The Billionaire's Ugly Bride

I nonchalantly looked at my younger sister dancing with her fiancé on the dance floor. I took a deep breath as I felt my head throbbing with pain. Now what? The aunties in our family will surely berate me about getting a husband before I turn thirty. Alam ko na kaagad na ikukumpara ako ng mga ale na iyon sa kapatid ko ngayong engaged na si V.Tsk.Ipinikit ko ang aking mga mata para mabawasan ang stress na nararamdaman ko. Pagkatapos ay muli akong tumingin kay V na napakagandang tingnan sa suot niyang light pink na gown. Kitang-kita ang kaligayahan na nakalarawan sa kanyang magandang mukha. Ang gwapong fiance' naman ni V ay buong pagmamahal na nakatitig sa kapatid ko na para bang ito lang ang nag-iisang babae sa buong mundo.Kahit na nadi-depress ako sa sarili kong sitwasyon, hindi ko mapigilan ang sayang nararamdaman ko for my sister. At last, she's engaged to the person she liked the most. And he's so into her. Ang buong Wei family ay walang ibang hinihiling kung hindi ang kaligaya

Third Person's POVMula nang dumating ang babaeng mukhang...Napatingin sa isa't-isa ang dalawang guwardiya sa entrance ng Sinclair Corporation. Hindi nila alam kung paano idi-define ang itsura ng babaeng bigla na lang sumulpot sa harapan ng kanilang kompanya. Dalawang linggo na ang matuling lumipas na puro naggagandahang mga dilag ang pumupunta sa kanilang kompanya at ito ang unang beses na may nagpuntang ganito ang itsura. Hindi nila maipaliwanag sa totoo lang ang babaeng nasa kanilang harapan. Dinaig pa ng itsura nito ang mga bruhang nasa kwento ng kanilang mg lola. Kulang ang salitang pangit para mai-describe ito.Hindi nga nila magawang tumingin dito ng matagal. "Pre, ano nang gagawin natin?" Kinakabahang tanong ng payat na guard sa kanyang kapwa guard na maskulado ang katawan."Hindi ko rin alam, pre. Wala namang nakalagay sa patakaran na kailangan nating pigilan kapag ganyan na ang itsura nang papasok," seryosong sagot ng tinatanong na gwardiya."Eh pre...hindi kaya masuka l

Pagkarating ko sa apartment ni Mina ay pagod na pagod na maging ang kaluluwa ko. Kagabi pa ako walang maayos na tulog. Pagkatapos ng party ni Violet ay umidlip lang ako at bumiyahe na papuntang airport. Walang ibang nakakaalam kung saan ako pupunta, tanging si Mina lang. May second floor ang apartment ni Mina at kompleto sa gamit. Malinis din iyon at maaliwalas tingnan. Nanlalambot na ibinaba ko ang mga dala-dala sa tabi ng pintuan. Ni-lock ko ang pinto at saka nagtungo sa mukhang mamahalin na sofa bed. Kuripot sa maraming bagay si Mina pero pagdating sa mga bagay na alam nitong makakapagbigay dito ng mas madaling pamumuhay ay hindi ito nanghihinayang bumili.Knowing that person, mas madalas na hindi natutulog ang taong iyon sa sariling kwarto kaya naman useful kay Mina ang ganitong uri ng upuan. At dahil antok na antok na ako, mas minabuti kong dito na lang matulog kesa madumihan ko ang sagradong kwarto ng bestfriend ko. Wala rin akong ganang kumain kaya ang take-out food na binili k

AMARRA's POV"You want to meet them?" nagtatakang tanong ni Kallen. Tiningnan niya ako ng matiim na para bang gusto niyang makasiguro sa tanong ko."Yes. 'Coz why not? Gusto kong malaman kung kamusta na ang buhay nila pagkatapos nila akong ibenta sa human trafficker na 'yun," walang anuman na sabi ko habang inaalis ang green peas sa fried rice na sinandok ko. Walang pag-aatubili na kinain ni Kallen ang mga butong kulay green na inilalagay ko sa plato niya."Okay, let's visit them tomorrow," aniya pagkatapos marinig ang paliwanag ko.Ako naman ang natigilan dahil sa sagot niya. Hindi ko inaasahan na sasang-ayon siya ng ganoon kabilis dahil lang sa sinabi ko."Ahm, let's do that next week," sabi ko saka ngumiti sa kanya. Hindi pa ako nakakapagpaalam kina mommy at daddy. Kailangan ko muna silang masabihan na dito ako sa Pilipinas maninirahan. At bukod pa doon, kailangan ko ring makapagpagawa ng maskara na kagayang-kagaya ng mukha ko ngayon.Although plano kong ipakita kay Kallen kung ano

Chapter 2: Alone With Him Hindi madali ang maging isang ampon lalo na kung ramdam mo naman na hindi ka belong. Noong marinig ko ang mga sinabi ni James nang gabi na iyon ay tuluyan na akong umiwas sa kanya. Eskwela, bahay, kwarto. Diyan na lang umiikot ang mundo ko. Hindi naman nila ako inaalila pero pakiramdam ko ay hindi ako nagi-exist sa kanilang mundo. Kung masakit ang physical abuse. Ganoon din ang cold shoulder na ginagawa nila sa akin dahil sa bawat pagwawalang-bahala nila sa akin, doon ko mas nararamdaman na hindi talaga ako nababagay sa mundo nila.Pero bukod pa sa akin, may isa ring nilalang na itinuturing ding invisible ng mga Mondragon.Si Kallen Sinclair. Walang pinagkaiba ang sitwasyon namin pagdating sa estado ng pamilya. Pareho kaming hindi ginugutom. Pareho kaming hindi pinababayaan pagdating sa mga isusuot o gamit sa paaralan at pareho din kaming walang matatawag na pamilya. Ang tanging pinagkaiba lang naming dalawa, ako nangangamba bawat araw na baka palayasin n