Mag-log inLumabas ako ng kwarto, ang tunog ng pagbukas ng doorknob ay tila umalingawngaw sa tahimik na bahay. Humakbang at bumaba ng hagdan hanggang sa sala. Pagbaba ko ay napansin ko ang isang katulong na naglilinis.
Narinig nito ang mga hakbang ko kaya awtomatikong umangat ang mukha nito mula sa paglilinis nito.
"Good morning," magalang na pagbati ko na may ngiti sa aking mga labi.
Ngunit, sa pagbati ko dito ay hindi man lang ito tumugon, binawi nito ang mga mata akin saka ipinagpatuloy ang paglilinis.
Napasimangot ako, pero mas pinili ko na huwag na lang din itong pansinin, nagpatuloy ako sa paghakbang at nagtungo sa kusina para maghanda ang aking agahan o agahan pa bang matatawag gayong halos tanghalian na. Mag aalas dose na ng tanghali.
Bubuksan ko na sana ang refrigerator ng mapansin ko na tumigil ang babae sa paglilinis at tumingin sa akin. Kunot ang noo at salubong ang mga kilay na parang may nagawa akong mali.
"Huwag ka basta hahawak ng mga bagay sa paligid, hindi mo ba alam kung gaano kamahal ang mga iyan?"
Kunot ang noo ko na bumaling dito na gusto ko sanang sagutin ng pabalang ngunit kinalma ko ang sarili ko.
Hindi ako nagsalita o sumagot sa sinabi nito. Nakatayo lamang ako na matamang nakatitig dito.
Sa tingin nito ay tila ba minamaliit lamang niya ako, na para na nitong sinasabi sa tingin nito na wala akong karapatang humawak ng mga gamit sa malaking bahay.
Napabuntong hininga ako. Muli ko na lang binalik ang pansin ko sa ref, umaasa na mayroon akong makikitang pwedeng iluto. At kalimutan ang babae na parang gusto pa akong lapain.
Paghawak ko ng handle ay bigla na lang niyang padabog na sinara ang pinto ng refrigerator, at matalim ang mata nitong nakatingin sa akin na parang isang matalim na kutsilyo.
Nakaramdam ako ng pagkairita sa ikinilos nito.
"What's wrong with you?" I snapped, hindi ko na maitago ang pagkainis ko dito.
"Sinabi ko sayo na huwag ka basta hahawak ng mga bagay dito sa loob ng bahay, hindi ka ba nakakaintindi?" Pabalang din na sagot nito sa akin, ang boses niya ay may halong pagkairita habang itinulak niya ako palayo.
Sasagot pa sana ako ng muli niya akong itinulak. Sa pagkakataong iyon ay mas malakas ang naging pagtulak niya sa akin, hindi ko napaghandaan kaya hindi ko nabalanse ang aking katawan, alam ko na sa mga oras na ito ay babagsak ako sa sahig.
Mariin na lang akong napapikit at hinintay na lang ang pagbagsak ko.
Ngunit, sa hindi ko inaasahan, isang malaking kamay ang mabilis na humawak sa pulso ko, hinila ako at tuluyang napayakap ang braso niya sa akin.
Binuksan ko ang aking mga mata at doon ko napagtanto na si Sir Kendick ang nakasalo sa akin. Ang isa sa kanyang braso ay mahigpit na nakayapos sa akin baywang at ang kanyang tingin ay napako sa akin ng may kaseryosohan na muling nakapagparandam sa akin ng kilabot sa buong katawan ko.
“S-sir,” nautal ako at nakaramdam ng pag aalinlangan.
Ang katulong na siyang nanulak sa akin ay hindi maitago ang kaba sa biglang pagdating ni Kendrick, nanginig ito sa takot.
Hindi inalis sa baywang ko ang kanyang kamay, bumaling si Kendrick sa katulong na walang ibang mabasang emosyon sa kanyang ekspresyon.
“Leave,” pagpapalayas niya sa katulong na hindi tumatanggap ng pamiwanag.
Hindi na nakasagot ang katulong sa takot, kumaripas ito ng takbo palabas ng bahay.
Nang maiwang kaming dalawa, bumating ulit sa akin si sir Kendrick saka niya ako tinulungang makatayo ng maayos.
Hindi ko mapigilan ang sarili ko na mapatitig sa kanya sa pagkalito. Bakit bumalik na siya, hindi ba sinabi niya na sa susunod na araw pa siya babalik? Bakit narito na siya na sana ay bukas pa ang balik niya.
“Hindi kita iniwan dito para hayaang i bully ka ng iba.” sabi niya, ang boses na matatag at seryoso. “Tandaan mo ito, walang kahit na sinong mang bubully sayo maliban sa akin. Naiintindihan mo ba?"
“Y-yes, sir,” agad kung tugon kasabay ng aking pagtango. Nakaramdam ng takot ngunit may halong kagaanan naman ng loob.
Katahimikan ang namayani sa amin ng ilang sandali, na para bang tumigil ang mundo sa amin.
Para siyang naghihintay na ako ang unang gumawa ng hakbang, naipako ang tingin niya sa akin, hindi kumukurap.
"S-ir, may dumi ba sa aking mukha?" tanong ko na halos ako lang ang nakakarinig, tanong na lumabas sa bibig ko bago pa ako makapag isip.
Kunot ang noo niya, hindi nagustuhan ang naging tanong ko. Ano ba ang hinihintay niya na gawin ko?
"Parang nakalimutan mo na ang obligasyon mo," Sabi niya na mas lalong nakapagpalito sa akin.
"Huh." nalito ako. Hindi ko alam kung ano ang tamang gawin. Nag aalala na baka magkamali ako ng kilos ay magalit siya sa akin.
"What does a wife do when her husband comes home from work?" tanong niya na derektang ipinaalala kung ano nga ang papel ko sa buhay niya.
Ipinaalala ang kasunduan naming dalawa.
Yes, of course.
Malinaw niyang ipinahiwatid kung ano ang gusto niya, kailangan kong umakto na parang tunay na asawa. Kahit na nagdadalawang isip ako kung ano ang tamang gawain ng isang asawa sa asawa niya, nagpakawala ako ng malalim na paghinga bago ako kumilos para gawin kung ano ang hinahangad niya.
Hindi ko ipinahalata na pilit lamang ang mga ngiti na napaskil sa aking mga labi, upang hindi siya magalit sa akin ay umakto ako ng natural lamang kahit sa loob ko ay nanginginig na naman ako sa takot sa kanya.
Dahan-dahan, umangat ang mga kamay ko, nanginginig pa ang mga daliri ko ng humawak ako sa kanyang batok at saka ako lumapit, tumingkayad pa ako para maabot ko ang mukha niya, mabilis ang pagtibok ng aking puso. Dahil sa tangkad niya ay ang kamay ko na nasa batok niya ay hinatak siya at mariing dinampi ang labi ko sa mga labi niya, isang mabilis na halik na alam kung iyon ang hinihintya niya.
Matapos ko siyang halikan ng mabilis, hindi maitago ang malakas na pagkabog ng aking dibdib. Mabilis kong binawi ang kamay ko na nasa leeg niya, para kasing may boltahe ng kuryente na kumalat sa mga ugat ko sa pagkakadikit lamang ng labi ko sa mga labi niya.
Pero bago pa ako tuluyang makalayo sa kanya, nagulat na lang ako ng mabilis niyang nahawakan ang baywang ko, pinulupot ang braso niya sa akin at saka niya ako hinatak pabalik. Nakaramdam na naman ako ng kilabot na bumalot sa aking buong katawan.
Ang kanyang palad, humawak sa batok ko para hindi ako makaiwas, hinatak din niya ang pagkaka yapos sa baywang ko kaya mas nagdikit ang katawan namin.
Saglit pang nagkasalubong ang mata namin bago niya ako niyuko at hinalikan ng mapusok sa mga labi. Halik na tila siya may hinahabol
Tila siya nagugutom sa paraan ng paghalik niya sa akin. Sucking my lips as if he was eating me. Kinilabutan na naman ako. Halos magsitayuan lahat ng balahibong pusa ko sa katawan.
It consumed me completely, halos mawalan ako ng hininga sa tagal ng pagkakalapat ng labi namin.
Magkakasunod na paghugot ko ng hangin sa baga ng pakawalan niya ang labi ko. Ngunit sandali lamang iyon at muli niya akong hinalikan.
Ang kanyang dila ay pilit na pumapasok sa loob ng bibig ko, ginagalugad hanggang sa mahuli niya ang dila ko at mapaglaro niya iyong sinipsip. Napasinghap ako, kahit na tila ako mawawalan ako ng paghinga sa lalim ng paghalik niya sa akin ay nagawa kong tugunin ang halik niya at tuluyan akong natuksong palalimin ang naging halikan namin.
Ang sarap ng pakiramdam, at gusto ko ang pakiramdam na iyon na hindi ko pagsasawaan. Ngunit bago pa tuluyang mag init ang lahat ay unti unti siyang tumigil sa paghalik sa akin. Hinihingal pa akong napatingin sa kanya.
Ang kanyang mata, malalim kung tumitig na para siyang may hinahanap na hindi niya mapangalanan. Katahimikan ang ulit na namayani sa aming dalawa bago niya ako tuluyang binitawan.
Maayos siyang tumayo, inays ang tila nalukot niyang damit sa pagkakadikit ng aming katawan kanina, ebedensya sa mainit na halik naming pinagsaluhan.
"I'll send another maid to be with you," kaswal niyang sabi na para bang walang mainit na halikan na namagitan sa aming dalawa.
"N-no need." Nautal pa ako ng tanggihan ko ang sinabi niya.
Kung inaalala niya ang gawaing bahay ay kaya kong gawin iyon sa sarili ko.
"I can do the housework."
Napatitig siya sa akin. Para bang inaaral ang sinabi ko kung mapapanindigan ko ba iyon. Blanko lang ang ekspresyon ng mga mata niya na nakatitig sa akin.
"D-don't worry. I won't forget my obligation to you. So don't hire a maid to come with me to the house."
Hindi siya sumagot bagkus napatitig lang siya ulit sa akin. Na para akong ginigisa sa naging tingin niya. Nagpakawala pa siya ng isang malalim na paghinga bago niya binawi ang tingin niya sa akin.
He adjusted the end of his shirt sleeve, saka siya tumango bilang pagsuko sa sinabi ko.
"Gawin mo ang gusto mo," sabi niya, malamig at malayo ang boses niya, malaking kaibahan sa tumitibok na puso ko. "Babalik ako sa kumpanya, at bago ako bumalik mamaya, siguraduhin mong ihanda mo ang iyong sarili para ngayong gabi."
Parang may bumara sa lalamunan ko sa sinabi niya. Marahas ang naging paglunok ko dahil wala akong karapatan na tumanggi dahil yun ang nakasulat sa pinirmahan kong kontrata.
"Y-yes, sir."
"Very well. See you tonight," he said, and before I could utter another word, he turned and walked away.
Pinagmasdan ko siyang umalis, ang puso ko ay mabigat sa mga salitang hindi masabi at nagtatagal.
Nang sumara ang pinto, huminga ako ng malalim, sinusubukan kong pakalmahin ang sarili ko. Sa muling pagtutok, isinantabi ko ang aking umiikot na mga pag-iisip at ibinaling ang aking atensyon sa mga gawain. May layunin akong lumapit sa refrigerator, desididong maghanap ng mga sangkap para sa pagkain ngayong gabi.Isang alon ng pag-asa ang bumalot sa akin habang iniisip ko kung ano ang lulutuin, alam kong gusto kong maghanda ng espesyal para kay Kendrick—isang bagay na ihahain sa pagbalik niya.
"Pili na." Napatingala ako dito ng marinig ko itong magsalita. Nakangiti ito. Una sa akin nakatingin bago binalingan ang mga cake at kasama ko na itong nakayuko na tumitingin sa display."Ang dami. Di ako makapili.""Pwede mo namang tikman lahat iyan kung gusto mo.""Talaga?""Yup. Order tayo ng tig iisang slice sa mga iyan para sayo.""Eh! Paano ka? Ano oorderen mo?""Strawberry cake lang sa akin.""Paborito mo ba iyon?""Yup.""Talaga? Pareho pala tayo.""Strawberry cake din ang favorite mo?" Mas napangiti ito dahil doon. "Kung ganun magkakasundo tayo kapag kainan ng cake.""Oo, isa iyon sa mga paborito ko." Nakangiti na din na sagot ko. "Sige. Mag order na tayo." Tumayo na ako ng tuwid at hinarap ang babaeng nasa harapan ng cake stand. "Pero ikaw magbabayad ah. Wala akong pera." Sabi ko pa sa kanya na dahilan para marinig ko ang bahagyang pagtawa niya."Ako nga ang nagyaya diba. Kaya ako ang taya. Just order what you want.""Sige. Sige." Pero bago pa man ako makaorder ay natigilan
"Hmmp! Ang dami na iyan.""Gusto mo kaya bibilhin ko para sayo." Mabilis na sagot niya. Muli na lang akong napasimangot dahil doon. Hindi na lang ako ulit humawak sa mga iyon."Tama na." Sabi ko sa kanya."Wala ka na bang gusto?""Wala na.""O gusto mo bilhin na lang natin ang buong shop na ito para sayo." Pinanlakihan ko siya ng mga mata sa sinabi niya."Tumigil ka nga. Hindi porket mayaman ka, basta ka na lang magwawaldas ng pera. Kaya pwede ba. Tama na yong mga nabili mo. Ang dami dami na masyado." Pagrereklamo ko. Nakangiti pa siyang nakatingin sa akin at tila naaliw pang pagmasdan ako."Okay, my little hamster. As you wish. Tara na nga ng mabayaran na natin ang mga napili mo.""Hmmp! Hindi ko naman napili iyan. Hinawakan ko lang.""Parehas na din iyon..hindi mo naman hahawakan kung hindi ka interesado diba?" Hindi na ako sumagot pa. Bahala siya. Hindi ko naman pera ang pambabayad sa nga iyon. "Saan mo pa gustong pumunta? Gutom ka na ba?""No! Busog pa nga ako." Sagot ko naman. Na
Nakailang ulit na akong sumubok na tinawagan siya pero hindi naman niya ako sinasagot. Nagpakawala ako ng isa na namang malalim na paghinga. Bumalik ako ng restaurant para kunin ang cake niya.Susundan ko na lang ang location niya ng hindi na ako mahirapang hanapin siya.Natagpuan ko na siyang bumalik ng parking area. Nakasandal siya sa harapan ng kotse. Matalim ang tinging ipinukol niya sa akin ng makita ako."Bakit ba naging matampuhin ka na. Oh! Ito, ibinabalot ko na. Kainin na lang natin sa loob ng kotse. Gusto mo ba?" Sabi ko sa kanya bala sakaling lumamig ang ulo niya."Hmmp! Sabi mo ayaw mo. Huwag mo akong pinagluluko." Galit naman na sagot niya."Yeah! I don't like cakes. Pero sige, kakain ako para hindi ka na magalit.""Sigurado ka?" Parang batang naninigurado na sinabayan ng pag labi."Oo na nga. Kakain na ako. Pero pwedeng kaunti lang?"Nakasimangot na kinuha niya sa akin ang cake na binili niya kaya binuksan ko ang pinto para makasakay na siya.Nagpakawala muna ako ng isan
"Awwww.!" Tudo ang pag iwas niya matapos kaming makapagbihis sa bagong bili naming damit.Napilitan pa akong maglagay ng napkin sa panty ko dahil sa lumalabas doon ang katas na inilabas niya sa loob ko.At iyon sa kinaiinisan ko. Tinatawanan niya ako dahil siya mismo ang naglagay ng napkin na siya ang bumili. Ayaw ko man sana pero mas gugustuhin ko ng maglagay ng ganun kaysa naman mabasa ang pants ko ng katas niya."Tama na. Ano ba?" Nakangiti siyang hinuhuli ang kamay ko.Hindi ko lubos maisip na pumayag akong angkinin niya ako sa kalagitnaan ng araw sa loob ng kotse niya.Paano na lang kaya kong may nakarinig sa mga malalakas na ungol ko kanina. Nakakahiya.Nakakainis naman kasi siya. Hindi ko siya matanggihan dahil ang galing niyang humalik. Ang mga haplos niya."Hmmp." At isa na namang hampas sa braso niya."Awwww! Tama na. Nakakarami ka na." Muli naman niyang hinuli ang kamay ko. Sabay na kaming lumabas ng cubicle ng CR sa mall.Napayuko na lang ako ng makitang hindi lang kaming
"Kung ayaw mong ang mukha mo ang mailathala sa mga peryodiko bukas, tumigil ka na sa pagwawala. Pwede ba." Nasa boses naman niya ang pagkamahinahon.Oo nga naman pala. Isa pa rin pala siyang Anderson na kahit hindi niya ipinapakilala ang sarili sa karamihan ay makikilala pa rin siya ng iba at malamang kakalat na iyon sa lahat.Napasimangot ako pero hindi ko na ginawang tumutol pa."And this is our first date kaya i enjoy na lang natin ito." Sabi pa niya at sinimulan na niya akong igiyang palayo sa babaeng nanlandi sa kanya. "Huwag mong i spoil.""Hmmp! Nagkalat kasi ang mga babae mo." Gigil na napapa sunod parin ako ng lakad habang nakatago parin ang mukha ko."Noon iyon. Ikaw na lang ngayon." Sagot niya na mas nakapagpa simangot sa akin.Hindi ako naniniwala pero may bahagi ng utak ko na gustong umasa na sana hindi na nga siya naghahanap ng ibang magpapaligaya sa kanya."Lilipat na lang tayo ng papasyalan." Kuway saad niya.Wala na akong nagawa kundi ang sumunod hanggang sa marating
"San na tayo?" Muli ay tanong niya.Naglalakad lakad na lang muna kami habang magkahawak parin ang mga kamay. Ang dami na ngang nakatingin sa amin o napapasunod ang tingin sa amin.Madalas ko mang sabihing hindi siya gwapo pero hindi naman iyon totoo. Dahil agaw pansin ang kagwapuhan niya sa mga kababaihan."Bakit ka ganyan makatingin?" Napakurap pa ako ng bigla siyang magsalita. "Hawak mo na nga kamay ko. Kasama mo na nga ako. Parang gusto mo pang katayin ang mga nakatingin sa akin.""Ang kapal mo. Hmmp." pairap na binitawan ko pa ang kamay niya pero agad niya iyong hinuli at muli akong hinawakan."Haha! Napapahalata ka tuloy, little hamster." Nailing pa niya na lumapit sa akin. Binulungan. "Iyong iyo ako little hamster. Kaya relax. Enjoy our date. Let's go." Isang mabilis na damping halik pa ang iginawad niya sa labi ko bago niya ako hinila para muling maglakad.Lihim akong napangiti. Kinikilig ba ako sa ginagawa niya ngayon.Damn! Ang bilis naman yata akong kiligin. At hindi ko tal
"Just try everything," sabi ko sa kanya.Hindi lang dahil maraming magandang pagpipilian kundi gusto ko siyang makitang isuot ang mga iyon lahat at makita kung gaanu siya kaganda sa mga wedding gown na isuot niya.Hindi naman ako nabigo, dahil lahat ng isuot niya ay bagay na bagay sa kanya.Lahat k
Nakakapagod. Gabi ng makauwi na ang lahat ng aming mga bisita.Hindi na kami umalis ng mansion dahil doon na kami magpapalipas ng gabi. Kasama ang kanyang mga magulang at kapatid.Umuwi na rin si papa kanina na siyang nahuling umalis at nagpaalam sa amin."Hindi ka na ba kakain?" tanong niya sa aki
"What brings you here, Mr. Hidalgo."Nasa likod niya ako kaya hindi ako nakita ng adviser namin. Napasilip ako kaya napasulyap ito sa akin."What the matter, Ms. Lesie? Why are you here?" tanong pa nito sa akin kaya umalis na ako sa likod ni Kianu."Sinamahan ko siya dito, Mrs. Cortez." magalang na
Napadaing ako sa pagsidhi ng kirot sa ibabang bahagi ng katawan ko kinabukasan.Parang ayaw kong kumilos para bumangon. Pero pakiramdam ko ay ang lagkit-lagkit ng katawan ko kaya pinilit ko ang sarili kong igalaw ang katawan ko at bumangon na ng tuluyan sa kama.Parang iika-ika na rin ako kung magl







