로그인“Oh, bakit lugmok ka diyan? May problema ba?” bungad ni Jessica pagbukas niya ng pinto.“Andiyan ka na pala. Ano ulam natin ngayon?”“Magluluto na lang ako ng Adobong manok.” Inilapag niya ang bitbit na ipinamili bago dumeretso sa akin sa sofa. “Ano’ng problema?”“Hindi ko alam kung matatanggal ako s atrabaho.” Ginulo ko ang buhok ko na parang nababaliw na. “Nakakabuang.”“Teka nga.. Ano ba kasi nangyari? Saglit lang tayo nagkahiwalay, don’t tell me may nangyari na naman?” nag-aalala niyang tanong.“Hindi ka maniniwala sa sasabihin ko.”“Bakit? Ano ba iyon?”“Yung lalaking naka s*x ko kanina, tangina boss ko pala. Tapos gusto pa ako makita ng mga parents niya kasi nga ipinakilala niya ako bilang girlfriend niya. Nakakainis talaga!”Hindi agad nakapag salita si Jessica. Halata rin ang pagkabigla sa kanyang mukha. “What the fuck?!” Sabay nagtawa.Baliw ba ‘to?“Baliw ka ba? Nai-stress na nga ang tao, natutuwa ka pa diyan?”“Bro, you just fucked your boss. Tapos ipinakilala ka pa niya na
Sino ang mag aakala na ang boss ko pala ang nakatalik ko lalaki kagabi at kanina?Halos mamula ako . Hindi ko alam kung dapat ba ako mahiya, magulat, tumakbo na lang, o sampalin siya.“Kung gano’n kilala mo ako?” tanong ko sa kanya.Nakangiti siyang lumapit sa akin. “Of course, Ms. Gomez. You’re my employee. Kilala ko ang lahat ng empleyado ko.”“At hindi mo man lang ako sinabihan?”Itinaas niya ang dalawa niyang kamay, tanda ng pagsuko. “Okay, fine. I admit that I was wrong for not telling you na kilala kita…at ako nag boss mo.” Lumapit siya sa akin. “But it isn’t my fault na nangyari ang nangyari.”Tinaasan ko siya ng kilay. “At sino ba naman kasi ang may kasalanan na ilagay mo yung chocolate na ‘yon sa tabi ng pagkain na inihanda mo? Hindi mo naman sinabi sa akin na ang kainin ko lang ay yung nasa plato at hindi yung nasa table.”“At hindi ko rin kasalanan na nagtulog-tulugan ka.”“Mas hindi ko kasalanan na matakot dahil nagising na lang ako na nasa kwarto na ako ng isang lalaki na
Nagising ako na parang binalbal sa sobrang sakit ng katawan. Nagmulat ako at nakita na nakahiga sa tabi ko ang isang estranghero.Tumingin ako sa ilalim ng kumot at doon ko lang napagtanto na wala akong saplot.Wala na ang Bataan!Mabilis ako kumilos pero nagdahan-dahan ako para hindi siya magising. Nagbihis ako at kinuha nag mga gamit ko sa table.Umalis na ako.Nang makalabas na ako sa hotel, doon ko lang na-realize na all this time, nasa isang 5 star one of the most luxurious hotel.Hindi na ako nagpatumpik tumpik. Sumakay na ako ng taxi at bumalik sa apartment.Siguro ay mas mabuting mag-absent muna ako ngayon. Pag-iisipan ko pa kung ano ang gagawin ko pagpasok sa trabaho dahil sigurado akong uusisain nila ako kung saan ako napunta.“Christine? Saan ka nanggaling?” bungad ng roommate ko na si Jessica. “Sabi ng mga katrabaho mo na nawala ka na lang daw bigla.”“Pwede bang bigyan mo muna ako ng makakain diyan? Gutom na kasi ako e.”“Oh, wait. Sakto nagawa ako ng egg sandwich.”Maya-
“Tagay na, Christine.”Inabot sa akin ng isa sa mga katrabaho ko ang shot glass na punong-puno ng alak. Hindi ko naman talaga sana gustong uminom pero napilitan ako dahil pinilit ako ng manager namin.“A-ah, ace, pwede bang bawasan mo ng kaunti? Ang dami kasi niyahn. Alam mo namang—”“Ay sus! ‘wag ka nang KJ, Christine. Sige na, minsan ka la ng naman namin makasama sa ganitong celebration, e.”Nagdadalawang-isip pa ako nang biglang isa sa kanila ang kinuha ang alak at pilit binuksan ang bibig ko. Hindi na ako nakapalag nang ibuhos nila ang alak sa bibig ko.“Ayan! Ang dali lang diba?” natatawang sabi ng katrabaho ko.Nang bitawan na nila ako, naubo ako at bahagyang nakaramdam ng hio. Ininda ko ito.Okay, para sa trabaho. Kailangn mo ito, Christine.“Okay ka lang, Christine?” tanong ng manager namin na si Ms. Lopez.Tumango-tango lang ako.“Kung ganon isa pa!”“Hinde—”Inulit nila ang unang ginawa nila. Pinilit nilang ipinainom sa akin ang alak na bagong salin. At unulit ulit. At isa p







