MasukHello! I’m a new small author building my voice from scratch. This is where I share my rawest thoughts and wildest imaginations. Welcome, beloved readers! 📖✨ Your support means the world to me. So far, what is your favorite scene or lines? I’d love to hear what resonated with you! Share it below! 🙂 -MIYAAAW69 😘
Pagkatapos ng nakakapagod na prenup shoot, tila bawat himaymay ng kalamnan ni Savannah ay sumisigaw ng pahinga. Hindi biro ang tumayo sa harap ng lente nang buong araw, lalo na’t kailangan mong dayain ang sarili mong emosyon para magmukhang in love sa taong hindi mo naman dapat mahalin. Humiling siya kay Sebastian ng isang araw na walang kahit anong schedule—isang hiling na hindi naman tinanggihan ng binata.Sa gitna ng katahimikan ng kanyang kwarto, tinawagan niya si Gina, ang kanyang manager. Sa mundong puno ng kaplastikan, si Gina lang ang itinuturing niyang totoong pamilya. Ito ang tumatayo niyang ina sa loob ng industriya. Bagaman strikta ito pagdating sa trabaho, kabisado ni Gina ang bawat sulok ng pagkatao ni Savannah. Alam nito ang ugali ng dalaga kapag wala na ang media—ang kanyang pagmamaldita, ang kanyang mga sumpong, at ang mga lihim na pag-iyak na tanging sa harap lang nito nailalabas."Gina, I need a home service massage. Please, 'yung pinakamagaling na masahista ang ipa
Pagkatapos ang ilan araw naging busy ang bawat oras namin sa dami inaasikaso, simula nung insidente sinagot ni Sebastian ang aking mga magulang, dumating na nga ang araw na pinaghahandaan namin ang AMING PEKENG PRENUP.Maaga pa lang ay nabulabog na ang katahimikan ng mansyon. Pagkababa ni Savannah, sinalubong siya ng isang grupo ng mga tao na hindi niya inaasahan—mga sikat na stylists, makeup artists, at isang batikang photographer na kilala sa pagkuha ng mga "raw and intimate" portraits. Ito ang army na personal na pinili ni Sebastian para sa kanilang prenup shoot."Ma'am, dito po tayo," bati ng head stylist habang ginagabayan siya sa isang upuan.Nagulat si Savannah nang makita ang mga damit na nakasampay. Wala ang mga magarbo at kumukititap na gowns na karaniwang pinapasuot sa kanya ng kanyang ina. Sa halip, puro mga de-kalidad na seda, manipis na lino, at mga simpleng disenyo na sumusunod sa hubog ng kanyang katawan ang nandoon."Sir Sebastian’s orders, Ma'am," bulong ng makeup ar
Tahimik ang loob ng sasakyan habang pabalik sila sa mansyon. Pinagmamasdan ni Savannah ang nagliliparang mga ilaw ng siyudad sa labas ng bintana, ngunit ang isip niya ay naiwan sa opisina ng kanyang ama sa GMN-Network. Ramdam niya ang titig ni Sebastian sa kanya paminsan-minsan, isang titig na hindi niya mabasa kung pag-aalala ba o bahagi pa rin ng kanilang pagpapanggap."Bakit mo ginawa 'yun?" basag ni Savannah sa katahimikan. Hindi niya tiningnan ang binata, ngunit sapat na ang lamig ng kanyang boses para makuha ang atensyon nito."Ang alin?" tanong ni Sebastian, ang mga kamay ay relax na nakahawak sa manibela."Yung pagsagot sa mga magulang ko. Sabi mo ako ang magdedesisyon sa lahat... na ako ang bride mo," lumingon siya rito, pilit na hinahanap ang kahit anong emosyon sa mukha ng lalaki. "Hindi mo kailangang gawin 'yun. Alam nating dalawa na ang mga magulang ko ang may hawak ng script ng buhay ko simula pa noong bata ako."Isang tipid na ngisi ang sumilay sa labi ni Sebastian bago
Nagising si Savannah na tila pasan ang buong daigdig. Ang bigat ng kanyang katawan ay hindi lamang dahil sa puyat, kundi dahil sa bawat alaala ng mga pangyayari kagabi na tila nakatatak pa rin sa kanyang balat. Marahan siyang bumangon, ramdam ang kirot sa kanyang mga hita at ang bahagyang pananakit ng kanyang likod. Napatingin siya sa kisame at napahinga nang malalim, puno ng inis sa sarili.Bakit ka ba laging bumibigay sa kanya, Savannah? tanong niya sa kanyang isip.Naiinis siya dahil sa tuwing maglalapit sila ni Sebastian, tila ba naglalaho ang lahat ng kanyang mga prinsipyo. Ano bang meron sa mga halik ng aroganteng lalaking iyon? Para itong hipnotismo na sumasabog sa kanyang sistema, nilalason ang kanyang katuwiran hanggang sa wala na siyang magawa kundi ang tumugon. Malayo ito sa karanasan niya kay Marco. Sa bawat kissing scene na meron sila sa harap ng camera, purong trabaho lang ang nararamdaman niya—walang kuryente, walang panginginig. Ngunit kay Sebastian, tila ba nauubos an
R18 (Read at your own risk)Ang gabi ay tila bumibigat habang papalapit ang oras ng pag-uwi ni Sebastian. Simula nang umalis ito kaninang umaga pagkatapos ng "Sweetheart" na bulong na iyon, hindi na mapakali si Savannah. Sinubukan niyang mag-focus sa pag-aaral ng mga alahas na ibinigay ni Doña Aurora, ngunit ang isip niya ay laging bumabalik sa bawat haplos at bawat ungol na pinakawalan niya sa loob ng kwartong ito ilang oras pa lang ang nakakalipas.Suot ang isang manipis na silk robe, nakatayo si Savannah sa tapat ng malawak na bintana ng kanyang silid. Pinagmamasdan niya ang mga ilaw ng siyudad, iniisip kung paano niya haharapin ang lalaking bumasag sa lahat ng kanyang depensa. Alam niyang sa ilalim ng kontrata, wala silang obligasyon na gawin ang nangyari kagabi. Pero bakit tila hindi siya makaramdam ng pagsisisi?Narinig niya ang tunog ng sasakyan sa baba. Bumilis ang tibok ng puso niya. Ilang minuto lang ang lumipas, narinig na niya ang mabibigat na yabag sa hallway. Huminto ang
Ang liwanag ng araw na tumatagos sa kurtina ang gumising kay Sebastian. Kasabay ng pagdilat ng kanyang mga mata ay ang matinding pintig sa kanyang sentido—isang paalala ng dami ng alak na inubos niya kagabi. Ngunit hindi ang sakit ng ulo ang nakakuha ng kanyang atensyon, kundi ang bigat ng braso ni Savannah na nakapatong sa kanyang dibdib.Doon lang bumalik ang lahat sa kanyang alaala. Ang galit, ang selos na naramdaman niya di dapat maramdaman, ang pag-aaway nila sa sala, hanggang sa mauwi sila sa kwartong ito. Nanatili siyang nakahiga nang ilang sandali, tinititigan ang mukha ni Savannah na mahimbing pa ring natutulog. Sa ilalim ng magulong kumot, pareho pa rin silang walang saplot.Sa kabila ng hang-over, tila nagising ang bawat himaymay ng kanyang sistema nang maalala ang init na pinagsaluhan nila. Ang bawat ungol ni Savannah at ang paraan ng pagkapit nito sa kanya ay tila nakaukit na sa kanyang isipan. Isang tipid na ngiti ang sumilay sa labi ni Sebastian—isang ekspresyong hindi







