01

“Are you okay, hija?”

Umangat ang tingin ko at kusang natigilan sa paghagod sa likod nang marinig ang nag aalalang boses ng kung sino.

Tinatanong pa ba iyan? Huhu

Hindi ko siya masagot dahil obvious naman sa itsura ko na para na akong natatae. Iyong ekspresyon ko kasi.

“Wait, are you the one Mylene talking about?” tanong niya habang pinagmamasdan ang bagaheng dala ko.

Tumango naman ako nang marinig ang pangalan ni tita. Na para bang wala na akong dila!?

“Let’s talk inside then,” aya niya kaya naglakad na kami papasok.

Habang naglalakad kami ay pinagmamasdan ko ang bawat paligid. Totoo ngang malaki at malawak ang bahay na ito dagdag pa na ang garbo ng mga nilalaman.

Malinis at ang kinis rin nang sahig, kaya na c-concious tuloy ako kung pwede bang itapak itong sapatos ko dito. Langya.

Tumigil naman kami sa mga may upuang malalambot na sofa na sa tingin ko ay ang salas nila. Pinaupo niya ako sa tabi niya kaya iniwan ko muna ang bagahe sa gilid.

“I heard kamag-anak mo raw si Mylene?” panimula niya habang nakangiti.

“Opo...”

“So I hope alam mo na iyong mga requirements kaya ka nandito?”

Tumango naman ako, “Walang anak, mabilis kumilos na masipag. In short—ako po,” confident kong sabi.

Narinig ko namang tumawa siya sa huli kong sinabi. Naiiling ito na tumingin sa akin.

“Pasado ka na talaga,” hirit pa nito na kinatawa ko nang mahina.

Baka Lehreña ito.

Habang nagkwekwentuhan kami ay nalaman ko na siya pala si Mrs. Tarah na siyang magiging amo ko. nagkatawanan pa nga kami at talagang hindi ko maiwasang mamangha sakaniya.

She look pretty with her wavy hair na abot hanggang sa kaniyang dibdib. Ang mukha niya ay talaga namang hindi mo aakalaing nag-eexist sa mundong ito. Hindi oa kasi totoo talaga!

Ang color dark yellow dress niya na pinambabahay niya lang ay parang pwede niya nang pangrampa papuntang mall.

May anak na kaya ito? Kung wala pa, baka pwede ring mag apply? Charr.

“Ah, ma’am ano po iyong mga parte ko dito bilang katulong niyo?” tanong ko nang makakita nang iba-ibang kasambahay.

Ang ilan pa nga‘y kinuhanan pa kami nang meryenda na para bang isa akong espesyal na panauhin.

“You‘ll be the maid of my son, hija...”

“Po?” hindi ko makapaniwalang tanong. Hindi dahil magiging maid ako nang anak niya kundi may anak na pala siya!?

Sayang.

“Yeah, you'll gonna be his maid but secretly,” doon ako natigilan.

Ha? Hindi ko gets. Paanong kasambahay pero secret lang? At bakit?

Parang nabasa nito agad ang iniisip ko kaya naman agaran siyang tumugon.

“My son doesn't want to have a maid... but I prefer to have one, dahil hindi ko kayang nakikita siyang pagod at mas lalo pang napapagod sa mga gawaing bahay...” mahina ngunit puno nang pag-aalala niyang sabi.

Bigla naman ay nakaramdam ako nang kaunting awa, hindi ko pa man nakikilala ang anak ni Ma'am pero tingin ko kawawa nga siya.

Pero... Bakit kaya ayaw niya? At saka mayaman naman sila kaya impossibleng nagtitipid iyon! Pero kunsabagay sa panahon ngayon ang hirap nga naman kumita nang pera... Pero teka nga, baka gusto lang maging independent nang tao kaya ganun?

Lumingon ulit ako sa direksiyon ni Ma‘am Tarah. Nakatitig ito sa akin na para bang kahit na anong itanong ko ay masasagot niya agad-agad.

“Ma’am ilang taon na pala iyong anak niyo?”

Syempre need kong alamin kung baby pa ba, kinder, baka high school na diba? Para makapag ready naman ako.

“He will turn 28 this year, ” nanlaki naman ang mata ko sa narinig. Mas matanda pa ng 2 years sa akin!?

Tingin ko tama ako, 28 years old is not a joke. Hindi na iyon bini-baby!

“Eh ma‘am, tingin ko kaya ayaw niya ng katulong kasi gusto niya nang maging independent? ” pagbibigay opinyon ko.

“I hope so,” sagot niya, napansin ko ang kalungkutan sa kaniyang mga mata kaya doon ko napagtanto na parang mas may malalim pa na rason sa bagay na iyon.

Magsasalita pa sana siya ngunit naudlot lamang ito nang tumunog ang phone niya sa tabi namin. Kinuha niya naman ito at nag excuse pa bago umalis para sagutin iyon.

Naiwan tuloy akong puno nang katanungan sa isip.

Bakit naman ayaw nang anak niya ng katulong?

Kung masyadong malalim ang rason nang anak niya, eh bakit pinipilit pa rin ni ma'am Tarah?

At saka... Mabait kaya ang anak niya tulad niya?