Novels by JEHAN

ROCCO POVMalamig pa ang hangin nang pumasok ang sasakyan ko sa exclusive golf club sa Canlubang. Alas-sais pa lang ng umaga. Lumingon ako sa passenger seat at nakita kong tulog pa rin si Tala. Naka-sandal ang ulo niya sa bintana, suot ang isang puting polo shirt at khakis na pinili ni Lena para sa kanya kahapon. Mukha siyang pagod na pagod mula sa magdamag na pag-aaral ng mga papeles."Tala," tawag ko habang dahan-dahang itinitigil ang makina ng kotse sa VIP parking. "Nandito na tayo."Bahagya siyang nagulat, napakurap-kurap habang tumitingin sa labas. "Ah, nasaan... Canlubang na ba?""Oo. Inom ka muna ng tubig," sabi ko sabay abot sa kanya ng isang malamig na bote mula sa console box. "Nasa locker room na si Gabriel Lim. Kausap ng assistant ko. Sabi niya, may thirty minutes pa tayo bago siya mag-tee off."Inayos ni Tala ang buhok niya at kinuha ang folder na nasa kandungan niya. "Ready na ako. Medyo kinakabahan lang ako baka hindi niya tayo pakinggan.""Gabriel is a businessman, Tal

TALA POVSabado ng gabi. Dalawang araw na lang bago ang emergency board meeting ng Valerio Group. Nakalatag sa sahig ng living room ang mga profile ng pitong independent board members ng kumpanya. Naka-jeans at t-shirt lang ako habang pinalilibutan ng mga highlighters at sticky notes, pilit na inaanalisa kung sino sa kanila ang pwedeng pumanig sa amin.Narinig ko ang yabag ng mga paa ni Rocco pababa ng hagdan. Bagong ligo siya, amoy mint, at nakasuot ng simpleng black shirt at sweatpants. May hawak siyang dalawang mug ng gatas at inilapag ang isa sa tapat ko bago naupo sa sahig, tabi ng mga papeles."Salamat," sabi ko habang kinukuha ang mug. Mainit-init pa ito."Alas-onse na. You’ve been staring at those files since dinner," pansin niya. Inabot niya ang isang folder na may litrato ng isang matandang lalaki. "Sino ang inuuna mo?""Si Don Tanchingco," turo ko sa portfolio. "He owns ten percent of the shares. Kaibigan siya ni Mommy noong nabubuhay pa ito. Sila ang magkasama noong sinisi

TALA POVTahimik ang buong hapon matapos umalis ni Atty. Gopez. Sinubukan kong magbasa ng ilang financial files sa sala, habang si Rocco naman ay umalis sandali para mag-asikaso ng emergency meeting sa sarili niyang kumpanya. Si Lena lang ang naiwan para samahan ako sa townhouse.Alas-singko na ng hapon nang makarinig kami ng sunud-sunod na busina sa labas ng gate. Agad na tumayo si Lena mula sa kusina at sumilip sa maliit na monitor ng intercom sa may pader."Miss Tala, mukhang may problema po," tawag sa akin ni Lena. Lumapit ako at nakita ko sa screen ang pamilyar na silver na SUV ng Papa ko. "Paano nila nalaman ang address na 'to?""Hindi ko alam," sagot ko, ramdam ang biglang pagbaba ng temperatura sa mga kamay ko.Bumaba mula sa sasakyan si Papa, kasunod si Celine. Bakas sa mukha ni Papa ang matinding galit, habang si Celine naman ay palingon-lingon sa paligid ng subdibisyon, tila nag-e-examine. Lumapit si Papa sa gate at pinindot nang matagal ang doorbell."Huwag mo po munang bu

TALA POVNaupo ako sa tapat ni Atty. Gopez habang nakasandal naman si Rocco sa gilid ng bintana, tahimik na nagbabantay. Malalaking folder ang inilabas ng abogado mula sa kanyang briefcase, at ang bawat piraso ng papel na lumalapag sa mesa ay may kasamang kakaibang bigat."Miss Tala, pinadalan na kita ng kopya nito sa e-mail mo kanina, pero gusto kong makita mo ang physical copy," panimula ni Atty. Gopez habang inuusod ang isang dokumentong may selyo ng korte. "Ito ang Last Will and Testament ng mommy mo, kasama ang Deed of Trust na ginawa niya bago siya pumanaw."Inabot ko ang papel. Lumang pirma ni Mommy ang nakasaad doon, pero malinaw pa rin ang mga letra."Twenty-five percent ng kabuuang shares ng Valerio Group ay awtomatikong nailipat sa pangalan mo noong nag-twenty-four ka last month," patuloy ng abogado. "Ibig sabihin, kahit hawak ng daddy mo ang mga physical stock certificates sa vault niya, ikaw pa rin ang legal na may-ari sa records ng Securities and Exchange Commission.""S

ROCCO POVAlas-sais pa lang ng umaga ay gising na ako. Nasanay na ang katawan ko sa ganitong oras para sa aking morning run bago pumunta sa opisina. Pero ngayon, imbes na dumiretso sa gym sa baba ng condo ko, minaneho ko ang sasakyan ko papunta sa townhouse sa Taguig.Dala ko ang isang paper bag ng kape at bagong lutong breakfast mula sa isang cafe malapit sa BGC. Pagbaba ko ng sasakyan, tahimik ang paligid ng village. Pinindot ko ang passcode ng pinto at dahan-dahang pumasok.Akala ko tulog pa siya, pero nadatnan ko si Tala na nakaupo sa may stool malapit sa kitchen island. Nakasuot siya ng simpleng puting t-shirt at grey na jogging pants, nakatali ang buhok nang medyo magulo. Hawak niya ang bagong phone na iniwan ko kagabi, seryosong nakatitig sa screen habang umiinom ng tubig."Ang aga mo," sabi ko habang inilalapag ang paper bag sa counter.Bahagya siyang nagulat, mukhang hindi narinig ang pagpasok ko. "Rocco. Akala ko ba alas-diyes pa ang meeting natin sa abogado?""Oo. Pero kail

TALA POVHuminto ang sasakyan sa harap ng isang modernong townhouse sa isang exclusive na village sa Taguig. Tahimik ang paligid, malayo sa ingay ng hotel kanina. Malinis ang puting pader ng bahay, at ang malalaking glass windows ay sumasalamin sa liwanag ng mga garden lights.Bumaba si Rocco at pinagbuksan ako ng pinto. Pagod na ang mga paa ko, pero sa pagkakataong ito, hindi dahil sa pagtakbo palayo kundi dahil sa pagtayo para sa sarili ko."Dito ka muna habang inaayos ang lahat," sabi ni Rocco habang naglalakad kami papunta sa main door. "Walang nakakaalam ng address na ito kundi ako at si Lena. You're safe here."Binuksan niya ang pinto gamit ang isang smart lock. Pagpasok namin, bumungad ang amoy ng lavender at bagong furniture. Minimalist ang design—puro puti, gray, at light wood. May mga gamit na rin sa loob, parang matagal nang nakahanda para sa isang titira."May mga pagkain na sa ref. Lena stocked up this afternoon. May mga damit na rin sa taas na kasya sa 'yo," dagdag niya

JULIAN POVNakatitig ako sa orasan sa dashboard ng Rolls-Royce habang binabaybay namin ang daan patungong St. Jude Medical Center. Walang umiimik sa loob ng sasakyan. Si Aria ay nakasandal pa rin sa kabilang pinto, malayo sa akin, nakatingin sa labas ng bintana na tila ba mas kapana-panabik ang traffic kaysa sa presensya ko.Uminom ako ng kaunting whiskey mula sa baso ko at dahan-dahang inilapag ito sa lalagyan. Nilipat ko ang tingin ko sa kanya. Suot pa rin niya ang blazer na ibinigay ng tauhan ni Vyrios. Kumulo na naman ang dugo ko nang maalala ko kung paano siya hawakan ng lalaking 'yun sa harap ng media kanina."Monica," tawag ko sa cellphone, nakaspeakerphone para marinig sa buong sasakyan."Yes, Julian? Nakadating na kami sa opisina," sagot ni Monica mula sa kabilang linya. Medyo hingal pa ang boses niya."Yung press conference na ginawa ni Aria at Vyrios kanina, siguraduhin mong walang lalabas na kopya sa mga major TV networks. Bibilhin natin ang lahat ng media mileage na nakuh

ARIA POVNanginginig ang buong katawan ko habang nakatitig sa malaking screen sa lobby. Ang video ng pagkakagulo sa ICU room ni Lola ay patuloy na nagpe-play hanggang sa bigla itong mag-black—senyales na napatay na ng IT team ni Alexander ang feed. Pero huli na. Nakita ko na ang kailangan kong makita."Aria, don't listen to him," mabilis na sabi ni Alexander habang hinahawakan ang siko ko. Ang boses niya ay mahina pero may diin, sapat na para marinig ko lang sa gitna ng ingay ng mga reporter. "My team is handling the hospital. Hindi basta-basta makukuha ng mga tao niya ang lola mo.""Handling it?" singit ni Julian, na naglalakad pa rin nang dahan-dahan palapit sa amin. Ang dalawang security guard na nakaharang sa kanya ay parang umurong dahil sa bigat ng awtoridad niya. "The injunction is already signed by the court, Alexander. Legal ang paglipat ko sa matanda. In exactly three minutes, bubunutin ng mga tao ko ang mga apparatus na hindi naman kayang i-maintain ng mumurahing ospital mo

ARIA POVMalamig ang hawak kong baso ng tubig habang pinapanood ang isang makeup artist na inaayos ang buhok ko sa harap ng malaking salamin. Alas-siyete na ng umaga. Isang oras na lang bago ang press conference, at ramdam ko ang bawat pintig ng puso ko sa sobrang kaba. Suot ko ang isang simpleng beige corporate dress at puting blazer na pinili ng stylist ni Alexander. Mukha akong propesyonal, malayo sa Aria na madalas magsuot ng oversized hoodies sa school.Bumukas ang pinto ng kwarto ng penthouse at pumasok si Alexander. Nakasuot na siya ng navy blue suit, may hawak na folder, at seryoso ang mukha."Are you ready?" tanong niya habang sumasandal sa gilid ng dressing table."Kinakabahan ako, Alexander," pag-amin ko, hindi tumitingin sa kanya sa salamin. "Baka magkamali ako ng masabi mamaya."Lumingon siya sa makeup artist. "Can you give us a few minutes, please?"Tumango ang babae at mabilis na lumabas ng kwarto dala ang ilang brushes niya. Nang masiguradong kaming dalawa na lang ang

JULIAN POVAng tunog ng fluorescent light sa kisame ng interrogation room ang tanging maingay sa loob ng apat na sulok na ito. Nakaupo ako, nakasandal, habang dahan-dahang pinapaikot ang mamahaling ballpen sa pagitan ng aking mga daliri. Hindi ako nakaposas. Walang lakas ng loob ang mga pulis dito na gawin sa akin 'yun, kahit pa sabihing may dala silang warrant.Bumukas ang pinto at pumasok si Monica, kasunod ang head ng legal team ko na si Atty. Santos. Sabay silang naupo sa tapat ko. Kita ko ang pawis sa noo ni Santos kahit malakas naman ang aircon."Sir Julian, the bail has been approved. Nilalakad na ng mga tauhan ko ang papers sa labas. Makakalabas ka na rin sa loob ng tatlumpung minuto," bungad ni Santos habang inaayos ang mga dokumento sa mesa."Anong balita sa labas?" tanong ko. Ang boses ko ay kalmado, pero ang hawak ko sa pen ay halos bumasag na sa plastic nito.Nagkatinginan si Monica at Santos. Si Monica ang sumagot. "Masyadong maingay ang media, Julian. Yung ginawa ni Ari

ARIA POVTahimik ang loob ng SUV habang binabaybay namin ang kahabaan ng EDSA. Tumingin ako sa labas ng bintana, pinapanood ang mga ilaw ng syudad na mabilis na lumalampas. Pakiramdam ko, lumulutang pa rin ako. Ang lakas ng loob kong hiyain si Julian sa harap ng maraming tao kanina, pero ngayon, unti-unti nang bumabalik ang panginginig sa mga kamay ko."Inumin mo muna 'to. You look like you're about to pass out," sabi ni Alexander habang iniaabot ang isang baso ng tubig.Kinuha ko iyon nang hindi tumitingin sa kanya. "Salamat.""You did well back there, Aria. To be honest, hindi ko inaasahang gagawin mo 'yun sa harap ng media. National news ka na bukas," dugtong niya, may bahid ng hanganga sa boses."Gusto ko lang matapos na," mahina kong sagot matapos uminom. "Si Lola? Gusto ko siyang makita.""Ipinasok na siya sa St. Luke's. Safe siya roon, and under a different name. Hindi siya mahahanap ng mga tauhan ni Julian kahit makalabas pa siya ng presinto gamit ang pyansa," paliwanag niya h

ARIA POVMabilis ang tibok ng puso ko habang pababa kami sa grand staircase ng Imperial Manor. Ngayong gabi ang charity ball kung saan magaganap ang merger announcement ni Julian, pero sa isip ko, ito ang gabi ng pagtakas ko. Suot ko ang isang kulay emerald na gown—masyadong magarbo para sa isang "assistant," pero saktong-sakto para sa isang fiancée."You look tense, Aria," pansin ni Julian habang pinagbubuksan ako ng pinto ng sasakyan."Maraming tao, Julian. Hindi ako sanay na ipinapakita sa lahat," sagot ko nang hindi tumitingin sa kanya."Get used to it. After tonight, everyone will know exactly who you are to me." Sumakay siya sa tabi ko at hinawakan ang kamay ko. Malamig ang mga daliri ko, pero hindi niya binitiwan.Pagdating sa venue, mas marami ang press kaysa noong nakaraang linggo. Ang flash ng mga camera ay parang kidlat na bumubulag sa akin. Sinalubong agad kami ni Monica, na mukhang handang-handa na sa kanyang role bilang COO."Julian, the board is waiting. Alexander Vyrio