LOGINDahil sa pamimilit ng magulang ni Griffin Zale Kellneer na ipakasal siya sa babaeng hindi naman nito minahal ay napilitan siyang pakasalan ang babaeng si Samantha Lagdamiyo. Isang pekeng kasal kapalit ng limang milyong peso. Sa loob ng isang buwan na nagsama sila sa iisang bubong, hindi man aminin ng dalawa ay minahal nila ang isa't-isa. Walang sikretong hindi nabubunyag. Kaya nung malaman ng magulang ni Griffin na peke lang ang kanilang pagsasama ay lumayo si Samantha dala ang perang kapalit ng kasal. Makalipas ang limang taon nagbalik si Samantha dala ang batang babae, ipinakilala itong anak ni Griffin. Ngunit sa hindi inaasahan ay ito rin ang naging hudyat ng pagkamatay ng ama ng binata. Labis ang pagsisi ni Samantha dahil kinamuhian siya ng lalaki at ito rin ang dahilan upang hindi tanggapin ng binata ang pinakilala nitong anak. Ngunit tila mapaglaro ang panahon, dahil isang pagkakamali ang ginawa na paghihiganti ni Griffin kay Samantha. Mapapatawad pa kaya niya ang babae? Maibabalik pa ba niya ang kanyang pagmamahal kay Samantha? O mananatili na lang ang kanyang pagkamuhi sa babae? Gayong kailangan siya ng babae ng magbalik ito sa kanyang buhay.
View MoreDi pusat Jakarta yang bising, lantai empat puluh dua apartemen The Horizon adalah sebuah kuburan sunyi. Hanya ada pendar biru dari tiga monitor melengkung yang menerangi rahang tegas seorang pria di balik hoodie hitam. Reihan. Tangannya diam, namun matanya yang sedingin es tertutup lensa Icy Blue menatap tajam ke arah layar tengah.
Di sana, wajah Ardian terpampang raksasa. Pria itu sedang berdiri di atas panggung kampanye, dikelilingi ribuan lautan manusia yang memuja-mujanya seperti nabi baru. Ardian tampak sempurna, jas custom-made, senyum putih cemerlang, dan retorika yang membius.
Pria itu tersenyum lebar, melambaikan tangan dengan gaya karismatik yang sangat terukur. Di belakangnya, sebuah videotron raksasa menampilkan wajahnya yang sedang tersenyum. Citra seorang calon pemimpin yang jujur, bersih, dan berwibawa.
"Keadilan adalah hak setiap warga! Saya tidak akan membiarkan ada satu pun dari kalian yang tertindas!" Suara Ardian menggelegar melalui pengeras suara, disambut teriakan histeris para pendukungnya yang mendamba perubahan.
"Hmmhhh ... " Reihan mendengus. Sebuah tawa hambar keluar dari bibir tipisnya. Ia meraba bekas luka jahit di atas alis kirinya, sebuah tanda mata yang ditinggalkan kelompok Ardian sepuluh tahun lalu. Luka itu adalah alasan mengapa ia berhenti menjadi manusia dan memilih menjadi bayangan.
"Keadilan, Ardian?" bisik Reihan. Suaranya rendah, serak, seolah keluar dari dasar sumur yang gelap. "Mari kita lihat seberapa adil dunia ini saat mereka tahu siapa kau sebenarnya."
Jari-jari Reihan mulai menari di atas keyboard. Bukan ketikan sembarangan, melainkan barisan instruksi coding yang menyerang protokol keamanan server utama pusat data kota. Kecepatannya tidak masuk akal. Barisan teks hijau mengalir deras, merobohkan satu demi satu tembok api (firewall) yang menjaga videotron raksasa di belakang panggung Ardian.
Baginya, keamanan digital mereka hanyalah pintu kayu yang rapuh. Terlalu mudah untuk seorang hantu yang telah menghabiskan satu dekade mengasah taringnya di kegelapan internet.
"Hancur kau!" seru Raihan setelah menekan tombol enter pada laptopnya.
Dalam satu kedipan mata, sorak-sorai di lapangan itu mendadak senyap.
Layar raksasa di belakang Ardian yang tadinya menampilkan slogan-slogan heroik, tiba-tiba berderit statis. Warna biru berubah menjadi merah darah. Audio yang tadinya megah digantikan oleh rekaman suara rendah yang terdistorsi, namun cukup jelas untuk didengar oleh seluruh massa.
"Tolong, Ardian... kacamataku pecah... aku tidak bisa melihat..."
Itu suara Reihan remaja. Gemetar, hancur, dan penuh isak tangis.
Reihan memejamkan mata. Tangannya mengepal di atas meja hingga buku jarinya memutih dan gemetar. Ia menarik napas panjang, menenangkan denyut nadinya yang mulai berpacu liar. Belum saatnya emosi mengambil alih. Ia kembali fokus ke layar. Matanya yang berwarna biru es berkilat tajam di bawah cahaya monitor. Lapisan pertahanan terakhir telah terbuka. Ia kini memiliki kendali penuh atas videotron raksasa di panggung kampanye itu.
"Hahaha! Lihat si buta ini! Orang miskin sepertimu memang tidak pantas melihat masa depan. Kacamata ini? Ini sampah, sama seperti pemiliknya!"
Lalu terdengar suara PRAKK!! bunyi plastik hancur yang diinjak sepatu lars, diikuti tawa terbahak-bahak yang sangat dikenali sebagai suara masa muda Ardian. Foto close-up kacamata tebal yang hancur berkeping di atas semen kotor muncul di layar, menggantikan wajah Ardian yang berwibawa.
Detik berikutnya, suara tangisan seorang remaja mulai membahana ke seluruh lapangan kampanye, menggetarkan dada setiap orang yang hadir, menggantikan janji-janji manis politik Ardian sang calon anggota dewan.
Reihan memejamkan mata sejenak, menghirup udara dingin ruangan itu dalam-dalam. Dadanya sesak, namun matanya tetap kering. "Sekarang masa depanmu akan berakhir di sini," gumamnya pelan.
Ardian membeku di atas panggung. Mikrofon di tangannya hampir jatuh. Ia menoleh ke belakang dengan wajah yang mendadak sepucat kertas. Ribuan orang di bawahnya mulai berbisik, lalu riuh rendah. Citra pria teladan itu retak dalam hitungan detik.
Reihan menyaksikan kekacauan itu dari monitornya. Ia tidak tersenyum. Kepuasan ini terlalu dingin untuk dirayakan. Ia menarik tudung hoodie-nya rendah-rendah, memakai masker hitam, dan beranjak dari kursi.
"Itu baru pembukaan, Ardian. Aku ingin melihat matamu saat semuanya benar-benar berakhir."
Lobi gedung Media Center di seberang lapangan kampanye itu sangat mewah, penuh dengan marmer dan aroma parfum mahal. Reihan berjalan menembus kerumunan orang yang panik keluar karena kekacauan di luar. Postur tubuhnya tegak, namun gerakannya sehalus hantu.
Saat ia melangkah menuju pintu keluar, sebuah rombongan pria berbadan besar masuk dengan terburu-buru. Di tengah mereka, seorang pria dengan otot yang seolah ingin meledakkan kaos ketatnya sedang memaki di telepon.
Bimo. Dia adalah target Reihan selanjutnya.
SAMANTHA Alas nuebe na ng gabi pero hindi pa rin ako mapakali sa labas ng condo unit ni Griffin. Ayokong pumasok sa loob, dahil batid ko na kapag pumasok ako sa pintuan ng unit ay may mangyayari na naman sa kanila ni Griffin. Atras-abante ang kanyang lakad, nag aalangan na pindutin ang doorbell. Kinakagat-kagat din niya ang kanyang kuko dahil sa kaba. Tumigil siya sa kakalakad at nagpakawala ng isang buntong hininga at tumapat sa doorbell ng unit. Enhale, exhale. Yan ang ginagawa ko para mabawasan ang kaba sa aking dibdib. Siguro nasa sampung minuto na akong nakatitig lang sa doorbell. “What are you doing?” “Ah!” Tili ko dahil sa kaba. Parang tumalon ang aking puso at naghiwalay ang aking kaluluwa sa aking katawan ng biglang may nagsalita sa aking likuran. Kunot noo naman si Griffin at takang-taka siya ng nakatitig sa akin. Wala pala siya sa loob, at halatang naka-inom ito dahil sa pamumula mata at pisngi niya. Tumabi ako ng lumapit siya sa pintuan. Pinindot niya ang code ng
“A-ahh! Aray!” Piyok ang boses ng dalaga dahil sa sakit na kanyang nararamdaman. “Bakit ang sakit?” Saad pa nito. “S-sir ang sakit, aray!” Bigla niyang pinagdikit ang kanyang hita kaya naipit ang balakang ng binata. Pakiramdam niya ay kumakapal ang kanyang pagkababae dahil sa ilang beses ng tinangka ni Griffin na ipasok ang kanyang pagkalalaki sa kanyang perlas ngunit hindi pa rin ito makapasok dahil sa paulit ulit niyang pag pigil dito. “Don’t move!” Usal ng binata. “Masakit kasi, tama na…” naiiyak na naman siya dahil ganun pala talaga kapag unang beses. Masakit, mahapdi at higit sa lahat ay hindi naman niya mahal ang binata kaya mas nasasaktan siya sa nangyayari. “I said, don't move!” dahil sa gigil ng binata ay niyakap niya ang babae at basta na lamang niya diniin ang kanyang pagkalalaki sa pagkababae nito. “Ahh!” Daing ng dalaga. Hindi niya alam kung ano ang kanyang gagawin. Sobrang sakit ng kanyang pagkababae, busog na busog ito sa bagay na pumaloob duon. Hindi niya magawa n
Bigla na lamang niya pinasirit ang kanyang likido sa mukha ng babae na nasa kanyang harapan. “What the- -!” halatang galit ang babae, hindi lang dahil sa binitin ito ni Griffin kundi dahil sa mukha pa niya mismo binuga ang malagkit na katas ng binata. “Fix yourself and get lost.” Ma-awtoridad na utos ni Griffin sa babaeng nagngangalang Lyra. “Ganun na lang yun?” Usal ni Lyra. “At anong gusto mo? Umalis ka na bago pa kita ipa-kaladkad sa security.” banta nito sa babae. Padabog na tumayo si Lyra. Pumasok siya sa banyo at ilang minuto lang ay lumabas ito na maayos na ang sarili, ngunit madilim pa rin ang mukha niya dahil sa inis kay Griffin. “Hindi mo man lang ba ako ihahatid?” Pakli ni Lyra habang naka salikop ang braso. “Get out, or I call the security?” Nagmadali na lang na umalis si Lyra habang hindi maipinta ang mukha. Kanina lang ay masaya sila, ngunit bakit bigla na lang nag bago ang mode ng lalaki sa kanya. Inis niyang sinaklay ang kanyang sling bag na may tatak n
Sa loob ng condo unit ni Griffin ay tahimik lang si Samantha habang nakatayo ito sa malapit sa pinto habang nakatingin kay Griffin. Nakapag bihis na ito at bitbit niya ang paper bag na pinaglalagyan ng mamahaling damit at sandals na kanyang isinuot kanina. “M-may kailangan ka pa ba sa akin?” nagaalangang tanong ni Samantha sa binata na bumasag sa katahimikan ng buong unit. “Pwede ka ng umalis,” malamig na saad ni Griffin sa dalaga. Tinatanggal nito ang suot na necktie habang blangko ang mukha na nakaharap sa salamin. “P-pwede ba ako magtanong?” muling wika ng babae. “What was that?” “Makukuha ko na ba agad ngayon yung pera?” Nahihiya man pero kailangan niyang makasigurado na may pera talaga siyang makukuha para mapagamot na niya ang kanyang ina sa lalong madaling panahon. “I will give it to you, kapag nagawa mo na ang una mong trabaho sa akin,” kalmado lang ito sa kanyang sagot. Tila may tinutukoy ito sa dalaga ngunit hindi ito naunawaan ni Samantha. Pagkatapos ay ibinagsak
Sunod-sunod na tunog ng doorbell ang nagpa gising kay Griffin. “Who’s that fucking shit!” Napilitan itong tumayo at pupungay-pungay ang mata na lumapit sa pinto.“Who hill are fucking—” ngunit natigilan siya ng makita si Samantha sa labas ng kanyang pinto. “I’m sorry sir.” “Bakit ang aga mo!” Bu
‘Anong ginagawa niya rito? Ibig sabihin hindi niya ako nakilala kanina hindi niya ako namumukhaan? Pero paano nakapasok ang isang prostitute sa kompanya ng magulang ko? Piniki ba niya ang files niya para ma hired siya sa isang kilalang hotel?’ Yan ang mga tanong ni Griffin sa kanyang isip na kailan
Sa ZK bar ay agad na umakyat si Griffin sa second floor. Meron kasi itong tatlong palapag, sa ika tatlong palapag ay tulad sa isang hotel may sampung kwarto. Duon umuupa ang mga lalaking gustong maka eskor sa mga babaeng bayaran. Elegal? No, hindi! Sa katulad niya ay walang pwedeng mag bawal sa gu
Ilang minuto na ang nakalipas ngunit hindi mawala sa kanyang isip ang babaeng tagalinis, pilit niyang ini-re-rehistro sa kanyang isip ang mukha nito. Napaka-amo kasi ng mukha nito, bagay lamang sa babae ang medyo may pagka kulot nitong itim na buhok na lagpas balikat ang haba at medyo makapal na k












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews