MasukDahil sa pamimilit ng magulang ni Griffin Zale Kellneer na ipakasal siya sa babaeng hindi naman nito minahal ay napilitan siyang pakasalan ang babaeng si Samantha Lagdamiyo. Isang pekeng kasal kapalit ng limang milyong peso. Sa loob ng isang buwan na nagsama sila sa iisang bubong, hindi man aminin ng dalawa ay minahal nila ang isa't-isa. Walang sikretong hindi nabubunyag. Kaya nung malaman ng magulang ni Griffin na peke lang ang kanilang pagsasama ay lumayo si Samantha dala ang perang kapalit ng kasal. Makalipas ang limang taon nagbalik si Samantha dala ang batang babae, ipinakilala itong anak ni Griffin. Ngunit sa hindi inaasahan ay ito rin ang naging hudyat ng pagkamatay ng ama ng binata. Labis ang pagsisi ni Samantha dahil kinamuhian siya ng lalaki at ito rin ang dahilan upang hindi tanggapin ng binata ang pinakilala nitong anak. Ngunit tila mapaglaro ang panahon, dahil isang pagkakamali ang ginawa na paghihiganti ni Griffin kay Samantha. Mapapatawad pa kaya niya ang babae? Maibabalik pa ba niya ang kanyang pagmamahal kay Samantha? O mananatili na lang ang kanyang pagkamuhi sa babae? Gayong kailangan siya ng babae ng magbalik ito sa kanyang buhay.
Lihat lebih banyakQuando Isabela Frost chegou ao aeroporto, um voo vindo dos Estados Unidos acabara de pousar. Hoje era o dia em que Maison Thorne retornaria à Cábralia.
Ao todo, eles se conheciam há anos: três anos de universidade além de um casamento formal. Se não fosse por aquela noite de formatura, quando acidentalmente beberam algo batizado e acabaram na cama juntos, Maison jamais teria se casado com ela.
Para ele, Isabela era apenas uma colega de classe comum. Maison, por outro lado, era o herdeiro da prestigiosa família Thorne, um prodígio nascido em berço de ouro. Eles pertenciam a mundos completamente diferentes.
Ele provavelmente acreditava que ela havia planejado tudo para dar um "golpe do baú" e ascender socialmente. Por isso, no dia seguinte o o casamento forçado , assinou á certidão de casamento, é partiu para os Estados Unidos, furioso. Essa distância durou oito anos.
Mas agora ele estava de volta. Isabela acreditava que, se pudesse explicar que não foi ela quem colocou a droga no vinho, ainda haveria esperança para o casamento deles.
Ela observava ansiosamente o portão de desembarque. Os passageiros saíam um a um, e o fluxo já estava diminuindo, mas ele ainda não havia aparecido. Será que ele mudou a passagem?, pensou ela.
Seu telefone tocou. Era Killian ligando:
— Mamãe, estou no mercado com a tia Angelina fazendo compras. O que você quer comer hoje à noite?
Isabela sorriu ao ouvir a voz do filho e listou seus pratos favoritos:
— Uma sopa estaria ótimo.
— Tudo bem, mamãe!
— Te amo, querido — disse ela antes de desligar.
Isabela e Maison tinham um filho. Anos atrás, em meio ao caos da partida dele, ela descobriu a gravidez inesperada. Ela tentou ligar para ele inúmeras vezes, mas as chamadas sempre davam ocupado. Mais tarde, percebeu que ele havia bloqueado o seu número.
Sem pais ou avós vivos, Isabela estava sozinha no mundo. Aquela pequena vida em seu ventre parecia ser o último presente de carinho que Deus lhe concedera. Ela decidiu ter o bebê em segredo, mantendo a existência de Killian escondida de toda a família Thorne.
Após uma longa espera, ela finalmente avistou a figura de Maison. Ele caminhava tranquilamente, puxando uma mala. Seus traços estavam mais maduros e charmosos do que há anos; o tempo tinha sido generoso com ele.
Isabela sentiu um brilho de alegria e estava prestes a se aproximar quando parou bruscamente. Uma mulher alta surgiu atrás dele, vestindo um sobretudo preto que combinava perfeitamente com o terno de Maison.
Era Catarina Viana, a namorada de infância dele. Todos na universidade diziam que os dois nasceram um para o outro, até o "incidente" que forçou o casamento de Maison com Isabela.
Pela mala que ele carregava, ficou claro: eles estiveram juntos nos Estados Unidos durante todos esses oito anos. Isabela sentiu os olhos arderem, mas respirou fundo. Não pense bobagens, disse a si mesma. Ela precisava esclarecer as coisas.
Forçando um sorriso, ela deu um passo à frente:
— Maison.
Ele parou e ergueu uma sobrancelha, frio:
— Por que você está aqui?
O sorriso de Isabela congelou, mas ela tentou manter a calma:
— Vim te buscar.
— Obrigada pela gentileza, Isabela — interrompeu Catarina Viana com um sorriso vitorioso. — Não volto para cá há oito anos e não conheço mais as ruas da cidade. Você veio dirigindo?
Dez minutos depois, Isabela estava ao volante de seu pequeno carro branco, com as mãos tremendo. Suas habilidades de direção eram péssimas, já que ela quase não usou o carro nos últimos sete anos.
O silêncio no carro era sufocante. Maison e Catarina Viana sentaram-se no banco de trás, enquanto Isabela parecia apenas uma motorista de aplicativo.
— Onde a senhorita Catarina vai ficar? — perguntou Isabela.
Catarina Viana olhou para Maison com um tom alegre:
— Ouvi dizer que você comprou um apartamento grande nos subúrbios da zona oeste. Seria uma honra ser sua inquilina?
Maison pegou o celular e digitou sem olhar para cima:
— Eu vou providenciar tudo.
O ar ficou pesado novamente. No círculo social deles, Isabela sempre foi vista como a intrusa que galgou posições na hierarquia social através de um golpe. Ela queria explicar que era inocente, mas a garrafa de vinho daquela noite havia desaparecido, deixando-a sem provas e como a única beneficiária da situação.
Distraída por seus pensamentos, Isabela não reagiu a tempo. Um estrondo veio da parte dianteira: ela havia batido na traseira de um Porsche.
Frustrada e sentindo-se fraca, ela saiu do carro. O motorista do Porsche, um homem de meia-idade, saiu irritado, mas parou ao ver o rosto oval e delicado de Isabela. Notando que ela parecia vulnerável, ele mudou o tom para algo malicioso:
— Sinto muito, senhor. Pagarei por qualquer dano — disse Isabela.
— Ah, não é nada sério. Que tal isso, mocinha: irmos a um café conversar com calma? — sugeriu o homem, tentando intimidá-la.
Isabela recuou, desconfortável, e insistiu em chamar a polícia. O homem tentou segurá-la pelo braço, mas, antes que pudesse alcançá-la, Isabela caiu em um abraço protetor e caloroso.
Olhando para trás, ela viu que era Maison Thorne.
SAMANTHA Alas nuebe na ng gabi pero hindi pa rin ako mapakali sa labas ng condo unit ni Griffin. Ayokong pumasok sa loob, dahil batid ko na kapag pumasok ako sa pintuan ng unit ay may mangyayari na naman sa kanila ni Griffin. Atras-abante ang kanyang lakad, nag aalangan na pindutin ang doorbell. Kinakagat-kagat din niya ang kanyang kuko dahil sa kaba. Tumigil siya sa kakalakad at nagpakawala ng isang buntong hininga at tumapat sa doorbell ng unit. Enhale, exhale. Yan ang ginagawa ko para mabawasan ang kaba sa aking dibdib. Siguro nasa sampung minuto na akong nakatitig lang sa doorbell. “What are you doing?” “Ah!” Tili ko dahil sa kaba. Parang tumalon ang aking puso at naghiwalay ang aking kaluluwa sa aking katawan ng biglang may nagsalita sa aking likuran. Kunot noo naman si Griffin at takang-taka siya ng nakatitig sa akin. Wala pala siya sa loob, at halatang naka-inom ito dahil sa pamumula mata at pisngi niya. Tumabi ako ng lumapit siya sa pintuan. Pinindot niya ang code ng
“A-ahh! Aray!” Piyok ang boses ng dalaga dahil sa sakit na kanyang nararamdaman. “Bakit ang sakit?” Saad pa nito. “S-sir ang sakit, aray!” Bigla niyang pinagdikit ang kanyang hita kaya naipit ang balakang ng binata. Pakiramdam niya ay kumakapal ang kanyang pagkababae dahil sa ilang beses ng tinangka ni Griffin na ipasok ang kanyang pagkalalaki sa kanyang perlas ngunit hindi pa rin ito makapasok dahil sa paulit ulit niyang pag pigil dito. “Don’t move!” Usal ng binata. “Masakit kasi, tama na…” naiiyak na naman siya dahil ganun pala talaga kapag unang beses. Masakit, mahapdi at higit sa lahat ay hindi naman niya mahal ang binata kaya mas nasasaktan siya sa nangyayari. “I said, don't move!” dahil sa gigil ng binata ay niyakap niya ang babae at basta na lamang niya diniin ang kanyang pagkalalaki sa pagkababae nito. “Ahh!” Daing ng dalaga. Hindi niya alam kung ano ang kanyang gagawin. Sobrang sakit ng kanyang pagkababae, busog na busog ito sa bagay na pumaloob duon. Hindi niya magawa n
Bigla na lamang niya pinasirit ang kanyang likido sa mukha ng babae na nasa kanyang harapan. “What the- -!” halatang galit ang babae, hindi lang dahil sa binitin ito ni Griffin kundi dahil sa mukha pa niya mismo binuga ang malagkit na katas ng binata. “Fix yourself and get lost.” Ma-awtoridad na utos ni Griffin sa babaeng nagngangalang Lyra. “Ganun na lang yun?” Usal ni Lyra. “At anong gusto mo? Umalis ka na bago pa kita ipa-kaladkad sa security.” banta nito sa babae. Padabog na tumayo si Lyra. Pumasok siya sa banyo at ilang minuto lang ay lumabas ito na maayos na ang sarili, ngunit madilim pa rin ang mukha niya dahil sa inis kay Griffin. “Hindi mo man lang ba ako ihahatid?” Pakli ni Lyra habang naka salikop ang braso. “Get out, or I call the security?” Nagmadali na lang na umalis si Lyra habang hindi maipinta ang mukha. Kanina lang ay masaya sila, ngunit bakit bigla na lang nag bago ang mode ng lalaki sa kanya. Inis niyang sinaklay ang kanyang sling bag na may tatak n
Sa loob ng condo unit ni Griffin ay tahimik lang si Samantha habang nakatayo ito sa malapit sa pinto habang nakatingin kay Griffin. Nakapag bihis na ito at bitbit niya ang paper bag na pinaglalagyan ng mamahaling damit at sandals na kanyang isinuot kanina. “M-may kailangan ka pa ba sa akin?” nagaalangang tanong ni Samantha sa binata na bumasag sa katahimikan ng buong unit. “Pwede ka ng umalis,” malamig na saad ni Griffin sa dalaga. Tinatanggal nito ang suot na necktie habang blangko ang mukha na nakaharap sa salamin. “P-pwede ba ako magtanong?” muling wika ng babae. “What was that?” “Makukuha ko na ba agad ngayon yung pera?” Nahihiya man pero kailangan niyang makasigurado na may pera talaga siyang makukuha para mapagamot na niya ang kanyang ina sa lalong madaling panahon. “I will give it to you, kapag nagawa mo na ang una mong trabaho sa akin,” kalmado lang ito sa kanyang sagot. Tila may tinutukoy ito sa dalaga ngunit hindi ito naunawaan ni Samantha. Pagkatapos ay ibinagsak
Sunod-sunod na tunog ng doorbell ang nagpa gising kay Griffin. “Who’s that fucking shit!” Napilitan itong tumayo at pupungay-pungay ang mata na lumapit sa pinto.“Who hill are fucking—” ngunit natigilan siya ng makita si Samantha sa labas ng kanyang pinto. “I’m sorry sir.” “Bakit ang aga mo!” Bu
‘Anong ginagawa niya rito? Ibig sabihin hindi niya ako nakilala kanina hindi niya ako namumukhaan? Pero paano nakapasok ang isang prostitute sa kompanya ng magulang ko? Piniki ba niya ang files niya para ma hired siya sa isang kilalang hotel?’ Yan ang mga tanong ni Griffin sa kanyang isip na kailan
Sa ZK bar ay agad na umakyat si Griffin sa second floor. Meron kasi itong tatlong palapag, sa ika tatlong palapag ay tulad sa isang hotel may sampung kwarto. Duon umuupa ang mga lalaking gustong maka eskor sa mga babaeng bayaran. Elegal? No, hindi! Sa katulad niya ay walang pwedeng mag bawal sa gu
Ilang minuto na ang nakalipas ngunit hindi mawala sa kanyang isip ang babaeng tagalinis, pilit niyang ini-re-rehistro sa kanyang isip ang mukha nito. Napaka-amo kasi ng mukha nito, bagay lamang sa babae ang medyo may pagka kulot nitong itim na buhok na lagpas balikat ang haba at medyo makapal na k












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ulasan-ulasan