindi ko maturuan ang puso ko ngayon na iwasan ka." Iyon ang narinig kong sabi nito sa akin.Nagpakawala na naman ako ng isang malalim na paghinga."Kung gusto mong agad sumunod ang puso mo sa iy
"She is my daughter," iyon ang narinig kong sabi ng lalaki ng makita ang larawan ng asawa ko ng hilingin nitong makita ang taong nag donate ng puso para sa anak nito."What do you mean?" kunot ang noo kong tanong.Ngunit nahihiwagaan rin ako dahil kamukhang kamukha nga ng anak nito si Maureen, may pagkakahawig talaga sila.Hanggang sa tanungin nito kung ang ina ba ni Maureen ay si Ms. Javier. At doon naliwanagan ang lahat na ang lalaking nasa harap ko ay ang tunay na ama ng asawa ko.Umiling ito, halos takasan ito ng dugo sa katawan ng bigla itong namutla sa nalaman. Na ang nagbigay ng puso sa isa nitong anak ay ang anak nito sa ina ni Maureen."Bakit hindi ko naisip na baka may kaugnayan kami sa donor ng anak ko. Kung alam ko lang sana. Kung alam ko lang ay nakita ko man lang sana ito sa huling pagkakataon ng kanyang buhay." hindi maitago ang panlulumo nito.Kahit ako ay hindi na rin iyon sumagi sa isip ko. Na baka nga may kaugnayan si Maureen sa pagbibigyan ng puso nito. Dahil bibih







