ログインJULIAN POVNakatitig ako sa orasan sa dashboard ng Rolls-Royce habang binabaybay namin ang daan patungong St. Jude Medical Center. Walang umiimik sa loob ng sasakyan. Si Aria ay nakasandal pa rin sa kabilang pinto, malayo sa akin, nakatingin sa labas ng bintana na tila ba mas kapana-panabik ang traffic kaysa sa presensya ko.Uminom ako ng kaunting whiskey mula sa baso ko at dahan-dahang inilapag ito sa lalagyan. Nilipat ko ang tingin ko sa kanya. Suot pa rin niya ang blazer na ibinigay ng tauhan ni Vyrios. Kumulo na naman ang dugo ko nang maalala ko kung paano siya hawakan ng lalaking 'yun sa harap ng media kanina."Monica," tawag ko sa cellphone, nakaspeakerphone para marinig sa buong sasakyan."Yes, Julian? Nakadating na kami sa opisina," sagot ni Monica mula sa kabilang linya. Medyo hingal pa ang boses niya."Yung press conference na ginawa ni Aria at Vyrios kanina, siguraduhin mong walang lalabas na kopya sa mga major TV networks. Bibilhin natin ang lahat ng media mileage na nakuh
ARIA POVNanginginig ang buong katawan ko habang nakatitig sa malaking screen sa lobby. Ang video ng pagkakagulo sa ICU room ni Lola ay patuloy na nagpe-play hanggang sa bigla itong mag-black—senyales na napatay na ng IT team ni Alexander ang feed. Pero huli na. Nakita ko na ang kailangan kong makita."Aria, don't listen to him," mabilis na sabi ni Alexander habang hinahawakan ang siko ko. Ang boses niya ay mahina pero may diin, sapat na para marinig ko lang sa gitna ng ingay ng mga reporter. "My team is handling the hospital. Hindi basta-basta makukuha ng mga tao niya ang lola mo.""Handling it?" singit ni Julian, na naglalakad pa rin nang dahan-dahan palapit sa amin. Ang dalawang security guard na nakaharang sa kanya ay parang umurong dahil sa bigat ng awtoridad niya. "The injunction is already signed by the court, Alexander. Legal ang paglipat ko sa matanda. In exactly three minutes, bubunutin ng mga tao ko ang mga apparatus na hindi naman kayang i-maintain ng mumurahing ospital mo
ARIA POVMalamig ang hawak kong baso ng tubig habang pinapanood ang isang makeup artist na inaayos ang buhok ko sa harap ng malaking salamin. Alas-siyete na ng umaga. Isang oras na lang bago ang press conference, at ramdam ko ang bawat pintig ng puso ko sa sobrang kaba. Suot ko ang isang simpleng beige corporate dress at puting blazer na pinili ng stylist ni Alexander. Mukha akong propesyonal, malayo sa Aria na madalas magsuot ng oversized hoodies sa school.Bumukas ang pinto ng kwarto ng penthouse at pumasok si Alexander. Nakasuot na siya ng navy blue suit, may hawak na folder, at seryoso ang mukha."Are you ready?" tanong niya habang sumasandal sa gilid ng dressing table."Kinakabahan ako, Alexander," pag-amin ko, hindi tumitingin sa kanya sa salamin. "Baka magkamali ako ng masabi mamaya."Lumingon siya sa makeup artist. "Can you give us a few minutes, please?"Tumango ang babae at mabilis na lumabas ng kwarto dala ang ilang brushes niya. Nang masiguradong kaming dalawa na lang ang
JULIAN POVAng tunog ng fluorescent light sa kisame ng interrogation room ang tanging maingay sa loob ng apat na sulok na ito. Nakaupo ako, nakasandal, habang dahan-dahang pinapaikot ang mamahaling ballpen sa pagitan ng aking mga daliri. Hindi ako nakaposas. Walang lakas ng loob ang mga pulis dito na gawin sa akin 'yun, kahit pa sabihing may dala silang warrant.Bumukas ang pinto at pumasok si Monica, kasunod ang head ng legal team ko na si Atty. Santos. Sabay silang naupo sa tapat ko. Kita ko ang pawis sa noo ni Santos kahit malakas naman ang aircon."Sir Julian, the bail has been approved. Nilalakad na ng mga tauhan ko ang papers sa labas. Makakalabas ka na rin sa loob ng tatlumpung minuto," bungad ni Santos habang inaayos ang mga dokumento sa mesa."Anong balita sa labas?" tanong ko. Ang boses ko ay kalmado, pero ang hawak ko sa pen ay halos bumasag na sa plastic nito.Nagkatinginan si Monica at Santos. Si Monica ang sumagot. "Masyadong maingay ang media, Julian. Yung ginawa ni Ari
ARIA POVTahimik ang loob ng SUV habang binabaybay namin ang kahabaan ng EDSA. Tumingin ako sa labas ng bintana, pinapanood ang mga ilaw ng syudad na mabilis na lumalampas. Pakiramdam ko, lumulutang pa rin ako. Ang lakas ng loob kong hiyain si Julian sa harap ng maraming tao kanina, pero ngayon, unti-unti nang bumabalik ang panginginig sa mga kamay ko."Inumin mo muna 'to. You look like you're about to pass out," sabi ni Alexander habang iniaabot ang isang baso ng tubig.Kinuha ko iyon nang hindi tumitingin sa kanya. "Salamat.""You did well back there, Aria. To be honest, hindi ko inaasahang gagawin mo 'yun sa harap ng media. National news ka na bukas," dugtong niya, may bahid ng hanganga sa boses."Gusto ko lang matapos na," mahina kong sagot matapos uminom. "Si Lola? Gusto ko siyang makita.""Ipinasok na siya sa St. Luke's. Safe siya roon, and under a different name. Hindi siya mahahanap ng mga tauhan ni Julian kahit makalabas pa siya ng presinto gamit ang pyansa," paliwanag niya h
ARIA POVMabilis ang tibok ng puso ko habang pababa kami sa grand staircase ng Imperial Manor. Ngayong gabi ang charity ball kung saan magaganap ang merger announcement ni Julian, pero sa isip ko, ito ang gabi ng pagtakas ko. Suot ko ang isang kulay emerald na gown—masyadong magarbo para sa isang "assistant," pero saktong-sakto para sa isang fiancée."You look tense, Aria," pansin ni Julian habang pinagbubuksan ako ng pinto ng sasakyan."Maraming tao, Julian. Hindi ako sanay na ipinapakita sa lahat," sagot ko nang hindi tumitingin sa kanya."Get used to it. After tonight, everyone will know exactly who you are to me." Sumakay siya sa tabi ko at hinawakan ang kamay ko. Malamig ang mga daliri ko, pero hindi niya binitiwan.Pagdating sa venue, mas marami ang press kaysa noong nakaraang linggo. Ang flash ng mga camera ay parang kidlat na bumubulag sa akin. Sinalubong agad kami ni Monica, na mukhang handang-handa na sa kanyang role bilang COO."Julian, the board is waiting. Alexander Vyrio







