ログインARIA POV
Tahimik ang loob ng SUV habang binabaybay namin ang kahabaan ng EDSA. Tumingin ako sa labas ng bintana, pinapanood ang mga ilaw ng syudad na mabilis na lumalampas. Pakiramdam ko, lumulutang pa rin ako. Ang lakas ng loob kong hiyain si Julian sa harap ng maraming tao kanina, pero ngayon, unti-unti nang bumabalik ang panginginig sa mga kamay ko.
"Inumin mo muna 'to. You look like you're about to pass out," sabi ni Alexander habang iniaabot ang isang baso ng tubig. Kinuha ko iyon nang hindi tumitingin sa kanya. "Salamat." "You did well back there, Aria. To be honest, hindi ko inaasahang gagawin mo 'yun sa harap ng media. National news ka na bukas," dugtong niya, may bahid ng hanganga sa boses. "Gusto ko lang matapos na," mahina kong sagot matapos uminom. "Si Lola? Gusto ko siyang makita." "Ipinasok na siya sa St. Luke's. Safe siya roon, and under a different name. Hindi siya mahahanap ng mga tauhan ni Julian kahit makalabas pa siya ng presinto gamit ang pyansa," paliwanag niya habang inaayos ang pagkakasandal sa upuan. Binalingan ko siya. "Anong mangyayari kay Julian?" "Gugugol siya ng ilang gabi sa kulungan habang tinitingnan ng mga abogado ko na hindi muna maaprubahan ang bail niya. Base sa records ng tatay mo, malakas ang kaso ng fraud. Pero kilala mo si Julian, he’s like a cockroach. Makakahanap at makakahanap 'yan ng paraan." Huminga ako nang malalim at tumango. Lumingon ulit ako sa bintana, pero saglit kaming natigil dahil sa traffic. Sa tapat ng isang mall, nakita ko ang isang malaking digital billboard ng Imperial Holdings. Bigla akong nakaramdam ng bigat sa dibdib. Sampung taon kong itinuring na pamilya ang lalaking 'yun, pero negosyo lang pala ang tingin niya sa akin. Naramdaman ko ang marahang pagtapik ni Alexander sa balikat ko. "Don't think about him. Isipin mo na lang ang kasunduan natin." Kinuha niya ang folder sa gilid niya at inilapag sa kandungan ko. Ito 'yung bagong kontrata na sinasabi niya kanina. Binuksan ko ang ilaw sa itaas ng upuan ko para mabasang mabuti ang mga nakasulat. "Ano 'to, Alexander? Brand Ambassador?" tanong ko habang binabasa ang unang linya. "Yes. Vyrios Plaza is launching a new luxury residential project sa Bonifacio Global City. I want you to be the face of it. Architecture student ka, so it makes sense. Alam mo kung paano dalhin ang sarili mo sa harap ng camera, nakita ko 'yan kanina," paliwanag niya. "Gusto mo akong gamitin para asarin si Julian. 'Yun naman ang totoong dahilan, 'di ba?" tiningnan ko siya nang diretso sa mga mata. Hindi siya umiwas ng tingin. Ngumiti siya nang bahagya, 'yung ngiting tipikal sa isang negosyanteng alam na panalo siya. "Business is business, Aria. Hindi ko itatago sa 'yo na malaking dagok kay Julian kapag nakita niyang ang dating ward niya ay hawak na ng kalaban niya. Pero sa kabilang banda, protektado ka rito. May sweldo ka, sagot ko ang ospital ng lola mo, at may titirhan kang penthouse sa BGC." "At kung ayaw ko?" "You can always go back to Julian. Pero sa tingin ko, alam nating dalawa kung anong gagawin niya sa 'yo kapag nahuli ka niya ulit," banayad pero may banta sa boses niya. Ibinaba ko ang folder. Pareho lang silang dalawa. Mas madulas lang magsalita si Alexander, mas disente ang dating, pero sa huli, hawla pa rin ang iniaalok niya sa akin. Mas malaki lang at mas maganda ang tanawin. "Pipirmahan ko 'to, pero may mga kondisyon ako," sabi ko. "I'm listening," sagot niya habang sumasandal. "Una, hindi mo ako pwedeng piliting lumapit sa 'yo kapag ayaw ko. No physical contact unless kailangan sa trabaho o sa harap ng media. Pangalawa, itutuloy ko ang pag-aaral ko sa susunod na semester. At pangatlo, gusto kong makita si Lola araw-araw." Tumawa nang mahina si Alexander, tila natutuwa sa mga hiningi ko. "Fair enough. Madali akong kausap, Aria. Hindi ako tulad ni Julian na kailangang ikulong ka sa kwarto para lang makinig ka. I prefer voluntary cooperation." Inabot niya sa akin ang isang ballpen. Kinuha ko iyon, tinitigan ang blangkong linya sa ilalim ng papel, at mabilis na isinulat ang pangalan ko. Pangalawang beses ko na itong pumirma ng kontrata sa loob ng dalawang linggo, pero sa pagkakataong ito, pakiramdam ko ay mas handa na ako sa kung anong pwedeng mangyari. "Welcome to Vyrios Group, Aria," sabi niya sabay kuha ng folder at pakikipagkamay sa akin. "Salamat," maikli kong sagot bago binitiwan ang kamay niya. Huminto ang SUV sa tapat ng isang napakatayog na condo building sa BGC. Bumaba ang driver at pinagbuksan kami ng pinto. Pagbaba ko, sinalubong agad kami ng lamig ng hangin ng syudad. Sumunod ako kay Alexander papasok sa lobby. Puro marmol ang sahig at may malaking chandelier sa gitna. Sumakay kami sa elevator at pinindot niya ang top floor. Walang nagsasalita sa amin habang umaakyat ang elevator. Ramdam ko ang pagod sa buong katawan ko, lalo na sa mga paa ko dahil sa suot kong heels. Nang bumukas ang pinto, direkta kaming pumasok sa isang malawak na penthouse. May floor-to-ceiling windows na nakaharap sa skyline ng Maynila. Napakaganda ng tanawin, pero napakalungkot tingnan dahil walang kaayus-ayos ang mga gamit—puro minimalist na kulay puti at abo. "This is your new home," sabi ni Alexander habang inilalapag ang mga susi sa counter ng kusina. "May mga damit na riyan sa closet na ipinamili ng assistant ko. Kasya sa 'yo 'yan." "Salamat. Saan ang kwarto ko?" tanong ko. Itinuro niya ang isang pinto sa dulo ng hallway. "Doon. May sarili niyang banyo 'yan. At huwag kang mag-alala, walang lock sa labas ang pintong 'yan." Nakahinga ako nang maluwag sa sinabi niya. Lumakad ako patungo sa pinto, pero bago ko pa mahawakan ang doorknob, muling nagsalita si Alexander mula sa sala. "May press conference ka bukas ng alas-otso ng umaga, Aria. Darating ang glam team mo ng alas-sais. Matulog ka nang maaga dahil kailangan nating ipaliwanag kung bakit ka lumipat sa Vyrios Plaza." Lumingon ako sa kanya. "Anong sasabihin ko?" "The truth. O kung ano man ang bersyon ng katotohanan na pwedeng sumira sa reputasyon ni Julian. Hihintayin kita rito sa sala bukas." Tumalikod na siya at dumeretso sa kabilang kwarto sa dulo ng penthouse.JULIAN POVNakatitig ako sa orasan sa dashboard ng Rolls-Royce habang binabaybay namin ang daan patungong St. Jude Medical Center. Walang umiimik sa loob ng sasakyan. Si Aria ay nakasandal pa rin sa kabilang pinto, malayo sa akin, nakatingin sa labas ng bintana na tila ba mas kapana-panabik ang traffic kaysa sa presensya ko.Uminom ako ng kaunting whiskey mula sa baso ko at dahan-dahang inilapag ito sa lalagyan. Nilipat ko ang tingin ko sa kanya. Suot pa rin niya ang blazer na ibinigay ng tauhan ni Vyrios. Kumulo na naman ang dugo ko nang maalala ko kung paano siya hawakan ng lalaking 'yun sa harap ng media kanina."Monica," tawag ko sa cellphone, nakaspeakerphone para marinig sa buong sasakyan."Yes, Julian? Nakadating na kami sa opisina," sagot ni Monica mula sa kabilang linya. Medyo hingal pa ang boses niya."Yung press conference na ginawa ni Aria at Vyrios kanina, siguraduhin mong walang lalabas na kopya sa mga major TV networks. Bibilhin natin ang lahat ng media mileage na nakuh
ARIA POVNanginginig ang buong katawan ko habang nakatitig sa malaking screen sa lobby. Ang video ng pagkakagulo sa ICU room ni Lola ay patuloy na nagpe-play hanggang sa bigla itong mag-black—senyales na napatay na ng IT team ni Alexander ang feed. Pero huli na. Nakita ko na ang kailangan kong makita."Aria, don't listen to him," mabilis na sabi ni Alexander habang hinahawakan ang siko ko. Ang boses niya ay mahina pero may diin, sapat na para marinig ko lang sa gitna ng ingay ng mga reporter. "My team is handling the hospital. Hindi basta-basta makukuha ng mga tao niya ang lola mo.""Handling it?" singit ni Julian, na naglalakad pa rin nang dahan-dahan palapit sa amin. Ang dalawang security guard na nakaharang sa kanya ay parang umurong dahil sa bigat ng awtoridad niya. "The injunction is already signed by the court, Alexander. Legal ang paglipat ko sa matanda. In exactly three minutes, bubunutin ng mga tao ko ang mga apparatus na hindi naman kayang i-maintain ng mumurahing ospital mo
ARIA POVMalamig ang hawak kong baso ng tubig habang pinapanood ang isang makeup artist na inaayos ang buhok ko sa harap ng malaking salamin. Alas-siyete na ng umaga. Isang oras na lang bago ang press conference, at ramdam ko ang bawat pintig ng puso ko sa sobrang kaba. Suot ko ang isang simpleng beige corporate dress at puting blazer na pinili ng stylist ni Alexander. Mukha akong propesyonal, malayo sa Aria na madalas magsuot ng oversized hoodies sa school.Bumukas ang pinto ng kwarto ng penthouse at pumasok si Alexander. Nakasuot na siya ng navy blue suit, may hawak na folder, at seryoso ang mukha."Are you ready?" tanong niya habang sumasandal sa gilid ng dressing table."Kinakabahan ako, Alexander," pag-amin ko, hindi tumitingin sa kanya sa salamin. "Baka magkamali ako ng masabi mamaya."Lumingon siya sa makeup artist. "Can you give us a few minutes, please?"Tumango ang babae at mabilis na lumabas ng kwarto dala ang ilang brushes niya. Nang masiguradong kaming dalawa na lang ang
JULIAN POVAng tunog ng fluorescent light sa kisame ng interrogation room ang tanging maingay sa loob ng apat na sulok na ito. Nakaupo ako, nakasandal, habang dahan-dahang pinapaikot ang mamahaling ballpen sa pagitan ng aking mga daliri. Hindi ako nakaposas. Walang lakas ng loob ang mga pulis dito na gawin sa akin 'yun, kahit pa sabihing may dala silang warrant.Bumukas ang pinto at pumasok si Monica, kasunod ang head ng legal team ko na si Atty. Santos. Sabay silang naupo sa tapat ko. Kita ko ang pawis sa noo ni Santos kahit malakas naman ang aircon."Sir Julian, the bail has been approved. Nilalakad na ng mga tauhan ko ang papers sa labas. Makakalabas ka na rin sa loob ng tatlumpung minuto," bungad ni Santos habang inaayos ang mga dokumento sa mesa."Anong balita sa labas?" tanong ko. Ang boses ko ay kalmado, pero ang hawak ko sa pen ay halos bumasag na sa plastic nito.Nagkatinginan si Monica at Santos. Si Monica ang sumagot. "Masyadong maingay ang media, Julian. Yung ginawa ni Ari
ARIA POVTahimik ang loob ng SUV habang binabaybay namin ang kahabaan ng EDSA. Tumingin ako sa labas ng bintana, pinapanood ang mga ilaw ng syudad na mabilis na lumalampas. Pakiramdam ko, lumulutang pa rin ako. Ang lakas ng loob kong hiyain si Julian sa harap ng maraming tao kanina, pero ngayon, unti-unti nang bumabalik ang panginginig sa mga kamay ko."Inumin mo muna 'to. You look like you're about to pass out," sabi ni Alexander habang iniaabot ang isang baso ng tubig.Kinuha ko iyon nang hindi tumitingin sa kanya. "Salamat.""You did well back there, Aria. To be honest, hindi ko inaasahang gagawin mo 'yun sa harap ng media. National news ka na bukas," dugtong niya, may bahid ng hanganga sa boses."Gusto ko lang matapos na," mahina kong sagot matapos uminom. "Si Lola? Gusto ko siyang makita.""Ipinasok na siya sa St. Luke's. Safe siya roon, and under a different name. Hindi siya mahahanap ng mga tauhan ni Julian kahit makalabas pa siya ng presinto gamit ang pyansa," paliwanag niya h
ARIA POVMabilis ang tibok ng puso ko habang pababa kami sa grand staircase ng Imperial Manor. Ngayong gabi ang charity ball kung saan magaganap ang merger announcement ni Julian, pero sa isip ko, ito ang gabi ng pagtakas ko. Suot ko ang isang kulay emerald na gown—masyadong magarbo para sa isang "assistant," pero saktong-sakto para sa isang fiancée."You look tense, Aria," pansin ni Julian habang pinagbubuksan ako ng pinto ng sasakyan."Maraming tao, Julian. Hindi ako sanay na ipinapakita sa lahat," sagot ko nang hindi tumitingin sa kanya."Get used to it. After tonight, everyone will know exactly who you are to me." Sumakay siya sa tabi ko at hinawakan ang kamay ko. Malamig ang mga daliri ko, pero hindi niya binitiwan.Pagdating sa venue, mas marami ang press kaysa noong nakaraang linggo. Ang flash ng mga camera ay parang kidlat na bumubulag sa akin. Sinalubong agad kami ni Monica, na mukhang handang-handa na sa kanyang role bilang COO."Julian, the board is waiting. Alexander Vyrio







