Chapter 2 "The million dollar car"

ELLISON MANSION.....

Napagod si Psyche sa pamimili nila. Maraming binili si Harrison para sa kanya—lahat mga signature designs at limited editions: mga bags, damit, make-up, perfumes, at kung ano-ano pa. Pag-uwi nila sa Ellison Mansion, nilagay lahat ng mga ito sa kwarto ni Psyche, kaya medyo magulo pa ang silid. Sa sobrang pagod, nakatulog siya nang hindi namamalayan.

Nagising na lang siya nang kumatok si Melai.

“Señorita Psyche, bumaba na daw po kayo para kumain. Naghihintay na si Don Ramon at Señorito Harrison sa dining table,” mahinahong sabi nito.

“Susunod na ako,” sagot ni Psyche.

Mabilis siyang nag-ayos at bumaba. Ayaw niyang paghintayin pa ang Lolo niya at si Harrison. Pagdating niya sa dining hall, nakangiti si Don Ramon. Umupo siya sa kaliwang bahagi ng mesa, kaharap si Harrison na nasa kanan.

“Napagod yata ang aking Precious Diamond sa pamimili,” tudyo ni Harrison, may halong ngiti.

“I hope you enjoyed shopping with Harrison, my princess,” sabay subo ng pagkain si Don Ramon.

“Thank you, Lo. At thank you din sa’yo, Kuya Harrison,” nakangiting tugon ni Psyche.

“You can buy everything you want, Azalea. Don’t be shy. Lahat ng ‘to, ginagawa namin para sa’yo,” seryosong sabi ni Harrison.

Ngumiti lang si Psyche, medyo nagtataka.

“Precious Diamond? Bago ‘yon ha,” bulong ng isip niya.

---

Pagkatapos ng hapunan, umakyat si Don Ramon para magpahinga. Si Psyche naman ay pumunta sa gazebo para magpahangin. Late na kasi ang dinner nila dahil inabot sila sa mall. Nasa tapat lang ng gazebo ang pool. Gusto sana niyang mag-night swim, pero naalala niyang may phobia siya sa tubig—at baka pagalitan pa siya ni Harrison.

Biglang nag-beep ang phone niya. Si Lance pala ang nag-chat sa Facegram.

LanceOliP: Hey, is Kuya Harrison mad?

PsyAzalea: No. Why?

LanceOliP: It felt like he wanted to eat me alive earlier.

PsyAzalea: Naah, you’re just mistaken :)

LanceOliP: I hope so :(

Napailing si Psyche. Siguro mainit lang ulo ni Harrison kanina. Hindi niya namalayang nakatulog na pala siya sa lounge chair.

---

Pagdaan ni Harrison sa living room, nasalubong niya si Melai.

“Is Azalea asleep?” tanong niya.

“Nasa gazebo pa po siya, Señorito,” sagot ni Melai, halatang kinakabahan.

Nagsalubong ang kilay ni Harrison. Gabing-gabi na, at malamig pa. Baka magkasakit siya. Agad siyang pumunta sa gazebo.

Pagdating niya, nakita niyang mahimbing itong natutulog. Dahan-dahan siyang naupo sa tabi, takot na magising ito. Napangiti siya habang inaayos ang ilang hibla ng buhok ni Psyche na humaharang sa mukha nito.

“Azalea, my Precious Diamond… ang hilig mo talagang matulog dito,” bulong niya habang hinahaplos ang pisngi nito.

---

Kinabukasan, maagang nagising si Psyche. Nagulat siya nang makita ang sarili sa kwarto.

“Ha? Bakit nandito ako? As far as I remember, nasa gazebo ako kagabi. Nag-sleepwalk ba ako?” gulat niyang tanong sa sarili.

Tumayo siya at pumunta sa balcony. Magkakadugtong kasi ang balcony ng mga kwarto nila Don Ramon, Harrison, at Psyche. Madalang siyang magpunta roon—natatakot kasi siyang magkasalubong sila ni Harrison. Pero ngayong umaga, gusto niyang magpahangin.

Habang nag-i-stretch, marahang yumakap sa kanya ang malamig na simoy.

“Do it frequently—it helps improve mental health,” biglang sabi ng pamilyar na boses.

“Ay, kabayo!” napasigaw si Psyche, sabay hawak sa dibdib.

Natawa si Harrison. Nakasuot ito ng white shirt at sweatpants, halatang kagagaling lang mag-jogging.

“Are you avoiding me, Azalea?” tanong nito.

“No, nabigla lang ako,” sagot ni Psyche, medyo nahihiya.

Umupo si Harrison at sinenyasan siyang maupo rin. Dumating si Melai, may dalang kape at gatas.

“Any plans for today?” tanong ni Harrison habang humihigop ng kape.

“None so far. Why?”

“Drink your milk before it gets cold.”

“Thanks,” tipid niyang tugon.

“Are you close with Lance Olivier?” tanong bigla ni Harrison.

“Yes. He was my first friend in school.”

“I know,” maikli nitong sagot.

“Are we having a talk show here?” nakangiti si Psyche.

“I just hope you’ll always be like that—smiling, and not afraid of me.”

Tumunog ang cellphone ni Psyche.

ClaireAmi18: BGC?

LanceOliP: G ako, ikaw Psyche?

ClaireAmi18: Si Psyche lang?

LanceOliP: Of course, kasama ka, tanga. Ikaw nga nagyaya.

ClaireAmi18: Gago. ‘King ina mo.

“Who’s that?” tanong ni Harrison, nakataas ang kilay.

“Claire and Lance. Nagyaya sila sa BGC. Pwede ba akong sumama?” paalam ni Psyche.

“Okay. Ihahatid kita since may lunch meeting ako sa office.”

“Thank you!” halos mapayakap siya sa tuwa.

PsyAzalea: Mga tanga, nagpaalam pa ako kay Kuya Harrison. Alam niyo naman, parang dadaan sa butas ng karayom.

ClaireAmi18: Pumayag ba ang myloves ko?

PsyAzalea: Buti na lang walang sumpong! At ihahatid niya pa ako.

LanceOliP: At least, hindi siya sasama.

ClaireAmi18: Bitter mo, gago. Mas gwapo si myloves ko!

LanceOliP: Di ka papansinin nun, may gatas ka pa sa labi!

PsyAzalea: Tumigil nga kayo. Para kayong mga baliw.

Napangiti si Psyche.

“They make you happy,” sabi ni Harrison.

“They’re few, but true friends,” sagot ni Psyche.

“Don’t worry, Azalea. You’re my Precious Diamond. I’ll protect you from anyone who tries to hurt you,” seryosong wika ni Harrison.

Napangiti si Psyche, pero sa isip niya—

“Ano kayang nakain nito? Biglang naging sweet at maalalahanin?”

---

Paglabas ni Don Ramon sa balcony, nakita niyang magkatabing nakaupo ang dalawa, seryosong nag-uusap. Napangiti siya. He knows how much Harrison truly loves her. Kahit pilitin niyang itago, lumalabas pa rin ang totoo.

“Good morning, Lo!” bati ni Psyche.

“Good morning, my princess,” tugon ni Don Ramon, sabay halik sa noo niya.

“Having a serious talk?” biro ni Don Ramon.

“Yes, Lo. I don’t want my Azalea to be distant from me,” sagot ni Harrison.

“Huwag ka kasing suplado,” natatawang sabi ng matanda.

Habang nagkakape si Don Ramon, umalis muna si Psyche papunta sa kusina. Pagkaalis niya, nagsalita ang Don.

“It’s hard to hide your feelings for her, hijo,” sabi nito.

“She’s still young, Grandpa… but I don’t like seeing other men around her,” pag-amin ni Harrison.

“The heart will always reveal what it truly feels,” sabi ni Don Ramon, sabay turo sa dibdib ng apo.

---

Habang naghahanda ng kape si Psyche, nag-message na naman sina Claire at Lance.

Napailing siya. Para talagang aso’t pusa ‘tong dalawa.

Nang bumalik siya sa balcony, binigyan niya ng kape at cookies ang Lolo niya.

“Pwede po ba akong mag-BGC with my friends? Nagpaalam na ako kay Kuya Harrison,” tanong ni Psyche.

“Of course, my princess,” sagot ng matanda.

“Thank you, Lo!”

“Don’t worry, Grandpa,” singit ni Harrison. “I’ll drop her off before my meeting.”

“Then take care of each other,” sabi ni Don Ramon.

---

Nasa main entrance na sila. Huminto ang Maybach Exelero ni Harrison. Bumaba ang driver at inabot ang susi.

“Ito ang gagamitin mo?” gulat na tanong ni Psyche.

“Yes. Get in,” sabi ni Harrison habang binubuksan ang pinto para sa kanya.

Sumunod siya, medyo naguguluhan. This car’s worth millions. Hindi niya basta ginagamit ‘to. Mas mahal pa ata sa buhay ko.

“I know what you’re thinking,” sabi ni Harrison, nakangiti.

“I’m amazed—you seem to have used one of your most valuable cars.”

“This is a Maybach Exelero. Eight million dollars. Around 444 million pesos,” paliwanag nito.

“Grabe, ang mahal naman! Mas mahal pa ‘to sa buhay ko!” gulat ni Psyche.

“Don’t say that. You’re far more precious than anything this world could offer,” sagot ni Harrison, seryoso.

Tumahimik si Psyche. Ano bang nangyayari kay Kuya Harrison at ganito siya magsalita ngayon?

---

Habang nagda-drive si Harrison, nag-aasaran na naman sa GC sina Claire at Lance.

ClaireAmi18: Nandito na ako!

LanceOliP: Same. Just parked.

ClaireAmi18: Ang bagal mo talaga!

LanceOliP: Shut up! Psyche, nasaan ka na?

ClaireAmi18: Psyche na naman! Girl, gusto ko na siyang batukan!

PsyAzalea: Chill, guys. I’m on my way. Stop fighting!

Ngumiti si Psyche habang binabasa ang thread.

“Your friends?” tanong ni Harrison.

“Yeah. They’re waiting for me.”

“Let them be,” tugon ni Harrison, walang tinig ng selos pero ramdam ni Psyche.

Napatingin siya sa kanya—ang gwapo nitong tingnan sa white polo at black pants, may sunglasses pa. No wonder, ang daming nagkakagusto sa kanya.

“Are you done checking on me?” nakangiting sabi ni Harrison, nakasulyap sa kanya.

“Huh?” napabalik siya sa realidad.

“You’re faking ignorance,” natatawa siya.

“Naninibago lang ako kasi naka-casual ka. Hindi ka naka-suit.”

“Informal meeting lang naman. Bakit? Pangit ba?”

“Hindi naman. You looked… handsome,” halos pabulong niyang sabi.

Ngumiti si Harrison.

“So, gwapo ako sa paningin mo?”

Namula si Psyche. Tumahimik na lang sa buong biyahe.

Baka kung ano pa ang masabi ko.

---