LOGINMarimar Oquendo's Point Of View
Nakatuon lang ang atensyon ko sa lalaking naka-suot ng maong jacket, ripped jeans at isang uri ng sapatos na hindi ko alam kung anong tawag—parang ganoon sa suot ng mga sundalo.May hawak-hawak itong itim na cap habang nakatingin sa amin—kay Levi.Nilingon ko naman si Levi, pero kunot lang ang noo niya habang nakatingin din sa lalaki. Bumalik ang tingin ko sa lalaki na nakataas ang isang sulok ng labi.Jusko naman, sino baWARNING: This chapter contains sensitive contents. Reader's descrition is adviced. Marimar Oquendo's Point Of View "L-Levi—" halos hindi ko maibuka ng maayos ang labi ko. Grabe ang panginginig ng buong katawan ko dahil sa takot sa paraan ng pagtitig sa akin ng bughaw niyang mga mata. Maliwanag ang kwarto, nakabukas ang lahat ng ilaw pero bakit parang ang dilim ng silid sa paningin ko ngayon? Malakas din ang kabog ng dibdib ko at para bang lalabas na ang puso ko kaya naman naninikip iyon na nagiging dahilan nang biglang paghihirap ko sa paghinga. Tipong rinig na rinig ko ang malakas na pag-inhale at pagbuga ko ng hangin habang nakikipagtitigan pa rin sa mga mata niyang hindi ko halos makilala. Nakatayo pa rin siya sa kabilang dulo ng silid kung na saan nakalagay ang kulungan ng kuting na pinangalanan niyang Mitri. Bumaba ang tingin ko 'ron sa kulungan at hindi ko maintindihan kung ano ang dapat kong maramdaman dahil sa nakita ko.
Marimar Oquendo's Point Of ViewLukot ang mukha ko habang naglalakad kami papasok sa isang pharmacy. Tumatawa-tawa pa ang hinayupak sa buhay ko habang ang isa nama ay tahimik at nakangising aso na naglalakad at nakasunod lang sa akin. Hindi ko alam kung saan ba ako nagka-sala't naging ganito ang parusa sa akin ng panginoon. I mean, Lord naman 'eh. Hindi mo naman sigurado ako pinaglalaruan diba? Nanghingi ako sa'yo ng sign, tapos hayon! Ito ang nakuha kong trabaho. Ito naman siguro talaga ang trabaho pagpapayaman sa akin hindi ba? Para akong pinag-sakluban ng langit at lupa habang naglalakad ako. Bagsak ang balikat at lukot ang mukha, kaya hindi na ako magtataka kung bakit nagbubulungan ang mga taong nakakasalubong o nakakakita sa akin eh—"Nako! Ang pogi naman, single pa kaya 'yon?" "Hala si Hottie papi! Nako baks, gaano kaya kalaki ang sword niyan?" —ok, 'yung dalawang lalaking nasa likod ko talaga ang pi
Marimar Oquendo's Point Of View"Following the leader! The leader! The leader! Following the leader, to wherever he will go!" Poker face ako habang naglalakad. Jusko, kaka-dasal ko lang kanina. Kaka-hiling ko lang na sana maging normal ang shopping serye na ito. Pero mukhang hindi talaga iyon posible lalo na't ganito ang mga kasama ko. Mukhang na immune na rin ako sa mga kakaibang tingin ng tao. Yung mga tingin na may panghuhusga at pandidiri. At tama lang din na nasanay na ako, dahil siguradong hindi ko kakayaning magtagal sa trabahong ito kung sakali man na na-aapektuhan pa rin ako. "Following the leader! The leader! The leader! Following the leader, to wherever he will go!" Napabuntong-hininga na lamang ako habang may konting distansya mula sa dalawa na patuloy sa pag-kanta habang magka-akbay sa balikat ng isa't-isa. Wala na akong lakas at plano pa na sawayin sila lalo na't wala namang mangyayari. Ilang beses ko nang sinu
Marimar Oquendo's Point Of View"T-Teka, layo ka muna kay Nanny." Dumadagundong sa lakas ng kabog ang dibdib ko. Jusko, hindi pa ako handang makahawak at lamon ulit ng jumbo na hotdog. Hindi pa nag-heheal ang trauma—este takot ko. Masakit kasi! Binitawan naman ako ni Levi atsaka dumistansya siya sa akin. Napalunok pa ako nang magbaba ako ng tingin sa gitna at pagitan ng mga binti niya. At shwala! Parang nagsasabi ang kahabaan niya ng 'Hi Nanny! Gising na si Levi Junior.' "Nanny, help!" sambit pa ni Levi at tila nakikiusap ang mga mata. Napakamot na lamang ako sa ulo ko bago pinatay ang shower na sa tingin ko ay ang dahilan ng biglang pagkagising ng kahabaan niya. Ang lamig ba naman kasi 'eh? "Bakit ba kasi andito ka Levi? Diba sabi ni Nanny bukas ka na maligo?" tanong ko pa.Ngumuso naman sa akin si pandesal, nagpapa-cute. At oo na! Effective siya. "Takot ako Nanny, I wanna ligo, my body feels ho
Marimar Oquendo's Point Of View"Ma-ri-mar—" Agad na akong napatakip sa tainga ko nang marinig ang boses ni Yakov. Ngayon ay ang ika-isang linggo niya rito at mamaya lang ay ika-anim na dahil mag-aalas onse na rin. "Tigilan mo ako, Yakov. Susundutin ko yang mata mo!" anas ko habang naglalakad sa hallway ng second floor. Kagagaling ko lang sa baba para kumuha ng gatas ni Levi, pati na rin ng bagong shampoo dahil ubos na ang nasa kwarto ko. Pero kahit nakatakip na ang tainga ko, hindi talaga makakawala sa halakhak ng isang demonyo.Rinig ko ang tawa ni Yakov habang papalapit siya sa akin. "Ma-ri-mar~" Kanta niya pa habang papalapit siya sa akin. "Ako si Marimar, lumaki sa tabing dagat~ simple man o mahirap, pero may mga pangarap~" Kumunot na lamang ang noo ko dahil sa pamilyar sa akin ang kinakanta niya. Kung hindi ako nagkakamali ay palagi iyong pinapanuod nila mama dati sa TV. Minsan ay sinabi niya rin na roon galing ang
Marimar Oquendo's Point Of View "Oh! Oh—that one nanny! I want that." Napatango-tango ako habang tinitignan ang laruang gusto ni Levi. Hawak-hawak ko ang Ipad niya ngayon at pumipili kami ng mga laruan na gusto niyang bilhin sa isang online shop. Sa lapag kami nakaupo habang nakasandal sa dulo ng kama. Sagad din ang aircon ng kwarto kaya naman hindi kami naiinitan kahit pa magkadikirt ang katawan namin. Yes, may aircon ang kwarto ko—ang shala diba? Kaya hindi ko talaga feel na mababa lang ang posisyon ko rito sa mansiyon e. Grabe ba naman kasi ang benefits, kahit nga ang ibang nag-tatrabaho dito grabe rin pala ang sahod—as in napaka-swerte namin dahil dito kami napadpad sa Streeter Residence. Namilog ang mata ko nang makita ang presyo na gustong bilhin ni Levi. Jusko, isang cocomelon stuffed toys na kasing laki lang ng ulo ko pero nasa five-hudred plus na ang presyo! Binalingan ko naman siya para sana kausapin siya pero nakita ko ang
ANASTASIA “Were here, malyshka.” Nabalik ako sa huwisyo nang marinig ko ang boses ni Kirill. Napatitig pa ako sa kaniya nang makarinig na naman ng panibagong callsign mula sa kaniya. Nangunot ang noo ko. “Hindi ka ba talaga mapakali sa iisang callsign lang, Kirill?” Nakataas pa ang kilay ko ha
ANASTASIA “It's good to see you, Mr. Ivanov!” “Yeah, it's been a while, Ms. Reyes.”Dumako ang tingin ko kay Kirill at sa kausap niyang babae. Hindi na nagbabago ang emosyon sa mukha ko magmula nang pumasok kami ulit dito sa loob ng venue. Andito lang kami banda sa pinakagilid na table, pero napa
ANASTASIA Habang sinisimulan ni Carla ang paglalagay ng primer sa mukha ko, ramdam ko ang dahan-dahang pag-ikot ng brush sa balat ko. Malamig ang gel texture, pero ang gaan sa pakiramdam. Napatingin ako sa salamin at nakita ko ang masusi na ekspresyon ni Carla. Para siyang isang pintor na handang
ANASTASIA “Stay here.”“Huh? Saan ka naman pupunta?” agad na tanong ko kay Kirill. Kunot na kunot ang noo ko't para akong isang bata na ayaw maiwanan ng nanay sa palengke.Nagbaba naman siya ng tingin sa akin. Nakangiti siya—isang ngiti na genuine at walang halong kapilyohan. “I'll get foods for







