FAZER LOGINNagising ako dahil sa tuyong lalamunan. Madilim pa ang buong kwarto nang dumilat ako. Tanging tunog lang ng alon sa labas ang maririnig. Pakiramdam ko ilang oras palang akong nakakatulog pero hindi na ako makatulog ulit dahil sa uhaw. Dahan-dahan akong bumangon sa kama, maingat na naglakad papunta sa pintuan para hindi gumawa ng ingay. Tahimik ang buong bahay. Siguro tulog pa si Sam. Pagbukas ko ng pinto, agad akong bumaba ng hagdan. Mahina lang ang ilaw sa sala kaya halos anino lang ang paligid. Papunta na sana ako sa kusina nang makarinig ako ng mga boses mula sa labas ng bahay. Napatigil ako. Boses ni Sam. At… boses ng isang babae. Mabilis na bumilis ang tibok ng puso ko. Dahan-dahan akong lumapit sa may pintuan, pilit hindi gumagawa ng tunog. Bahagya akong sumilip mula sa siwang ng kurtina. At doon ako nanlamig. Celeste. Nakatayo siya sa harap ng bahay suot ang itim na hoodie habang nakaharap kay Sam. Kita ko ang galit sa mukha ni Sam habang si Celeste nama
Nagising ako dahil sa tuyong lalamunan. Madilim pa ang buong kwarto nang dumilat ako. Tanging tunog lang ng alon sa labas ang maririnig. Pakiramdam ko ilang oras palang akong nakakatulog pero hindi na ako makatulog ulit dahil sa uhaw. Dahan-dahan akong bumangon sa kama, maingat na naglakad papunta sa pintuan para hindi gumawa ng ingay. Tahimik ang buong bahay. Siguro tulog pa si Sam. Pagbukas ko ng pinto, agad akong bumaba ng hagdan. Mahina lang ang ilaw sa sala kaya halos anino lang ang paligid. Papunta na sana ako sa kusina nang makarinig ako ng mga boses mula sa labas ng bahay. Napatigil ako. Boses ni Sam. At… boses ng isang babae. Mabilis na bumilis ang tibok ng puso ko. Dahan-dahan akong lumapit sa may pintuan, pilit hindi gumagawa ng tunog. Bahagya akong sumilip mula sa siwang ng kurtina. At doon ako nanlamig. Celeste. Nakatayo siya sa harap ng bahay suot ang itim na hoodie habang nakaharap kay Sam. Kita ko ang galit sa mukha ni Sam habang si Celeste naman kalmado la
Kahit anong sabihin ni Sam, I couldn't help but to doubt every single one of his words. He lied to me more than twice, yet I chose to believe him but I couldn't really stand him anymore. Kailangan kong makahanap ng paraan para makaalis kami sa lugar na to. Hinanap ko ang phone ko sa may drawer, sinubukan kong buksan ito pero wala ng battery. Nanghalungkat ako sa drawer baka sakaling may mahanap akong charger pero wala akong makita. Kaya naman lumipat ako sa paghahanap sa kabilang drawer wala pa rin, hinalughog kona ang buong drawer pero wala pa rin akong makitang charger. Naglakad ako papunta sa may cabinet susubukan ko sanang maghanap doon pero biglang bumukas ang pinto. Si Sam. “ What are you doing?” tanong niya at inikot ang mata sa loob ng kwarto ko. Sinundan ko ang mga mata niya, mabuti nalang at kada tingin ko sa mga drawer binabalik ko agad ang laman, nang mapansin kong hindi pala nakatago ang phone ko at nandon lang iyon sa kama ay agad akong pumunta doon. Naki
Bumalik ako sa kwarto at naghanap ng charger para sa phone ko. Kailangan kong mabuksan iyon. Matagal-tagal ko na rin itong hindi nagagamit dahil sinabi ni Sam na walang signal dito sa isla kaya hinayaan ko na lang itong mamatay sa drawer.Ngayon, pakiramdam ko iyon na lang ang tanging koneksyon ko sa realidad binuksan ko ang unang drawer mga damit lang. Pangalawa mga lumang papel at resibo. Pangatlo wala.Napahinga ako nang malalim para pigilan ang frustration na unti-unting umaakyat sa dibdib ko.Hindi puwedeng wala.Hindi pwedeng wala akong paraan para makontak ang kaphit sino.Lumuhod ako sa sahig at sinilip pati ilalim ng kama. May isang maliit na kahon doon na hindi ko pa napapansin dati. Hinila ko iyon palabas at agad binuksan.Mga lumang gamit. Flashlight. Extra batteries.At isang charger.Halos mapasigaw ako sa sobrang saya na nararamdaman ko ngayon. Kahit hindi ko pa alam kung compatible, pero wala akong pakialam. Isinaksak ko agad sa saksakan at kinabit sa phone ko salamat
Kahit anong sabihin ni Sam, I couldn't help but to doubt every single one of his words. He lied to me more than twice, yet I chose to believe him but I couldn't really stand him anymore. Kailangan kong makahanap ng paraan para makaalis kami sa lugar na to. Hinanap ko ang phone ko sa may drawer, sinubukan kong buksan ito pero wala ng battery. Nanghalungkat ako sa drawer baka sakaling may mahanap akong charger pero wala akong makita. Kaya naman lumipat ako sa paghahanap sa kabilang drawer wala pa rin, hinalughog kona ang buong drawer pero wala pa rin akong makitang charger. Naglakad ako papunta sa may cabinet susubukan ko sanang maghanap doon pero biglang bumukas ang pinto. Si Sam. “ What are you doing?” tanong niya at inikot ang mata sa loob ng kwarto ko. Sinundan ko ang mga mata niya, mabuti nalang at kada tingin ko sa mga drawer binabalik ko agad ang laman, nang mapansin kong hindi pala nakatago ang phone ko at nandon lang iyon sa kama ay agad akong pumunta doon. Nakita kong
Bumalik ako sa kwarto at naghanap ng charger para sa phone ko. Kailangan kong mabuksan iyon. Matagal-tagal ko na rin itong hindi nagagamit dahil sinabi ni Sam na walang signal dito sa isla kaya hinayaan ko na lang itong mamatay sa drawer. Ngayon, pakiramdam ko iyon na lang ang tanging koneksyon ko sa realidad binuksan ko ang unang drawer mga damit lang. Pangalawa mga lumang papel at resibo. Pangatlo wala. Napahinga ako nang malalim para pigilan ang frustration na unti-unting umaakyat sa dibdib ko. Hindi puwedeng wala. Hindi pwedeng wala akong paraan para makontak ang kaphit sino. Lumuhod ako sa sahig at sinilip pati ilalim ng kama. May isang maliit na kahon doon na hindi ko pa napapansin dati. Hinila ko iyon palabas at agad binuksan. Mga lumang gamit. Flashlight. Extra batteries. At isang charger. Halos mapasigaw ako sa sobrang saya na nararamdaman ko ngayon. Kahit hindi ko pa alam kung compatible, pero wala akong pakialam. Isinaksak ko agad sa saksakan at kinabit sa phone k
Naligo ako at nagbihis ng simpleng damit lang dahil bibili ako ng gamit na kailangan na kailangan ko ngayon. Paglabas ko sinalubong ako sariwang hangin at ingay ng hampas ng alon, dumiritso ako sa front desk para mag paalam na aalis muna ako saglit baka hanapin nila ako sa opisina. Nakita ko si Li
Kinaumagahan ramdam ko pa rin ang pagod sa katawan ko kahapon, yung pagod na mentally tired. Nag-ayos ako at pumunta na sa opisina para simulan na ang araw ko, emails, papers that need to sign, paulit-ulit lang parang naka auto-pilot lahat ng mga gagawin ko araw-araw dito sa resort. Pagpasok ko sa
Nakaupo lang ako sa may view deck ng biglang tumunog ang phone ko, hindi ko na tiningnan ko sino iyon hanggang sa nagsalita ito. “ Where are you?” tanong niya sa kabilang linya. Ethan. Ano namang kailangan ng lalaking to ngayon lang ulit lumabas ang pangalan niya sa phone ko matapos ang dalawang
Pagising ko wala na si Ethan sa tabi ko, bumangon ako sobrang pagod at bigat ng katawan ko. Naglakad ako papuntang banyo ng may nakita akong breakfast sa may mesa, simpleng toasted bread, ham and fried egg lang pero napangiti ako kahit na may bigat sa dibdib ko. Kumain ako tsaka naligo, naging mad







