Mag-log inELENA POV"Ma'am Alana, Sir Alexander, nasa baba po si Marcus," hinihingal na sabi ni Karen habang hawak ang kanyang tablet. "Hindi siya pinapapasok ng security sa lobby dahil wala siyang active access card, pero ayaw niyang umalis. Gumagawa siya ng eksena sa harap ng mga empleyado."Tiningnan ko si Alexander. Nanatiling kalmado ang mukha niya, parang inaasahan na niya ang pagdating ng lalakeng iyon. "Paupuin mo siya sa isang secured holding room sa tabi ng reception, Karen. Huwag sa main office. Kami na ang bababa.""Sige po, Sir," mabilis na sagot ni Karen bago muling sumakay sa elevator.Humarap sa akin si Alexander, hinawakan niya ang siko ko nang marahan para alalayan ako sa pagtayo. "Kaya mo ba siyang harapin ngayon? Pwede namang ako na lang ang bumaba para paalisin siya ng mga pulis.""Kailangan ko siyang makita, Alexander," sagot ko habang inaayos ang cream blazer ko. "Gusto kong makita kung gaano kababa ang lipad niya ngayon. Huwag kang mag-alala, hindi ako magpapadala sa gal
ELENA POVNakatahimik ang buong boardroom habang isa-isang nauupo ang mga department heads. Labindalawang tao silang nakayuko, pabalik-balik ang tingin sa akin at kay Alexander. Sanay ang mga ito na si Marcus ang nakikita sa dulo ng lamesang ito, sumisigaw kapag mababa ang sales o nagpapasikat kapag may bagong investor. Pero ngayon, isang buntis na babae na may hawak ng kanilang kapalaran ang kaharap nila.Tiningnan ko ang bawat isa sa kanila. Ilan sa kanila ay pamilyar sa akin noong ako pa si Elena—tulad ni Mr. Cruz ng operations at si Ms. Santos ng accounting. Halatang hindi nila ako namumukhaan dahil sa tuluyang pagbabago ng estilo ko, ng buhok ko, at ng aura ko, pero bakas sa mga mata nila ang takot na baka mawalan sila ng trabaho bago matapos ang araw."Good morning, everyone," panimula ko, inilapag ko ang aking tablet sa ibabaw ng makinis na mahogany desk. "I know medyo nabigla kayo sa transition lockdown ngayong umaga. I will keep this short and direct. Ang Valerius Enterprises
ELENA POVAlas-sais pa lang ng umaga pero gising na ako. Nakatayo ako sa harap ng full-length mirror sa kwarto ko habang dahan-dahang isinusuot ang isang pormal na maternity dress na kulay charcoal gray. Pinatungan ko ito ng isang tailor-made cream blazer na nananatiling bukas para hindi masyadong mabanat sa medyo bumubukol ko nang tiyan.Habang inaayos ko ang kwelyo ng blazer, napatingin ako sa pilat sa noo ko. Naalala ko bigla ang nangyari kagabi. Grabe ang panginginig ni Marcus sa tapat ng CCTV camera ng subdivision habang isinisigaw ang pangalan ko. Sabi niya, parang ako si Elena. Kitang-kita ko sa monitor kung paano siya dahan-dahang dinalaw ng multo ng nakaraan. Doon ko narealize na tama si Alexander—buhay na buhay ang takot sa dibdib ng dating asawa ko. Ang akala niya noon, ang daling burahin ng pagkatao ko matapos niya akong iwan sa gitna ng dagat. Hindi niya naisip na ang mismong dagat na naging libingan sana ng lumang Elena ang nagluwal kay Alana Herrera. Ngayong araw, papas
ALEXANDER POVInayos ko ang cuff links ng aking gray na business shirt habang nakatayo sa harap ng malaking salamin dito sa study room. Alas-siyete na ng gabi. Mula rito, rinig ko ang mahinang tunog ng kubyertos mula sa dining area kung saan kumakain si Elena ng kanyang hapunan.Sa totoo lang, kapag nililingon ko ang nakaraang mga buwan mula noong gabing mahanap ko siya sa dalampasigan ng ari-arian ko, hindi ko aakalaing aabot kami sa puntong ito. Noong una, simple lang ang kalkulasyon ko bilang isang Thorne: nakakita ako ng perpektong alas laban kay Marcus Valerius. Ang pamilya niya ang dahilan kung bakit muntik nang bumagsak ang logistics division ng Thorne Group sa Asya ilang taon na ang nakalipas dahil sa maruruming sabotage sa mga port. Ginamit ko si Elena. Binigyan ko siya ng bagong pagkakakilanlan bilang Alana Herrera, tinuruan ng corporate maneuvering, at pinanood kung paano niya dahan-dahang binalot ng takot si Marcus sa bawat boardroom meeting na pinasukan namin. Pero ang hi
ELENA POV"Ma'am Alana, uminom po muna kayo ng tubig," marahang sabi ni Karen habang inilalapag ang isang basong may yelo sa tapat ko.Nasa may glass wall pa rin ako ng sala, nakatingin sa labas kung saan tuluyan nang tumila ang ulan. Medyo sumasakit ang likod ko dahil sa matagal na pagkakaupo at sa bigat ng mga nangyayari ngayong umaga. Lumapit si Alexander sa akin, bitbit ang kanyang laptop, at naupo sa katabing armchair."Atty. Santos called," simula ni Alexander, ibinaba ang screen para tingnan ako. "Hindi itinuloy ng huwes ang kasal. Masyadong naging magulo sa loob ng city hall. Sabrina had a panic attack, at si Marcus naman, sinubukang saktan ang sheriff kaya dinala muna sila sa holding area ng police station sa tabi ng hall of justice."Humarap ako sa kanya, dahan-dahang hinaplos ang aking baywang. "Makakalabas ba si Marcus ngayon?""Magpipiyansa siya para sa scandal at resistance, pero ang problema niya, wala siyang mailalabas na cash. Lahat ng personal credit cards niya at pa
ELENA POVMaaga akong nagising dahil sa mahinang katok ni Karen sa pinto ng silid ko. Eksaktong alas-siyete pa lang ng umaga. Nang buksan ko ito, may dala na siyang tray ng almusal—isang mangkok ng oatmeal na may saging at isang baso ng gatas."Ma'am Alana, gising na po si Sir Alexander. Nasa baba na po 'yung dalawang kinatawan mula sa korte kasama si Atty. Santos," mahinang ulat ni Karen habang inilalapag ang tray sa bedside table. "Sabi po ni Sir, dahan-dahan lang po kayo sa pagkilos. Huwag pong magmadali.""Salamat, Karen. Susunod na ako sa baba pagkatapos kong mag-ayos," sagot ko, pilit kong pinapakalma ang mabilis na tibok ng puso ko.Sinuot ko ang isang komportableng gray na maxi dress at pinatungan ng mahabang beige cardigan. Pagbaba ko sa sala, nakita ko si Alexander na seryosong nakikipag-usap kay Atty. Santos at sa sheriff na may bitbit na makapal na brown envelope. May mga selyo ng regional trial court ang mga papel na nakalatag sa coffee table."Alana, maupo ka muna," tawa
ELENA POVHindi ako kumurap habang nakatingin sa lalaking nasa harap ko. Ang tubig na tumutulo mula sa aking basang buhok ay humahalo sa dugo sa aking noo, ngunit hindi ko iyon pinansin. Ang hangin sa islang ito ay tila tumigil sa pag-ihip, naghihintay kung sino sa amin ang unang gagawa ng hakbang.
ELENA POVMaalat ang lasa ng dagat sa aking bibig. Sa bawat pagbuka ng mga mata ko, tanging kadiliman at ang malamig na yakap ng tubig ang sumasalubong sa akin. Pakiramdam ko ay hinihila ang aking mga binti pababa, tila may mga kamay na ayaw akong hayaang makaahon. Ngunit may isang pintig sa loob ko
ELENA POVMalamig ang hanging humahampas sa deck ng yate, pero mas masakit ang panlalamig na dahan-dahang gumagapang sa buong katawan ko habang nakikinig sa boses ni Marcus. Nakatayo ako sa labas ng cabin, nanginginig ang mga kamay habang hawak ang isang maliit na puting stick. Dalawang pulang guhit
ELENA POVAng Manila Hotel ay punong-puno ng mga taong ang tanging libangan ay ang magpakitang-gilas ng kanilang yaman. Sa labas, mahaba ang pila ng mga mamahaling sasakyan, habang sa loob ay umaalingawngaw ang tugtog ng mga biyolin at ang kalantog ng mga basong kristal. Isang charity gala ito, pero







