LOGINMarimar Oquendo's Point Of ViewLukot ang mukha ko habang naglalakad kami papasok sa isang pharmacy. Tumatawa-tawa pa ang hinayupak sa buhay ko habang ang isa nama ay tahimik at nakangising aso na naglalakad at nakasunod lang sa akin. Hindi ko alam kung saan ba ako nagka-sala't naging ganito ang parusa sa akin ng panginoon. I mean, Lord naman 'eh. Hindi mo naman sigurado ako pinaglalaruan diba? Nanghingi ako sa'yo ng sign, tapos hayon! Ito ang nakuha kong trabaho. Ito naman siguro talaga ang trabaho pagpapayaman sa akin hindi ba? Para akong pinag-sakluban ng langit at lupa habang naglalakad ako. Bagsak ang balikat at lukot ang mukha, kaya hindi na ako magtataka kung bakit nagbubulungan ang mga taong nakakasalubong o nakakakita sa akin eh—"Nako! Ang pogi naman, single pa kaya 'yon?" "Hala si Hottie papi! Nako baks, gaano kaya kalaki ang sword niyan?" —ok, 'yung dalawang lalaking nasa likod ko talaga ang pi
Marimar Oquendo's Point Of View"Following the leader! The leader! The leader! Following the leader, to wherever he will go!" Poker face ako habang naglalakad. Jusko, kaka-dasal ko lang kanina. Kaka-hiling ko lang na sana maging normal ang shopping serye na ito. Pero mukhang hindi talaga iyon posible lalo na't ganito ang mga kasama ko. Mukhang na immune na rin ako sa mga kakaibang tingin ng tao. Yung mga tingin na may panghuhusga at pandidiri. At tama lang din na nasanay na ako, dahil siguradong hindi ko kakayaning magtagal sa trabahong ito kung sakali man na na-aapektuhan pa rin ako. "Following the leader! The leader! The leader! Following the leader, to wherever he will go!" Napabuntong-hininga na lamang ako habang may konting distansya mula sa dalawa na patuloy sa pag-kanta habang magka-akbay sa balikat ng isa't-isa. Wala na akong lakas at plano pa na sawayin sila lalo na't wala namang mangyayari. Ilang beses ko nang sinu
Marimar Oquendo's Point Of View"T-Teka, layo ka muna kay Nanny." Dumadagundong sa lakas ng kabog ang dibdib ko. Jusko, hindi pa ako handang makahawak at lamon ulit ng jumbo na hotdog. Hindi pa nag-heheal ang trauma—este takot ko. Masakit kasi! Binitawan naman ako ni Levi atsaka dumistansya siya sa akin. Napalunok pa ako nang magbaba ako ng tingin sa gitna at pagitan ng mga binti niya. At shwala! Parang nagsasabi ang kahabaan niya ng 'Hi Nanny! Gising na si Levi Junior.' "Nanny, help!" sambit pa ni Levi at tila nakikiusap ang mga mata. Napakamot na lamang ako sa ulo ko bago pinatay ang shower na sa tingin ko ay ang dahilan ng biglang pagkagising ng kahabaan niya. Ang lamig ba naman kasi 'eh? "Bakit ba kasi andito ka Levi? Diba sabi ni Nanny bukas ka na maligo?" tanong ko pa.Ngumuso naman sa akin si pandesal, nagpapa-cute. At oo na! Effective siya. "Takot ako Nanny, I wanna ligo, my body feels ho
Marimar Oquendo's Point Of View"Ma-ri-mar—" Agad na akong napatakip sa tainga ko nang marinig ang boses ni Yakov. Ngayon ay ang ika-isang linggo niya rito at mamaya lang ay ika-anim na dahil mag-aalas onse na rin. "Tigilan mo ako, Yakov. Susundutin ko yang mata mo!" anas ko habang naglalakad sa hallway ng second floor. Kagagaling ko lang sa baba para kumuha ng gatas ni Levi, pati na rin ng bagong shampoo dahil ubos na ang nasa kwarto ko. Pero kahit nakatakip na ang tainga ko, hindi talaga makakawala sa halakhak ng isang demonyo.Rinig ko ang tawa ni Yakov habang papalapit siya sa akin. "Ma-ri-mar~" Kanta niya pa habang papalapit siya sa akin. "Ako si Marimar, lumaki sa tabing dagat~ simple man o mahirap, pero may mga pangarap~" Kumunot na lamang ang noo ko dahil sa pamilyar sa akin ang kinakanta niya. Kung hindi ako nagkakamali ay palagi iyong pinapanuod nila mama dati sa TV. Minsan ay sinabi niya rin na roon galing ang
Marimar Oquendo's Point Of View "Oh! Oh—that one nanny! I want that." Napatango-tango ako habang tinitignan ang laruang gusto ni Levi. Hawak-hawak ko ang Ipad niya ngayon at pumipili kami ng mga laruan na gusto niyang bilhin sa isang online shop. Sa lapag kami nakaupo habang nakasandal sa dulo ng kama. Sagad din ang aircon ng kwarto kaya naman hindi kami naiinitan kahit pa magkadikirt ang katawan namin. Yes, may aircon ang kwarto ko—ang shala diba? Kaya hindi ko talaga feel na mababa lang ang posisyon ko rito sa mansiyon e. Grabe ba naman kasi ang benefits, kahit nga ang ibang nag-tatrabaho dito grabe rin pala ang sahod—as in napaka-swerte namin dahil dito kami napadpad sa Streeter Residence. Namilog ang mata ko nang makita ang presyo na gustong bilhin ni Levi. Jusko, isang cocomelon stuffed toys na kasing laki lang ng ulo ko pero nasa five-hudred plus na ang presyo! Binalingan ko naman siya para sana kausapin siya pero nakita ko ang
Marimar Oquendo's Point Of View "Bakit ka andito?!" Malakas at kinakabahang bulalas ko sa lalaking ngayon ay hawak-hawak ang kaliwang braso ni Levi. Nakangiti pa rin ang alaga ko't para bang in-enjoy ang nangyayari—akala niya yata ay naglalaro pa rin kami! The man tsked. "I told you to wait, pero hindi ka nakikinig." sabi pa nito at kunot ang noo na nakatingin sa akin. "Paano naman ako makikinig gayong ayokong maputulan ng daliri? Ha?!" sabi ko at hinawakan naman ang kanang braso ni Levi. "Bitawan mo si Levi!" anas ko habang lakas loob at masama ang tingin sa lalaki. Hinatak niya naman si Levi pero hindi ko hinayaan kaya hatak-hatak ko rin ito. Para kaming mga bata na nagaagawan sa gusto naming laruan—pero kahit na! Malay ko bang masamang tao talaga ang lalaking ito, diba?"Funnn!" masiglang sabi naman ng alaga ko. Napailing-iling ako't sinamaan na naman ng tingin si kuyang random at mukhang evil villain. "Hoy
ANASTASIA “What do you want for dessert?” Dumako ang tingin ko kay Kirill nang bigla siyang magtanong. Naglalakad kami now para libutin ang kabuuan ng venue. Marami kasing mga stalls na pwedeng pagkaabalahan at gusto ni Kirill na makita ko ang mga 'yon. “Katatapos lang natin kumain, edi kanina m
ANASTASIAImbis na mainis, ay napangisi lang naman si Travis sa akin. “You're expecting me to die? Well... flash news, Tasia. I'm still alive and kicking.” Kinindatan niya pa ako. “Try hard next time.”Hindi napawi ang ngisi sa labi ko. Hindi ko alam kung saan niya kinukuha ang lakas ng loob niya n
ANASTASIA “Let's go now, malyshka.” “Hmmm? Ano? Can't here you!” “Umuwi na tayo, mas masarap ang alak sa condo—” “No, mas masarap ako!” Malapad ang ngiti sa labi ko habang nakadukdok ang ulo ko sa lamesa. Hindi ko alam kung anong oras na, pero kanina pa kami umiinom ni Kirill at kanina pa rin
ANASTASIA “Bakit hindi mo na sinagot ulit ang tawag ko?” Napalingon ako sa taong nagsalita. Dahan-dahan akong umayos nang upo at kinukusot pa ang mga mata ko dahil nakadukdok ang ulo ko kanina sa lamesa habang imiidlip. Naalimpungatan lang talaga ako dahil sa lalaking 'to. Agad na nangunot ang n







