Masuk“Are you okay, hija?”
Umangat ang tingin ko at kusang natigilan sa paghagod sa likod nang marinig ang nag aalalang boses ng kung sino. Tinatanong pa ba iyan? Huhu Hindi ko siya masagot dahil obvious naman sa itsura ko na para na akong natatae. Iyong ekspresyon ko kasi panigurado! “Wait, are you the one Mylene talking about?” natauhan ako sa pag-iisip nang mag tanong siya habang pinagmamasdan ang bagaheng dala ko. Tumango naman ako nang marinig ang pangalan ni tita. Na para bang wala na akong dila!? “Let’s talk inside then,” aya niya kaya naglakad na kami papasok. Habang naglalakad kami ay pinagmamasdan ko ang bawat paligid. Totoo ngang malaki at malawak ang bahay na ito dagdag pa na ang garbo ng mga nilalaman. Malinis at ang kinis rin nang sahig, kaya na c-concious tuloy ako kung pwede bang itapak itong sapatos ko dito. Langya. Tumigil naman kami sa mga may upuang malalambot na sofa na sa tingin ko ay ang salas nila. Pinaupo niya ako sa tabi niya kaya iniwan ko muna ang bagahe sa gilid. “I heard kamag-anak mo raw si Mylene?” panimula niya habang nakangiti. “Opo...” “So I hope alam mo na iyong mga requirements kaya ka nandito?” Tumango naman ako, “Walang anak, mabilis kumilos na masipag. In short—ako po,” confident kong sabi. Narinig ko ang mahina niyang pagtawa sa sagot ko. Naiiling ito na tumingin sa akin. “Pasado ka na talaga,” hirit pa nito na kinatawa ko nang mahina. Baka Lehreña ito. Habang nagkwekwentuhan kami ay nalaman ko na siya pala si Mrs. Tarah na siyang magiging amo ko. nagkatawanan pa nga kami at talagang hindi ko maiwasang mamangha sakaniya. She look pretty with her wavy hair na abot hanggang sa kaniyang dibdib. Ang mukha niya ay talaga namang hindi mo aakalaing nag-eexist sa mundong ito. Hindi oa kasi totoo talaga! Ang color dark yellow dress niya na pinambabahay niya lang ay parang pwede niya nang pangrampa papuntang mall. May anak na kaya ito? Kung wala pa, baka pwede ring mag apply? Charr. “Ah, ma’am ano po iyong mga parte ko dito bilang katulong niyo?” tanong ko nang makakita nang iba't ibang kasambahay. Ang ilan pa nga‘y kinuhanan pa kami nang meryenda na para bang isa akong espesyal na panauhin. “You‘ll be the maid of my son, hija...” “Po?” hindi ko makapaniwalang tanong. Hindi dahil magiging maid ako nang anak niya kundi may anak na pala siya!? Sayang. “Yeah, you'll gonna be his maid but secretly,” doon ako natigilan. Ha? Hindi ko gets. Paanong kasambahay pero secret lang? At bakit? Parang nabasa nito agad ang iniisip ko kaya naman agaran siyang tumugon. “My son doesn't want to have a maid... but I prefer to have one, dahil hindi ko kayang nakikita siyang pagod at mas lalo pang napapagod sa mga gawaing bahay...” mahina ngunit puno nang pag-aalala niyang sabi. Bigla naman ay nakaramdam ako nang kaunting awa, hindi ko pa man nakikilala ang anak ni Ma'am pero tingin ko dapat nga siyang kaawaan. Pero... Bakit kaya ayaw niya? At saka mayaman naman sila kaya impossibleng nagtitipid iyon! Pero kunsabagay sa panahon ngayon ang hirap nga naman kumita nang pera... Pero teka nga, baka gusto lang maging independent nang tao kaya ganun? Lumingon ulit ako sa direksiyon ni Ma‘am Tarah. Nakatitig ito sa akin na para bang kahit na anong itanong ko ay masasagot niya agad-agad. “Ma’am ilang taon na pala iyong anak niyo?” Syempre need kong alamin kung baby pa ba, kinder, baka high school na diba? Para makapag ready naman ako. “He will turn 28 this year, ” nanlaki naman ang mata ko sa narinig. Mas matanda pa ng 2 years sa akin!? Tingin ko tama ako, 28 years old is not a joke. Hindi na iyon bini-baby! “Eh ma‘am, tingin ko kaya ayaw niya ng katulong kasi gusto niya nang maging independent? ” pagbibigay opinyon ko. “I hope so,” sagot niya, napansin ko ang kalungkutan sa kaniyang mga mata kaya doon ko napagtanto na parang mas may malalim pa na rason sa bagay na iyon. Magsasalita pa sana siya ngunit naudlot lamang nang tumunog ang phone niya sa tabi namin. Kinuha niya naman ito at nag excuse pa bago umalis para sagutin iyon. Naiwan tuloy akong puno nang katanungan sa isip. Bakit naman ayaw nang anak niya ng katulong? Kung masyadong malalim ang rason nang anak niya, eh bakit pinipilit pa rin ni ma'am Tarah? At saka... Mabait kaya ang anak niya tulad niya?Hindi ko alam kung bakit mapa hanggang ngayon ay nganga pa rin ako sa nalaman. Natagalan pa nga ako sa pag akyat sa ikalawang palapag dahil lang doon.Masyado ko bang minaliit ang alaga ko?I mean... Alam ko namang mayaman siya pero, I didn't expect na nasa punto na pala na pagmamay-ari niya pala ang isa sa pinakakilala at isa sa malaking architecture firm sa buong mundo.Paano? Hindi kaya pamana lang sakaniya? Pero buhay na buhay pa naman ang pamilya niya at may mga sarili pa ngang kompanya na pinagkakaabalahan.“Nagpunta ka pa,” sarkastikong aniya habang nakatayo pa ring bitbit si Teighnie.Nag peace sign ako at mabilis na lumapit.Mahirap na, baka lunurin niya pa ako ng pera— Aba't tatanggapin ko!“Get her key over there,” Inginuso niya ang suot ng kaniyang kapatid. Sinunod ko naman ang utos niya. At dahil nakasuot lang ito ng bestida ay agad ko itong nilingon. Namangha naman ako ng makitang nakaiwas na ang mga mata niya.Sign of respect.Dahan-dahan kong itinaas ang bestida nito
Nakabusangot na ako habang nanatiling nakatayo pa rin sa tabi ng kalsada. Masakit na ang araw sa balat, pero dahil wala akong matanaw na waiting shed, wala akong choice kundi mamalagi dito.Nakakainis! Talagang pinanindigan na nila ang pag iwan sa akin!Tatlong pong minuto na ata ang lumipas simula nang mag abang ako ng masasakyan dito. Tingin ko madalang lang ang matitiyempuhan na nagpapasada dahil halos lahat yata ng napadaan ay magpapamilya.Bumuntong hininga ako. Kung... Kumpleto ba kami, ganun rin kaya ang sitwayon namin ngayon?Sinipa ko nalang ang nakita kong bato sa gilid. Bakit ba iniisip ko pa ang bagay na iyon? Eh irresponsable naman ang magaling kung ama.Nakabibinging busina ang gumising sa malalim kung pag iisip. Bumukas pa ang bintana nito, at ganun nalang ang pagkakabuhay ko ulit nang makita ang supladong mukha ng lalaki.“Sakay,” he command. Dali-dali ko namang binuksan ang passenger seat at sumakay na kaagad.Pinaandar niya na ito at hindi na nagsalita muli.Nil
Ito na ang araw na hinihintay ko. Ang makapasyal at syempre pagsilbihan ang dragon kung amo.My heart beat so fast, lalo na ang isiping makakatapak na ako sa pinagtratrabahuhan niya. I wonder, what job it is it?Sa tagal ko nang namamalagi dito. Ngayon lang sumagi sa isipan ko ang bagay na iyon. “Teighnie!” tawag ko nang makitang papalayo na naman siya sa pwesto ko.Kakatapos lang kasi ng klase nila at sa pagkakataong ito, binabalak kong dumiretso na sana sa kapatid niya.Nagpakawala ako ng buntong hininga nang magpanggap itong walang narinig.“Pupuntahan ko ang kuya mo, kung gusto mong sumama. Halika kana,” Nakaagaw iyon sa pansin niya kaya dali-dali siyang tumakbo papalapit sa akin. Uminom pa ito sa tumbler niya habang nakangising nauna na sa sasakyan.Ipinagkibit balikat ko lang iyon at sumunod na rin.Habang papalapit kami ng papalapit ay mas lalo akong hindi mapakali sa inuupuan. Hindi ko rin maintindihan kung bakit para akong bulate.Pumasok na ang gamit naming sasakyan sa
“Kinidnap siya noon at the age of 10. At ginamit rin para ipalit sa malaking halaga ng pera.” Nanigas ang paa ko sa sahig dahil sa huli nitong sinabi. Hindi ko rin maiwasang matulala sa kawalan. “Kaya ba... Ayaw niya sa amin? Sa... Akin?” Hindi na ako umimik pa nang walang paalam na umalis si Mikay. Sa kabila naman ng aking nalaman, binalingan ko pa rin ang direksyon ng lalaki. Pansin kong tipid itong nakangiti, habang puno naman ng kasiyahan ang kaniyang mata. May pinag-uusapan kasi sila, na di ko marinig mula dito pero alam kong nagkakatuwaan lamang sila. Napasandal ako sa katabing pader. Magaan ang loob niya kapag hindi kasambahay... At hindi ko alam kung bakit nababahala pa rin ako doon kahit alam ko naman na ang rason. Kumuyom ang kamao ko. Disenteng trabaho ang pagiging kasambahay o katulong kaya sa loob loob ko, hindi ko matanggap na nadungisan ang katauhan namin dahil lang sa isang pagkakamali ng iba! “Mr. Thane Koz Xue Salazar, papatunayan ko saiyong... Hin
“Hoy!” sigaw ko mula sa likuran niya kaya naman halos mapatalon ito sa gulat.“Ay tarantado, baho belat!” Nangunot ang noo ko sa pinagsasabi niya pero kalaunan ay natawa rin dahil sa itsura nito.Pagkalaki laki ba naman ng mata, parang kwago!Tumikhim ito matapos kung tumigil sa pagtawa.“Anong sadya mo?” nakapameywang na tanong niya.Lumapit naman ako ng kaunti para makapagusap kami ng masinsinan. Nandito kami ngayon sa bandang pinaglulutuan. Isa kasi si Mikay sa mga cooker dito kaya dito ko rin siya madalas pinupuntahan.“Mikay, ilang taon kana dito?” Nakita ko naman ang pag irap nito sa pang uusisa ko.“Dalawang taon na,” Tumango tango ako. So, medyo matagal na rin... Hindi kaya may alam siya?“Mula ba noong nandito ka...” tumigil ako saglit dahil nababahala ako na baka may makarinig sa akin. Lumilinga ako, nang masiguradong da-dalawa lang kami ay hinarap ko ulit siya.“Ganun na trumato nang katulong ang magkapatid na iyon?” sabay nguso ko sa hapag kung saan abala pa rin sa pag
“Teighnie,” tawag ko nang makita ito sa gilid ng pool.Umihip ang sariwang hangin kaya ramdam ko ang ang pagsabog ng buhok ko sa likuran.Ngumuso ako.As usual, parang wala itong naririnig dahil hindi man lang ito nag abalang lumingon sa direksyon ko.Attitude itong batang ito!Manang mana kay.... Argh nevermind!Sa ilang beses na paghakbang ko ay nakalapit rin ako sa likuran niya. Natatanaw ko na tuloy siya na abala sa pagpindot sa kaniyang cellphone.“Teignie, handa na po ang tanghalian ninyo.” Sa totoo lang kaya ko siyang dalhan ng pagkain dito kung di lang talaga namamanhid ang isa kong kamay.Nagamot man ito kahapon pero hanggang ngayon ay nagrerecover pa rin.Nagulat ako nang bigla niya nalang akong tinaasan ng boses.“Are you commanding me?” Ngumiti pa rin ako kahit na nakataas na ng todo ang isang kilay niya.Kalma, bata lang iyan, si Reña ako.“Hindi kasi kita kayang dalhan ng pagkain dito dahil...” itinaas ko ang medyo makirot kong kamay. May band aid pa rin iyon na kaka
“Seems like someone is playing at hide and seek huh?” may panunuya sa boses nito pero halatang hindi niya nagugustuhan ang nangyayari.Dahan dahan akong gumapang papunta sa pinaka dulo ng king size bed niya.I dunno kung nagkataon lang pero papalapit na naman siya dito. Habol habol ko tuloy ang hin
Naiinis pa rin talaga ako sa nangyari kanina. Hindi ako makapaniwala na sa unang paghaharap namin ay ganong ugali ang ipapakita niya. Kinagwapo niya ba iyon!?Nasa harapan na ako ng pinto niya ngayon at Nagdadalawang isip tuloy ako kung papasok pa ba ako sa kwarto niya o wag nalang. Kabadtrip kas
Kinaumagahan ay maaga akong bumangon nang higaan. Sanay kasi ang katawan ko na maagang gumigising, lalo na noong kailangan naming mag doble kayod ni mama.Speaking of my mom, miss ko na siya...Matapos mag ayos ng komportableng damit ay lumabas na ako sa aking silid. Ngayon ko lang napagtanto na s
Pagkatapos nang usapin namin ay hinayaan na muna akong magpahinga ni Ma'am Tarah.Ang bait niya talaga. Dapat nagtratrabaho na ako ngayon dahil kakatanggap niya lang sa akin sa trabahong ito. Pero tignan mo nga naman, nakahiga ako ngayon na animo'y espesyal na bisita. Baka lahat ganto niya tratuhi







