#2:

Lumabas ako ng kwarto, ang tunog ng pagbukas ng doorknob ay tila umalingawngaw sa tahimik na bahay. Humakbang at bumaba ng hagdan hanggang sa sala. Pagbaba ko ay napansin ko ang isang katulong na naglilinis.

Narinig nito ang mga hakbang ko kaya awtomatikong umangat ang mukha nito mula sa paglilinis nito.

"Good morning," magalang na pagbati ko na may ngiti sa aking mga labi.

Ngunit, sa pagbati ko dito ay hindi man lang ito tumugon, binawi nito ang mga mata akin saka ipinagpatuloy ang paglilinis.

Napasimangot ako, pero mas pinili ko na huwag na lang din itong pansinin, nagpatuloy ako sa paghakbang at nagtungo sa kusina para maghanda ang aking agahan o agahan pa bang matatawag gayong halos tanghalian na. Mag aalas dose na ng tanghali.

Bubuksan ko na sana ang refrigerator ng mapansin ko na tumigil ang babae sa paglilinis at tumingin sa akin. Kunot ang noo at salubong ang mga kilay na parang may nagawa akong mali.

"Huwag ka basta hahawak ng mga bagay sa paligid, hindi mo ba alam kung gaano kamahal ang mga iyan?"

Kunot ang noo ko na bumaling dito na gusto ko sanang sagutin ng pabalang ngunit kinalma ko ang sarili ko.

Hindi ako nagsalita o sumagot sa sinabi nito. Nakatayo lamang ako na matamang nakatitig dito.

Sa tingin nito ay tila ba minamaliit lamang niya ako, na para na nitong sinasabi sa tingin nito na wala akong karapatang humawak ng mga gamit sa malaking bahay.

Napabuntong hininga ako. Muli ko na lang binalik ang pansin ko sa ref, umaasa na mayroon akong makikitang pwedeng iluto. At kalimutan ang babae na parang gusto pa akong lapain.

Paghawak ko ng handle ay bigla na lang niyang padabog na sinara ang pinto ng refrigerator, at matalim ang mata nitong nakatingin sa akin na parang isang matalim na kutsilyo.

Nakaramdam ako ng pagkairita sa ikinilos nito.

"What's wrong with you?" I snapped, hindi ko na maitago ang pagkainis ko dito.

"Sinabi ko sayo na huwag ka basta hahawak ng mga bagay dito sa loob ng bahay, hindi ka ba nakakaintindi?" Pabalang din na sagot nito sa akin, ang boses niya ay may halong pagkairita habang itinulak niya ako palayo.

Sasagot pa sana ako ng muli niya akong itinulak. Sa pagkakataong iyon ay mas malakas ang naging pagtulak niya sa akin, hindi ko napaghandaan kaya hindi ko nabalanse ang aking katawan, alam ko na sa mga oras na ito ay babagsak ako sa sahig.

Mariin na lang akong napapikit at hinintay na lang ang pagbagsak ko.

Ngunit, sa hindi ko inaasahan, isang malaking kamay ang mabilis na humawak sa pulso ko, hinila ako at tuluyang napayakap ang braso niya sa akin.

Binuksan ko ang aking mga mata at doon ko napagtanto na si Sir Kendick ang nakasalo sa akin. Ang isa sa kanyang braso ay mahigpit na nakayapos sa akin baywang at ang kanyang tingin ay napako sa akin ng may kaseryosohan na muling nakapagparandam sa akin ng kilabot sa buong katawan ko.

“S-sir,” nautal ako at nakaramdam ng pag aalinlangan.

Ang katulong na siyang nanulak sa akin ay hindi maitago ang kaba sa biglang pagdating ni Kendrick, nanginig ito sa takot.

Hindi inalis sa baywang ko ang kanyang kamay, bumaling si Kendrick sa katulong na walang ibang mabasang emosyon sa kanyang ekspresyon.

“Leave,” pagpapalayas niya sa katulong na hindi tumatanggap ng pamiwanag.

Hindi na nakasagot ang katulong sa takot, kumaripas ito ng takbo palabas ng bahay.

Nang maiwang kaming dalawa, bumating ulit sa akin si sir Kendrick saka niya ako tinulungang makatayo ng maayos.

Hindi ko mapigilan ang sarili ko na mapatitig sa kanya sa pagkalito. Bakit bumalik na siya, hindi ba sinabi niya na sa susunod na araw pa siya babalik? Bakit narito na siya na sana ay bukas pa ang balik niya.

“Hindi kita iniwan dito para hayaang i bully ka ng iba.” sabi niya, ang boses na matatag at seryoso. “Tandaan mo ito, walang kahit na sinong mang bubully sayo maliban sa akin. Naiintindihan mo ba?" 

“Y-yes, sir,” agad kung tugon kasabay ng aking pagtango. Nakaramdam ng takot ngunit may halong kagaanan naman ng loob.

Katahimikan ang namayani sa amin ng ilang sandali, na para bang tumigil ang mundo sa amin.

Para siyang naghihintay na ako ang unang gumawa ng hakbang, naipako ang tingin niya sa akin, hindi kumukurap.

"S-ir, may dumi ba sa aking mukha?" tanong ko na halos ako lang ang nakakarinig, tanong na lumabas sa bibig ko bago pa ako makapag isip.

Kunot ang noo niya, hindi nagustuhan ang naging tanong ko.  Ano ba ang hinihintay niya na gawin ko?

"Parang nakalimutan mo na ang obligasyon mo,"  Sabi niya na mas lalong nakapagpalito sa akin.

"Huh." nalito ako. Hindi ko alam kung ano ang tamang gawin. Nag aalala na baka magkamali ako ng kilos ay magalit siya sa akin.

"What does a wife do when her husband comes home from work?" tanong niya na derektang ipinaalala kung ano nga ang papel ko sa buhay niya.

Ipinaalala ang kasunduan naming dalawa.

Yes, of course.

Malinaw niyang ipinahiwatid kung ano ang gusto niya, kailangan kong umakto na parang tunay na asawa. Kahit na nagdadalawang isip ako kung ano ang tamang gawain ng isang asawa sa asawa niya, nagpakawala ako ng malalim na paghinga bago ako kumilos para gawin kung ano ang hinahangad niya.

Hindi ko ipinahalata na pilit lamang ang mga ngiti na napaskil sa aking mga labi, upang hindi siya magalit sa akin ay umakto ako ng natural lamang kahit sa loob ko ay nanginginig na naman ako sa takot sa kanya.

Dahan-dahan, umangat ang mga kamay ko, nanginginig pa ang mga daliri ko ng humawak ako sa kanyang batok at saka ako lumapit, tumingkayad pa ako para maabot ko ang mukha niya, mabilis ang pagtibok ng aking puso. Dahil sa tangkad niya ay ang kamay ko na nasa batok niya ay hinatak siya at mariing dinampi ang labi ko sa mga labi niya, isang mabilis na halik na alam kung iyon ang hinihintya niya.

Matapos ko siyang halikan ng mabilis, hindi maitago ang malakas na pagkabog ng aking dibdib. Mabilis kong binawi ang kamay ko na nasa leeg niya, para kasing may boltahe ng kuryente na kumalat sa mga ugat ko sa pagkakadikit lamang ng labi ko sa mga labi niya.

Pero bago pa ako tuluyang makalayo sa kanya, nagulat na lang ako ng mabilis niyang nahawakan ang baywang ko, pinulupot ang braso niya sa akin at saka niya ako hinatak pabalik. Nakaramdam na naman ako ng kilabot na bumalot sa aking buong katawan.

Ang kanyang palad, humawak sa batok ko para hindi ako makaiwas, hinatak din niya ang pagkaka yapos sa baywang ko kaya mas nagdikit ang katawan namin.

Saglit pang nagkasalubong ang mata namin bago niya ako niyuko at hinalikan ng mapusok sa mga labi. Halik na tila siya may hinahabol

Tila siya nagugutom sa paraan ng paghalik niya sa akin. Sucking my lips as if he was eating me. Kinilabutan na naman ako. Halos magsitayuan lahat ng balahibong pusa ko sa katawan.

It consumed me completely, halos mawalan ako ng hininga sa tagal ng pagkakalapat ng labi namin.

Magkakasunod na paghugot ko ng hangin sa baga ng pakawalan niya ang labi ko. Ngunit sandali lamang iyon at muli niya akong hinalikan.

Ang kanyang dila ay pilit na pumapasok sa loob ng bibig ko, ginagalugad hanggang sa mahuli niya ang dila ko at mapaglaro niya iyong sinipsip. Napasinghap ako, kahit na tila ako mawawalan ako ng paghinga sa lalim ng paghalik niya sa akin ay nagawa kong tugunin ang halik niya at tuluyan akong natuksong palalimin ang naging halikan namin.

Ang sarap ng pakiramdam, at gusto ko ang pakiramdam na iyon na hindi ko pagsasawaan. Ngunit bago pa tuluyang mag init ang lahat ay unti unti siyang tumigil sa paghalik sa akin. Hinihingal pa akong napatingin sa kanya.

Ang kanyang mata, malalim kung tumitig na para siyang may hinahanap na hindi niya mapangalanan. Katahimikan ang ulit na namayani sa aming dalawa bago niya ako tuluyang binitawan.

Maayos siyang tumayo, inays ang tila nalukot niyang damit sa pagkakadikit ng aming katawan kanina, ebedensya sa mainit na halik naming pinagsaluhan.

"I'll send another maid to be with you," kaswal niyang sabi na para bang walang mainit na halikan na namagitan sa aming dalawa.

"N-no need." Nautal pa ako ng tanggihan ko ang sinabi niya.

Kung inaalala niya ang gawaing bahay ay kaya kong gawin iyon sa sarili ko.

"I can do the housework." 

Napatitig siya sa akin. Para bang inaaral ang sinabi ko kung mapapanindigan ko ba iyon. Blanko lang ang ekspresyon ng mga mata niya na nakatitig sa akin.

"D-don't worry. I won't forget my obligation to you. So don't hire a maid to come with me to the house."

Hindi siya sumagot bagkus napatitig lang siya ulit sa akin. Na para akong ginigisa sa naging tingin niya. Nagpakawala pa siya ng isang malalim na paghinga bago niya binawi ang tingin niya sa akin.

He adjusted the end of his shirt sleeve, saka siya tumango bilang pagsuko sa sinabi ko.

"Gawin mo ang gusto mo," sabi niya, malamig at malayo ang boses niya, malaking kaibahan sa tumitibok na puso ko. "Babalik ako sa kumpanya, at bago ako bumalik mamaya, siguraduhin mong ihanda mo ang iyong sarili para ngayong gabi."

Parang may bumara sa lalamunan ko sa sinabi niya. Marahas ang naging paglunok ko dahil wala akong karapatan na tumanggi dahil yun ang nakasulat sa pinirmahan kong kontrata.

"Y-yes, sir."

"Very well. See you tonight," he said, and before I could utter another word, he turned and walked away.

Pinagmasdan ko siyang umalis, ang puso ko ay mabigat sa mga salitang hindi masabi at nagtatagal.

Nang sumara ang pinto, huminga ako ng malalim, sinusubukan kong pakalmahin ang sarili ko.

Sa muling pagtutok, isinantabi ko ang aking umiikot na mga pag-iisip at ibinaling ang aking atensyon sa mga gawain. May layunin akong lumapit sa refrigerator, desididong maghanap ng mga sangkap para sa pagkain ngayong gabi.

Isang alon ng pag-asa ang bumalot sa akin habang iniisip ko kung ano ang lulutuin, alam kong gusto kong maghanda ng espesyal para kay Kendrick—isang bagay na ihahain sa pagbalik niya.