Novels by JEHAN

ARIA POVMabilis ang tibok ng puso ko habang pababa kami sa grand staircase ng Imperial Manor. Ngayong gabi ang charity ball kung saan magaganap ang merger announcement ni Julian, pero sa isip ko, ito ang gabi ng pagtakas ko. Suot ko ang isang kulay emerald na gown—masyadong magarbo para sa isang "assistant," pero saktong-sakto para sa isang fiancée."You look tense, Aria," pansin ni Julian habang pinagbubuksan ako ng pinto ng sasakyan."Maraming tao, Julian. Hindi ako sanay na ipinapakita sa lahat," sagot ko nang hindi tumitingin sa kanya."Get used to it. After tonight, everyone will know exactly who you are to me." Sumakay siya sa tabi ko at hinawakan ang kamay ko. Malamig ang mga daliri ko, pero hindi niya binitiwan.Pagdating sa venue, mas marami ang press kaysa noong nakaraang linggo. Ang flash ng mga camera ay parang kidlat na bumubulag sa akin. Sinalubong agad kami ni Monica, na mukhang handang-handa na sa kanyang role bilang COO."Julian, the board is waiting. Alexander Vyrio

ARIA POVBuong gabi kong tinitigan ang calling card ni Alexander Vyrios. Itinago ko iyon sa loob ng casing ng cellphone ko, sa ilalim mismo ng pirma ko sa kontrata ni Julian na kinuha ko ng litrato sa isip ko. Alam kong delikado, pero sa mundong ito na puro pader ang nakapaligid sa akin, ang maliit na papel na iyon ang tanging bintana ko sa labas.Kinabukasan, hindi ako pinayagang lumabas ng kwarto hanggang tanghali. Nang bumukas ang pinto, hindi si Manang Rosa ang pumasok kundi si Julian. May dala siyang tray ng pagkain—something he never does."Eat. We need to talk," sabi niya habang inilalapag ang tray sa bedside table."Kailangan ba talagang naka-lock ang pinto, Julian? Hindi naman ako tatalon sa bintana," matabang kong sabi habang nauupo sa gilid ng kama."After what happened last night with Mark and Vyrios? Yes. You’re impulsive, Aria. I’m just making sure you don't do anything stupid." Naupo siya sa sofa sa tapat ko, ang mga mata niya ay nakatitig sa bawat galaw ko."Anong gust

ARIA POVIsang linggo na ang nakalipas simula noong pirmahan ko ang kontratang 'yun, pero pakiramdam ko ay isang taon na ang lumipas. Hindi ako pinapayagang lumabas ng mansyon nang walang bodyguards. Kahit sa school, kailangan kong mag-file ng leave dahil sabi ni Julian, "masyado pang magulo ang sitwasyon."Pero ngayong gabi, iba ang gusto niya."Wear this," sabi ni Julian habang inilalapag ang isang paper bag mula sa isang mamahaling boutique sa ibabaw ng kama. "May charity gala sa Manila Hotel. Kailangan mong sumama.""Akala ko ba bawal akong lumabas?" tanong ko habang nakatingin sa backless black gown na nasa loob ng box."You're coming with me as my date, Aria. Not as my ward," sagot niya habang inaayos ang kanyang relo sa harap ng salamin. "And don't even think about making a scene. Maraming media doon."Nang makarating kami sa hotel, halos mabulag ako sa dami ng flash ng camera. Mahigpit ang hawak ni Julian sa bewang ko, isang pag-aangkin na hindi ko magawang iwasan dahil sa dam

ARIA POVHindi ako nakatulog nang maayos. Buong gabi akong nakatitig lang sa kisame ng guest room—dahil hindi ako pumayag na manatili sa kwarto ni Julian. Sinubukan kong tumakas kagabi pagkapasok niya sa banyo, pero gaya ng inaasahan, naka-lock ang pinto mula sa labas. I felt like a prisoner in a house I used to call home.Maaga pa lang, narinig ko na ang katok ni Manang Rosa, ang head maid namin."Aria? Pinapababa ka na ni Sir Julian. Sabay daw kayong mag-breakfast," mahinang sabi niya mula sa labas.Bumangon ako, mabigat ang pakiramdam. Namamaga ang mga mata ko at tuyo na ang luhang dumaloy kagabi. Pagbaba ko sa dining area, nandoon na siya. Nakasuot na siya ng charcoal gray suit, nagbabasa ng tablet habang humihigop ng kape. Parang walang nangyaring gulo kagabi."Maupo ka," utos niya nang hindi tumitingin.Umupo ako sa tapat niya. Walang imik kong tinitigan ang pagkain. Pancakes, bacon, at fruits—yung mga paborito ko. Pero parang wala akong gana."Kumain ka na. May kailangan tayong

ARIA POVNanginginig ang mga kamay ko habang inaayos ang suot kong silk dress sa harap ng salamin. It’s my 19th birthday. Dapat masaya ako, pero may kung anong kaba sa dibdib ko na hindi ko maipaliwanag. Siguro dahil alam kong darating si Tito Julian.Si Julian Imperial. Ang lalaking kumupkop sa akin simula noong mamatay ang mga magulang ko sa isang aksidente sampung taon na ang nakakaraan. Siya ang guardian ko, ang benefactor ko, at ang taong pinaka-kinatatakutan ko sa buong mundo.“Aria, baby? Are you ready?”Napalingon ako sa pinto. Si Mark, ang boyfriend ko. Halos isang taon na rin kaming secret relationship dahil alam kong hindi papayag si Julian. Mark is simple, a working student, and the only person who makes me feel normal.“Yeah, pababa na,” sagot ko sabay pilit ng isang ngiti. Lumapit siya sa akin at hinawakan ang bewang ko.“You look beautiful. Happy birthday,” bulong niya bago ako hinalikan sa noo. “Don’t worry, okay? Everything’s going to be fine tonight. I have a surpris

TALA POVHuminto ang sasakyan sa harap ng isang modernong townhouse sa isang exclusive na village sa Taguig. Tahimik ang paligid, malayo sa ingay ng hotel kanina. Malinis ang puting pader ng bahay, at ang malalaking glass windows ay sumasalamin sa liwanag ng mga garden lights.Bumaba si Rocco at pinagbuksan ako ng pinto. Pagod na ang mga paa ko, pero sa pagkakataong ito, hindi dahil sa pagtakbo palayo kundi dahil sa pagtayo para sa sarili ko."Dito ka muna habang inaayos ang lahat," sabi ni Rocco habang naglalakad kami papunta sa main door. "Walang nakakaalam ng address na ito kundi ako at si Lena. You're safe here."Binuksan niya ang pinto gamit ang isang smart lock. Pagpasok namin, bumungad ang amoy ng lavender at bagong furniture. Minimalist ang design—puro puti, gray, at light wood. May mga gamit na rin sa loob, parang matagal nang nakahanda para sa isang titira."May mga pagkain na sa ref. Lena stocked up this afternoon. May mga damit na rin sa taas na kasya sa 'yo," dagdag niya

TALA POV"Mr. Sy, long time no see," bati ni Rocco nang makalapit ang matanda.Agad na nakipagkamay si Mr. Sy kay Rocco, bakas ang respeto sa kanyang mukha. "Rocco! Akala ko hindi ka makakarating. And who is this beautiful lady with you?"Bago pa makasagot si Rocco, naramdaman ko ang presensya ni Mark sa likuran namin. Humahangos siya, halatang gustong sumingit sa usapan para hindi ako makapagsalita."Mr. Sy, sir! Good evening po," singit ni Mark. Pilit siyang ngumingiti pero bakas ang pawis sa noo niya. "Tala, ano bang ginagawa mo rito? Mr. Sy, pasensya na po, medyo naguguluhan lang po ang fiancée ko—I mean, ang ex-fiancée ko."Tumingin si Mr. Sy kay Mark, pagkatapos ay sa akin, at huli kay Rocco. Halatang naguguluhan ang matanda sa tensyong nararamdaman sa pagitan namin."Ex-fiancée?" ulit ni Mr. Sy. "I thought you were with the Valerio group, Mark.""I am, sir. But Tala here is—""Tala is my fiancée now, Mark. I think clear naman ang pagkakasabi ko kanina, 'di ba?" malamig na putol

TALA POVMaaga pa lang ay gising na ako, o mas tamang sabihing hindi talaga ako dinalaw ng antok. Nakaupo ako sa gilid ng malambot na kama sa guest room ni Rocco habang pinaglalaruan ang singsing sa daliri ko. Masyadong maluwag ang t-shirt na suot ko, pero mas komportable ito kaysa sa mabigat at basang gown na naiwan sa banyo kagabi.May kumatok sa pinto. "Miss Tala? Gising na po ba kayo?"Si Lena iyon, ang assistant ni Rocco. Pagbukas ko ng pinto, nakatayo siya doon kasama ang dalawa pang babae na may dalang mga malalaking paper bags at makeup kits."Good morning po. Pinapunta na po kami rito ni Sir Rocco. We have exactly six hours to get you ready for the gala," sabi ni Lena na may tipid na ngiti."Six hours? Para saan?" tanong ko."Transformation, Miss. Sabi ni Sir, kailangan daw magmukha kang 'million-dollar revenge,'" sagot ng isang stylist habang inilalapag ang mga gamit sa vanity table.Pumasok sila at nagsimulang kumilos na parang mga sundalo. Hindi nila ako tinigilan. Mula sa

TALA POVAmoy mamahaling leather at wood polish ang loob ng sasakyan. Ramdam ko ang lamig ng aircon na humahalo sa basang tela ng gown ko, dahilan para manginig ako nang hindi ko mapigilan. Napayakap ako sa sarili ko, pilit na pinipigilan ang ingay ng pagtatama ng mga ngipin ko."Turn off the AC," utos ng lalaki sa driver.Nanatili siyang nakatingin sa labas ng bintana, pinapanood ang mga patak ng ulan. Hindi ko siya gaanong maaninag dahil sa dilim, pero ramdam ko ang bigat ng presensya niya sa tabi ko."Sino ka ba talaga?" mahinang tanong ko. "Paano mo nalaman ang pangalan ko?"Lumingon siya sa akin. Sa tama ng ilaw mula sa mga streetlights na nadadaanan namin, nakita ko ang matangos niyang ilong at ang seryosong linyada ng kanyang mukha. "Rocco De Silva. And don't flatter yourself, Tala. Everyone in the business circle knows the heiress of the Valerio Group. Or at least, the heiress who just got kicked out of her own party."Napaiwas ako ng tingin. "So, pinapanood mo lang pala ako k

TALA POVMabigat ang suot kong gown, pero hindi ko iniinda. Nakakangalay din ang halos tatlong oras na pagtayo sa suot kong stilettos para lang makipag-beso sa mga taong hindi ko naman talaga kilala. Pero kailangan. Engagement party ko ito."Tala, hija. Have you seen Mark? Kanina pa siya hinahanap ng Tito Miguel mo," tawag sa akin ni Papa. Naka-ngiti siya, 'yung ngiting pang-business partner."Sabi niya kukuha lang siya ng drinks, Pa. Check ko lang po sa may bar," sagot ko.Lumingon-lingon ako sa paligid ng engrandeng ballroom ng hotel. Puno ng mga tawa, kalantog ng mga baso, at amoy ng mamahaling pabango. Lahat sila, narito para batiin ako. Kinuha ko ang laylayan ng gown ko para mas mabilis akong makalakad.Dumaan ako sa main hall papuntang garden area. Baka nandoon siya, umiiwas sa init ng crowd. Pero pagdating ko sa garden, tahimik. Ang tanging maririnig lang ay ang mahinang tugtog mula sa loob at ang agos ng artificial fountain.Naglakad pa ako palayo, malapit sa may library wing