LOGINSa sobrang higpit ng hawak ni Arcel sa manibela, lumitaw na ang mga ugat sa kanyang kamay. Putlang-putla ang kanyang mukha.Bumukas ang pinto ng kotseng nakaharang. Isang matangkad at matikas na lalaki ang bumaba.Sa gitna ng nakasisilaw na puting ilaw ng headlights, humahampas ang laylayan ng kanyang itim na overcoat sa hangin. Sa likuran niya ay ang madilim na kalsada, kaya lalo siyang nagmukhang malamig at hindi malapitan ang kanyang hitsura.Tumibok nang mabilis ang puso ni Erin. Bago pa siya makakilos, biglang binuksan ang pinto ng kanilang kotse mula sa labas. Pumasok ang ihip ng malamig na hangin kaya lalong idiniin ni Erin ang suot na coat sa kanyang katawan.Yumuko si Blake, mabilis na tinitigan ang mukha ni Erin para suriin ito. Nang walang pasabi o kahit anong tanong, ipinasok niya ang isang braso sa ilalim ng tuhod ni Erin at ang isa naman sa likod nito, sabay buhat sa kanya palabas ng kotse.Hindi malumanay ang kanyang mga galaw—masasabing pwersado ito. Napasinghap si Eri
Mabilis ang tibok ng puso ni Menchie, at nanginginig ang kanyang mga daliri sa sobrang excitement. Dahan-dahan siyang lumapit, at sa bawat hakbang ay lalong nadaragdagan ang kanyang kumpirmasyon.'Siya nga ang babaeng ’yan.Natatakot ka, ’no?Anong silbi ng pagtatago mo rito?'Isang masamang ngiti ang gumuhit sa mukha ni Menchie habang iniisip kung paano niya ito papapahiyain mamaya. Pero nang ilang hakbang na lang ang layo niya sa pigura—Isang malakas na pwersa ang sumunggab sa kanya mula sa likuran!“Ugh—!”Biglang may itinakip na panyo sa kanyang bibig at ilong na may masangsang na amoy. Nanlaki ang mga mata ni Menchie sa sindak. Bago pa siya makapanlaban, nakaramdam siya ng matinding pagkahilo.Sa huling sandali bago tuluyang magdilim ang kanyang paningin, lumingon ang nakayuko sa tabi—Hindi pala iyon si Erin.Si Timothy iyon. Ang batang lalaki na laging nasa tabi ni Erin. Malamig ang tingin nito sa kanya, walang emosyon ang mukha, at tanging ang talas lang ng kanyang mga mata a
Noong hapong iyon, nakatanggap si Erin ng tawag mula sa isang kinatawan ng mga manggagawa na kinausap niya dati.Halatang balisa ang tumatawag. Sinabi nito na may isang trabahador na palihim na nagtago ng kopya ng resibo para sa mga substandard na bakal na ginamit sa nakaraang proyekto. Gusto raw itong ibigay sa kanya, pero dahil sa takot na mabalikan, iginiit ng lalaki na sa kanya lang ito iaabot nang personal. Hiniling nito na magkita sila sa isang abandonadong pabrika sa dulo ng lungsod.Itinakda ang pagkikita ng alas-otso ng gabi.Masama ang loob ni Erin. Parang masyadong mabilis ang mga pangyayari. Kung kailan siya nag-aalala sa kawalan ng ebidensya, bigla na lang may mag-aalok sa kanya?“Boss, baka bitag ito? Ako na lang ang pupunta sa lugar na iyon,” suhestiyon ni Arcel na halatang naghihinala rin.Umiling si Erin. “Ako ang hinahanap nila. Kung totoo ito, napakahalaga ng ebidensyang ito.”“Pero masyadong delikado!” giit ni Arcel.“Wala na tayong oras para mag-alala,” seryosong
Habang nangyayari iyon, nakakunot ang noo ni Erin sa mga dokumentong ipinadala ni Arcel sa kanyang computer. Ang mga supplier ng materyales para sa silangang bahagi ng lungsod ay may magulong background. Dahil sa dami ng mga subcontracting at isang "shell company" na nakarehistro pa sa ibang bansa, naging sobrang hirap ng imbestigasyon.Tahimik namang nakaupo si Timothy sa isang maliit na bangko sa sulok ng opisina, seryosong pinupunasan ang isang lumang takure. Nakatutok ang kanyang bawat galaw, na tila ba isang mamahaling kayamanan ang hawak niya. Paminsan-minsan, tumitingala siya para sulyapan si Erin bago muling ibababa ang tingin.Eksakto namang tumunog ang telepono ni Erin. Si Blake ang tumatawag. “Tapos ka na ba sa trabaho? Nandito na ako sa baba.” Tiningnan ni Erin ang oras at nagulat na lampas alas-sais na pala. “Bababa na ako.”Nag-ayos siya ng gamit, kinuha ang bag, at nagsabi kay Timothy, “Uuwi na ako. Magpahinga ka na rin—at huwag mong kalimutang i-lock ang pinto.” Tuma
Kahit nakaalis na si William, ramdam pa rin ni Erin ang sikip sa kanyang dibdib. Paulit-ulit sa isip niya ang mga sinabi nito.Winston Construction. Benito…Mukhang konektado nga talaga ito kay Ryan. Nakahiga ang tatay niya sa ospital, at muntik nang mawasak ang pamilya niya. Ang utang na ito—sisingilin niya. Isa-isa.May kumatok sa pinto. Pumasok si Arcel, seryoso ang mukha.“Boss, nakontak na namin ang mga kinatawan ng mga manggagawa, pero takot na takot sila. May pumunta raw sa tinutuluyan nila kahapon para ‘kausapin’ sila—pasimpleng babala na manahimik na lang.”Natawa nang malamig si Erin. “Ang bilis nila, ah.”“At may isa pa,” hininaan ni Arcel ang boses. “Pina-imbestigahan ko ang Winston Construction. Sa labas, mukhang malinis sila. Pero sa likod, may mga shell company na mabilis maglipat ng pera. Lahat ng iyon, tumutuloy sa isang account sa ibang bansa.”Tumigil siya sandali.“Ang paraan nila... katulad na katulad ng mga dayuhang investor na nanloko sa pamilya niyo.”Naningkit
Naglakad palapit si Erin at tinapik nang bahagya si Timothy sa balikat.Agad itong napabalikwas. Matapos ang sandaling pagkalito, naging matalas at alerto ang kanyang mga mata. Nang makita niyang si Erin ito, agad na nawala ang bagsik sa kanyang tingin. Umupo siya nang medyo balisa, at pilit na itinago ang sugatang kamay sa likuran.“Bakit hindi ka doon tumitira sa ipinaayos ko para sa iyo?” tanong ni Erin.Ibinaba ni Timothy ang kanyang tingin, tila itinatago ang nararamdaman sa likod ng kanyang mahahabang pilikmata. Mahina ang kanyang boses. “Mas… ligtas dito.”Tiningnan ni Erin ang naninigas na panga nito at ang nakakuyom na mga kamao—at agad niyang naintindihan. Siguro ang law firm na ito, na nagbibigay sa kanya ng trabaho at pagkain, ang tanging lugar na itinuturing niyang "ligtas." Kaya naman instinct na niya na bantayan ito.“Sige, simula ngayon, pwede ka nang tumira dito.” Itinuro ni Erin ang isang silid sa malapit. “Linisin mo iyong bakanteng storage room. Iyon ang magiging k
Sinipat ni David si Erin mula ulo hanggang paa, saka tumingin kay Arcel na nakatayo sa likod ni Blake at umiling-iling na parang naiintindihan ang lahat.Makalipas ang ilang segundo, muling bumalik ang tingin niya kay Erin—mas matalim na ngayon.'Bakit parang pamilyar sa akin ang babaeng ito?' bulo
Nang mapansing matagal nang walang anumang galaw sa labas, tuluyan nang hindi mapakali si Jhonary. Humanap siya ng dahilan upang makaalis sa grupo ng mga kasamahan at mabilis na nagtungo sa opisina ni William.Pagkabukas pa lamang ng pinto, bumungad sa kanya si William na nakaupo sa likod ng mesa,
Sa pagkakataong iyon, tuluyan nang nagtapos ang forum.Wala na sa kundisyon si Erin upang manatili pa sa lugar na iyon.Pagkatayo niya upang umalis, bigla niyang napansin na may mali sa kanyang sarili.Noong una, bahagya lamang siyang nahilo. Iniisip niyang masikip ang venue at kulang ang sirkulasyo
Ang suit ni Blake ay may bahagya pang init buhat sa katawan nito. Natakpan nito ang kabuuan ng katawan ni Erin, hanggang sa maiksing palda nito. Halatang natataranta ang babae, kaya marahan niya itong sinuportahan sa mga balikat.Bahagyang natigilan si Erin. Bigla siyang tumanggi sa iniaalok nitong







