Chapter 5

"Sam? Ayos ka lang?" nag-aalalang sabi ni Hannah nang makitang tila nag-iba ang ekspresyon sa mukha ni Samantha. Sa isip niya'y baka bigla itong kinabahan nang marinig ang tungkol kay Lucien Reverio. "Huwag kang kabahan, ako ang magsasalita mamaya. Basta sa tabi lang kita at basahin mo ang mga iyan para kung sakaling may tanungin siya sa iyo ay may maisasagot ka."

Tumango si Samantha at nagpakawala ng maikling ngiti.

Kinakabahan siya? Oo. Pero hindi sa pagiging kilalang marahas na businessman ni Lucien, kundi baka makita nito ang laman ng puso't isipan niya. Lucien can see right through her. Sinubukan niyang aralin ang pagmamaskara ng sariling emosyon, pero hindi niya alam kung gagana iyon sa nag-iisang Lucien Reverio. Ayaw niyang mapalapit ito sa kanya at malaman ang lahat ng lihim niya.

Palabas na si Hannah nang lumingon itong muli sa kanya.

"May chika pala ako sa'yo para hindi ka gaanong kabahan. Alam mo ba na may isyu iyan si Pres? Wala raw s*x life! Wala ring nali-link na babae sa kanya..."

Gustong humagalpak ng tawa ni Samantha nang marinig iyon. Did she really hear it right?

Imposible! Hindi mabubuhay ang lalaking iyon na walang babae sa kama niya. That man is fuelled by lust and desire.

Pagkaalis ni Hannah ay saka nagpakawala ng malalakas na halakhak si Samantha. Kung sino man ang nagpakalat ng tsismis na iyon ay hindi iyon totoo. For sure ay magaling lang magtago ang lalaki. Kahinaan ni Lucien ang bagay na iyon kaya hindi iyon mabubuhay ng wala iyon.

She remembered what happened last night. He was so good... like he practiced that all his life. Kaya imposible...

Huminga nang malalim si Samantha bago kinuha ang mga dokumentong bigay ni Hannah. Nandito na siya kaya wala ng atrasan ito.

*****

Kumpara sa kabadong mukha ni Hannah ay kalmadong-kalmado naman ang katabi niyang si Samantha habang nasa labas na sila ng opisina ni President Reverio. Nasa loob na raw ang lalaki at naghihintay.

Sinalubong sila ni Assistant Jason.

"Miss Samantha, Director Hannah, p'wede na raw kayong pumasok..."

Abala si Hannah sa paghahanda para sa meeting na hindi niya napansing ang unang binati ng assistant ay si Samantha at hindi siya.

Nagtanguan naman si Samantha at si Assistant Jason, pamilyar naman sa kanila ang isa't isa at hindi na kailangan pang magkunwari.

"Good day, President Reverio, I'm Hannah from Department 1, I'm with Samantha Aracosta today, our new director of Department 2."

Pinagmasdang mabuti ni Samanta si Lucien. Nilalaro nito ang ballpen sa kanyang kamay at halos manlambot ang mga hita niya nang mapagtanto kung ano ang nilalaro nito. Regalo niya iyon sa lalaki noon. May ipinahihiwatig ito panigurado.

"Good day, President," pagbati rin ni Samantha.

Ang nakakaakit na boses na iyon ay malayang naglakbay patungo sa tainga ni Lucien. Huminto ito sa paglalaro ng ballpen at tumagilid upang itago ang maliit na ngiti na kusang lumalabas sa kanyang mga labi. Pagkatapos ay seryoso niyang hinarap ang dalawa.

His icy cold eyes made Hannah shiver in fear. Ni hindi nito matingnan ng maayos ang lalaki. Nakasalalay ang trabaho niya rito, pero hindi niya rin mapigilang punahin na napakagwapo nga talaga nitong tunay.

Sa kabila no'n ay diretso at tutok ang mga mata ni Lucien kay Samantha, mabigat at mariin ang mga tinging ipinupukol nito na tila bawat galaw ng babae ay pinag-aaralan niyang mabuti.

The man has a striking, bold face. Matalim ito tumingin at nagpapadagdag pa ang malalim nitong mga mata na itim na itim, ang makapal niyang kilay na nagpagwapo pa lalo ng kabuuan niyang mukha, at ang matulis at magandang hugis ng kanyang panga. Girls will definitely come after him without so much effort.

Kabaliktaran naman no'n si Samantha, she looks pure and innocent, lalo na sa suot nitong salamin na nagpamukhang sosyal at mabait sa kanya.

Napataas ng isang kilay si Lucien. Talagang nagsuot pa ito ng salamin, huh? She never needed them in the first place.

Tumayo ang lalaki at umupo sa pang-isahang sofa upang salubungin ang mga bisita niya. Ibinaba niya ang ballpen, tinanggal ang kanyang suot na neck tie, at nilaro-laro iyon sa kanyang kamay. He even tried to make it a bracelet on his wrist as he played with it.

Gustong umirap ni Samantha sa mga oras na iyon. Bakit ba parang hindi CEO kung umakto ang lalaking ito? He looks like a smug and fraud!

At talagang palaro-laro lang ito ng tie na tila hindi mapakali.

Tie...

Nanuyo ang lalamunan ni Samantha nang mapagtanto ang mga bagay-bagay.

Tie...

on his wrist.

Tila nanginig ang buo niyang pagkatao lalo na nang masigurong tama ang hinala niya. Ang neck tie na iyon... iyon ang ginamit niya upang itali ang lalaki sa kama noong naghiwalay sila.

He's freaking planning something right now!

Unti-unting nawala ang kaba kay Hannah lalo't parang hindi naman siya pinagtutuunan ng pansin ni Lucien Reverio. Kanina pa naka-focus ang tingin nito sa kasama niya.

Samantha is strikingly beautiful and hot, talaga namang hindi mo ito basta-basta malalagpasan ng tingin. Ni hindi ito makatingin ng diretso kay Lucien habang ang lalaki'y bulgar na bulgar ang pagkakatitig sa kanya.

Pinagmasdan ni Lucien si Samantha mula ulo hanggang paa, isinaulo ang bawat bagay, na parang minememorisa iyon upang hindi makalimutan. His eyes are full of tenderness and gentleness, something he can't help but show when it's Samantha who's in front of him.

Kumuyom ang dalawang kamao ni Samantha sa magkabilang gilid, naramdaman niya na na medyo panay ang lingon ni Hannah sa kanya dahil sa paraan ng pagkakatitig ni Lucien. Tinignan niya ng masama ang lalaki at sinubukang senyasan. Hindi ba ito marunong makiramdam?

Lucien clicked his tongue and tried to chuckle it away. "Hmm," he groaned. "What a snob."

"P-po?" kabadong sambit ni Hannah. "I'm sorry, ano po ulit ang sinabi niyo, President Reverio?"

Doon lang pinutol ni Lucien ang lantarang pagtitig kay Samantha at diniretso ang tingin kay Hannah.

"Director Hannah, hindi ako satisfied at hindi ako natutuwa sa bagong hire na director ng department 2."