05

“Seems like someone is playing at hide and seek huh?” may panunuya sa boses nito pero halatang hindi niya nagugustuhan ang nangyayari.

Dahan dahan akong gumapang papunta sa pinaka dulo ng king size bed niya.

I dunno kung nagkataon lang pero papalapit na naman siya dito. Habol habol ko tuloy ang hininga ko habang humahakbang siya.

Bakit hindi niya muna Icheck sa banyo niya? O sa kung ano-ano. Maging tanga ka ket ngayon lang!

Mukhang nasagot naman ang kagustuhan ko dahil dumiretcho ito sa banyo. Padabog na bumakas ang pinto nito dahilan para mas matakot ako.

Kung lumabas na kaya ako? Kaso maririnig niya for sure iyong pinto kapag binuksan ko!

Pero dahil nanalo nanaman ang intrusive thoughts ko ay dali-dali akong gumapang palabas.

Nasa banyo palang siya dahil wala pang tao dito sa bedroom niya. Lakad takbo ang ginawa ko para makapunta sa harap ng pinto.

Habol-habol ko pa ang hininga ko na tila lalabas na ang puso ko sa sobrang bilis.

Sorry ka, Mr. Thane pero magaling yata ako.

Nakangiti kong hinawakan ang handle nang pinto. Mabilis ko itong hinila ngunit nagtataka ako kung bakit hindi mabuksan.

“Pero wala namang pag pindutan nang number dito gaya sa labas...”

“Pull more,”

Napaamang naman akong tumango. Oo nga no... Baka nanghina lang talaga ako dahil sa asungot na iyon!

Pwepwersahan ko na sana iyong buksan pero natigil rin nang may mapagtanto.

Unti-unti kong binalingan ang likod ko.

Patay kang bata ka.

“H-hi!” naiilang kong sabi, pero mukhang kahit anong sabihin at gawin ko ngayon ay hinding-hindi mabubura ang ekspresyon niyang parang mananakmal na ng tao.

Sinalubong ko ang matang napaka ganda ngunit puno ng panlilinsik. Nag-iwas ako ng tingin dahil hindi ko rin matagalan.

“Do I give you the permission to enter this room?” may diing wika niya.

Yumuko ako. Wala, pero...

“Do you know the word PRIVACY!?”

Naestatwa ako. Hindi inaasahan na maririnig iyon sakaniya.

“P-pero... S-sir inutusan lang a—”

“And now you're talking back huh?”

Parang kulog niyang sabi.

Napakagat ako ng labi dahil sa namumuong inis.

Calm down, Reña. Amo mo siya at kasambahay ka lang niya.

Tinaas niya ang bagay na nakapagpahuli sa akin kanina. Ang puting feather duster. Palihim akong napa mura.

Lintek na bagay na iyan.

Hindi ko inaasahan ang sunod niyang ginawa. He throw madly that things beside me na sa tingin ko ay unting distansya nalang ay madadaplisan na rin ako.

“It’s useless...” diretsiyo pa rin sa akin ang tingin niya, “ I can clean up my f*cking room all alone!” dumagundong ang boses niya sa buong kwarto.

Mas mauuna pa ata akong mabingi kaysa mapagod.

Umiling ako at pilit inaalis sa isip ang mga sinabi niya.

Hindi ko pa rin mataas ang paningin ko. Parang kasalanan ang salubingin ang mata niya sa pagkakataong ito. Pero kahit na ganun hindi ayaw kong magpadaig sa masungit na ito!

“ Get out now! I don't need a USELESS woman like you.” he said without hesitation.

Hurt? Maybe some how but hell no, kulang pa iyan para gumive up ako.

I need more those offer than minding his useless words.