LOGINAng sikat ng araw sa Maynila ay hindi mukhang bagong simula; para itong parusa. Nagising si Savannah Madrigal na sobrang sakit ng ulo, pero mas masakit ang kaba sa dibdib niya nang maabot niya ang phone niya. Halos manginig ang kamay niya habang tinitingnan ang screen.
Sabog ang notifications niya. Libu-libong mentions, missed calls mula sa agent niya, sa parents niya, at sa mga brands na matagal na niyang ini-endorse. At doon, nakita niya ang pinaka-kinatatakutan niya. Viral na ang litrato niya sa lahat ng news portals at social media. Halos gumuho ang mundo niya sa isang iglap.
Ang headline? Nakakahiya at talagang masakit sa pride: "THE FALLEN DIAMOND SWEETHEART: SAVANNAH MADRIGAL, NAHULI SA ISANG WILD NA GABI KASAMA ANG TECH TYCOON NA SI SEBASTIAN DE CARTIER."
Sa photo, si Savannah—ang "pambansang anghel"—ay nakasandal sa isang lalaki sa madilim na parte ng The Abyss. Nakataas ang ulo niya, gulo-gulo ang buhok, at halatang-halata ang wild na halikan nila ng lalaking naka-angkla ang kamay sa bewang niya. Kahit medyo malabo ang kuha, ramdam ang init at pagnanasa sa kanilang dalawa. Hindi ito mukhang aksidente; mukha silang uhaw sa isa't isa.
"No... no, no, no!" sigaw ni Savannah, sabay bato ng phone niya sa kama. Shattered na ang "Diamond Sweetheart" image niya. Yung image na binuo niya ng maraming taon, nawala lang dahil sa isang gabi ng kalasingan.
Biglang bumukas ang pinto ng penthouse suite niya. Pumasok ang manager niyang si Gina, halatang hindi nakatulog at halos mag-breakdown na rin. "Savannah! Nakita mo ba?! Tinanggal na ng Bench ang billboard mo sa EDSA! Pati yung skincare brand, sinuspinde ang contract mo! Ginagamit nila ang 'Morality Clause', Savannah! Bad record ka na! Wala nang gustong kumuha sa'yo!"
Tumayo si Savannah mula sa kama, gulo-gulo ang buhok at may mascara pa sa paligid ng mata. Wala na ang "angelic" look niya na laging nakikita sa TV. Ang lumitaw ay ang tunay na Savannah—ang spoiled na heiress na sanay na laging nasusunod at hindi marunong tumanggap ng pagkatalo.
"Hanapin niyo yung photographer na 'yan! Sirain niyo ang buhay niya! I want him sued!" sigaw ni Savannah, habang naglalakad pabalik-balik. "At yung lalaking 'yan... si Sebastian! Bakit hindi pa pinapatay ng PR team niya 'to? Bilyonaryo siya, 'di ba? Gamitin niya ang power niya para burahin 'yan sa internet!"
"Ginagamit na niya," isang seryosong boses ang sumabat mula sa pinto.
Napalingon si Savannah. Nakatayo doon ang tatay niya, si Director Ricardo Madrigal. Sobrang bigat ng aura nito, yung tipong kahit sino ay manginginig. Tiningnan niya ang anak niya hindi bilang tatay, kundi bilang isang businessman na dismayado sa palpak na investment. Galit at frustration ang mababasa sa mga mata nito.
"Dad..." bulong ni Savannah, biglang nawala ang tapang niya. Para siyang batang napagalitan.
"Wag mo akong ma-Dad, Savannah," asik ni Ricardo. "Ibinigay ko sa'yo lahat. Pinatayo kita sa pedestal para tingalain ng lahat, pero pinili mong tumalon sa piling ng isang tao di mo lubos na kilala! Hysterical na ang mommy mo sa baba. Yung susunod mong movie? On hold na lahat. Hindi ka na 'Diamond Sweetheart'—multo ka na lang sa industriyang ito kung hindi natin 'to maaayos sa loob ng 24 hours."
"Paano natin aayusin 'yan?" tanong ni Savannah, halos maiyak na sa inis. "Kalat na ang photo. Everyone saw it!"
"Nag-reach out na ang mga De Cartier," sabi ni Ricardo habang inaayos ang mamahaling suit niya. "Ang tatay ni Sebastian—ang No. 1 Billionaire sa bansa—ay galit na galit din. Ayaw nilang madamay ang pangalan nila sa isang 'scandalous actress,' pero ayaw din nilang bumagsak ang stocks ng kumpanya nila dahil sa kalokohan ng anak nila. Mag-ayos ka, Savannah. Takpan mo 'yang eyebags mo at magsuot ka ng disenteng damit. Pupunta tayo sa De Cartier Tower. May proposal sila, at ito na lang ang tanging paraan para hindi matapos ang career mo."
Ang De Cartier Tower ay parang isang higanteng salamin na nakakatakot tingnan sa gitna ng Makati. Pagpasok ni Savannah sa lobby, ramdam na ramdam niya ang bulungan ng mga empleyado. Nakatutok ang mga mata sa kanya, mapanghusga. Pero dahil si Savannah siya, hindi siya nagpatalo. Taas-noo siyang naglakad, kahit sa totoo lang ay nanginginig ang mga kamay niya sa loob ng bulsa ng kanyang trench coat.
Pagdating sa boardroom sa 88th floor, sinalubong sila ng sobrang lamig na aircon. Sa dulo ng mahabang glass table, nakaupo si Sebastian de Cartier.
Wala na yung lasing na lalaking mapusok kagabi. Ngayon, si Sebastian ay ang "Ice King of Tech." Suot niya ang isang mamahaling charcoal gray suit na walang kahit isang lukot. Perpekto ang gupit ng buhok, at ang mga asul na mata niya ay parang yelo sa talim—cold, calculating, at walang emosyon.
Hindi man lang siya tumayo o tumingin kay Savannah sa unang sampung segundo habang papasok sila. Busy siya sa pag-swipe sa tablet niya, tila ba mas importante pa ang stocks kaysa sa babaeng kaharap niya.
"Maupo ka, Miss Madrigal," sabi ni Sebastian nang hindi tumitingala. Ang boses niya ay arogante, malamig, at punong-puno ng authority. "May 30 minutes lang ako bago ang susunod na board meeting. Ayokong mag-aksaya ng kahit isang segundo sa showbiz drama mo."
Uminit agad ang ulo ni Savannah. Binagsak niya ang designer bag niya sa mesa, na gumawa ng malakas na tunog. "Showbiz drama?! Nandoon ka rin, Sebastian! Ikaw ang ayaw bumitaw sa bewang ko kagabi! Wag kang umarte na parang inosente ka at ako lang ang may gawa nito!"
Sa wakas, tumingin si Sebastian sa kanya. Tiningnan siya nito mula ulo hanggang paa na parang sinusuri ang isang sirang produkto. "Lasing ako. Ikaw ay isang distraction. Isang pagkakamali na dapat ay maingat kong hinahawakan sa pribadong lugar. Pero hindi gaya mo, ang mundo ko ay bilyon-bilyong dolyar ang usapan, hindi social media likes. Ang tatay ko ang No. 1 na bilyonaryo, at ako ang pangalawa. Hindi ko hahayaang masira ang chairmanship ko dahil lang sa isang spoiled at reckless na actress na hindi alam kontrolin ang sarili."
"You arrogant prick!" bulong ni Savannah, halos manginig sa galit. "Akala mo ba mas magaling ka sa'kin dahil lang marami kang pera?"
"Dati, oo," simpleng sabi ni Sebastian. "Pero ngayon, isa ka na lang malaking scandal. Isang 'Fallen Sweetheart' na hindi na gustong gayahin ng kahit sinong matinong tao."
Inusog niya ang isang leather folder sa harap ni Savannah. "Basahin mo 'yan."
"Ano 'to?" tanong ni Savannah habang binubuksan ang folder.
"Ang ticket mo para maligtas ang career mo," sagot ni Sebastian. "Isang Marriage Contract. Nagkasundo na ang PR team ko at ang tatay mo kaninang madaling araw. Magkakaroon tayo ng press conference tonight. Sasabihin natin sa media na hindi 'yun drunken mistake. Sasabihin natin na secret engagement celebration 'yun. Sasabihin natin na mahigit isang taon na tayong magkarelasyon at plano na nating magpakasal."
Halos malaglag ang panga ni Savannah sa nababasa niya. Ang mga rules? Sobrang lala. Isang taon ng kasal. Iisang bubong pero magkahiwalay na kwarto. Public appearances bilang perfect couple. No scandals with other people. At ang pinaka-importante: No feelings involved.
"Isang Scripted Marriage?" kutyang sabi ni Savannah. "Gusto mong umarte ako ng isang taon bilang asawa mo? Kasama ka sa iisang bahay? Are you insane?"
"Ito ang pinakamagandang role na makukuha mo sa puntong ito, Savannah," sabi ni Sebastian habang dahan-dahang tumatayo. Dahil sa tangkad niya, parang lalong lumiit si Savannah. Lumapit siya rito, at bawat hakbang niya ay punong-puno ng tensyon. "In one year, magdidiborsyo tayo nang tahimik. Mapapanatili mo ang career mo, ang endorsements mo, at ang lifestyle mo. Ako naman, mananatiling CEO nang walang issue. Pag pumirma ka, mamahalin ka ulit ng publiko. Pero pag hindi..."
Yumuko siya, sobrang lapit ng mukha niya kay Savannah hanggang sa maramdaman nito ang hininga niya. Naamoy ni Savannah ang pabango nito—amoy sandalwood, mamahaling alak, at bakal. Hinawakan ni Sebastian ang panga niya, pinilit siyang tumingin sa mga mata nito. Hindi ito masakit, pero ramdam ni Savannah ang banta.
"Pag hindi ka pumirma," bulong ni Sebastian, "sisiguraduhin kong hindi ka na makakatuntong sa kahit anong movie set. I have the power to erase your name in this industry, Savannah. I can buy the studio you're working for just to fire you. Don't test me."
Tiningnan ni Savannah ang contract, tapos ang lalaking kinamumuhian niya. Pero sa kabila ng galit at takot, ramdam niya pa rin ang pamilyar na kuryente sa bawat haplos nito—ang parehong kuryente na nagtulak sa kanya na halikan ito kagabi. Wala siyang choice. Nakulong siya sa sarili niyang gulo at si Sebastian lang ang susi.
Kinuha niya ang ballpen at mabilis na pumirma sa tapat ng pangalan niya. "I hate you, Sebastian de Cartier. Isinusumpa kita."
"Pumila ka, sweetheart. Marami nang nagsabi niyan," sagot ni Sebastian na walang kaemos-emosyon habang kinukuha ang folder. "Ngayon, mag-ready ka na. May press conference tayo Tonight. Make sure you look like you're deeply in love with me. Don't mess this up."
Patalikod na sana si Sebastian nang biglang magsalita si Savannah. "Don't expect me to be a submissive wife, Sebastian. Kung scripted 'to, gagawin kong impyerno ang buhay mo sa loob ng bahay mo."
Ngumisi si Sebastian, isang mapanganib at nakakalokong ngiti. "I look forward to it, Savannah. Let's see who breaks first."
SAVANNAHIt’s our second month of being husband and wife based on the script we made. Hindi ko alam kung bakit, pero kahit peke lang ang lahat ng ito, naghanda pa rin ako ng regalo para sa kaniya. Noong nakaraang buwan kasi ay wala akong naibigay dahil sa sobrang busy naming dalawa. Siguro, ibibigay ko na lang ito mamaya pagkatapos ng pagbisita namin sa dalawang charity events.Kasalukuyan akong nag-aayos sa harap ng vanity table ko. Sinadya kong hindi tawagan ang glam team ko, at maging ang alok ni Sebastian na gamitin ang glam team ni Tita Aurora ay tinanggihan ko rin. Ayokong magmukhang pupunta sa isang taping; gusto kong maging natural ang hitsura ko sa harap ng mga tao. Siyempre, dahil kilala kaming "Power Couple," asahan nang may media mamaya para mag-interview, pero this time, I want them to see the real me—with Sebastian by my side.Ayoko mang aminin sa puso’t isip ko, malaking bahagi siya ng pagbabagong nararamdaman ko bilang tao. Bilang Savannah. Hindi na lang ito dahil isa a
Ang charity event na pupuntahan namin sa mga susunod na araw ay saktong pumatak sa petsa kung saan dalawang buwan na kaming kasal ni Sebastian. Of course, Dad knows that. Alam na alam niya kung paano gamitin ang bawat timing para sa imahe namin bilang "Power Couple." He wants us to be seen as a generous and powerful couple sa mata ng publiko. Ang charity na ito ay para sa mga bigating celebrities na gustong mag-donate sa kanilang napiling advocacies. Sa ganitong klaseng pagtitipon, hindi na mawawala ang mga taong genuine ang gustong tumulong, pero siyempre, mawawala ba naman ang mga pakitang-tao?I admit before, I hate going there. It's too crowded and annoying. Masyadong maraming plastik at masyadong maraming camera na nakatutok sa bawat galaw mo. Pero hindi ko alam kung bakit, this time, I feel excited. And to be honest, hindi na lang ito para sa camera. Gusto ko talagang makatulong sa mga tao ngayon. I am proud that I am changing for the better, at nararamdaman ko ang maturity na un
Nagising ako sa silaw ng araw na tumatagos sa kurtina ng kwarto ni Sebastian. Ramdam ko pa rin ang bigat ng katawan ko, tila ba hindi sapat ang tulog ko kahit alas-dyes na ako ng gabi dinala rito. Ngunit ang mas nagpabigat sa pakiramdam ko ay ang braso ni Sebastian na nakapulupot sa bewang ko. Possessive even in sleep. Pilit kong iniaalis ang kamay niya nang hindi siya naggigising, pero tila ba may sariling isip ang mga daliri niya at lalo lang itong humihigpit sa bawat galaw ko.“Stop struggling, Savannah. It’s too early,” paos na boses niya ang bumasag sa katahimikan. Hindi man lang siya nagmulat ng mata pero ramdam ko ang ngisi sa boses niya.“Bitawan mo ako, Sebastian. May appointment ako kay Gina, at kailangan ko nang mag-ayos,” pagsisinungaling ko. Ang totoo, wala akong balak gawin kundi ang umiwas sa kaniya, pero sa posisyon namin ngayon, tila imposible iyon.Dahan-dahan siyang nagmulat ng mata, ang kaniyang malamig na titig ay agad na sumalubong sa akin. Walang bakas ng antok,
Ilang linggo na rin ang lumipas mula nang maganap ang eksena naming iyon sa sasakyan ni Sebastian. Sa mga nagdaang araw, para kaming mga estranghero sa isa’t isa. Tila nag-aantayan kami kung sino ang unang kikibo sa aming dalawa. Maaari sigurong pareho kaming nagulat sa inasal namin noon sa kotse at sa mga bagay na napag-usapan namin. Hanggang ngayon, ramdam ko pa rin ang bigat ng mga salitang binitawan niya, at lalong-lalo na ang mga salitang binitawan ko na tila ba naging mitsa ng panibagong tensyon sa pagitan naming dalawa.Malapit na pala ang ika-dalawang buwan naming kasal ni Sebastian. Noong unang buwan kasi ay pareho kaming lunod sa trabaho. Masyado kaming naging busy, at ako naman ay tinapos ang huling taping na hindi namin nagawa ni Marco noon sa Laguna. Mabilis ang takbo ng oras, hindi ko akalain na magdadalawang buwan na pala kaming kasal, ngunit heto kami ngayon—parehong iniiwasan ang isa’t isa. Pero sa tingin ko, tama na rin siguro itong distansya na ito. Pareho kaming lit
Ang bigat ng katahimikan sa loob ng sasakyan habang binabaybay namin ang daan palayo sa Laguna. Nakabalot pa rin sa akin ang suit jacket ni Sebastian, at ang amoy niya—yung halo ng mamahaling leather, alak, at panlalaking pabango—ay tila sumasakop sa bawat hininga ko. It's suffocating yet comforting at the same time, dahilan para hindi ako makapag-isip nang maayos."I was supposed to be in Marcus' car. He told you everything, Am I right?" panimula ko para mabasag ang katahimikan. Hindi ko na kailangang magtanong pa dapat dahil obvious naman kung paano niya nalaman ang gulo sa set; Marcus is a De Cartier man, through and through."Of course. He's my right hand and a trusted person to look after you. Is there any problem, Mrs. De Cartier?" malamig at seryoso niyang sagot, ang mga kamay niya ay matigas na nakahawak sa manibela.Napaayos ako ng upo, ramdam ang awtoridad sa boses niya na tila ba binabalaan ako. "Iniwan natin siya doon, Sebastian. That's unprofessional. At 'di ba may bo
Pagbaba ko pa lang ng sasakyan sa set sa Laguna, sinalubong na ako ng bulungan. Hindi ko na kailangang hulaan kung ano ang pinag-uusapan nila—ang viral tweet ni Sebastian kagabi at ang scarf na suot ko ngayon ay sapat na para mag-apoy ang chismis."Savannah, ready ka na? Last day na natin, kailangang makuha natin 'yung emosyon sa final scene niyo ni Marco," bungad ni Direk habang tinitingnan ang script.Tumango lang ako, pilit na iwinawaksi sa isip ko ang mukha ni Sebastian na nang-aasar kaninang umaga. Pero kahit anong gawin ko, tila ba nakakabit sa balat ko ang amoy ng kaniyang pabango. It’s distracting. It’s annoying. At higit sa lahat, it’s making me feel things I shouldn't be feeling for a "contract" husband.Pumasok ako sa tent para sa huling retouch. Si Gina, hindi rin nakatiis. "Dear, ang 'Honeymoon Period' headline niyo, lampas 1 million likes na sa IG. At 'yung tweet ng asawa mo? Grabe, pati ang mga fans mo, nagwawala! Ano bang pinakain mo kay Sebastian De Cartier at na
Nagtagis ang mga bagang ni Sebastian habang nakaharap kay Marco. Ang hangin sa paligid namin ay tila napuno ng kuryente, isang maling galaw lang ay baka sumabog ang lahat. Ramdam ko ang higpit ng hawak ni Sebastian sa akin, isang pag-angkin na hindi ko magawang ireklamo sa harap ng taong minsan ay n
Maaga akong nagmulat ng mga mata. Sa kabila ng tensyong bitbit ng bawat nagdaang araw, tila may kakaibang gaan ang dala ng umagang ito. Marahil ay dahil sa mahimbing na tulog o dahil sa katahimikang bumabalot sa buong silid. Paglingon ko sa aking tabi, wala na ang bulto ng lalaking na nagpapadagdag
Pagkatapos ng nakakapagod na prenup shoot, tila bawat himaymay ng kalamnan ni Savannah ay sumisigaw ng pahinga. Hindi biro ang tumayo sa harap ng lente nang buong araw, lalo na’t kailangan mong dayain ang sarili mong emosyon para magmukhang in love sa taong hindi mo naman dapat mahalin. Humiling siy
Tahimik ang loob ng sasakyan habang pabalik sila sa mansyon. Pinagmamasdan ni Savannah ang nagliliparang mga ilaw ng siyudad sa labas ng bintana, ngunit ang isip niya ay naiwan sa opisina ng kanyang ama sa GMN-Network. Ramdam niya ang titig ni Sebastian sa kanya paminsan-minsan, isang titig na hindi







