LOGINNang marinig iyon ni Irish ay agad siyang tumingin kay Alarich.Anong ibig sabihin ng "naghihintay na"? Alam na ba ng lolo ni Alarich na sila ay darating? Sinabihan ba sila ni Alarich o siya ay nang-ispya sa kanila?"Magaling. Halika," sabi ni Alarich na kitang-kita ang pagkakaiba ng tono ng boses niya nang kausapin ang punong katulong at si Irish.Hindi sumagot si Irish at muling sumunod lamang kung saan patungo ang mga hakbang ni Alarich. Hindi na nasiyahan si Irish sa kagandahan at karangyaan ng tahanan ng pamilya Vance na ayon sa mga magasin ay hindi mauubos kahit hatiin sa pitong henerasyon.Muli na namang huminto si Alarich sa isang malaking pinto. Pagkatapos ay tumingin siya kay Irish na nakatingin din sa kanya. Mula sa titig na iyon, kahit hindi sabihin ni Alarich, alam ni Irish na sa likod ng pintong ito naroon ang lolo ni Alarich.Naramdaman ni Alarich ang pagbabago sa kamay ni Irish.Ang kamay na kanina ay mainit ay ngayo'y nagsisimula nang lumamig. Alam niyang kinakabahan
"Kumusta ang pakiramdam mo?" tanong ni Alarich habang tinutulungan si Irish na dahan-dahang umupo sa gilid ng kanilang higaan."Sa tingin ko ay maayos naman ako." Sinubukan ni Irish na damhin ang kanyang katawan. Wala pa namang nagbabago sa ngayon. Sinundan lamang ni Irish ang galaw ni Alarich na tila lumuhod at ngayo'y nasa posisyon na parang nagpapatirapa sa harapan ni Irish na nagtataka sa ginagawa ng lalaki. "Ano'ng ginagawa mo?""Gusto ko lang lumapit sa kanya." Ni yakap ni Alarich ang baywang ni Irish at saka umangat upang tumingin kay Irish na nakayuko at nakatingin sa lalaking napakatamis ang ngiti, kasing tamis ng nararamdaman ni Irish ngayon kaya't siya rin ay napangiti.Sandali silang nagtitigan na may masayang aura na bumabalot sa kanilang dalawa. Sa gitna ng ginintuang liwanag ng araw na pumapasok sa bintana ng silid, pareho silang tila nag-eenjoy sa damdaming kumakalat sa pagitan nila."Sa tingin ko ay wala pa rin siyang anyo." Tinitigan ni Irish ang lalaking patuloy na
"Masyadong mahigpit?" tanong ni Alarich nang bahagyang lumambot ang boses na sa wakas ay natauhan. Tila nagkamali siya ng pagkagalit kay Irish. Ngunit labis siyang nag-alala kanina.Umiling si Irish at agad na hinila ang kanyang kamay. Dahil sa maliit na sugat na ito, pinagalitan siya ng lalaking ito."Nagtatampo ka?" tanong ni Alarich nang makita na ayaw sumagot ni Irish sa kanyang tanong.Muling umiling si Irish bilang sagot."Kung hindi ka nagtatampo, sagutin mo ako," pilit ni Alarich habang nakatingin sa imot na mukha na ginawa ni Irish."Sagutin ang ano?" matigas na tanong ni Irish."Na mahal mo ako." Agad na bahagyang tumawa si Alarich. Siyempre, ginagawa niya ang kanyang sarili na katawa-tawa upang baguhin ang mood ni Irish.Nang marinig iyon ni Irish ay napakunot lamang ang kanyang noo at kinuha ang unan ng sopa na nasa kanyang tabi. "Ano ba'ng sinasabi mo? Hindi nakakatawa!" Mahinang hinampas ni Irish ang katawan ni Alarich na nasa harapan niya pagkatapos ay bumalik sa kanyan
"Opo, si Doktora Melisa po ang nag-diagnose niyan, Dok. Kukumpirmahin po namin ito sa pamamagitan ng laboratory test. Dok, kung hindi po kayo magagalit, kailangan ko nang ipagpatuloy ang aking trabaho. Pwede ko na po bang kunin ang medical record ni Nona Vivian?" Pakiramdam ng nars ay nagkamali siya sa pagbibigay ng medical record kay Dave."Ah, siyempre. Salamat, Nars. Pakiusap, ibigay ninyo ang pinakamagandang paggamot para kay Nona Vivian." Agad na ibinalik ni Dave ang medical record sabay tingin nang mabuti sa numero nito."Opo, gagawin po namin ang aming makakaya." Agad na umalis ang nars at naglakad palayo na iniwan sina Dave at Alarich na sabay na nagtataka at naguguluhan.Tumingin si Alarich sa nars na medyo malayo na sa kanila. "Gonorrhea? Ano iyon?" Tumingin siya kay Dave na nakataas ang kilay. Sa kanyang mukha ay may bakas pa rin ng hindi paniniwala.Tumingin si Dave kay Alarich sabay hugot ng mahabang hininga."Mukhang mas mabuting bumalik na lang tayo sa aking practice. M
"Kaya pala direkta kang nanligaw sa kanyang mga magulang?" tanong ni Dave habang muling umupo sa sopa sa harapan ni Alarich. Sumipsip ng kaunting kape na kakadeliver lang ng isa sa kanyang mga assistant."Oo. Tinupad ko na ang pangako ko sa kanya." Inilapag ni Alarich ang brochure ni Dave na kanyang binasa sandali.Bumalik ang kanyang atensyon kay Dave na nasa harapan niya."Kung gayon, paano ang iyong lolo? Sigurado ka ba na madali niyang ibibigay ang kanyang basbas sa iyo?" Napakunot ang noo ni Dave. Tila nagsimula nang maging seryoso ang kanyang mukha."Sigurado ako na tatanggapin niya si Irish. Siya ay isang taong gustong-gusto akong gumaling. Kung si Irish ngayon ay nagdadala ng kanyang magiging apo, sigurado ako na kahit hindi niya tanggapin si Irish, tatanggapin niya ang dinadala ni Irish ngayon." Sinabi iyon ni Alarich nang walang emosyon. Hindi pa rin siya mapalagay. Ang problema sa pamilya ni Irish ay madaling bagay. Ngunit ang problema sa kanyang lolo, ibang usapan iyon. Ka
"Ma?" tanong ni Irish. Nakikilala kaya niya ito?Napakunot ang noo ni Lily nang makita si Irish na patuloy na sinusubukang ngumiti kahit na ang kanyang mga luya ay patuloy pa ring umaagos. Paminsan-minsa'y pinupunasan niya ang kanyang mga luha. Pagkatapos ay tumingin si Lily kay Alarich nang may nagtatanong na mukha."Siya si Irish." Sinabi iyon ni Alarich kaya agad na tumingin si Lily kay Irish."Irish?" tanong ni Lily na hindi makapaniwala. Sa kanyang alaala, ang kanyang anak ay sampung taong gulang pa lamang. Tulad noong kailangan niyang iwan ang kanyang anak sa masasamang taong iyon."Opo Ma, ito si Irish." Bahagyang naging pabigla-bigla si Irish. Matagal na niyang pinangarap ito. Kahit sandali lang, gusto niyang magkaroon ng malay ang kanyang ina at makilala siya. Iyon lang ang kailangan niya.Si Alarich na nakita si Irish na tila hindi na makontrol ang kanyang sarili ay agad na tumayo at hinawakan ang magkabilang braso ni Irish. Inakay niya ang babae upang umupo sa gilid ng higa
Higpit na hawak ni Irish ang hawakan ng upuang gawa sa balat, na nagdulot ng mahinang kaluskos. Tumingin siya sa maliit na bintana sa tabi niya. Lahat ay madilim, tanging ang maliliit na ilaw lamang ang nagbibigay liwanag."Kailangan n'yo po ba ng anumang bagay, Binibini?" tanong ng stewardesa."Hu
Inilalagay niya ang mga hiniwang gulay sa kaldero kung saan nagluluto.Nagulat ang mga kasambahay sa kusina nang makita si Alarich. Sa buong panahon ng kanilang pagtatrabaho doon, hindi pa nila nakikitang pumasok si Alarich sa kusina. Karaniwan na lang siyang humihiling ng pagkain mula rito. Kaya n
Ngumiti si Vivian at bahagyang tumawa nang makita ang gulat na mukha ni Alarich. Hindi niya akalain na magiging ganoon ang itsura ni Alarich."Hindi ba't sinabi mo na kailangan mo ng oras para muling mabuhay ang damdaming iyon? Sa tingin ko, mas mabuti kung mas madalas tayong magkasama," sabi ni Vi
Nanginginig ang mga tuhod ni Alarich habang nilulunok niya ang laway habang nakikita ang nakahain sa kanyang harapan. Isang babae na may makinis na pangangatawan mula sa pagpapaganda ng katawan ay sumasayaw mismo sa harap ni Alarich. Hindi naman masama para sa isang babae sa larangan ng aliw. Ang m







