LOGINNaiinis pa rin talaga ako sa nangyari kanina. Hindi ako makapaniwala na sa unang paghaharap namin ay ganong ugali ang ipapakita niya.
Kinagwapo niya ba iyon!? Nasa harapan na ako ng pinto niya ngayon at Nagdadalawang isip tuloy ako kung papasok pa ba ako sa kwarto niya o wag nalang. Kabadtrip kasi. Kung ihagis ko kaya mga gamit niya palabas? Joke. Baka ihagis rin ako ni ma'am Tarah... Natigil ako sa pag iisip nang makitang hindi normal ang pinto niya. May kulay gray kasi itong panel sa gilid kung saan may numerong pipindutin para magbukas. Pinindot ko ang apat na digit na sinabi sa akin kanina ni Tita. Nang matapos ay tumunog ito kasabay nang pag ilaw ng kulay berde. Nang mag click ito ay tsaka ko hinila ang handle ng pinto. Ibang klase ang seguridad ng lalaking iyon. “Ang... Ganda!” nagliwanag ang mata ko nang makapasok. Parang nalimutan ko saglit ang kaninang inis na nararamdaman. Pinagmamasdan ko ang silid nito. Gray at white ang theme ng silid na mahahalata mong lalaking lalaki ang may ari. Masydo ring malawak ito para sa iisang tao. Feeling ko nga mas malaki pa ito sa apartment na tinuluyan namin dati. May king size bed din ito na kasya ang ilang tao. May lamp rin sa gilid. Isang walk in closet na parang artistahin ang peg. At ang banyo niya na may sariling bathub at shower. Ngumuso ako. Hindi naman ganun karumi. Kung tutusin nga parang mas masinop pa siya kaysa sa akin. Nagsimula na akong magwalis sa bawat sulok. Halos wala ngang makuhang alikabok sa sahig, s***a. Sinunod ko naman ang pagpunas sa mga gamit. At masasabi ko talagang parang mas makinis pa ito kaysa akin. Inferness, malinis siyang tao. Hindi mo talaga ine-expect na ganun siya dahil sa sama ng ugali. Tsk! Kahit na ganun ay pinagpatuloy ko pa rin ang paglilinis. Kumbaga double work kasi baka may natira pang germs sa paligid. Safe guard nga hindi napapatay lahat ng bacteria. Siya pa kaya? Nang matapos sa pag m-mop ay naupo muna ako sa malambot niyang couch. Hinihingal ako habang pinupunasan ang pawis sa noo. Feeling ko nilinis ko buong bahay sa lawak nito. Naging alerto naman ang katawan ko nang makarinig nang sunod sunod na pag b-beep sa labas ng pinto. Patay! Andyan na ata siya! Dali-dali akong naghanap ng matataguan. Nang maisip ang higaan ay dali-dali akong pumailalim doon. Nag click ang pinto tanda na bumukas na talaga ito. Kumalabog ang dibdib ko habang naririnig ang tunog ng mga yapak niya. Bilin sa akin ni Tita na dalian ko ang paglilinis para ‘di ako maabutan ng anak niya pero pambihira, nasisigurado kong trenta minuto palang ang nakalipas nang matapos ako, kaya nakapagtataka lang na nakabalik sila agad!? Hindi kaya, naudlot iyong pag-m-mall nila!? Halos manginig ang kamay ko nang papalapit na ito sa pwesto ko. Kamalas-malasan naman oh! Nakatakip na ngayon ang kamay ko sa bibig para pigilan ang anomang ingay na makapagapahamak sa akin. Para na nga akong estatwa sa kinalalagyan ko. Nasa harap ko na ngayon ang kumikintab na itim niyang sapatos. Hindi ako mapakali, feeling ko bigla siyang bubulagta sa harapan ko. Peste naman! Biglang namang may nag ring sa kung saan, na tingin ko ay ang cellphone niya. Buti nalang talaga naisip ko na kaninang iwan iyong akin dahil tingin ko ikakapahamak ko rin iyon. “ Yeah, I did.” malalim at malamig na sagot nito sa kausap. Hindi naka speaker ang phone niya kaya tanging sagot niya lang ang naririnig ko. “Are you serious about it, Dad?” Dumiin ang pagtakip ko sa labi nang marinig iyon. Dad? Hindi ko pa man nakikita ang Ama nila pero malakas ang kutob kong magkasing aura sila ng anak niyang ito. Casual kasi silang mag-usap... Pero malay ko pa rin diba? “ I don't like her.” may diin nitong usal. Napalunok ako. Ako ba iyan!? “I won't marry a girl like her, Never.” Nanlalaki naman ang mata kong natuptop sa pwesto. Confirmed, hindi ako. Pero... Sino? At bakit ayaw niyang pakasalan? Pinalig palig ko ng may pag iingat ang ulo ko dahil sa iniisip. Don't be curious, Reña! Nasa kalagitnaan na sila ng pag uusap nang may bigla na namang gumawa ng tunog. Hindi iyon babasagin panigurado dahil hindi naman ganun kalakas. Umalis siya sa harapan ko at nasilip kong nasa harapan na siya ng walk in closet niya. May nahagip ang mata ko. May pinulot ito sa lapag. Tuluyan na ngang nanginig ang kamay ko sa kaba nang makumpirma iyon. Shit, iyong feather duster! Nalimutan ko palang kunin kanina!Hindi ko alam kung bakit mapa hanggang ngayon ay nganga pa rin ako sa nalaman. Natagalan pa nga ako sa pag akyat sa ikalawang palapag dahil lang doon.Masyado ko bang minaliit ang alaga ko?I mean... Alam ko namang mayaman siya pero, I didn't expect na nasa punto na pala na pagmamay-ari niya pala ang isa sa pinakakilala at isa sa malaking architecture firm sa buong mundo.Paano? Hindi kaya pamana lang sakaniya? Pero buhay na buhay pa naman ang pamilya niya at may mga sarili pa ngang kompanya na pinagkakaabalahan.“Nagpunta ka pa,” sarkastikong aniya habang nakatayo pa ring bitbit si Teighnie.Nag peace sign ako at mabilis na lumapit.Mahirap na, baka lunurin niya pa ako ng pera— Aba't tatanggapin ko!“Get her key over there,” Inginuso niya ang suot ng kaniyang kapatid. Sinunod ko naman ang utos niya. At dahil nakasuot lang ito ng bestida ay agad ko itong nilingon. Namangha naman ako ng makitang nakaiwas na ang mga mata niya.Sign of respect.Dahan-dahan kong itinaas ang bestida nito
Nakabusangot na ako habang nanatiling nakatayo pa rin sa tabi ng kalsada. Masakit na ang araw sa balat, pero dahil wala akong matanaw na waiting shed, wala akong choice kundi mamalagi dito.Nakakainis! Talagang pinanindigan na nila ang pag iwan sa akin!Tatlong pong minuto na ata ang lumipas simula nang mag abang ako ng masasakyan dito. Tingin ko madalang lang ang matitiyempuhan na nagpapasada dahil halos lahat yata ng napadaan ay magpapamilya.Bumuntong hininga ako. Kung... Kumpleto ba kami, ganun rin kaya ang sitwayon namin ngayon?Sinipa ko nalang ang nakita kong bato sa gilid. Bakit ba iniisip ko pa ang bagay na iyon? Eh irresponsable naman ang magaling kung ama.Nakabibinging busina ang gumising sa malalim kung pag iisip. Bumukas pa ang bintana nito, at ganun nalang ang pagkakabuhay ko ulit nang makita ang supladong mukha ng lalaki.“Sakay,” he command. Dali-dali ko namang binuksan ang passenger seat at sumakay na kaagad.Pinaandar niya na ito at hindi na nagsalita muli.Nil
Ito na ang araw na hinihintay ko. Ang makapasyal at syempre pagsilbihan ang dragon kung amo.My heart beat so fast, lalo na ang isiping makakatapak na ako sa pinagtratrabahuhan niya. I wonder, what job it is it?Sa tagal ko nang namamalagi dito. Ngayon lang sumagi sa isipan ko ang bagay na iyon. “Teighnie!” tawag ko nang makitang papalayo na naman siya sa pwesto ko.Kakatapos lang kasi ng klase nila at sa pagkakataong ito, binabalak kong dumiretso na sana sa kapatid niya.Nagpakawala ako ng buntong hininga nang magpanggap itong walang narinig.“Pupuntahan ko ang kuya mo, kung gusto mong sumama. Halika kana,” Nakaagaw iyon sa pansin niya kaya dali-dali siyang tumakbo papalapit sa akin. Uminom pa ito sa tumbler niya habang nakangising nauna na sa sasakyan.Ipinagkibit balikat ko lang iyon at sumunod na rin.Habang papalapit kami ng papalapit ay mas lalo akong hindi mapakali sa inuupuan. Hindi ko rin maintindihan kung bakit para akong bulate.Pumasok na ang gamit naming sasakyan sa
“Kinidnap siya noon at the age of 10. At ginamit rin para ipalit sa malaking halaga ng pera.” Nanigas ang paa ko sa sahig dahil sa huli nitong sinabi. Hindi ko rin maiwasang matulala sa kawalan. “Kaya ba... Ayaw niya sa amin? Sa... Akin?” Hindi na ako umimik pa nang walang paalam na umalis si Mikay. Sa kabila naman ng aking nalaman, binalingan ko pa rin ang direksyon ng lalaki. Pansin kong tipid itong nakangiti, habang puno naman ng kasiyahan ang kaniyang mata. May pinag-uusapan kasi sila, na di ko marinig mula dito pero alam kong nagkakatuwaan lamang sila. Napasandal ako sa katabing pader. Magaan ang loob niya kapag hindi kasambahay... At hindi ko alam kung bakit nababahala pa rin ako doon kahit alam ko naman na ang rason. Kumuyom ang kamao ko. Disenteng trabaho ang pagiging kasambahay o katulong kaya sa loob loob ko, hindi ko matanggap na nadungisan ang katauhan namin dahil lang sa isang pagkakamali ng iba! “Mr. Thane Koz Xue Salazar, papatunayan ko saiyong... Hin
“Hoy!” sigaw ko mula sa likuran niya kaya naman halos mapatalon ito sa gulat.“Ay tarantado, baho belat!” Nangunot ang noo ko sa pinagsasabi niya pero kalaunan ay natawa rin dahil sa itsura nito.Pagkalaki laki ba naman ng mata, parang kwago!Tumikhim ito matapos kung tumigil sa pagtawa.“Anong sadya mo?” nakapameywang na tanong niya.Lumapit naman ako ng kaunti para makapagusap kami ng masinsinan. Nandito kami ngayon sa bandang pinaglulutuan. Isa kasi si Mikay sa mga cooker dito kaya dito ko rin siya madalas pinupuntahan.“Mikay, ilang taon kana dito?” Nakita ko naman ang pag irap nito sa pang uusisa ko.“Dalawang taon na,” Tumango tango ako. So, medyo matagal na rin... Hindi kaya may alam siya?“Mula ba noong nandito ka...” tumigil ako saglit dahil nababahala ako na baka may makarinig sa akin. Lumilinga ako, nang masiguradong da-dalawa lang kami ay hinarap ko ulit siya.“Ganun na trumato nang katulong ang magkapatid na iyon?” sabay nguso ko sa hapag kung saan abala pa rin sa pag
“Teighnie,” tawag ko nang makita ito sa gilid ng pool.Umihip ang sariwang hangin kaya ramdam ko ang ang pagsabog ng buhok ko sa likuran.Ngumuso ako.As usual, parang wala itong naririnig dahil hindi man lang ito nag abalang lumingon sa direksyon ko.Attitude itong batang ito!Manang mana kay.... Argh nevermind!Sa ilang beses na paghakbang ko ay nakalapit rin ako sa likuran niya. Natatanaw ko na tuloy siya na abala sa pagpindot sa kaniyang cellphone.“Teignie, handa na po ang tanghalian ninyo.” Sa totoo lang kaya ko siyang dalhan ng pagkain dito kung di lang talaga namamanhid ang isa kong kamay.Nagamot man ito kahapon pero hanggang ngayon ay nagrerecover pa rin.Nagulat ako nang bigla niya nalang akong tinaasan ng boses.“Are you commanding me?” Ngumiti pa rin ako kahit na nakataas na ng todo ang isang kilay niya.Kalma, bata lang iyan, si Reña ako.“Hindi kasi kita kayang dalhan ng pagkain dito dahil...” itinaas ko ang medyo makirot kong kamay. May band aid pa rin iyon na kaka
“Seems like someone is playing at hide and seek huh?” may panunuya sa boses nito pero halatang hindi niya nagugustuhan ang nangyayari.Dahan dahan akong gumapang papunta sa pinaka dulo ng king size bed niya.I dunno kung nagkataon lang pero papalapit na naman siya dito. Habol habol ko tuloy ang hin
Kinaumagahan ay maaga akong bumangon nang higaan. Sanay kasi ang katawan ko na maagang gumigising, lalo na noong kailangan naming mag doble kayod ni mama.Speaking of my mom, miss ko na siya...Matapos mag ayos ng komportableng damit ay lumabas na ako sa aking silid. Ngayon ko lang napagtanto na s
Pagkatapos nang usapin namin ay hinayaan na muna akong magpahinga ni Ma'am Tarah.Ang bait niya talaga. Dapat nagtratrabaho na ako ngayon dahil kakatanggap niya lang sa akin sa trabahong ito. Pero tignan mo nga naman, nakahiga ako ngayon na animo'y espesyal na bisita. Baka lahat ganto niya tratuhi
“Are you okay, hija?” Umangat ang tingin ko at kusang natigilan sa paghagod sa likod nang marinig ang nag aalalang boses ng kung sino. Tinatanong pa ba iyan? Huhu Hindi ko siya masagot dahil obvious naman sa itsura ko na para na akong natatae. Iyong ekspresyon ko kasi panigurado! “Wait, ar







